Луи Менанд: Американдық сыншы, эссеші және профессор
Louis Menand
Луи Менанд – американдық сыншы, эссеші, профессор. «Метафизикалық клуб» кітабымен танымал, Пулитцер жүлдесінің иегері. Биографиясы, шығармалары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық сыншы, эссеші және профессор (1952 жылы туған)
American critic, essayist, and professor (born 1952)
Луис Менанд ( /l//uː//i// //m//ə/'/n//ɑː//n//d/; 1952 жылдың 21 қаңтарында туған) – американдық сыншы, эссеші және профессор, ол Пулитцер сыйлығын жеңіп алған «Метафизикалық клуб» (2001) кітабының авторы. Бұл кітап 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басындағы Американың интеллектуалдық және мәдени тарихын қамтиды.
Louis Menand ('/l//uː//i// //m//ə/'/n//ɑː//n//d/; born January 21, 1952) is an American critic, essayist, and professor who wrote the Pulitzer winning book The Metaphysical Club (2001), an intellectual and cultural history of late 19th and early 20th century America.
Өмір және мансап
Менанд Нью-Йорк штатының Сиракуза қаласында дүниеге келді және Массачусетс штатының Бостон қаласының маңында өсті. Оның анасы Кэтрин (Шултс) Менанд, Сэмюэл Адамстың өмірбаянын жазған тарихшы болды. Оның әкесі, Луи Менанд III, Массачусетс технология институтында саяси ғылымнан сабақ берді. Оның әдесі мен арғы әдесі Нью-Йорктегі Менандс қаласында орналасқан Луис Менанд үйінің иесі болды, бұл үй 1985 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. Менандс ауылы оның арғы әдесінің құрметіне аталған, ол 19 ғасырдағы бау-бақша өсіруші болған. 1973 жылы Помона колледжін бітірген Менанд 1973–1974 жылдары Гарвард заң мектебінде оқыды, содан кейін Колумбия университетінде ағылшын тілінен магистр (1975) және доктор (1980) дәрежелерін алды. Одан кейін ол Принстон университетінде сабақ берді және «Нью-Йорк кітаптар шолуында» (1994–2001 жылдары үлесін қосушы редактор) және «Жаңа республикада» (1986–1987 жылдары серіктес редактор) қызметкер болып жұмыс істеді. 1991 жылдан бері «The New Yorker» журналына материалдарын жазып, штаттағы жазушы болып қала береді. 1988 жылы Нью-Йорк қалалық университетінің аспирантура орталығында ағылшын тілінен ерекше профессор болып тағайындалды, ал 1990 жылы Гуггенхайм стипендиясын иеленді. 2003 жылы Гарвард университетінің ағылшын тілі кафедрасында жұмыс істеу үшін CUNY-ден кетті. Ол сонымен қатар Колумбия, Куинс колледжі және Вирджиния университетінің құқық мектебінде сабақ берді. Оның ғылыми қызығушылығының басты саласы – 19 және 20 ғасырлардағы американдық мәдени тарих. Ол жоғары және жоғары емес білім беру деңгейінде әдебиет теориясы мен соғыстан кейінгі мәдени тарихты оқытады. Гарвардта ол әдебиет және философия мазмұны бар бірінші курс ашуға көмектесті, ол «Гуманитарлық ғылымдар 10: Гуманитарлық ғылымдарға кіріспе семинары» деп аталды. Сонымен қатар ол Гарвардта жаңа жалпы білім беру бағдарламасын жасау үшін жұмыс істейтін Жалпы білім беру жөніндегі топтың тең төрағасы болды. Ұлттық гуманитарлық қормен кеңесіп, президент Барак Обама 2015 жылы оған Ұлттық гуманитарлық медаль табыс етті. 2021 жылы Менандтың «Азат әлем: суық соғыстағы өнер мен ой» кітабы жарық көрді. Марк Грифстің «The Atlantic» журналындағы шолуында бұл кітап «суық соғыс мәдениеті туралы маңызды жаңа зерттеу» деп сипатталды, ол «1945 жылдан 1965 жылға дейінгі өнер, әдебиет, музыка және ой-пікірлерді» қамтиды.
Menand was born in Syracuse, New York, and raised around Boston, Massachusetts. His mother, Catherine (Shults) Menand, was a historian who wrote a biography of Samuel Adams. His father, Louis Menand III, taught political science at the Massachusetts Institute of Technology. His grandfather and great grandfather owned the Louis Menand House, located in Menands, New York, and listed on the National Register of Historic Places in 1985. The village of Menands is named after his great grandfather, a 19th century horticulturist. A 1973 graduate of Pomona College, Menand attended Harvard Law School for one year (1973–1974) before he left to earn Master of Arts (1975) and PhD (1980) degrees in English from Columbia University. He thereafter taught at Princeton University and held staff positions at The New York Review of Books (contributing editor 1994–2001) and The New Republic (associate editor 1986–1987). He has contributed to The New Yorker since 1991 and remains a staff writer. In 1988 he was appointed a Distinguished Professor of English at the Graduate Center of the City University of New York, and in 1990 he was awarded a Guggenheim Fellowship. He left CUNY to accept a post in the English Department at Harvard University in 2003. He has also taught at Columbia, Queens College, the University of Virginia School of Law. His principal field of academic interest is 19th and 20th century American cultural history. He teaches literary theory and postwar cultural history at both the graduate and undergraduate level. At Harvard he helped co found a freshman course with content in literature and philosophy, Humanities 10: An Introductory Humanities Colloquium. He also served as co chair on the Task Force on General Education at Harvard working on a new general education curriculum. In consultation with the National Endowment for the Humanities, President Barack Obama awarded him the National Humanities Medal in 2015. In 2021, Menand's book The Free World: Art and Thought in the Cold War was published. Mark Grief's review in The Atlantic described the book as a "monumental new study of cold war culture," covering "art, literature, music, and thought from 1945 to 1965."