Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жапон жазушысы (1909–1988)
Japanese writer (1909–1988)
Шохей Оока (大岡 昇平; 6 наурыз 1909 – 25 желтоқсан 1988) – жапон романшысы, әдеби сыншысы, француз әдебиетін оқытушысы және аудармашысы. Оока Шoва дәуірінде белсенді болған, соғыстан кейінгі жазушылардың қатарына жатады, олардың туындыларында Тынық мұхиты соғысы кезіндегі отандық және шетелдегі тәжірибелері маңызды орын алады. Өмірі бойы Жапонияның дерлік барлық әдеби журналына әңгімелер мен сын мақалаларын жариялаған.
Shōhei Ōoka (大岡 昇平; March 6, 1909 – December 25, 1988) was a Japanese novelist, literary critic, and lecturer and translator of French literature who was active during the Shōwa period. Ōoka belongs to the group of postwar writers whose Pacific War experiences at home and abroad figure prominently in their works. Over his lifetime, he contributed short stories and critical essays to almost every literary magazine in Japan.
Ерте өмір
Оока Токиодағы Ушигоме ауылында (қазіргі Шинжукудың бір бөлігі) Вакаяма префектурасынан шыққан ата-анасының отбасында дүниеге келген. Оның әкесі брокер, ал анасы гейша болған. Бала кезінен әдебиет оқуға баулыған ол, орта мектепте француз тілін меңгерген. Оның ата-анасы танымал әдеби сыншы Кобаяши Хидеоны жеке ұстаз ретінде шақырған. Кобаяшидің басшылығымен ол ақын Накахара Чуя, сыншы 河上徹太郎 және болашақта белгілі әдебиет қайраткерлеріне айналатын басқа да адамдармен танысқан. 1929 жылдың сәуір айында Киото император университетінің әдебиет факультетіне қабылданды және 1932 жылдың наурыз айында бітірді. Бітіргеннен кейін ол үкіметті қолдайтын 國民新聞 газетінде журналист болып жұмыс істеді, бірақ бір жылдан кейін Стендаль және басқа еуропалық жазушылардың туындыларын зерттеуге және жапон тіліне аударуға өзін толық арнады. 1938 жылы күнкөрісі үшін Кобеде орналасқан франко-жапондық өнеркәсіптік компания Air Liquide (Teikoku Sansō) компаниясында аудармашы болып жұмысқа орналасты. 1943 жылдың маусым айында ол жұмыстан босады, ал сол жылдың қараша айында Кавасаки ауыр индустриясында жұмыс істеді. Дегенмен, 1944 жылы Жапон императорлық армиясына шақырылып, үш айлық қарапайым жаттығудан өтті және Филиппиннің Миндаро аралындағы майданға жіберілді. Ол батальонының байланыс техникасы ретінде қызмет етті, батальон жойылғанға және көптеген адамдар қаза болғанға дейін. 1945 жылдың қаңтар айында американдық әскерлер оны тұтқынға алып, Лейте аралындағы әскери тұтқын лагеріне жіберді. Оока үшін аман қалу өте қиын болды, өйткені ол орта жастағы және, өзінің ойынша, лайықсыз сарбаз болғандықтан, көптеген адамдар қаза болғанда өзінің аман қалғанына мазасыз болды. Жыл соңында ол Жапонияға оралып, Хиёго префектурасының Акаши қаласында тұрды.
Ōoka was born in the ward of Ushigome in Tokyo (now part of Shinjuku) to parents from Wakayama Prefecture. His father was a stockbroker and his mother was a geisha. Raised to study literature from early childhood, he mastered French while in high school. His parents also hired the famed literary critic Kobayashi Hideo to be his tutor. Under Kobayashi's instruction, he made the acquaintance of poet Nakahara Chūya, the critic 河上徹太郎, and others who would become well known literary figures. He entered Kyoto Imperial University School of Literature in April 1929, graduating in March 1932. After graduation, he became a journalist with the 國民新聞, a pro government newspaper, but quit after one year to devote himself to the study and translation of the works of Stendhal and other European writers into Japanese. In 1938, to support himself, he found a job as a translator with Air Liquide (Teikoku Sansō), a Franco Japanese industrial company based in Kobe. In June 1943, he left their employ, and in November of the same year obtained a position at Kawasaki Heavy Industries. However, in 1944, he was drafted into the Imperial Japanese Army, given only three months of rudimentary training and sent to the front line at Mindoro Island in the Philippines, where he served as his battalion's communications technician until his battalion was routed and numerous men killed. In January 1945, he was captured by American forces and sent to a prisoner of war camp on Leyte Island. Survival was very traumatic for Ōoka, who was troubled that he, a middle aged and, to his way of thinking, unworthy soldier, had survived when so many others had not. He returned to Japan at the end of the year and lived at Akashi, Hyōgo.