Лондон-Эдинбург және Лондон-Лидс теміржол қатынасы

Кіріспе

Лондон мен Эдинбург және Лондон мен Лидс арасындағы темір жол желісі

ұқсас аттармен аталатын желілер

Шығыс жағалаудың негізгі желісі (ECML) – оңтүстік терминалы Лондон Кингс-Кросс станциясында орналасқан, сондай-ақ , , , және Ньюкасл арқылы өтетін 393 миль (632 км) электрлендірілген темір жол. Бұл желі Ұлыбританияның шығысындағы маңызды көлік артериясы болып табылады және A1 тас жолына параллель жүреді. Негізгі желі бірнеше тармақтар үшін «тірек» қызметін атқарады, Кембридж, , және , сияқты бағыттарға тікелей қызмет көрсетеді. Сонымен қатар, кейбір ECML қызметтері Эдинбургтен тысқары жерлерге дейін созылады, бірақ Лондон – Глазго бағытындағы негізгі желі Батыс жағалаудың негізгі желісі (WCML) болып табылады. Бұл желі 1840 жылдары үш теміржол компаниясы – Солтүстік Британ темір жолы, Солтүстік-Шығыс темір жолы және Ұлы Солтүстік темір жолы арқылы салынды. 1923 жылы 1921 жылғы теміржол заңы олардың бірігуіне әкеп соқты, нәтижесінде Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы (LNER) құрылды, ал бұл желі оның басты бағыты болды. LNER Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолымен (LMS) Лондон мен Шотландия арасындағы алыс қашықтыққа жолаушылар тасымалы үшін бәсекелестік жүргізді. LNER-дің бас инженер-механигі Найджел Гресли Грантхем мен Питербороу арасындағы учаскеде бу локомотивтері үшін әлемдік жылдамдық рекордын жасаған Flying Scotsman және Mallard сияқты Pacific типті бу локомотивтерін жобалады. 1948 жылы теміржол ұлттандырылып, Британ темір жолы басқаруына берілді. 1960 жылдардың басында бу дизельдік-электрлік жетегімен алмастырылды, оның ішінде Deltics та болды, сондай-ақ желінің кейбір бөлімдері пойыздардың жылдамдығына дейін жаңартылды. Жоғары жылдамдыққа деген сұраныспен Британ темір жолы 1976 және 1981 жылдар аралығында InterCity 125 жоғары жылдамдықты пойыздарын енгізді. 1973 жылы 41 класс (HST прототипі) сынақ кезінде ең жоғары жылдамдыққа қол жеткізді. 1980 жылдары желі электрлендіріліп, InterCity 225 пойыздары пайдалануға берілді. Бұлар 800 және 801 класс локомотивтерімен ауыстырылды. 2021 жылғы қарашада Солтүстік және Мидлендс аймақтары үшін жасалған біріктірілген теміржол жоспарында желінің жылдамдығы Лондон, Оңтүстік-Шығыс Англия, Шығыс Англия және Шығыс Мидлендс, Йоркшир, Солтүстік-Шығыс және Шотландияны байланыстыратын деңгейге дейін жаңартылатыны айтылды, бұл олардың жергілікті экономикасы үшін маңызды. Желі Солтүстік Лондондағы қала маңындағы жолаушылар тасымалын, сондай-ақ алыс қашықтықтағы, қала маңындағы және аймақтық жолаушылар қызметтерін, сонымен қатар жүк тасымалын жүзеге асырады. Қазіргі таңдағыда Эдинбургтен солтүстікке қарай Абердин және Инвернесске дейін электрлендіру жұмыстары жүргізілмеген. 1997 жылы операциялар жекешелендірілді. Басты алыс қашықтықтағы оператор – Лондон Солтүстік-Шығыс темір жолы, бірақ Солтүстік Англия және Шотландияға қызмет көрсетуде Hull Trains, Grand Central және Lumo компаниялары бәсекелестік ұсынады.

The East Coast Main Line (ECML) is a 393 mile (632 km) electrified railway between its southern terminus at London King's Cross station and via , , , , and Newcastle. The line is a key transport artery on the eastern side of Great Britain running broadly parallel to the A1 road. The main line acts as a 'spine' for several diverging branches, serving destinations such as Cambridge, , , and , all with direct services to London. In addition, a few ECML services extend beyond Edinburgh to serve , although the principal London Glasgow route is the West Coast Main Line (WCML). The line was built during the 1840s by three railway companies, the North British Railway, the North Eastern Railway, and the Great Northern Railway. In 1923, the Railway Act of 1921 led to their amalgamation to form the London and North Eastern Railway (LNER) and the line became its primary route. The LNER competed with the London, Midland and Scottish Railway (LMS) for long distance passenger traffic between London and Scotland. The LNER's chief mechanical engineer Nigel Gresley designed iconic Pacific steam locomotives including Flying Scotsman and Mallard, the latter of which achieved a world record speed for a steam locomotive, on the Grantham to Peterborough section. In 1948, the railways were nationalised and operated by British Railways. In the early 1960s, steam was replaced by diesel electric traction, including the Deltics, and sections of the line were upgraded so that trains could run at speeds of up to With the demand for higher speed, British Rail introduced InterCity 125 high speed trains between 1976 and 1981. In 1973, a Class 41 (an HST prototype) achieved a top speed of in a test run. In the 1980s, the line was electrified and InterCity 225 trains introduced. These have in turn been largely replaced by Class 800 and Class 801 units. The November 2021 Integrated Rail Plan for the North and Midlands stated that the linespeed would be upgraded to
The line links London, South East England, East Anglia and the East Midlands, with Yorkshire, the North East and Scotland, and is important to their local economies. It carries commuter traffic in north London as well as cross country, commuter and local passenger services, and freight. There is currently no electrification north of Edinburgh to Aberdeen or Inverness. In 1997, operations were privatised. The primary long distance operator is London North Eastern Railway, but open access competition on services to Northern England and Scotland is provided by Hull Trains, Grand Central and Lumo.

Шығуы және алғашқы операциялары

ECML үш тәуелсіз теміржол компаниясы салған. 1830 және 1840 жылдары әр компания өз аймағын қамтамасыз ету үшін бағыттың бір бөлігін салды, бірақ сонымен қатар басқа теміржолдармен байланысып, болашақта Шығыс жағалаудың негізгі желісіне айналатын бағытты құруды көздеді. Солтүстіктен оңтүстікке қарай компаниялар: Солтүстік Британ темір жолы (NBR), Эдинбургтен Бервик-апон-Твидке дейін, 1846 жылы аяқталды. Солтүстік Шығыс темір жолы (NER) Бервик-апон-Твидтен Донкастердің солтүстігіндегі Шафтольмге дейін. 1850 жылы аяқталған Шафтольмнен Кингс-Кросске дейінгі Ұлы Солтүстік темір жолы (GNR). GNR Askern станциясында NER-мен байланысты тоқтатты, GNR төрағасы оны «Донкастерден солтүстікке қарай төрт миль жердегі жыртылған егіс даласы» деп атап көрсетті. Аскерн Ланкашир және Йоркшир темір жолымен байланысты, оның шағын бөлігі Ноттинглидегі NER желісіне қосылу үшін қолданылды. 1871 жылы NER Аскерннің оңтүстігіндегі Шафтольмде GNR желісімен тікелей қосылыс ашқанда, Селбиге және Селби көпірі арқылы Лидс-Халл бағытында Йоркке дейін желі қысқартылды. Пойыздар Кингс-Кросс пен Йорк арасында GNR локомотивтерімен жүргізілді, бұл Шафтольм қосылысы мен Йорк арасындағы NER желісінде GNR-дің жүру құқықтарын пайдалануды білдірді (1849 жылы келісілген және 1850 жылы GNR ашылғаннан бастап қолданысқа енгізілді); ал Йорк пен Эдинбург арасында NER локомотивтерімен, Бервик пен Эдинбург арасындағы NBR желісінде NER-дің жүру құқықтарын пайдалана отырып (1862 жылы келісілген, бірақ 1869 жылға дейін қолданылмады).

LNER дәуірі

Бүкіл ECML 1923 жылы Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолының (LNER) басқаруына көшті, 1921 жылғы темір жол заңы көптеген шағын темір жол компанияларын төрт ірі компанияға біріктірді. LNER Ұлыбританиядағы екінші ірі темір жол компаниясы болды, оның жолдары Лондонның солтүстігі мен шығысында жайылған. LNER Найджел Греслиді (1937 жылы рыцарь атанды) бас инженер-механик қызметіне тағайындады. Оның басшылығымен, желіде экспресс пойыздарды жүргізу үшін "Pacific" типті бу локомотивтері стандартты локомотив ретінде әзірленді, олардың көптеген түрлері танымал болды, соның ішінде A3 класы, оның ішінде 4472 Flying Scotsman, және кейінірек A4 класы, оның ішінде 4468 Mallard. Осы кезеңде Mallard бу локомотивтерінің арасында жаңа әлемдік жылдамдық рекордын орнатты (қараңыз).

Солтүстікке қарай жарыстар

Шығыс жағалаудың негізгі желісі Лондон мен Шотландия арасындағы тағы бір маңызды магистральдық жол – Батыс жағалаудың негізгі желісімен (WCML) ұзаққа созылған бәсекелестікке түсті. 19 ғасырдың соңында екі бағыттағы экспресс пойыздар арасында, әсіресе 1888 және 1895 жылдары, көпшілік назарына ілікті, бірақ ресми емес жарыстар өтті. Бұл жарыстар қауіпсіздік алаңдауларына байланысты тоқтатылды, бірақ кейін 1920 және 1930 жылдары бәсекелестік қайта жанданды, себебі LNER және оның Батыс жағалаудағы қарсыласы Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы (LMS) бұрынғыдан да қуатты экспресс локомотивтерін жасады. Бұл 1930 жылдардың соңында LNER әйгілі А4 класты локомотивтерін енгізгенде және LMS өзінің Coronation класымен жауап бергенде ең жоғары нүктесіне жетті – екеуі де өте жоғары жылдамдыққа қол жеткізе алатын. Алайда, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін бәсекелестік көп ұзамай тоқтатылды.

Британдық темір жол дәуірі

Соғыстан кейін Клемент Аттлидің Еңбек партиясы үкіметі 1947 жылғы Көлік заңы арқылы LNER және Ұлыбританиядағы тағы үш ірі теміржол компаниясын мемлекеттік меншікке алды және 1948 жылдың 1 қаңтарынан бастап оларды «Британдық темір жолдары» (BR) деп біріктірді. ECML үш BR аймағының басқаруына өтті: Шығыс аймағы, Солтүстік-Шығыс аймағы және Шотландия аймағы (бұл екеуі 1967 жылы біріктірілді).

Дизель дәуірі

1960 жылдардың басында бу локомотивтері дизельдік электропоездармен алмастырылды, олардың ішінде English Electric компаниясы жасаған қуатты, жоғары жылдамдықты Deltic локомотиві болды. Прототипі табысты болды және 22 локомотивтен тұратын парк құрылып, BR экспресс-қызметтері үшін пайдалануға берілді. Локомотивтер жылдам торпедалық қайықтар үшін әзірленген Napier Deltic қозғалтқыштарымен жабдықталған. 55-ші класс «Дельтиктер» бір кезде Ұлыбританиядағы ең жылдам және қуатты дизельдік локомотивтер болып есептелді, олар 1961 жылы пайдалануға берілген кезде ауыр пойызбен ұзақ қашықтықта жылдамдыққа тез шығып, жоғары жылдамдықты ұстау қабілетінің арқасында Лондон-Эдинбург маршрутындағы стандартты сапар уақытын бір сағатқа азайтып, жеті сағаттан бес сағаттан кем етті. Инфрақұрылымды одан әрі жақсарту 1970 жылдардың ортасына қарай сапар уақытын тағы жарты сағатқа қысқартты. «Дельтиктер» енгізілгеннен кейін ECML-дің бірнеше бөлімдері сағатына дейін жылдамдықпен жүретін пойыздар үшін жаңартылды. 1965 жылдың 15 маусымында Питерборо мен Грантем арасындағы 27 шақырымдық (17 миль) жоғары жылдамдықтың алғашқы учаскесі аяқталды. Келесі учаске Грантем мен Ньюарк арасындағы 19 шақырымдық (12 миль) жол болды, ал желінің көп бөлігінде жоғары жылдамдықты қамтамасыз ету үшін тағы да бірнеше учаскелер жаңартылды. Сапар уақытын қысқартуға деген үнемі талап British Rail компаниясын 1978 және 1979 жылдар аралығында «Дельтиктердің» ізбасары InterCity 125 жоғары жылдамдықты пойызды (HST) енгізуге итермеледі. Бұл пойыздар қазіргі инфрақұрылыммен сағатына дейін жылдамдыққа жете алады, бұл Лондон-Эдинбург маршрутындағы ең жылдам уақытты тағы бір сағатқа қысқартып, 4,5 сағатқа дейін төмендетті. 1973 жылы HST British Rail 41-ші классының прототипі желідегі сынақ жүргізу кезінде ең жоғары жылдамдықты тіркеді.

Электрмен жабдықтау

ECML-нің барлық немесе кейбір бөліктерін электрлендіру туралы ұсыныстар 1900 жылдардың басында айтылған, бірақ маңызды жобалар 1970 және 1980 жылдары ғана іске асырылды, ал желінің толық электрленуі 1976 мен 1991 жылдар аралығында екі кезеңде жүзеге асты. Алғашқы ұсыныстардың бірі – 1904 жылы Ұлы Солтүстік темір жолының Лондоннан қалалық бағыттағы қызметін электрлендіру туралы ұсынысы. 1904 жылы Солтүстік-Шығыс темір жолының Тинесайд Электрикс жобасының аясында Ньюкасл аймағындағы ECML-дің қысқа бөлігі үшінші рельспен электрлендірілді. Бұл жобаның табысынан кейін 1919 жылы Солтүстік-Шығыс темір жолы Йорк пен Ньюкасл арасындағы негізгі желіні электрлендіруді жоспарлады; жоба локомотив прототипіне дейін жетті, бірақ 1923 жылы NER LNER-ге біріккеннен кейін қаржылық қиындықтарға байланысты тоқтатылды, ал жаңа басшылықтың бұл жобаны іске асыруға қызығушылығы болмады. 1955 жылғы British Rail-дің жаңарту жоспарында Батыс жағалау магистральдық желісін (WCML) және ECML-ді электрлендіруге бірдей мән берілді; 1957 жылы жасалған егжей-тегжейлі жоспарда ECML электрлендіруінің 1970 жылы аяқталуы көзделген. Алайда, Шығыс жағалауының өкілдері қызмет сапасын жақсарту үшін он жылдан астам күте алмайтындарын шешті және уақытша шара ретінде жоғары жылдамдықты дизельдік локомотивтерге – Deltic және жоғары жылдамдықты пойызға инвестиция жасады, ал Батыс жағалауының электрлендіруі жалғасты және 1974 жылға қарай толыққанды аяқталды. British Rail 1976 мен 1977 жылдар аралығында Лондон Кингс Кросс станциясынан басталатын ECML-дің оңтүстік бөлігін [[25 кВ айнымалы токпен электрлендірді. Бұл 1971 жылы Ұлы Солтүстік қалалық электрлендіру жобасының аясында, Mk.3A жабдықтарын пайдалана отырып, Лондон қалалық қызметтерінің қажеттілігі үшін мақұлданды. Бағдарлама сонымен қатар Эдинбург-Карстерс тармағын электрлендірді, бұл InterCity 225 пойыздарына Глазго Орталық станциясына қатынауға мүмкіндік берді, сонымен қатар оңтүстіктен WCML арқылы Эдинбургке және Эдинбургтен электрлендірілген бағыт құруға қосымша мүмкіндік тудырды. Электрлендіру бағдарламасы шамамен 1400 мильге (2253 км) жуық аумақты қамтыды және желінің Темпл Хирст тоғысынан (Йоркширдегі Селби маңында) Шотландия шекарасына дейін қайта сигналдануы, Ниддри, Йорк және Ньюкасл қалаларында жаңа сигнал беру орталықтарының салынуы, ұлттық электр желісіне он жаңа қосылымның іске қосылуы және желі бойындағы құрылыстарды тазалау және электрлік қауіпсіздік жұмыстарын қоса алғанда, маңызды инфрақұрылымдық өзгерістерді қажет етті. Олар General Electric Company (GEC) компаниясымен, конкурстық тендердің жеңімпаздары ретінде әзірленді. Дегенмен, 2008 жылға дейін , және тиісті жолдың секциялық қосымшасында сағатына 125 мильден астам жылдамдықпен сынақ пойыздарын жүргізу мүмкіндігі тізімде сақталды.

There had been proposals to electrify all or parts of the ECML as far back as the early 1900s, but no significant scheme was implemented until the 1970s and 1980s, with the entire line being electrified in two stages between 1976 and 1991. Early proposed schemes included a 1904 proposal by the Great Northern Railway to electrify its suburban services from London. A short stretch of the ECML in the Newcastle area was electrified with a third rail in 1904, as part of the North Eastern Railway's suburban Tyneside Electrics scheme. Following the success of this scheme, in 1919 the North Eastern Railway, planned to electrify of the main line between York and Newcastle; the scheme progressed as far as a prototype locomotive, however it was cancelled on financial grounds after 1923 when the NER was grouped into the LNER, and the new management had no interest in pursuing the scheme. British Rail's 1955 modernisation plan placed equal importance on electrification of both the West Coast Main Line (WCML) and ECML; a detailed plan drawn up in 1957 gave a completion date of 1970 for ECML electrification. However, the East Coast authorities decided that they could not wait over a decade for service improvements, and instead decided to invest in high speed diesel traction, the Deltic and High Speed Train, as an interim measure to implement improved services, whilst West Coast electrification proceeded, and was largely complete by 1974. British Rail carried out electrification of the southern part of the ECML with [[25 kV AC railway electrification overhead lines from London King's Cross to between 1976 and 1977. This was authorised in 1971 for the benefit of London suburban services as part of the Great Northern Suburban Electrification Project, using Mk.3A equipment. The scheme electrified 70 mile (113 km), including the Hertford Loop Line, part of the Cambridge Line from Hitchin to , and incorporated the Northern City Line to The programme also electrified the Edinburgh Carstairs branch of the WCML, to allow InterCity 225 sets to access Glasgow Central, with the added benefit of creating an electrified path to/from Edinburgh on the WCML from the south. In total the electrification programme covered roughly 1400 mile (2253 km) and required major infrastructure changes, including resignalling of the line from Temple Hirst Junction (near Selby in Yorkshire) to the Scottish border; the construction of new signalling centres at Niddrie, York, and Newcastle; the commissioning of ten new connections to the national electricity grid; and structure clearance and electrical immunisation works along the length of the line. They were developed by the General Electric Company (GEC), as the winners of a competitive tender process. Nevertheless, , and the relevant track Sectional Appendix continued to list the capability to run special test trains in excess of 125mph as recently as 2008.

Жекешелендіру және қайта ұлттықтандыру

1990 жылдардың ортасында British Rail жекешелендіру барысында ECML бағытындағы жолаушылар тасымалы бәсекеге қатысушыларға InterCity East Coast франшизасы ретінде ұсынылды. 1996 жылдан 2007 жылға дейін ол Ұлы Солтүстік-Шығыс темір жолы компаниясының меншігінде болды, бірақ компания қаржылық қиындықтарға ұшырағаннан кейін франшиза 2009 жылға дейін National Express East Coast компаниясына берілді. Олар да қаржылық мәселелерге тап болғандықтан, үкімет франшизаны «Шығыс жағалау» деп атап, өзі басқаруға мәжбүр болды. 2015 жылы Virgin Trains East Coast компаниясы франшизаны жеке секторға қайтаруға тағы бір әрекет жасады, бірақ 2018 жылы бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Содан бері, Лондон Солтүстік-Шығыс темір жолы брендімен үкіметтің соңғы шара операторы арқылы мемлекеттік сектор басқарып келеді.

Жолды өзгерту

ECML бағыты бірнеше рет өзгертілді немесе ауыстырылды, бұл 1906 жылы Ньюкасл-апон-Тайн қаласындағы Король Эдуард VII көпірінің ашылуымен басталды. Кейін, 1979 жылы Шотландия шекарасындағы Пенманшиел туннелінің құлауы салдарынан, қираған туннельді айналып өту үшін шұғыл жұмыстар қажет болды; нәтижесінде, желі бес айға жабылды және бастапқы бағыттың шамамен жартысы қолданыстан шығарылды. 1970 жылдардың соңында Солтүстік Англияда Селби көмір кенінің дамуы және оның ішкі жұмыстарынан туындауы мүмкін болатын құлдырау қаупі, Ұлттық көмір басқармасын 14 мильдік (23 км) Селби айналым жолын салуға қаржы жұмсауға мәжбүр етті. Құрылыс 1980 жылы басталды және 1983 жылдың соңында 63 миллион фунт стерлинг (соңғы жылдары шамамен 63 миллион фунт стерлингке тең) құнымен аяқталды. Жаңа бөлім Донкастердің солтүстігіндегі Темпл Хирст тоғысында бастапқы бағыттан бұрылып, Селби станциясын және көмір жұмыстарының әсеріне ұшырауы мүмкін аймақты айналып өтіп, содан кейін бұрынғы Йорк және Солтүстік Мидленд темір жолының Лидс-Йорк желісімен Йорк қаласының оңтүстік-батысындағы Колтон тоғысында қосылды. Селби мен Йорк арасындағы ескі жол демонтаждалды және қазір ол қоғамдық велосипед жолы болып табылады. 2001 жылы анықталған тау-кен құлдырауы, сондай-ақ Престонпанс және Уолифорд станциялары арасындағы Шығыс Лотиандағы Долфингстоун учаскесіндегі жолдың қайта бағытталуын қажет етті. Жаңа бағыт оңтүстікке қарай біртекті қисық сызық түрінде, бетон плиталар және басқа да топырақ тұрақтандыру және нығайту техникаларымен бекітілді, сондай-ақ тұрақты жылдамдық шектеуін қажет етуді болдырмау үшін жасалған. Ол 2003 жылдың сәуір айының соңғы аптасында пайдалануға берілді, құны 56 миллион фунт стерлинг (соңғы жылдары шамамен 56 миллион фунт стерлингке тең).

Жылдамдық рекорды

ЕОКМ-де бу және дизельді локомотивтердің жылдамдық бойынша әлемдік рекордтары тіркелген. LNER-дің 4468 Mallard локомотиві 1938 жылғы 3 шілдеде Сток-Бэнкке түсетін бағытта рекорд орнатты. Бұл рекорд бүгінгі күнге дейін сақталып келеді, ал 1998 жылғы шілдеде 90 1/4 мильдік белгіде осы жетістікті еске түсіру үшін жол бойындағы тақта орнатылды. Дизельді пойыздар бойынша әлемдік рекорд 1987 жылғы 1 қарашада Дарлингтоннан Йоркке оңтүстік бағытта жүрген екі Class 43 локомотиві мен үш вагондан тұратын InterCity 125 пойзында тіркелді. Кейіннен кем дегенде екі пойыз одан да жоғары жылдамдық көрсеткенімен, 2023 жылғы мәліметтер бойынша InterCity 125 рекорд ресми түрде расталған ең жоғары көрсеткіш болып табылады. Бұған қоса, 1989 жылғы 17 қыркүйекте 91010 нөміріндегі локомотивімен Сток-Бэнкте электрлік локомотивтер үшін британдық жылдамдық рекорды орнатылды.

Болашақ

2021 жылдың қарашасында Ұздіксіз теміржол жоспары аясында DfT желінің масштабты жаңартылуын жариялады. Жаңарту жол төсегінің күрделі жақсартуларын және цифрлық сигналдау жүйесін қамтиды, нәтижесінде жылдамдық артады, сапар уақыты қысқарады және орын саны көбейеді. Электрмен жабдықтау жүйесі де ұзартылған және жиірек пойыз қатынасын қамтамасыз ету үшін жаңартылады.

Шығыс жағалаудағы цифрлық бағдарлама

Лондон Кингс-Кросс пен Стоук туннелі арасындағы оңтүстік ECML-дегі жол бойындағы сигналдау жүйесі соңғы рет 1977 жылы іске қосылды және 2020-2029 жылдар аралығында жаңартуға ұсынылды. Ағымдағы жол бойындағы сигналдауды жаңартудың орнына, ECML-дің осы бөлігін кабиналық сигналдау жүйесіндегі ERTMS-ке жаңарту туралы шешім қабылданды. Бұл Ұлыбритания теміржол желісінде ERTMS-тің алғашқы қолданылуы болмайды; ол Кембриан желісінде (алғаш рет сынақтан өткен жерде), Thameslink кеңейтілген бағытында (ATO қабаттамасымен) және Ұлы Батыс магистралінің Хитроу тармағында қолданылады. Дегенмен, бұл ең күрделі жүзеге асыру болып табылады: Ұлыбританияда бұрын мұндай қарбалас, аралас қозғалыс бар желіде ERTMS пайдаланылмаған, жүк, қала маңындағы, аймақтық және қалааралық қызметтер ең тар учаскелерде тек екі жолды бөліседі. Widened Lines бағыты мен GWML-ден айырмашылығы, онда ERTMS дәстүрлі жол бойындағы сигналдарды толықтырады, оңтүстік ECML ERTMS-ке көшу кезеңі аяқталғаннан кейін сигналдарын алып тастайды. Бұл маршрут бойынша барлық пойыз тиісті бортындағы жабдықпен жабдықталуын білдіреді. 800-ші сериядағы (LNER Azuma 800 және 801, Hull Trains Paragon 802, Lumo 803), Thameslink 700 және Great Northern 717 парктері өндірістен ERTMS жабдықтарымен жабдықталған. Great Northern 387 паркі қайта жаңартудан өтуде, алғашқы пойыз 2022 жылдың қазан айында Уоркшоп депосына жіберілді. 2023 жылдың шілдесінде қызметке қайта оралғаннан кейін, қалған пойыздар Хорнси депосында қайта жабдықталады. Кабиналық сигналдау жүйесін енгізу ECML желісінің жылдамдығын кейбір учаскелерде сағатына 140 мильге дейін арттыруға мүмкіндік береді. 800-ші сериядағы пойыздар осы жылдамдыққа жету үшін жобаланған, бірақ қазіргі уақытта жылдамдықты сағатына 125 мильге шектейтін жабдықты жою үшін шағын түзетулер қажет болады. InterCity 225 паркіне ERTMS жабдығын қайта орнату жоспарланбаған, себебі олар жол бойындағы сигналдар алынғанға дейін қызметтен шығарылатыны күтілуде; осылайша, олар қызметте ешқашан жобалық жылдамдыққа – сағатына 140 миль (225 км/сағ) жете алмайды.

The last refresh of the lineside signalling system on the southern ECML between London King's Cross and the Stoke Tunnel was commissioned in 1977 and as such was up for renewal between 2020 and 2029. Instead of renewing the current lineside signalling, it was decided to upgrade this section of the ECML to ERTMS in cab signalling. This will not be the first instance of ERTMS on the UK rail network; it is in use on the Cambrian Line (where it was first piloted), on the Thameslink core Widened Lines route (with an ATO overlay), and on the Heathrow branch of the Great Western Main Line. However, it is the most complex application yet; never before in the UK has ERTMS been used on such a busy, mixed traffic line, with freight, commuter, regional and InterCity services sharing as little as two tracks in the tightest sections. Unlike the Widened Lines route and the GWML, where ERTMS complements traditional lineside signals, the southern ECML will have its signals removed once the transition period to ERTMS is complete. This means that all trains running on the route will be required to be fitted with the appropriate onboard equipment. The Class 800 series (LNER Azuma Classes 800 and 801, Hull Trains Paragon Class 802, Lumo Class 803), Thameslink Class 700 and Great Northern Class 717 fleets are fitted with ERTMS equipment from manufacture. The Great Northern Class 387 fleet are undergoing retrofit, with the first train sent to Worksop Depot in October 2022. Following its return to service in July 2023, the remaining trains will be retrofitted in Hornsey Depot. The introduction of in cab signaling will allow the ECML line speed to be increased to 140mph in some places. The Class 800 series trains were designed to reach this speed, but minor modifications will be required to remove the equipment that is currently limiting speeds to 125mph. There are currently no plans to retrofit ERTMS equipment to the InterCity 225 fleet, as they are expected to be withdrawn before the removal of the lineside signals; this means they will never reach their design speed of 140mph (225km/h) in service.

Инфрақұрылым

Желі негізінен Лондоннан Грантхэмнің оңтүстігіндегі Сток туннеліне дейін төрт жолды, екі қос жолды бөлімдері бар: бірі – Дигсвелл Жн мен Вулмер Грин Жн арасында, онда желі Дигсвелл виадугынан, Уэлвин Норт станциясынан және екі Уэлвин туннелінен өтеді; екіншісі – Фллеттон Аншюенсі (Питербороның оңтүстігінде) мен Холм Аншюенсі, Холм Феннің оңтүстігінде. Холм-жанкшн мен Хантингдон арасындағы жол көбінесе үш рельсті, Конингтон мен Вудвольтон арасындағы оңтүстікке қарайғы айналымдық бөлімнен басқа. Грантхэмнің солтүстігінде желі екі рельсті, Ретфордта, Донкастер маңында, Колтон Анкшн (Йорктің оңтүстігінде), Тирск пен Нортхеллертон және Ньюкаслдегі төрт рельсті бөлімдерді қоспағанда. Желінің көп бөлігі пайдалануға бекітілген, сондықтан ECML Ұлыбританиядағы ең жылдам магистраль болып саналды, High Speed 1 ашылғанға дейін. Жоғары жылдамдықтар Англияның жазық шығыс бөлігінде, Линкольншир және Кембриджшир арқылы салыстырмалы түзу участаларда жүруге мүмкіндік берді, бірақ желінің қисықтығына байланысты, әсіресе Дарлингтоннан солтүстікке және Донкастер мен Лидс арасында маңызды жылдамдық шектеулері бар. Керісінше, Батыс жағалау магистралі Трент аңғары мен Камбрия тауларын кесіп өтеді, қисықтығы көбірек және жылдамдық шегі төмен. Батыс жағалау магистраліндегі (WCML) жылдамдықтар еңкейтілген Pendolino пойыздарының енгізілуімен арттырылды және қазір ECML-дегі сағатына 125 миль жылдамдыққа тең.

Жол жүретін пойыздар

Отбасылық кластың түріЖоғары жылдамдықОператорБағыттарымиль/сағаткм/сағатBR SprinterClass 156DMU75120Солтүстік пойыздарыНьюкаслдан Чатхиллге дейін Class 158 DMU 90 145 ScotRail, Шығыс Мидленд темір жолыFife Circle Line, Highland Main Line, Шекаралар темір жолы. Сондай-ақ, Грантэм мен Питерборо арасында Шығыс Мидлендс темір жолының қызметтері бойынша. Bombardier Turbostar Class 170 DMU 100 161 ScotRailFife Circle Line, Highland Main Line, Borders Railway Siemens Desiro Class 185 DMU 100 161 TransPennine Express Йорктегі ECML-ге қосылып, Ньюкаслға жалғасады CAF Civity Class 331 EMU 100 161 Northern Trains Лидс – Донкастер Alstom Coradia Juniper Class 334 EMU 90 145 ScotRail North Clyde LineSiemens DesiroClass 380 EMU 100 161 ScotRailNorth Berwick Line Hitachi AT200 Class 385 EMU100161 ScotRailNorth Berwick LineBombardier ElectrostarClass 387EMU110177Govia Thameslink RailwayЛондон Кингс Кросс – Питерборо, Кембридж, Эли және Кингс ЛиннSiemens DesiroClass 700EMU100161Govia Thameslink Railway Лондон Кингс Кросс – Кембридж және Летчворт Гарден Сити, Кембридж – Брайтон Лондон Бридж арқылы, Питерборо – Хоршам Лондон Бридж арқылы Class 717 EMU 85 137Govia Thameslink Railway Лондон Мургейт және Лондон Кингс Кросс – Уэлвин Гарден Сити, Херфорд Норт, Стивенейдж және Летчворт Гарден Сити

Соңғы өзгерістер

Аллингтон хорды 2006 жылы Грантемге жақын жерде салынды, бұл Ноттингем мен Скегнес арасындағы поездарға ECML желісін пайдаланбастан Грантемде тоқтауға мүмкіндік берді, енді поездар желінің астынан өтеді. Бұл Лидс пен Лондон арасындағы күндізгі 12 қосымша рейстің қажетті қуатын қамтамасыз етті. Thameslink бағдарламасының бөлігі ретінде Canal Tunnels арқылы Belle Isle Jnc. маңында ECML желісін Thameslink желісімен байланыстыру (Thameslink және Great Northern қалааралық поездары үшін Брайтон, Хоршам және Мейдстоун-Истке дейін). 2011 жылдың басында Йорк станциясының оңтүстік жағында Холгейт тұйықтамасында қысқа ұзындықтағы төртінші жол орнатылды, сонымен қатар OLE және сигнализация жүйелері де жаңартылды. Бұл жұмыс Шығыс жағалау магистральдық желісіндегі кедергілердің бірін жоюға көмектесті. Бұрын Лидстен келген поездар станцияға кірер алдында күтуге мәжбүр болатын. Жақсарту станцияға поездардың тегіс кіруіне және шығуына мүмкіндік береді. Жұмыс 26 маусым 2013 жылға дейін аяқталды. Питерборо станциясының күрделі реконструкциясы 2014 жылдың басында аяқталды, нәтижесінде Лондонға қарай үш платформа, ал ECML қызметтері үшін солтүстікке қарай екі платформа пайда болды. Питербороның шығысына қарайғы станцияларға қатынайтын Cross Country қызметтері үшін қосымша екі платформа да бар. Питерборо мен Донкастер арасында ECML желісіне параллель жүретін Ұлы Солтүстік және Ұлы Шығыс желісінің жаңартылуы және габарит кеңейтілуі жүзеге асырылды. Бұл ECML-дің аса жүктелген бөлігінен жүк тасымалын алып тастады. 2014 жылдың басында Йорк қаласындағы "Инженерлер үшбұрышында" жаңа теміржол операциялық орталығы (ROC) ашылды, онда оқу орталықтары да бар. ROC сигнализацияны және бағыттың күнделікті жұмысын бір орында жүзеге асыруға мүмкіндік береді. ERTMS жүйесін пайдаланатын сигнализацияны басқару/қозғалыс басқару 2020 жылдан бастап Лондон Кингс-Кросс пен Донкастер арасындағы ECML-де енгізілуі жоспарланған, бұл басқару ROC Йорктан жүзеге асырылады. 2014 жылы Ньюкасл станциясының 8,6 миллион фунт стерлингтік реконструкциясы аяқталды, бұл қолданыстағы станцияны жақсартуға және мыңдаған жолаушыларға қазіргі заманға сай станция ұсынуға мүмкіндік берді. InterCity Express бағдарламасы үшін Стивендж, Грантем, Ньюарк Норт Гейт, Нортэллертон, Дурхам және Эдинбург Уэверли станцияларында платформалардың ұзартылуы. Флеттон ауданындағы төменгі бағыттағы желіде жылдамдықты арттыру (ECML Connectivity бағдарламасының бөлігі) 2019 жылдың наурызында аяқталды. Стивендждегі Гертфорд Лоп пойыздары үшін төменгі жағында қосымша 130 метрлік терминалдық платформа, Лэнгли тұйықтамасынан қосымша жолмен, 2019 жылдың басында басталып, 2020 жылдың 2 тамызында пайдалануға берілді. Веррингтон Грейд Сепарация жобасы Питерборо станциясының солтүстігінде қуатты арттыру мақсатымен жүзеге асырылды, ол Stamford Lines және GNGE желісі арасындағы теміржол қозғалысын бағыттап, ECML-дегі кедергілерді жойды. Жоба 2018 жылдың жазында мақұлданды және теміржол министрі Крис Хитон Харрис 2021 жылдың 14 желтоқсанында ресми түрде ашты.

The Allington Chord was constructed near Grantham in 2006, allowing services between Nottingham and Skegness to call at Grantham without having to use the ECML, trains now passing under the line. This provided sufficient extra capacity for 12 additional services between Leeds and London each day. Connection of the ECML to Thameslink at Belle Isle Jnc. via the Canal Tunnels as part of the Thameslink Programme (for Thameslink and Great Northern commuter services to extend to Brighton, Horsham and Maidstone East). At the southern end of York station a short length of fourth track was installed in early 2011 at Holgate Junction with accompanying OLE and signalling systems. This work helped to remove one of the bottlenecks on the East Coast Main Line. Previously, trains from Leeds would sometimes have to wait before entering the station. The improvement allows for better flow of trains in and out of the station. The work was completed by 26 June 2013
Major remodelling of Peterborough station was completed during early 2014 providing three platform faces for services in the up direction towards London and two for ECML services travelling north on the down lines. An additional two platform faces are also available for Cross Country services to and from stations to the east of Peterborough. Renewal and gauge enhancement of the Great Northern and Great Eastern Line which runs parallel to the ECML between Peterborough and Doncaster. This removes freight traffic from a heavily congested section of the ECML. A new Rail operating centre (ROC), with training facilities, opened in early 2014 at the "Engineer's Triangle" in York. The ROC will enable signalling and day to day operations of the route to be undertaken in a single location. Signalling control/traffic management using ERTMS is scheduled to be introduced from 2020 on the ECML between London King's Cross and Doncaster – managed from the York ROC. An £8.6million redevelopment of Newcastle station was completed in 2014 enhancing the existing station and provide a state of the art station for thousands of passengers. Platform extensions at Stevenage, Grantham, Newark North Gate, Northallerton, Durham and Edinburgh Waverley stations for the InterCity Express Programme. Linespeed enhancement on the down slow line in the Fletton area (part of the ECML Connectivity programme) completed in March 2019. Additional 130 metre terminal platform on the down side for Hertford Loop trains at Stevenage, with an extra track from Langley Junction, was started in early 2019 and opened for use on 2 August 2020. Werrington Grade Separation was a £200million scheme to increase capacity north of Peterborough station by constructing a dive under to route rail traffic between the Stamford Lines and the GNGE line, thereby avoiding at grade conflicts on the ECML. The project was approved in summer 2018. It was officially opened by the Rail Minister Chris Heaton Harris on 14 December 2021.

Танымал мәдениет

Кингс-Кросттан солтүстікке қарай орналасқан кесілген жерлер мен туннель кіреберістері 1955 жылғы «Ледикиллерлер» комедиялық фильмінде көрсетілген. Сондай-ақ, 1950 жылдары бұл желі 1954 жылғы «Елизавета экспресі» қысқаметражды деректі фильміне де енді. Кейін, 1971 жылғы британдық гангстерлік фильм «Get Carter»-дің бастапқы титрлерінде Лондонның Кингс-Кросынан Ньюкаслға саяхат бейнеленген. 2009 жылы «Top Gear» автошоуында ұзақ қашықтыққа жарыс өтті, онда LNER A1 60163 Tornado, Jaguar XK120 және Vincent Black Shadow Лондоннан Эдинбургке дейінгі жолдың толық ұзындығын ең жылдам көлік ретінде жүріп өту үшін жарысты. Бұл маршрут бірнеше пойыз симуляторлары ойындарында да пайда болған. «Trainz Simulator 2010» Лондон мен Йорк арасындағы маршрутты ұсынады, «Trainz Simulator 12» Ньюкаслға дейінгі маршрутты кеңейтеді, ал «Trainz: A New Era» оны Эдинбургке дейін жеткізеді, соның арқасында 393 мильдік маршруттың барлығын жүргізуге болады. «Train Sim World» төртінші бөлігінде Питерборо мен Донкастер арасындағы маршрут LNER 801 класты және DB Cargo UK Class 66 локомотивтерін EWS ливреясында көрсетеді. Кингс-Кросс станциясы Гарри Поттер франшизасының кітаптары мен фильмдерінде Хогвартс экспресінің басталу орны ретінде бейнеленген. Бұл байланыс станцияның күту залында орналасқан туристік орталықта 9 3/4 платформа табелькасымен және станция қабырғасына ішінара кіріктірілген, құс клеткасы мен чемодандары бар багаж арбасымен көрсетілген.