Кіріспе
Глостер класының крейсері HMS Манчестер — 1930 жылдардың соңында Корольдік теңіз күштері үшін салынған жеңіл крейсер, Глостер класының үш кемесінің бірі. 1938 жылы құрылысы аяқталып, бастапқыда Шығыс Үндістан станциясында орналастырылды және салыстырмалы түрде қысқа, бірақ белсенді қызмет етті. 1939 жылдың қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, крейсер екі айдан кейін елге қайтаруға бұйрық берілгенге дейін Үнді мұхитында конвойларды сүйемелдеді. Желтоқсанның соңында Манчестер Норвегия теңізінде Германияға қатысты блокаданы сақтау үшін патрульдеуді бастады. 1940 жылдың сәуірінен бастап кеме Норвегия кампаниясында шағын рөл атқарды, көбінесе конвойларды сүйемелдеді. Мамыр мен қараша айлары аралығында жөндеу жұмыстары арасында жаугершілікке қарсы міндеттерге тағайындалды. Қараша айында крейсерге Жерорта теңізі арқылы конвойды сүйемелдеу және Спартивенто мүйісі шайқасына қатысу міндеті жүктелді. Манчестер 1941 жылдың басында жөндеуден өтті, ал мамыр айында Солтүстік Мұзды мұхитының оңтүстік бөлігінде патрульдеуге кірісті. Шілдеде кеме Мальтаға конвойды сүйемелдеу үшін жіберілді және жол жүрісінде әуе торпедосынан ауыр зақым алды. Жөндеу жұмыстары 1942 жылдың сәуіріне дейін аяқталмады, ал кеме келесі бірнеше айды дайындалу және конвойларды сүйемелдеумен өткізді. Манчестер 1942 жылдың ортасында Мальтаға тағы бір конвой – «Педестал» операциясына қатысты; ол екі итальяндық моторлы торпедалық қайықтармен торпедаланды, содан кейін экипажы кемені суға батырды. Торпедадан қаза тапқандардың саны 10 адамды, ал экипаж кемені тастап кеткен кезде суға батып кеткен 1 адамды құрады. Экипаждың көп бөлігі жағаға шыққанда Виши Франциясымен ұсталды. Қарашада оралғаннан кейін кеме басшылығы әскери сотқа тартылды; капитан және тағы төрт офицер кемелерін мерзімінен бұрын батырғаны үшін кінәлі деп танылды.
HMS Manchester was a light cruiser built for the Royal Navy in the late 1930s, one of three ships in the Gloucester subclass. Completed in 1938, she was initially deployed with the East Indies Station and had a relatively short but active career. When World War II began in September 1939, the cruiser began escorting convoys in the Indian Ocean until she was ordered home two months later. In late December Manchester began conducting patrols in the Norwegian Sea enforcing the blockade of Germany. Beginning in April 1940 the ship played a minor role in the Norwegian Campaign, mostly escorting convoys. She was assigned to anti invasion duties in May–November in between refits. In November the cruiser was tasked to escort a convoy through the Mediterranean and participated in the Battle of Cape Spartivento. Manchester was refitting during most of early 1941, but began patrolling the southern reaches of the Arctic Ocean in May. The cruiser was detached to escort a convoy to Malta in July and she was badly damaged by an aerial torpedo en route. Repairs were not completed until April 1942 and the ship spent the next several months working up and escorting convoys. Manchester participated in Operation Pedestal, another Malta convoy, in mid 1942; she was torpedoed by two Italian motor torpedo boats and subsequently scuttled by her crew. Casualties were limited to 10 men killed by the torpedo and 1 who drowned as the crew abandoned ship. Most of the crew were interned by the Vichy French when they drifted ashore. After their return in November, the ship's leadership was court martialled; the captain and four other officers were convicted for prematurely scuttling their ship.
Дизайн және сипаттама
Town класындағы жеңіл крейсерлер 1930 жылдардың басында салынған жапондық кемелерге қарсы жобаланған. Соңғы үш кемеге көбірек өртке басқару жабдықтары мен қалың броня қосылды. Глостер тобының кемелері бұрынғы кемелерге қарағанда сәл үлкен болды және қосымша броня алды. Олар төрт Parsons бу турбинасымен жабдықталған, әрқайсысы төрт Admiralty 3 барабанды қазандықтан алынған бумен бір валді айналдырды. Турбиналардың жалпы қуаты болды және олар кемелерге максималды жылдамдыққа жетуге мүмкіндік берді. Кемелерде жанармай қоры жеткілікті болды, олар артындағы қашықтықта жүзуге мүмкіндік берді. Кеме экипажы 800–815 офицер мен сарбаздан тұрды. Town класындағы кемелерде төрт үш мұнаралы орналасқан он екі BL алты дюймдік (152 мм) Mk XXIII зеңбірегі орнатылған, мұнаралар алдыңғы және артқы бөліктерде орналасқан. Мұнаралар алдыңғы жағынан артқы жағына қарай "А", "Б", "Х" және "Y" деп белгіленді. Олардың қосымша қарулары екі қос мақсатты 8 QF Mk XVI зеңбірегінен тұрды. Жеңіл әуе шабуылына қарсы қарулары екі фунттық ("пом-пом") зеңбірегі үшін екі төрттік орналым және Vickers AA пулеметтері үшін екі төрттік орналымнан тұрды. Кемелерде су үстінде орналасқан үш торпедалық аппараттар болды. Town кемелерінде толық су сызығы бойынша броня белбеуі болмады, бірақ Глостер тобының қазандық және двигатель бөлімдерінің қабырғалары мен журналдар бронямен қоршалған. Крейсерлер үш Supermarine Walrus амфибиялық барлау ұшағын тасымалдауға арналған, біреуі D1H катапультінде, ал қалғандары алдыңғы түтікке жақын екі ангарда орналасқан, бірақ қызметте тек екеуі ғана болды. Ұшақтар мен кеме қайықтарын жүктеу үшін екі кран орнатылған.
Өзгерістер
1939 жылы қарашада «Манчестер» үйге оралғанда, ол демагнетизациялық жабдықпен қайта жабдықталды және артқы жағындағы биік бұрышты директорлық басқару мұнарасы (DCT) орнатылған болуы мүмкін. 1940 жылы қарашадағы қысқа жөндеу кезінде кемеде 286 типті іздеу радарі орнатылған болуы мүмкін. 1941 жылғы қаңтар–наурыз айларында «Манчестердің» корпусы нығайтылды, оның «Викерс» пулеметтері «B» мұнарасының үстіндегі бұрынғы армиялық 40 миллиметрлік «Бофорс» зениттік пулеметімен және бес «Оерликон» зениттік пулеметімен ауыстырылды. Осы жөндеу кезінде көпірдегі бас қару-жарақ DCT-нің үстіне 284 типті артиллериялық радар орнатылды. Екінші қару-жарақ пен торпедалық түтіктерді қорғау үшін қосымша брондалған плиталар, сондай-ақ ASDIC сонар жүйесі де осы кезде қосылған болуы мүмкін. 1941 жылғы маусымда «Субстанс» операциясына қатысқанға дейін екі армиялық «Бофорс» пулеметі кеменің әуеге қарсы қорғанысын күшейтті. «Манчестер» конвойды сүйреу миссиясы кезінде торпедаланды, ал АҚШ пен Ұлыбританияда жөндеуден өтетін кезінде тағы үш «Оерликон» пулеметі алды, барлығы сегіз қару болды, олардың алтауы суперқұрылымда, біреуі «X» мұнарасының үстінде, ал екіншісі кормада орналастырылды. 1942 жылғы тамызда «Педестал» операциясына қатысқанға дейін кеме ортасына тағы екі армиялық «Бофорс» пулеметі қосылды. 1942 жылғы сәуірде жөндеу жұмыстары аяқталғанда, оның радарлық жиынтығында 279 типті ерте ескерту радарі, бас қарулану үшін 284 типті жүйе, төрт дюймдік пушкалар үшін екі 285 типті артиллериялық радар, 286 типтісін алмастыру үшін 273 типті жер бетін іздеу радарі және «пом-пом» директорлары үшін 282 типті артиллериялық радарлар болды.
Құрылыс және мансап
Манчестер – Корольдік теңіз күштерінде осы атпен қызмет еткен алғашқы кеме. Ол 1935 жылғы 23 қазанда Хоторн Лесли және Компаниясынан тапсырыс берілді. Кеме 1936 жылғы 28 наурызда Хебберн кеме құрылыс алаңында салынды және 1937 жылғы 12 сәуірде Манчестер қаласының мэрі Джозеф Тулдың әйелімен суға жіберілді. 1938 жылғы 4 тамызда кемеге тапсырыс берілді және 24 қыркүйекте 4-ші крейсерлік эскадрильясымен бірге Шығыс Үндістанға алғашқы міндетін орындауға аттанды. 12 қазанда Йемендегі Аден британдық колониясына келгеннен кейін «Манчестер» ауыр крейсермен, станцияның бас флагманымен күшті қарсы алынды. Екі кеме ай соңында Британдық Үндістанның Бомбейіне, содан кейін Британдық Цейлонның Трикомалиіне барды. Келесі айда олар кеме жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін Сейлонға оралғаннан кейін Британдық Үндістанның батыс жағалауындағы порттарға сапар жасады. 1939 жылдың ақпан-наурыз айларында Бенгал шығанағындағы порттарға сапар жасалды, ал екі крейсер 13 наурызда Британдық Түзілімдердегі Сингапурға келді. Келесі бірнеше апта бойына олар Малайяның шығыс жағалауында авианосец, ауыр крейсер және суасты кемелерінің депосымен бірге жаттығулар жасады. 28 наурызда Андаман аралдарындағы Порт-Блэрге тоқтаған «Манчестер» Коломбода қайта жөндеуге дайындалу үшін Трикомалиіге келді. Еуропадағы жағдайдың ушығуына байланысты жөндеу жұмысы бір аптаға кешіктірілді және маусымның басында аяқталды. 6 маусымда ол Үнді мұхитының порттарына сапар шегіп, үш күннен кейін Диего-Гарсиядағы әуе зерттеуін отынмен және жабдықтармен қамтамасыз етіп, 20 маусымда Британдық Занзибар протекторатына келді. Кеме Африка жағалауымен жоғалы бастады, содан кейін 14 шілдеде Британдық Кениядағы Килиндини портында жаңа станция флагманымен кездесті. Ағалы-інілі кемелер сол айдың соңында Қызыл теңіздегі итальяндық колонияларының қаупіне қарсы конвойды сүйемелдеу тактикасын жаттығу үшін Аденге барды, олар сол жерде «слооп» және «слооп» кездесті.
Ертедегі әскери қызмет
Манчестер Қызыл теңізде және Аден шығанағында патрульдеуден оралған кезде, Ұлыбритания 1939 жылдың 3 қыркүйегінде нацистік Германияға соғыс жариялады. Глостермен бірге ол май құйғаннан кейін Коломбоға бағытталды. 25 қыркүйекте кеме Қызыл теңіз арқылы үнді әскерлерінің конвойын сүйемелдеуге көмектесу үшін шлюппен кездесті. Манчестер сол жерде ағылшын-француз конвойын сүйемелдеді, содан кейін Суэц шығанағында Коломбоға сүйемелдеу үшін океандық лайнермен кездесті. Крейсерге 10 қарашада елге қайту бұйрығы берілді және сегіз күннен кейін Мальтаға келді, онда вице-адмирал Джеффри Лейтон 18-ші крейсерлік эскадрильяның (CS) қолбасшысы ретінде туын көтерді. Кеме 25-і күні Портсмут кемежайына келді және дауылдан келген зақымдар мен басқа да ақауларды жөндеу үшін докқа қойылды. 22 желтоқсанда жөндеу жұмыстары аяқталып, екі күннен кейін Скапа-Флоудағы Әскери-теңіз күштеріне (Home Fleet) қосылды. Сол айда Манчестер Солтүстік патрульге қосылды, онда Германияның блокадасын күшейту, неміс блокадасын бұзушылар мен контрабандалық материалдарды іздеу міндеті қойылды. 1940 жылдың 21 ақпанында кеме неміс сауда кемесін ұстауға көмектесті. Крейсер 16 наурызда неміс әуе шабуылына ұшыраған кезде Скапа-Флоуда болғанмен, сәуірдің басына дейін осы міндетін атқаруын жалғастырды. Манчестердің артиллериялық есепшілері шабуылға дайын болмады және оның снарядтары тиімсіз болды.
Норвегиялық науқан
18-ші СС Солтүстік патрульге қосылғаннан босатылып, Норвегияға және одан кемелерді сүйреп әкелуге тағайындалды. 7 сәуірде «Манчестер», оның жартылай сіңлісі, әуе шабуылына қарсы крейсер және төрт эсминец Норвегияға бағытталған ON 25 конвойының 43 кемесін сүйреп әкелді. Корольдік әуе күштері (RAF) Солтүстік теңізде неміс кемелері бар екенін хабарлағаннан кейін, конвойға кері бұрылуға бұйырылды, ал екі жеңіл крейсер Норвегия теңізінде Отандық флотпен кездесуге тиіс болды. Кейіннен олардың бұйрықтары өзгертіліп, теңіздің оңтүстік бөлігін күзетуге жіберілді. 8-нің кешкісінде Адмиралтейство кемелерге Отандық флотпен кездесуге бұйырды, әйтпесе олар теңізде деп саналатын неміс кемелерінің екі тобының арасында қалуы мүмкін еді; бұл 9 сәуірдің таңертеңінде орындалды. 4-ші эсминецтер бригадасының жеті эсминецімен күшейтілген 18-ші СС-ге сол күні таңертең Норвегияның Берген қаласында деп саналатын кемеге шабуыл жасау бұйырылды. Сол күні түстен кейін RAF Бергендегі екі крейсер туралы хабарлағаннан кейін Адмиралтейство операцияны тоқтатты. Люфтваффе эскадрильяны Бергенге жақындағанда қадағалап отырды және KG 26 және KG 30 бомбалаушылары көп ұзамай шабуылға кірісті. Олар эсминецті батырып, «Саутгемптон» мен «Глазго» кемелеріне де зиян келтірді. Сол түні «Манчестер», «Саутгемптон» және 6-шы эсминецтер бригадасы Феджозен маңында Германияның Бергендегі күштерін бақылау және оларды қайта жабдықтаудан алдын алу үшін патрульдік сапарға шықты. Сол түні болған жалғыз оқиға – «Манчестер» екі крейсердің арасымен бетімен келе жатқан су асты кемесін байқаған кезде болды. Кеме соқтығысуға тырысты, бірақ тек жанама соққыға қол жеткізді. Келесі күні таңертең кемелер қайта шақырылды және крейсерлер сол күні кешке Скапа-Флоуға отын құю және оқ-дәрілерді толықтыру үшін келді. 12 сәуірде капитан Герберт Пакер командалық міндетін қабылдады және кеме Скападан Норвегияның Нарвик қаласына бағытталған екі жаяу әскер бригадасымен жүктелген NP 1 конвойының эскортымен кездесу үшін кетті. Премьер-министр Уинстон Черчилль 14-де Намсос қаласының қарсылықсыз басып алынуын пайдаланып, 146-шы жаяу әскер бригадасының 15-і күні кешке жағаға қонуы керек екенін және бастапқы қону күшін нығайтуды бұйырды. Лейтон әскер тасымалдау кемелерін сүйреп әкелуге шешім қабылдады. Әуе шабуылының қаупі және Намсостағы портың нашар жағдайы Адмиралтействоны бағытты өзгертуге мәжбүр етті, бірақ әскерлер мен олардың жабдықтарының көп бөлігі 19-да түсірілді. Сол күні Адмиралтейство Норвегиядан кемелердің көп бөлігін үйге қайтарып, одан әрі операцияларға дайындалуға бұйырды, сондықтан крейсер Розит, Шотландияға бет бұрды. Кейіннен сол күні «Манчестер» Намсос аймағына FP 1 конвойын Ұлыбританияға сүйреп әкелу үшін қайтаруға бұйрық берілді. 22 сәуірде ол Розитқа оралды. Ол 15-ші жаяу әскер бригадасының жартысын, «Бирмингем» және ауыр крейсерді Андальснес пен Молдеге жеткізу үшін жүктеуді бастады. «Манчестер» 25-те соңғы қалада жолаушыларын түсірді, содан кейін Триндхейм маңында миналар орналастыратын үш эсминецті қорғау үшін «Бирмингемге» қосылды. 28 сәуірде әйел бауырлар Scapa Flow-ға отын құю үшін оралды. Үш күннен кейін олар жағалауда қалған әскерлерді эвакуациялау үшін Андальснеске жетті. «Манчестер» Люфтваффе жасаған, бірақ тиімсіз болған сынықтардан аздап зақымдалды. 10 мамырда «Манчестер» мен «Шеффилдке» Е-қайық торпедалағаннан кейін үйге сүйреліп келе жатқан зақымдалған эсминецті қорғау үшін теңізге шығуға бұйрық берілді. Келесі күні ұшақтарға шабуыл жасағанда крейсерлер Люфтваффе ұшақтарына шабуыл жасады, содан кейін оларға Розитқа қайта оралуға бұйрық берілді. 26 мамырда «Манчестер», «Бирмингем» және «Шеффилдтен» тұратын 18-ші СС Хэмберге шабуылға қарсы міндеттерді атқару үшін жіберілді. Олар 10 маусымда Розитқа оралды. Лейтонды вице-адмирал Фредерик Эдвард Коллинз 15 маусымда алмастырды, ал кемелер 1 шілдеде Иммингемге оралды. Эдвард Коллинз өзінің туын 4 шілдеде «Бирмингемге» көшірді, содан кейін «Манчестер» қысқаша жөндеуді бастау үшін Портсмутқа жөнелді. Ол 22 тамызда Скапа-Флоуға оралды және Эдвард Коллинз дереу кемеге өз туын қайтарып берді. Ол жерде оның тұруы қысқа болды, өйткені эскадрилья дереу Розитқа қарсы шабуыл міндеттерін қайта бастады. Эскадрилья 3 қыркүйекте Иммингемге оралды, өйткені шабуылдан қорқыныш көтерілді. Эдвард Коллинзді 12 қарашада вице-адмирал Ланселот Холланд алмастырды. 15 қарашада кеме Скапа-Флоудан шығып, RAF қызметкерлері мен жабдықтарын Ескендірияға, Мысырға тасымалдайтын конвоймен кездесті. 21 қарашада Гибралтарға келгеннен кейін «Манчестер» мен «Саутгемптон» шамамен 1400 адамды және көп тонна жабдықты жүктеді және 25-де, Force H сүйреп әкелуімен аттанды. Олар Италияның Сардиния оңтүстігінде Жерортай теңізі флотының кемелерімен кездесуі керек еді, бүкіл операция «Collar» деп аталды. Итальяндықтар конвойды байқап, 27 қарашада Кап Спартивенто шайқасында оны тоқтатуға тырысты. Британдықтар өз крейсерлерін шоғырландырды, тіпті «Манчестер» мен «Саутгемптонның» тиімділігі жолаушыларының арқасында төмендегеніне қарамастан, және итальяндық әріптестерімен алыс қашықтықта шайқасты. Итальяндықтар шегінуге тырысты, бірақ британдықтар конвойды қорғаусыз қалдырмас үшін оларды қуды. Regia Aeronautica (Итальян корольдік әуе күштері) жасаған келесі әуе шабуылдары британдық кемелерге зиян келтірмеді. Шайқас кезінде «Манчестер» негізгі қаруларынан 912 оқтың бірін де тигізбеді. Бірақ ол итальяндық «Витторио Венето» линкорінен сынықтардан зақым алды. Кеме 30 қарашада ешқандай оқиғасыз Ескендірияға келді. Ол байқалмай, жоғары жылдамдықпен Жерортай теңізінен өтіп, 13 желтоқсанда Скапа-Флоуға келді. Холланд өзінің туын 8 қаңтарда 1941 жылы әйел бауырға қайтарды. Крейсер 11 қаңтарда Жаррода ұзақ жөндеуге кірісті, ол 17 сәуірге дейін жалғасты.
1941 жыл
Манчестер келесі күні Скапа-Флоудағы 18-ші КСР-ге қосылды және айдың қалған бөлігін жұмыс істеуге жұмсады. 18 мамырда крейсер мен Бирмингемге Исландия-Фарер аралдары аралығын патрульдеуге бұйрық берілді, бірақ олар неміс шайқас кемесі «Бисмарк»-ты іздеуге қатыспады, себебі олар «Бисмарк» шайқас кемесінің 24 мамырда батып кеткеннен кейін Дания бұғазы арқылы Германияға қайтуға тырысатынынан опасызданып, Исландияның солтүстігіне қайта орналастырылды. Кемелер 3 маусымда Скапа-Флоуға оралды және Паккерді капитан Гарольд Дрю алмастырды. Манчестер 9 маусымда Исландияның Хвальфьорд портына кемемен барып, айдың қалған бөлігінде Дания бұғазында патрульдеді, 3 шілдеде Скапаға оралды. Кеме 12 шілдеде Гибралтарға бағытталған WS 9C конвойының эскорт күштеріне қосылды және сегіз күннен кейін сонда жетті, онда ол «Субстанция» операциясы аясында Мальтаға жеткізілуге тиіс конвойдан әскерлер мен жабдықтарды тиеді. Конвой 23 шілдеде бірікті және итальяндықтар оның Мальтаға бағытталғанын анықтады. Regia Marina (Италия Корольдік теңіз күштері) кемелері шабуылға дайын болмағандықтан, бұл шабуылды Regia Aeronautica бомбалаушыларына қалдырды. Сол күні таңертеңгі алғашқы шабуыл кезінде Манчестер «X» мұнарасының тұсында итальяндық әуе торпедасынан зардап шекті. Торпеда корпуста 18 метрлік тесік жасады, екі бортындағы винт біліктерін істен шығарды және 12,5 градусқа дейін кеменің қисаюына әкелген ауыр су басуға себеп болды. Судың мөлшері кеменің кормасын 2 метрге төмендетті, кормалық двигательдік бөлімені толтырды, нәтижесінде тек бір винт білігі жұмыс істей алды. Жарылыстан Манчестер экипажынан 3 офицер мен 23 теңізші, сондай-ақ конвойдан шығарылған әскерлерден 5 офицер мен 7 қатардағы сарбаз қаза тапты. Шабуылдан кейін үш сағаттан аз уақыт өткен соң кеменің қисаюы түзетілді және крейсерге жойғышпен бірге Гибралтарға қайтуға бұйрық берілді. Екі кемеге сол күні итальяндық бомбалаушылар тағы шабуыл жасады, бірақ олар 26-сы күні мақсатына жетті. Уақытша жөндеу жұмыстары 15 қыркүйекке дейін созылды, содан кейін кеме тұрақты жөндеу үшін АҚШ-тың Филадельфия теңіз кемежайына бағытталды. Жөндеу жұмысы 1942 жылдың 27 ақпанында аяқталды, содан кейін кеме Портсмутқа оралды, онда сәуірдің соңына дейін қосымша жұмыстар аяқталды. Қызметке оралғаннан кейін ол 4 мамырда Скапа-Флоудағы үй флотына қайта қосылды, айдың қалған бөлігін жұмыс істеуге жұмсады. Манчестер 29 мамыр – 1 маусым аралығында Дания бұғазында мина қою операциясын сүйемелдеді, содан кейін 4 маусымда Скапаға оралды. Екі күннен кейін король Георг VI Скапаға сапары барысында кемеге барды. Крейсер келесі екі аптаның көп бөлігін үй флотының басқа кемелерімен бірге жаттығулар жасап өткізді. 19 маусымда 18-ші КСР командирі вице-адмирал Стюарт Бонэм Картер Манчестерде өз туын көтерді. 30 маусым – 2 шілде аралығында кеме Арктика мұхитындағы Шпицберген аралына жабдықтар мен күштерді жеткізді. Содан кейін ол келесі екі күн бойы PQ 17 конвойына алыс эскорттық қолдау көрсетуге көмектесті. Скапаға оралғаннан кейін ол жеке кемеге айналды, өйткені Бонэм Картер өз туын түсірді.
" Педстал " операциясы
Манчестер Педестал операциясына дайындық үшін 10-шы эскадрильяға ауыстырылды, бұл Мальта аралын қоршауға алу үшін жасалған тағы бір конвой болды. Ол 4 тамызда Гринноктан шығып, 7 тамызда Португалия жағалауында конвойдың бас бөлігімен қосылды. Крейсер Гибралтарда жанармай толтырып, 10 тамызда конвойдың жақын эскорты – X күшіне қайта қосылды. Сол күні «Игл» неміс суасты қайығының шабуылынан батты, конвой көптеген шығындарға ұшырағанның алғашқысы болды. 13/14 тамыз түніне қарай X күші Тунис жағалауындағы минасыз арнадан өтіп бара жатты. 00:40-та конвойға екі неміс S-қайығы шабуыл жасады, бірақ олар кері шегінді, біреуі британдықтардың атынан зақымданды. Шамамен 20 минуттан кейін Манчестер Келибия маңында итальяндық MS 16 және MS 22 екі MS қайығынан шабуылға ұшырады. Олардың әрқайсысы бір торпеда атып, бірі крейсердің кормовой бөлігіндегі двигатель бөлмесіне тиді. Крейсер торпедалардан қашуға тырысқанына қарамастан, рульді оңға бұрып, торпедалардың соққысын болдырмауға тырысты. Соққыдан бір офицер мен тоғыз матрос қаза тауып, кеменің кормовой бөлігіне электр қуаты тоқтатылды. Екі оң жақ винт шахтасы зақымданғандықтан және кормовой двигатель бөлмесінің суға батуы екі ішкі шахтаны да істен шығарды. Тек сол жақ сыртқы шахта ғана жұмыс істеді, бірақ жарылыстан кейін турбинасы уақытша буды жоғалтты. Судың көтерілуі салдарынан Манчестер 11 градусқа еңкейді, радио бөлмесі мен төрт дюймдік оқ-дәрі қоймасы суға толды. 01:40-та Дрю «Төтенше жағдай!» бұйрығын берді, бұл жағдайға дайындықтан өте алмаған экипаж мүшелерінің барлығына әуе шабуылына қарсы қаруды пайдалануға немесе жабдықтауға қатыспаған жағдайда кемені тастауға дайындалуды талап ететін тұрақты бұйрық болды. Оң жақ отын бактерілерінен сол жаққа майды ауыстыру және оң жақ торпедаларды тастау 02:45-ке қарай еңкейуді 4,5 градусқа дейін азайтты. Дрю кеменің тактикалық жағдайының нашар екенін сезінді, себебі басқа моторлы торпедалық қайықтардың қаупі бар еді, ал кеменің қолданыстағы қаруы төрт дюймдік зеңбіректермен және әуе шабуылына қарсы қарулармен шектелген. Ол таңертеңгі сағат 05:30-да Зембра аралының жанындағы терең суға жетуінің маңызды екенін де түсінді, бұл шамамен үш сағатқа созылатын бумен жүзуді талап етеді. Алғашқы зақымдану туралы есептерде бу қуатын қалпына келтіруге екі-үш сағат кетпесі болжанып, зақымның ауқымы толық бағаланбаған, бірақ бұл бастапқы болжамнан гөрі әлдеқайда жылдам қалпына келтірілді. Тактикалық жағдайға назар аударған Дрю, 02:02 шамасында сол жақ сыртқы турбинаға бу қайта қалпына келтірілгенін, рульдің босатылғанын және рульдік механизмге электр қуаты қайта қосылғанын білмеді, содан кейін 45 минуттан кейін кемені тастап кету туралы шешім қабылдады. Бұрын, 01:54-те эсминец көмек көрсету үшін тоқтаған, ал Дрю 172 жарақат алған және керек емес экипаж мүшелерін конвойға қайта қосылуға мәжбүр болғанға дейін ауыстырды. 02:30 шамасында Дрю бас инженерімен сөйлескен кезде жарылғыш зарядтармен кемені өзі батыруға қажетті дайындықтар туралы сұрады. 15 минуттан кейін ол экипажға крейсерді батыру туралы шешімін және кемені тастауға дайындалу керектігін хабарлады. Батыру бұйрығы 02:50-де берілді, және бас инженер бір турбина мен рульдік механизмге қуат қайта қосылғанын хабарлағаннан кейін оны кері қайтару мүмкін болмады. Манчестер ақыры 06:47-де батты. Дрю экипажына 03:45-те кемені тастап кетуді бұйырды; бір адам жағаға жүзуге тырысқанда суға батып кетті, бірақ қалғандары аман қалды. Көптеген адамдар жағаға жетті, бірақ 60-90 адамға жуық эсминецтермен құтқарылды, олар 07:13-те крейсерге көмек көрсету үшін жіберілгенде Pathfinder 10-шы эскадрильяның қалған бөлігімен кездесті. Тағы екі адам итальяндық MS қайығымен құтқарылды, бірақ олар ақырында француздарға тапсырылды және Лагуат тұтқын лагеріндегі қалған экипажға қосылды.
Салдары
Адмиралтейство 16 қыркүйекте тергеу комиссиясын шақырды. Контр-адмирал Бернард Роулингс, Әскери-теңіз штабының көмекшісі (Шет елдер), және Бірінші теңіз лорды адмирал Дадли Паунд комиссияның қорытындыларын қарап, Дрюдің әрекеттері кемесімен күресуге деген ниетінің жетіспеуін көрсеткенін есептеді. Паунд бұл Дрюді енді кемеге командирлік етуге лайық емес деп санайды, егер қосымша тергеулер оны жоққа шығармаса. Адмиралтействоның Бірінші лорды А. В. Александр 9 қазанда Паундтың пікірлерімен келісті. Интернирленген экипаж Француз Солтүстік Африкасы Ерік Францияға қосылғаннан кейін босатылды және барлығы 25 қарашаға дейін Ұлыбританияға оралды. Дрюге кемесінің жоғалуы туралы есеп беруді Адмиралтейство бес күннен кейін тапсырды және ол есебін 7 желтоқсанда жіберді. Бір аптадан кейін Адмиралтейство Манчестердің жоғалуы үшін әскери сот отырысын шақыруға бұйрық берді. Сот отырысы 1943 жылдың 2 наурызында басталды. Дрюдің жазбаша дәлелдері оның тапқан тактикалық жағдайын көрсетті: Тунис жағалауы мен жағалаудағы мина даласы арасындағы тар өткелде, мұнарадағы оқ-дәрілерді жеткізу жүйесі істен шығып, төрт дюймдік оқ-дәрілердің азасуы және таңертең жағалауға жақын болса, моторлық катерлер мен ұшақтардың қосымша шабуылдарының күтілуі. Ол кез келген сәтті шабуыл Манчестердің жағалауға тіреліп, жау қолына түсуіне әкелуі мүмкін деп сенді. Торпеда соққаннан кейін оған берілген алғашқы зақымды бақылау есебіне сәйкес, бу күшін қалпына келтіруге үш сағат қажет болды, бұл оған жағалаудан қашықтауға мүмкіндік берді. Оның дәлелдерінде «Төтенше жағдай станциялары» туралы және Pathfinder кемесінде жараланбаған экипаж мүшелерін эвакуациялау себептері туралы аз айтылды. Қазіргі Корольдік Әскери-теңіз флотының ең ұзақ сотының қорытындысы бойынша, сот Манчестердің зақымдануы 1941 жылдың 23 шілдесінде оның басшылығында болған кездегі зақымдануға өте ұқсас екенін анықтады; крейсер сол жаққы сыртқы пернесінде жүре алатын, оның негізгі және қосалқы қару-жарағы көбінесе сақталған, ал бастапқы 10–11 градустық тізімі суды кері бағыттап, торпедаларын тастау және майды ауыстыру арқылы айтарлықтай азайтылды. Дрю «кемесінен босатылды», қатаң сөгіс алды және теңіздегі одан әрі басқаруға тыйым салынды; тағы төрт офицер және бір матрос жазаланды. 2002 жылы суға түсу экспедициясы апатқа ұшыраған кеменің шамамен тереңдігіне барып көрді. Суға түсушілер түсірген кадрлар Криспин Садлер түсірген «Running the Gauntlet» атты теледокументалдық фильмінде пайдаланылды. Олар кеменің оң жағына қарай жатқан, сол жағымен төңкерілгенін анықтады. Кемеде аман қалған екі адам экспедицияға қатысып, өздерінің естеліктерін бөлісті. 2009 жылы Манчестерді көру үшін тағы бір суға түсу экспедициясы ұйымдастырылды.