Кіріспе

Париж обсерваториясы (; ɔbsɛʁvatwaʁ də paʁi), Париж ғылымдары мен әдебиеттері университетінің ғылыми-зерттеу мекемесі, Францияның ең басты астрономиялық обсерваториясы және әлемдегі ірі астрономиялық орталықтардың бірі. Оның тарихи ғимараты Париждің орталық бөлігінде Сенаның сол жағалауында орналасқан, бірақ қызметкерлердің көп бөлігі Париждің оңтүстік-батысындағы Медон қалашығындағы спутниктік кампуста жұмыс істейді. Париж обсерваториясы 1667 жылы негісталды. Құрылысы 1670-ші жылдардың басында аяқталды, бұл ғылымды дамытуға жасалған күшті серпіліспен және Корольдік ғылым академиясының құрылуымен бірге болды. Патша Людовик XIV-нің қаржы министрі астрономия, теңіз саяхаты және ғылым саласындағы білімді арттыру мақсатында "ғылыми қуат ошағын" құрды.

Тарих

Париж обсерваториясын 1665-1666 жылдары, жақында ғана қаржы министрі Жан Батист Колбер құрған Француз ғылым академиясы ұсынды. 1666 жылы король Людовик XIV обсерваторияның салынуына рұқсат берді. 1667 жылғы жазғы күн тоғысында Ғылым академиясының мүшелері болашақ ғимараттың жоспарын Порт-Рояль аббаттығының жанындағы қала сыртындағы жерге түсірді, Париж меридианы солтүстік-оңтүстік бағытында осы жерді дәл бөліп өтті. Меридиан сызығы теңіз жүзуге арналған бағдарламаның негізі ретінде пайдаланылды және француз картографтары оны 200 жылдан астам уақыт бойы өздерінің бастапқы меридианы ретінде қолданды. Париж обсерваториясы 1675 жылы құрылған Англиядағы Корольдік Гринвич обсерваториясынан бірнеше жыл бұрын салынды. Ағылшын философы Джон Локк 1677 жылғы 28 тамызда Париж обсерваториясына сапар жасады және өз күнделігіне былай деп жазды: "Обсерваторияда біз Айды жиырма екі футтық линза арқылы, ал Юпитерді оның серіктерімен бірге көрдік. Олардың ең алысы шығыста, ал қалған үшеуі батыста болды. Біз сондай-ақ Сатурн мен оның сақинасын он екі футтық линза арқылы және оның бір серігін көрдік. Кассини мырза маған Париждегі компастың инесінің батысқа қарай шамамен екі жарым градусқа бұрылғанын айтты". Париж обсерваториясының архитекторы Клод Перро болды, ал оның ағасы Шарль Жан Батист Колбердің хатшысы және қоғамдық жұмыстар жөніндегі бастығы болды. Оптикалық құралдарды Джузеппе Кампани жеткізді. Обсерваторияның құрылысы 1671 жылы аяқталды, бірақ ғимараттар 1730, 1810, 1834, 1850 және 1951 жылдары кеңейтілді. Соңғы кеңейтуге Жан Проуве жобалаған Меридиан бөлмесі кірді.

Жетістіктер

1671 жылы обсерваториядан Сатурнның Айпетус серігі, ал 1672 жылы Рея серігі ашылды. 1684 жылы обсерваториядан Диона және Тетис серіктері де табылды. 1679 жылы Обсерватория Юпитердің серіктеріндегі күндік тоқырауларды пайдаланып, теңіз саяхатшыларына бойлықты анықтауға көмектесетін әлемдегі алғашқы ұлттық күнтізбені – «Коннасанс дес Темп» жариялады. 1863 жылы обсерватория заманауи ауа райы карталарының алғашқыларын жариялады. 1882 жылы астрографиялық линза жасалды, бұл құрал кейіннен тым жоғары мақсатты болған «Карта ду Сиель» халықаралық жобасын бастауға себеп болды. 1913 жылдың қараша айында обсерватория Эйфель мұнарасын антенна ретінде пайдаланып, Вашингтондағы АҚШ Әскери-теңіз обсерваториясымен тұрақты радиосигналдар алмасып, екі институт арасындағы бойлықтың нақты айырмасын анықтады.

Мұралық

Париж обсерваториясының кітапханасында обсерваторияға және танымал астрономдарға қатысты көптеген түпнұсқа еңбектер мен хаттар сақтаулы. Коллекцияның барлығы Calames деп аталатын онлайн-архивте тізімделген. Йоханнес Хевелиус, Жером Лаланд және Жозеф Николас Делиль сияқты авторлардың еңбектерінің бір бөлігі қазір цифрлық кітапханада қолданысқа енгізілген.

Мекемелер

Бірінші орналасқан жері – 1667 жылы Франция королі Людовик XIV құрған Париж штаб-пәтері болды. Бұл нысанда ғасырлар бойы түрлі жұмыстар атқарылды, ал 1927 жылы жаңа орын және құрал-жабдықтармен бірге Мёдон обсерваториясы қосылды, ол 1891 жылы салынған. Бұған қоса, Марсель обсерваториясы 1863 жылы Париж обсерваториясының бөлімшесіне айналды. 1873 жылы Марсель обсерваториясы Париж обсерваториясынан тәуелсіз болды.

Париж

1667 жылы наурыз айында король Людовик XIV жаңа обсерваториясы үшін жер сатып алды. Бұл Париж қаласының жанында Ғылым академиясының жұмысын жүргізуге қолайлы орын болды. 1847 жылы күмбез және терраса салынды.

Нанчай

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін француз астрономдары радиоастрономия үшін құралдарды жобалау және құрастыруға кірісті. 1953 жылы далалық станция ашылды, ал 1950 жылдардың соңына қарай бірнеше радио құралдары орнатылды.

Сен-Веран

Сондай-ақ, Пик де Шато Ренар обсерваториясы деп танылатын, Сент-Веран обсерваториясы 1974 жылы Пик де Шато Ренар тауының үстіне, Сент-Веран коммунасында, Жоғарғы Квейрада (Жоғарғы Альп департаменті) салынды. Он жыл бойы онда коронограф жұмыс істеді; күмбез Париж обсерваториясының Перро ғимаратынан осы жерге көшірілді. Бүгінде АстроКвейрас әуесқой астрономия қауымдастығы осы нысанды Жоғарғы Прованс обсерваториясынан алынған телескопты пайдаланып басқарады. Онда көптеген астероидтар ашылған.