Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Барон Зуч атағы Англия жұртында үш рет құрылған.
Title that has been created three times in the Peerage of England
Baron Zouche is a title which has been created three times, all in the Peerage of England.
Шежіресі
Ла Зуш отбасы Англияның Солтүстік Девон аймағындағы Солтүстік Молтон елдігінің иегері болған Алан ла Зуштан (1190 жылы қайтыс болған) таратылады, ол бастапқыда Ален де Порхоэт немесе Сеоше деп аталған, король Генрих II (1154–1189) тұсында Англияға қоныс аударған бретондық дворян. Ол Виконт Джеффри де Порхоэт пен тегі белгісіз Хауиздің ұлы болды. Алан Аделина (немесе Элис) де Белмейске үйленді, ол Филип де Белмейс пен Мод ла Месшениннің қызы және 1190 жылы Солтүстік Молтон қаласында қайтыс болды. Ол неке арқылы Лестерширдегі Эшби елдігін алды (оның құрметіне Эшби де ла Зуш деп аталды). Оның ұлы Роджер ла Зуш (шамамен 1175 – 14 мамыр 1238 жылға дейін) болды, ол Алан ла Зуш (1205–1270) және Эудо (немесе Одо) ла Зуштың әкесі еді.
The la Zouche family descended from Alan la Zouche (d. 1190), lord of the manor of North Molton in North Devon, England, originally called Alain de Porhoët, or Ceoche, who was a Breton nobleman who settled in England during the reign of King Henry II (1154–1189). He was the son of Viscount Geoffrey de Porhoët and Hawise (of unknown origins). Alan married Adeline (or Alice) de Belmeis, daughter of Phillip de Belmeis and Maud la Meschine, who died at North Molton in 1190. By his marriage he obtained the manor of Ashby in Leicestershire (called after him Ashby de la Zouch). His son was Roger la Zouche (c. 1175 – bef. 14 May 1238) who was the father of Alan la Zouche (1205–1270) and Eudo (or Odo) la Zouche.
Алан ла Зуш және Эшби бароны
Алан (1205–1270) – король Генрих III (1216–1272) тұсында Честер және Ирландия судьясы болды. Ол барондармен күрес кезінде корольге адал қызмет етті, Льюс шайқасына қатысты және Кенилворт бейбіт келісімінің жасалуына көмектесті. Суррейдің 6-шы графы Джон де Варренмен жер дауынан туған салдарда, ол граф және оның ілесушілері Вестминстер залында ауыр жарақат алды және 1270 жылдың 10 тамызында қайтыс болды. Аланның ұлы Роджердің Эла Лонгспеге үйленуінен туған немересі Алан ла Зуш 1299 жылдың 6 ақпанында Парламентке Ашби бароны ла Зуш ретінде шақырылды. Ол Рокингем қамалының губернаторы және Рокингем орман басқарушысы қызметтерін атқарды. Дегенмен, оның 1314 жылы еркек баласы болмай қайтыс болуына байланысты бұл барондық тоқтатылды.
Alan (1205–1270) was justice of Chester and justice of Ireland under King Henry III (1216–1272). He was loyal to the king during his struggle with the barons, fought at the Battle of Lewes and helped to arrange the Peace of Kenilworth. As the result of a quarrel over some lands with John de Warenne, 6th Earl of Surrey, he was seriously injured in Westminster Hall by the earl and his retainers and died on 10 August 1270. Alan's grandson from the marriage of his son Roger to Ela Longespée, namely Alan la Zouche, was summoned by writ to Parliament on 6 February 1299 as Baron la Zouche of Ashby. He was Governor of Rockingham Castle and Steward of Rockingham Forest. However, this barony fell into abeyance on his death in 1314 without male progeny.
Эду ла Зуш және Харингворт бароны
Эудо кәсіби сарбаз болды; өмірінің соңында ол Сер Джордж де Кантилуптің (1251–1273) екі әпкесі мен мұрагерлерінің бірі Милисент де Кантилупке (1299 жылы қайтыс болды) үйленді, ол Итон Брейдің 4-ші феодалдық бароны және Абергавенни лорды болды. Одан ол Итон Брей, Калн және Харрингворт сияқты бірнеше иеліктерді мұра етті және үш қыз бен екі ұлы болды. Олардың үлкен ұлы Уильям ла Зуш 1308 жылғы 16 тамызда Харрингворт бароны ретінде парламентке шақырылды. Оның бес буын шөбересі, бесінші барон, Элис Сеймурға, 6-шы Сент-Маур бароншасына үйленді және оның құқығымен осы пэерлік дәрежесін алды. Олардың ұлы екі титулға да ие болды; оның өгей анасы Елизавета Сент-Джон болашақ король Генрих VII-нің тәтесі болды, бұл байланыс отбасының кейінгі мүшелері үшін пайдалы болды. Жетінші барон 1485 жылы король Ричард III-ке адалдығы үшін айыпталып, бірақ ақырында титулы мен жерлерінің бір бөлігіне қайта ие болды. 1625 жылы Эдвард ла Зуш, 11-ші барон Зуш, 12-ші барон Сент-Мур қайтыс болғаннан кейін, пэерлік дәрежелер Эдвардтың екі қызы, Елизавета мен Мэри арасында тоқтатылды.
Eudo was a professional soldier; late in life, he married Millicent de Cantilupe (d. 1299), one of the two sisters and co heiresses of Sir George de Cantilupe (1251–1273), 4th feudal baron of Eaton Bray and Lord of Abergavenny, from whom he inherited several manors including Eaton Bray, Calne and Harringworth and by whom he had three daughters and two sons. Their elder son William la Zouche was summoned by writ to Parliament as Baron Zouche of Haryngworth, on 16 August 1308. His great great great grandson, the fifth Baron, married Alice Seymour, 6th Baroness St Maur, and assumed that peerage in her right. Their son succeeded to both titles; his stepmother, Elizabeth St. John, was an aunt of the future King Henry VII, a connection which proved useful to later members of the family. The seventh Baron was attainted in 1485 for loyalty to King Richard III but was eventually restored to his title and a part of his lands. On the death in 1625 of Edward la Zouche, 11th Baron Zouche, 12th Baron St Maur, the peerages fell into abeyance between Edward's two daughters, Elizabeth and Mary.
Харингворттың Зуч бароны қайта жаңғыру
1815 жылы Зуч бароны Пархэм Парктің 8-ші баронеті Сесил Бишопптың (1828 жылы қайтыс болды) пайдасына қайта жандандырылды, ол 12-ші Зуч бароны атанды. Анасы Сюзанна Хеджес арқылы ол Элизабет ла Зуштің ұрпағы еді. Сесилдің үлкен ұлы, подполковник Сесил Бишопп (1813 жылы қайтыс болды), 1812 жылғы соғыста американдықтарға қарсы шайқаста алған жарақаттарынан 30 жасында Канаданың Онтарио штатында қайтыс болды. Осы Сесил мен тағы бір ұлы, лейтенант Чарльз Сесил Бишопптың қайтысымен, 1828 жылы Зуч бароны тағы да тоқтатылды. 1829 жылы, тоқтату 12-ші барон Сесилдің үлкен қызы Харриет Энн Курзонға (туған тегі Бишопп) берілді, ол 13-ші баронесса атанды. Ол Роберт Курзонның әйелі, Асшетон Курзонның кіші ұлы, 1-ші виконт Курзон еді. Харриет Энн мен Роберттің ұлы, құрметті Роберт Курзон 14-ші барон болды. Ол копт қолжазбаларын (сонымен қатар Ақ монастырь қолжазбалары деп те аталады) жинағанымен белгілі болды, оларды оның қызы Дарья (1917 жылы) 16-шы баронесса Британ мұражайына мұра етіп қалдырды. Роберт қайтыс болғаннан кейін, атақ алдымен оның ұлы Роберт Натаниел Сесил Джордж Курзонға, 15-ші баронға, содан кейін аталған Дарьяға берілді. Дарья тұрмысқа шыққан жоқ және оның орнын 13-ші баронессаның кіші ұлының немересі, 17-ші баронесса Мэри Сесил Франкланд иеленді. Мэридің орнын оның немересі Джеймс Аштетон Франкланд, 18-ші барон иеленді, ол 1944 жылы әкесінің орнын алып, 12-ші Франкланд баронеті болды. Джеймстің ұлы Уильям Томас Асшетон Франкланд (23 шілде 1984 жылы туған) 2022 жылдың қыркүйегінде 19-шы Зуч бароны және 13-ші Франкланд баронеті атанды.
In 1815 the Barony of Zouche was called out of abeyance in favour of Cecil Bishopp, 8th Baronet (d. 1828), of Parham Park, who became the 12th Baron Zouche. Through his mother Susanna Hedges he was a descendant of Elizabeth la Zouche. Cecil's eldest son Lieutenant Colonel Cecil Bisshopp (d. 1813) pre deceased his father at age 30 in Ontario, Canada, from wounds received in action against the Americans in the War of 1812. With the deaths of both this Cecil and another son, Lieutenant Charles Cecil Bisshopp, the Barony of Zouche once again fell into abeyance in 1828. In 1829, the abeyance was terminated in favour of the 12th baron Cecil's elder daughter, Harriet Anne Curzon (née Bisshopp), who became the 13th Baroness. She was the wife of Robert Curzon, younger son of Assheton Curzon, 1st Viscount Curzon. Harriet Anne and Robert's son, the Honourable Robert Curzon, became the 14th Baron. He was notable for his collection of Coptic manuscripts (also known as the White Monastery manuscripts) which were bequeathed by his daughter Darea (in 1917) the 16th Baroness to the British Museum. On Robert's death the title first passed to a son, Robert Nathaniel Cecil George Curzon the 15th Baron, and then to a daughter, the aforementioned Darea. Darea never married and was succeeded by her second cousin, Mary Cecil Frankland the 17th Baroness, who was the granddaughter of a younger son of the 13th Baroness. Mary was succeeded by her grandson, James Assheton Frankland the 18th Baron, who in 1944 had already succeeded his father as the 12th Frankland Baronet of Thirkleby. James's son, William Thomas Assheton Frankland (born 23 July 1984), succeeded as the 19th Baron Zouche and 13th Baronet Frankland of Thirkleby in September 2022.
Мортимердің зоуш бароны
Алғашқы Алан ла Зуштің немересі Джойс ла Зуш Ричард қамалынан Роберт Мортимерге тұрмысқа шықты; оның кіші ұлдарының бірі, Уильям ла Зуш, анасының ла Зуш тегін қабылдап, 1304 жылы Аланнан Эшби-де-ла-Зуш поместьесін сатып алды, ол (Алан) оны өліміне дейін (1314 жыл) иеленді. 1323 жылдың 26 желтоқсанында ол Мортимер бароны ла Зуш титулымен марапатталды. Бұл титул 1406 жылы тоқтатылды.
A granddaughter of the original Alan la Zouche, Joyce la Zouche, married Robert Mortimer of Richard's Castle; one of her younger sons, William la Zouche, adopted his maternal surname of la Zouche and bought the reversion of the manor of Ashby de la Zouch from Alan in 1304, the latter to hold it until his death (1314). On 26 December 1323, he was created by writ Baron Zouche of Mortimer. This peerage became abeyant in 1406.