HMS Argyll: 20 ғ. басында салынған британдық броненосцы. Канал флотында, Атлант мұхитында қызмет етті, корольдік яхтаны сүйемелдеді. 1915 ж. жағаға отырды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Корольдік әскери-теңіз флотының крейсері
Cruiser of the Royal Navy
HMS Argyll – ХХ ғасырдың басында Корольдік әскери-теңіз флоты үшін салынған алты бронелинейлік крейсердің бірі. Ол құрылысын аяқтағаннан кейін Құйық флотының 1-ші крейсерлік эскадрильясына бекітілді және 1909 жылы Атлант флотының 5-ші крейсерлік эскадрильясына ауыстырылды. Екі жыл өткен соң, король Георг V-нің Британ Үндістанына сапарында патшалық яхтаны сүйемелдеуге жіберілді. Аргилл 1913 жылы резервтік Екінші флоттың 3-ші крейсерлік эскадрильясына тағайындалды. 1914 жылдың ортасында жарияланған мобилизация кезінде оның эскадрильясы Ұлы флотқа қосылды; Аргилл 1915 жылдың қазан айында қарастың ішіне кіріп, қирағанша ешқандай шайқасқа қатыспады. Оның экипажы шығынсыз құтқарылды, ал кейін кеме қираған жерден із суы алынып, жарылыспен бұзылды. Дегенмен, ол әлі де су астында қарауға жарамды күйде сақталып тұр.
HMS Argyll was one of six armoured cruisers built for the Royal Navy in the first decade of the 20th century. She was assigned to the 1st Cruiser Squadron of the Channel Fleet upon completion and was transferred to the 5th Cruiser Squadron of the Atlantic Fleet in 1909. Two years later, she was detached to escort the royal yacht during King George V's trip to British India. Argyll was assigned to the 3rd Cruiser Squadron of the reserve Second Fleet in 1913. Upon mobilisation in mid 1914, her squadron was assigned to the Grand Fleet; Argyll did not see combat before she ran aground and was wrecked in October 1915. Her crew were rescued without loss and the wreck was later salvaged before it was demolished. Nonetheless, it remains diveable.
Дизайн және сипаттама
Аргилл кемесі 144 метр ұзындықта, 21 метр енінде және 7 метр терең суы бар болды. Ол екі 4 цилиндрлі үш есе кеңейтілген бу машинасымен жабдықталған, әрқайсысы бір білікпен жұмыс істеді, бұл жалпы алғанда күшті қозғалтқыш күшін қамтамасыз етті және 16 Babcock & Wilcox және алты цилиндрлі қазандықтармен жұмыс істеді. Аргилл кемесі – осы кластағы теңіз сынақтарында артық жүк көтермеген жалғыз кеме. Ол көмірдің ең көп мөлшерін – тоннаға дейін тасымалдайтын, ал экипажы 610 офицер мен сарбаздан тұрды. Оның негізгі қару-жарағы төрт бір-бірден орнатылған 7,5 дюймдік Mk I зеңбіректерден құралды, ал олардың екісі кеменің ал және арт жағындағы суперструктураның үстінде, ал екісі оның оң және сол жақтарында орналасқан. Зеңбіректер шамамен қашықтыққа оқ атарлық оқ-дәрілерін атты. Оның қосалқы қарулары алты 6 дюймдік Mk VII зеңбіректерден тұрды, олар кеменің орта бөлігіндегі казематтарға орналастырылған. Олардың төртеуі негізгі палубада орналасқан және тек тыныш ауа райында ғана қолданылатын. Олардың максималды оқ ату қашықтығы шамамен болды. Аргилл сонымен қатар 18 тез атуға арналған (QF) 3 фунттық Hotchkiss зеңбірегімен және екі су асты 18 дюймдік торпеда түтігімен жабдықталған. Кеменің су сызығындағы броньды белдеуінің максималды қалыңдығы болды және ол перпендикуляр бөлімдермен жабылған. Зеңбірек мұнараларының бронясы да бес дюйм қалыңдықта, ал барбеттерінің бронясы алты дюйм қалыңдықта болды. Қорғау палубасының қалыңдығы шамасында өзгеретін, ал бақылау мұнарасы бронямен қоршалған. Кеме 1902 жылдың 25 наурызында Scotts Shipbuilding & Engineering компаниясының Гринок кеме жасау қалашығында салынды және 1904 жылдың 3 наурызында суға түсірілді. Ол 1905 жылдың желтоқсанында аяқталды. 1909 жылы Атлант флотының 5-ші крейсерлік эскадрильясына жіберілді. Екі жылдан кейін, 1911 жылы корольдің Үндістанға, Делиге сапары кезінде ол Корольдік яхта RMS Medina-ны сүйемелдеу үшін эскадрильядан бөлінді. 1912 жылдың 28 желтоқсанында Плимут шығанағында қағылып қалды. Келесі жылы ол Екінші флоттың 3-ші крейсерлік эскадрильясына тағайындалды. Эскадрилья 1914 жылдың ортасында соғысқа дайындық үшін Ұлы флотқа қосылды. Ол уақытының көп бөлігін Ұлы флотпен бірге Шетланд және Фарер аралдарының және Норвегия жағалауының жанындағы патрульдерді күшейтумен өткізді, онда 6 тамызда Аргилл неміс сауда кемесін ұстады. Бұл түнде, дауылды ауа райында болды. Соғыс кезінде маяктарға неміс суасты қайықтарына көмектесуден сақтану үшін шамдарын сөндіруге бұйрық берілді, ал шамдар арнайы рұқсатпен ғана жағылды. Сапар барысында Аргилл шамды жағуды сұрап сигнал жіберді, бірақ маякта радио болмаған және оған тек қайықпен немесе визуалды сигналдар арқылы хабарласуға болады еді. Маякқа хабарлау әрекеттері сәтсіз аяқталды, бірақ кемеге бұл туралы хабарланбады және шамды пайдалануды күтіп, жолын жалғастырды. Содан кейін ол 04:30-да қағылып, корпусының көп бөлігіне ауыр зақым келтіріп, өрт шықты. Екі эсминец, және жіберілді және оның бүкіл экипажын жарақатсыз құтқарып алды. Әскери-теңіз күштері кемедегі барлық құнды заттарды, оның ішінде оның қаруларын да құтқарып алды, ал құтқару тобы оны бұзды. 1970 жылы оның екі винті су астындағы шолушылармен табылған және металл терісі ретінде сатылды. Ол әлі де су астындағы шолуға жарамды кеме болып табылады.
Argyll was designed to displace The ship had an overall length of 473 feet (144 m), a beam of 68 feet (21 m) and a deep draught of 24 feet (7 m). She was powered by two 4 cylinder triple expansion steam engines, each driving one shaft, which produced a total of and gave a maximum speed of The engines were powered by sixteen Babcock & Wilcox and six cylindrical boilers. Argyll was the only ship of the class not to exceed during her sea trials. She carried a maximum of of coal and her complement consisted of 610 officers and ratings. Her main armament consisted of four breech loading (BL) 7.5 inch Mk I guns mounted in four single gun turrets, one each fore and aft of the superstructure and one on each side. The guns fired their shells to a range of about Her secondary armament of six BL 6 inch Mk VII guns was arranged in casemates amidships. Four of these were mounted on the main deck and were only usable in calm weather. They had a maximum range of approximately with their shells. Argyll also carried 18 quick firing (QF) 3 pounder Hotchkiss guns and two submerged 18 inch torpedo tubes. The ship's waterline armour belt had a maximum thickness of and was closed off by transverse bulkheads. The armour of the gun turrets was also five inches thick whilst that of their barbettes was six inches thick. The protective deck armour ranged in thickness from and the conning tower was protected by of armour. was laid down at Scotts Shipbuilding & Engineering at their Greenock shipyard on 25 March 1902 and was launched on 3 March 1904. She was completed in December 1905 She was transferred to the 5th Cruiser Squadron of the Atlantic Fleet in 1909. Two years later, she was detached from the squadron to escort the Royal Yacht RMS Medina during the King's trip to the Delhi Durbar in India in 1911–12. She ran aground in Plymouth Sound on 28 December 1912. The following year, she was assigned to the 3rd Cruiser Squadron of the Second Fleet. The squadron was assigned to the Grand Fleet in mid 1914 as the Navy mobilised for war. It spent much of its time with the Grand Fleet reinforcing the patrols near the Shetland and Faeroe Islands and the Norwegian coast where Argyll captured a German merchantman on 6 August. at coordinates at night during a storm. During the war, lighthouses were ordered to switch their lights off for fear of assisting German U boats in their operations, and the light was only turned on by special permission. En route Argyll sent a signal requesting the light to be turned on, but the lighthouse did not have a radio and could only be contacted by boat or visual signals. Attempts to notify the lighthouse failed, but the ship was not notified of the failure and proceeded in the expectation of using the light. Soon afterwards, she ran aground at 04:30, suffering extensive damage to much of the hull and starting a fire. Two destroyers, and , were sent and rescued her entire crew without serious injury. The Navy salvaged all of the valuable items on board, including her guns, and she was demolished by the salvage team. In 1970, her two propellers were recovered by divers and sold for scrap. She remains a diveable wreck.