Гроссостхайм – баварлық қала, Германияның Төмен Франкония аймағында орналасқан. Аистмер тұрғындары, географиясы, аймақтар мен көршілес қалалар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гроßостхайм (немесе Grossostheim) – Германия Федеративтік Республикасының Бавария жерінде, Төменгі Франкония (Unterfranken) әкімшілік округіндегі Ашафенбург ауданындағы базар қауымдастығы. Бұл жердің тұрғындары өздерін Астмер (остхаймерлер) дейді.
Großostheim (or Grossostheim) is a market community in the Aschaffenburg district in the Regierungsbezirk of Lower Franconia (Unterfranken) in Bavaria, Germany. The inhabitants call themselves Aistmer (ostheimers).
Орналасқан жері
Гроссостхайм Баварияның Төменгі Майн (Bayerischer Untermain) аймағындағы Оденвальдтың солтүстік-шығыс жиегінде жатыр.
Großostheim lies on the northeast edge of the Odenwald in the Bavarian Lower Main (Bayerischer Untermain) region.
Құрылтайшы қауымдастықтар
Гроßостхаймның құрамына Großostheim, Pflaumheim, Wenigumstadt және Ringheim кіреді.
Großostheim's Ortsteile are Großostheim, Pflaumheim, Wenigumstadt and Ringheim.
Көршілес қауымдастықтар
Солтүстіктен сағат тілі бойынша жүргенде, бұл Стокштадт қауымы, Ашафенбург ауданының еркін қаласы, Нидернберг қауымы, Мёмлинген қауымы (екеуі де Милтенберг ауданында) және Шаафхайм қауымы (Дармштадт-Дибург). Stockstadt am Main және көршілес Гессен қауымы Шаафхайммен бірге, бұл нарық қауымы тарихи Бахгау аймағын құрайды.
Clockwise from the north, these are the community of Stockstadt, the district free town of Aschaffenburg, the community of Niedernberg, the community of Mömlingen (both in Miltenberg district) and the community of Schaafheim (Darmstadt Dieburg). Together with Stockstadt am Main and the neighbouring Hessian community of Schaafheim, the market community forms the historic Bachgau region.
Тарих
Гроссостьхаймның нарықтық қауымдастығы, үлкен қауымдастық ретінде, Гроссостьхайм, Рингхайм, Пфлаумхайм және Венигумштадт құрамына кіреді. Рингхайм әрқашан Гроссостьхаймның бөлігі болғанмен, қалған екі елді мекен, Пфлаумхайм және Венигумштадт, тек 1978 жылғы 1 мамырдағы муниципалитет реформасынан кейін ғана осы мәртебеге ие болды. Остхайм, 18 ғасырдан бері Гроссостьхайм деп аталады – «groß» сөзі неміс тілінде «үлкен» деген мағынаны білдіреді – алғашқы жазбаша айғауы 780 және 799 жылдар аралығындағы Фулда аббаттығының құжатында кездеседі. Остхайм алғашқы жазбаша айғауынан бастап әртүрлі феодалдық иеліктерге қарасты, содан кейін Бахгаудың барлық аймағымен бірге Майнц курфюрсттығына өтті. Рингхайм құрамына кіретін қауымның аты 16 ғасырдың басында жойылған ежелгі ауылдан шыққан. Рингхайм диірмені – бұрынғы қонақүй және шаруа қожалығы – ескі Рингхаймнің соңғы мүлкі болып саналады. Жаңа Рингхайм 1945 жылдан кейін бұрынғы Люфтваффе базасының жерінде бой көтерді, оның казармалары мен басқа да ғимараттарында өздерінің туған жерлерінен қуылған немістер орналастырылды. Жаңа елді мекенге орналасқан өнеркәсіптердің қарқынды өсуі бастапқыда шағын қауымды бүгінгі таңда маңызды елді мекенге айналдырды, ол тұруға ыңғайлы орынға айналды. Пфлаумхайм құрамына кіретін қауым, Остхаймның маңызды орталығына жақын орналасқан болса да, әрқашан тәуелсіз қауым болып келген. Дегенмен, ол шіркеулік жағынан Гроссостьхаймдағы Санкт-Петер және Пауль шіркеуінің филиалы ретінде қарастырылды. Тек 1923 жылы Пфлаумхайм, Кирхе Сент-Лузия (шіркеуі)мен бірге тәуелсіз приходқа айналды. 1994 жылы Пфламхаймның 1200 жылдық мерейтойы тойланды, өйткені 794 жылы Пфламгау және сол дәуірде Пфламхаймнің өзі Лорш және Фулда аббаттықтарынан жеткен құжаттарда аталған. Венигумштадт қауымы алғаш рет 1229 жылы вилла Оместад миноре деп жазылған. Алайда, ауылдың одан да ертерек қоныстанғаны анық, өйткені Венигумштадттан табылған көптеген археологиялық жәдігерлер соңғы 7000 жылдағы әр мәдени дәуірде адамның болғанын көрсетеді. Бұрынғы (1782 жылға дейін) Майнц вогттығы (Вогт ауданы) 1803 жылы Майнц архиепискобы Карл фон Дальбергтің жаңадан құрылған Асхафенбург курфюрсттығының бір бөлігіне айналды, одан кейін Париж келісімдерінің шарттары бойынша 1814 жылы Баварияға өтті (сол кезде ол Франкфурт Ұлы Герцогтығының бір бөліміне айналды). Бавариядағы әкімшілік реформа барысында 1818 жылғы муниципалитет жарлығымен (Gemeindeedikt) қазіргі қауым құрылды.
The market community of Großostheim, as a greater community, is made up of the constituent communities of Großostheim, Ringheim, Pflaumheim and Wenigumstadt. While Ringheim has always been part of Großostheim, the other two places, Pflaumheim and Wenigumstadt, have only been as much since municipal reform on 1 May 1978. Ostheim, called Großostheim since the 18th century – groß is German for “great” or “big” – had its first documentary mention in a document from the Fulda Abbey dating from sometime between 780 and 799. Ostheim belonged from the time of its first documentary mention to various lordly domains, before it passed along with the whole Bachgau to the Electorate of Mainz. The constituent community of Ringheim gets its name from an older village that died out in the early 16th century. The Ringheimer Mühle – a mill, formerly an inn and a farmhouse – seems to be the last piece of property from the old Ringheim. The new Ringheim arose after 1945 on the lands of the former Luftwaffe base, in whose barracks and other buildings Germans driven out of their homelands were housed. Quick growth with industries locating in the new settlement has made of the initially small constituent community a considerable settlement today, which has become a desirable place to live. The constituent community of Pflaumheim, despite lying right near the significant centre of Ostheim, had always been an independent community. It did, however, belong ecclesiastically as a branch parish to the parish of St. Peter and Paul in Großostheim. Only in 1923 did Pflaumheim, with its Kirche St. Luzia (church) become an independent parish. In 1994, Pflaumheim's 1,200 year jubilee was celebrated, as in 794 the Pflaumgau, and in the same era Pflaumheim itself, were named in documents handed down from the Lorsch and Fulda Abbeys. The constituent community of Wenigumstadt had its first documentary mention in 1229 as villa Omestad minore. The village had, however, surely been settled much earlier, as the many archaeological finds from Wenigumstadt show a human presence from every cultural epoch in the last 7,000 years. The former (until 1782) Electoral Mainz Vogteiamt (Vogt district) became in 1803 part of Archbishop Elector of Mainz Karl von Dalberg's newly formed Electorate of Aschaffenburg, along with which, under the terms of the Treaties of Paris, it passed in 1814 (by this time it had become a department of the Grand Duchy of Frankfurt) to Bavaria. In the course of administrative reform in Bavaria, the current community came into being with the Gemeindeedikt (“Municipal Edict”) of 1818.
Халық санының өсуі
Муниципальдық аумақта 1970 жылы 12 788 адам, 1987 жылы 13 514 адам, 2000 жылы 15 913 адам және 2004 жылы 16 299 адам тұрды.
Within the municipal area lived 12,788 inhabitants in 1970, 13,514 in 1987, 15,913 in 2000 and 16,299 in 2004.
Саясат
Қала әкімі – Герберт Якоб (CSU), 2014 жылдың сәуірінде сайланды және 2020 жылы қайта сайланды. 1999 жылы қалалық салықтардан түскен кіріс 9 751 000 евроны құрады (шартына келтірілген), оның ішінде кәсіпкерлік салықтарынан түскен таза кіріс 3 180 000 евроны құрады.
The mayor is Herbert Jakob (CSU), elected in April 2014 and re elected in 2020. The income from municipal taxes in 1999 amounted to €9,751,000 (converted) of which net intake from business taxes amounted to €3,180,000.
Елтаңба
Қоғамның қаруын былай сипаттауға болады: екі бөлікке бөлінген, жоғарғы бөлігі алтын, төменгі бөлігі қара, екінші бөліктен шыққан, тілі қызыл және жамбасы кесілген бұғы, және үш күміс үш жапырақты доңғалақ. XVIII ғасырға дейін Гроссостхайм жай ғана Остхайм деп аталды. Гроссостхайм атауы алғаш рет 1774 жылы қолданысқа енді. 1911 жылдың 17 қаңтарында князь-регент Люитпольдтың бұйрығымен бекітілген және содан бері қолданылып келе жатқан герб – 17 ғасырға тән қоғамдық мөрдің және Шад отбасының қаруының кіші нұсқасының үйлесімі. Шад отбасының мүшелері өздерін Шад фон Остхайм деп атаған. Бұл отбасы 1581 жылы, Бахгауда ғасырлар бойы тұрғаннан кейін жоқ болды, сол кезде Остхайм қауымы осы ауданның ондық бөлігіне қарасты болған. Екі бөліктің астындағы үш жапырақты доңғалақ – ауыл шаруашылығының ежелгі, кең таралған жергілікті символы. Олар Großostheim қауымының жоғалған мөрінен алынған және уақыт өте келе шарап өсірудің орнын доңғалақ өсірудің басып озғанын көрсетеді.
The community's arms might be described thus: Party per fess Or and sable, a buck salient of the second langued gules and couped at the thigh, and three trefoils slipped argent. Until the 18th century, Großostheim was known simply as Ostheim. It was in 1774 that the name Großostheim first cropped up. The coat of arms, conferred on 17 January 1911 by Prince Regent Luitpold and borne ever since, is a combination of the 17th century community seal, which is no longer on hand, and a smaller version of the arms borne by the family Schad, whose members called themselves Schad von Ostheim. The family died out in 1581, after having lived for centuries in the Bachgau, to whose tithing district the community of Ostheim then belonged. The cloverleaves below the parting was a popular, old local symbol for agriculture. They are taken from the lost Großostheim community seal and refer to how, in the course of time, clover growing displaced winegrowing.
Мәдениет және туристік
Католиктік Пётр және Пауыл шіркеуі (St. Peter und Paul) Тильман Рименшнайдердің (1515) "Христосқа азасыздану" туындысын сақтайды, ол иконографиялық және стильдік тұрғыдан Гессенталь қажылық шіркеуіндегі ертерек туындыларға ұқсас. Бахгаумюзейі қазіргі таңда базардағы ағаштан жасалған Нётиг Гут ғимаратында орналасқан, бұл бұрынғы феодалдық иелік, Майнц соборының пробсттарына (1537–1629) тиесілі болған. Көрмелерде 19 ғасырдың аймақтық қолөнерлері мен шаруашылығы көрсетілген, жергілікті ерекшеліктеріне баса назар аударылған. 16-18 ғасырлардағы ағаштан жасалған үйлер қаланың орталық бөлігінің ерекшелігін құрайды, олар базарда, Marktgasse, Kanzleistraße, Haarstraße және Breite Straße көшелерінде орналасқан. 148 үйдің ескерткіш ретінде қорғалатыны (2007 жылғы мәлімет бойынша) Гроссостхаймды Ашафенбург ауданындағы көшбасшыға айналдырады. 19 ғасырда бұзылған қала қабырғаларынан бүгінде тек Шпитцер мұнарасы ("Жықыр мұнарасы", түрме және подвалдан тұратын мұнара), Штумпфер мұнарасы ("Доңғалақ мұнарасы", ұңғы мұнарасы), Хексентурм ("Қызыл мұнарасы"), онда 1602 және 1603 жылдары Майнц сайлау аймағында он бір әйелді колдовство жасады деп айыптаған, және Grabenstraße көшесіндегі бұрынғы 2 шақырымдық қала қабырғасының шағын бөлігі ғана сақталған. Гроссостхаймда үш шіркеу бар. Олардың бірін 1517 жылы жергілікті темірші Питер Дриппель салған, ол өнерінің қадірленген қамқоршысы – Әулие Элигиусқа арналған. Сонымен қатар, Фраухюшен деп аталатын Марияға арналған шағын шіркеу (15 ғасырдың соңы) бар. Кройцкапельдегі ең маңызды безендіру – Ханс Бакофеннің 1513 жылғы туындысы. Пфлаумхайм ауданында Бахгаудағы ең көне қалалық әкімшілік ғимараты орналасқан. 1981 жылы қайта жаңартылған ағаштан жасалған ғимарат 1548 жылға дейін салынған. Стильдік тұрғыдан ұқсас қалалық әкімшілік ғимарат 1584 жылы салынған және Венигумштадт ауданында орналасқан. Гроссостхайм Einhardsweg жолында орналасқан. Бұл 77 шақырымдық жаяу және велосипед жолы Шарльдің өмірбаяншысы Эйнхардтың ізімен жүреді, Бад-Кёнигтен Ханауға дейін созылады. Жаяу және велосипед жолдарының бойында 16-18 ғасырларға жататын отыз алты Bildstock (жол бойындағы мақтай шақырулар) орналасқан. 1988-1992 жылдары Гроссостхаймда "Mit Leib und Seele" телесериалы түсірілді, онда аймақтық актер Гюнтер Штрак басты рөлді ойнады. Алайда, сериалда қала Эберфельд деп аталды.
The Catholic Saints Peter's and Paul's parish church (St. Peter und Paul) holds a “Lamentation of Christ” by Tilman Riemenschneider (1515), which is iconographically and stylistically akin to earlier work at the Hessenthal Pilgrimage Church. Housed today in the timber frame Nöthig Gut at the marketplace, a former feudal estate held by the Mainz cathedral provosts (1537–1629), is the Bachgaumuseum. The exhibits display regional crafts and agriculture in the 19th century, with a local emphasis. Timber frame houses from the 16th to 18th centuries characterize the whole core of the community, on the marketplace, Marktgasse, Kanzleistraße, Haarstraße and Breite Straße. With 148 houses under monumental protection (as at 2007), Großostheim is thereby a leader in the Aschaffenburg district. Of the town fortifications torn down in the 19th century, all that has been left standing is the Spitzer Turm (“Sharp Tower”, a prison tower with a dungeon), the Stumpfer Turm (“Blunt Tower”, the powder tower), the Hexenturm ("Witches’ Tower"), in which in 1602 and 1603 eleven women were found guilty of witchcraft in the Electoral Mainz) and a small remnant of the formerly 2 km long town wall on Grabenstraße. Three chapels stand in Großostheim. A local farrier, Peter Drippel, built one of these in 1517 and it was consecrated to the patron saint of his craft, Saint Eligius. The so called Frauhäuschen is a chapel sacred to Mary (late 15th century). The most important piece of decoration at the Kreuzkapelle (“Cross Chapel”) is a Crucifixion scene by Hans Backoffen, a late work from 1513. In the constituent community of Pflaumheim stands the oldest town hall in the Bachgau. The timber frame building, restored in 1981, comes from 1548. A stylistically similar town hall building from 1584 is found in the constituent community of Wenigumstadt. Großostheim lies on the Einhardsweg. This 77 km long hiking and cycling trail follows Charlemagne’s biographer Einhard’s footsteps, running from Bad König to Hanau. Thirty six Bildstöcke (sing. Bildstock – a cross shaped or columnar pillar functioning as a wayside shrine) from the 16th to 18th centuries stand along the hiking and cycling trails right nearby. Filmed in Großostheim from 1988 to 1992 was the television series Mit Leib und Seele with regional actor Günter Strack in the main role. However, the town was known in the show as Eberfeld.
Экономика, ауыл шаруашылығы, орман шаруашылығы
Ресми статистикаға сәйкес, 1998 жылы ауыл шаруашылығы және орман шаруашылығы салаларында әлеуметтік жарна төлеу тізімінде 85 жұмысшы жұмыс істеген. Өндіріс кәсіпорындарында бұл көрсеткіш 2427 адамды, ал сауда және көлік саласында 1067 адамды құрады. Басқа салаларда әлеуметтік жарна төлеу тізімінде 910 жұмысшы, ал қашықтан жұмыс істейтіндердің саны 5627 болды. 9 өңдеу кәсіпорыны болды. 14 кәсіпорын құрылыс саласында жұмыс істеді. Сонымен қатар, 1999 жылы 2656 гектар жұмыс алақаны бар 84 шаруашылық болды, оның ішінде 2428 гектары егістік жер, ал 193 гектары жайылымдық жерлерді құрады. Мұнда сыра зауыты және бірнеше шарап шаруашылықтары бар. Бұл аймақтағы ең танымал компания 2015 жылы жабылып, Франкфуртқа көшірілген Nintendo компаниясының Еуропалық бас кеңсесі болды. Сонымен қатар, ет өңдеу кәсіпорны Salomon Foodworld осы жерде орналасқан.
According to official statistics, in 1998, there were 85 workers on the social welfare contribution rolls working in agriculture and forestry. In producing businesses this was 2,427, and in trade and transport 1,067. In other areas, 910 workers on the social welfare contribution rolls are employed, and 5,627 are remote workers. There were 9 processing businesses. Fourteen businesses are in construction, and furthermore, in 1999, there were 84 agricultural operations with a working area of 2 656 ha, of which 2 428 ha was cropland and 193 ha was meadowland. There are a brewery and several winegrowing operations here. The best known firm in the community was the European head office of Nintendo before its closure and relocation to Frankfurt in 2015. Also, the meat processing business Salomon Foodworld is resident here.
Көлік
Гроссостхайм 469 және 26 Bundesstraßen және A3 автобанына жақын орналасқан. Рингхайм құрамындағы ауданда аймақтық әуежай бар. Гроссостхаймда бұрын жолаушылар пойызы жүрген, бірақ өкінішке орай, 1974 жылы Бахгау темір жолы жабылуына байланысты бұл қызмет тоқтатылды. Ең жақын ірі теміржол станциясы – Ашафенбург қалалық вокзалы. Ашафенбургті қоса алғанда, жақын жердегі қалаларға автобус қатынасы бар.
Großostheim lies on Bundesstraßen 469 and 26 near Autobahn A 3. In the constituent community of Ringheim lies a regional airport. Großostheim once had passenger train service, but unfortunately that service ended in 1974 with the closing of the Bachgau railway line. The nearest major railway station is the Aschaffenburg Hauptbahnhof. Bus service to nearby towns, including Aschaffenburg, is available.