Кински әулеті – Богемиядан шыққан танымал чех ақсүйектер үйі. Габсбургтар тұсында графтар, кейін князь дәрежесіне көтерілді. Тарихы, мәртебесі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чех ақсүйек әулеті
Czech noble family
Кинский әулеті (бұрынғы Vchynští, жекеше Vchynský чех тілінде; кейіннен (қазіргі чех тілінде) Kinští, жекеше Kinský; Kinsky von Wchinitz und Tettau) – Богемия Корольдігінен шыққан танымал чех ақсүйек әулеті. Отыз жылдық соғыс кезінде Кинскийлер әулеті ұсақ ақсүйектерден графтық (1628) және кейіннен Габсбургтер билігі тұсында князьдік мәртебеге (1747) көтерілді. «Алманах де Гота» кітабында тіркелген бұл әулет Австрия-Мажарстанның ең көрнекті әулеттерінің бірі саналады.
The House of Kinsky (formerly Vchynští, sg. Vchynský in Czech; later (in modern Czech) Kinští, sg. Kinský; Kinsky von Wchinitz und Tettau) is a prominent Czech noble family originating from the Kingdom of Bohemia. During the Thirty Years' War, the Kinsky family rose from minor nobles to comital rank (1628) and later princely status (1747) under the rule of the Habsburgs. The family, recorded in the Almanach de Gotha, is considered to have been one of the most illustrious of Austria Hungary.
Тарих
Орта ғасырдағы романтикалық аңыз бойынша, Кинский әулетінің тарихы Богемияда 1000 жылдан астам бұрын басталды. Патшаның әдемі қызы орманға аң аулауға шыққанда, қасқырлардың тобы шабуыл жасады. Оның барлық қызметшілері қорқынышты көріністен қашқан, бірақ бір жас жігіт ғана қалды. Ол қасқырларды өлтіріп, қалғандарын қуып шығып, ханшайымды құтқарды. Алғыс айтып, қыздың әкесі сол жігіттің абыройын арттырып, оған үш қасқыр тісінен тұратын герб сыйлады – оның батылдығының нышаны ретінде.
According to romantic medieval legend, the Kinsky story began in Bohemia over 1,000 years ago, when a king's beautiful daughter went out hunting in the forest and was attacked by a pack of wolves. Her attendants all fled the terrible scene except for one young man, who saved the princess by killing some wolves and driving the rest away. In gratitude, the girl's father ennobled the young man, granting him a coat of arms featuring three wolves' teeth as an emblem of his bravery.
Көтеріліңіз
Бұл кланның ата-бабасы туралы алғашқы нақты мәлімет 1237 жылы, Премислид әулетінен шыққан Богемия королі Венеслав I билігінде жазылған. Келесі үш ғасыр бойы олар Литомерице қаласына жақын, Вчиница (Вхиница) ауылы маңындағы Богемияның солтүстік-батысындағы шағын дворяндар болып тіршілік етті. Вчиница иелігі 1596 жылы Габсбург императоры Рудольф II тарапынан расталды, ал 1611 жылы отбасының бір өкілі, Вчиницалық Радслав Вчинский аға, иелік алғаннан кейін Богемияның жер мәжілісіне (zemský sněm) мүше болды. Отбасының даңққа көтерілуі католиктер мен протестанттар арасындағы діни қақтығыстардың шиеленіскен кезеңінде басталды, бұл Богемия үшін отыз жылдық соғыстағы апатқа әкелді: Радславтың жүрегі туған інісі, патшалық шенеунік Вилем Кинский, 1618 жылы Прага тастау оқиғасына әкелген император Фердинанд II-ге қарсы протестанттық көтеріліске қатысты. Вилем, нәтижесіз, Веттин әулетінен шыққан Саксонияның курфюрсті Джон Георг I-ге Богемия тәжін ұсынған дворяндардың бірі болды. 1620 жылы Чехия тәуелсіздігін жоғалтқаннан кейін (Ақ тау шайқасы), жергілікті протестант аристократиясының көп бөлігі қуылды және олардың мүліктері католиктік Габсбург әулетіне адал дворяндарға берілді, ол өз мүліктерін сақтап қана қоймай, 1628 жылы граф (граф) шеніне де көтерілді. Липалық Альжбета (Елизавета) Трчкаға үйлену арқылы ол 1634 жылы Чеб қаласында қаза тапқан императордың бас генерал-фельдмаршалы Альбрехт фон Валенштейннің жекжаттысы болды. Отбасының бір тармағы 1747 жылы император Мария Терезия тарапынан Киелі Рим империясының ханзадасы етіп жарияланды. Отбасының көптеген мүшелері Габсбург монархиясында және кейіннен Австрия империясында жоғары дипломатиялық немесе әскери лауазымдарда қызмет етті.
The first factual mention of an ancestor of this clan dates back to 1237, during the reign of the Přemyslid king Wenceslaus I of Bohemia. Over the next three centuries they were only minor nobles with estates in northwestern Bohemia, around the village of Vchynice (Wchinitz) near Litoměřice. Holding of Vchynice manor was confirmed by the Habsburg emperor Rudolf II in 1596 and in 1611 one of the family's members, Radslav Vchynský of Vchynice the Elder, ennobled as lord , became a member of the Diet of Bohemia (zemský sněm). The rise of the family to prominence began in the turbulent era of religious conflicts between Catholics and Protestants which finally led to the cataclysm for Bohemia in the Thirty Years' War: Radslav's nephew, the royal official Vilém Kinský, took part in the Protestant revolt against Emperor Ferdinand II, which culminated in the 1618 Defenestration of Prague. Vilém was among the nobles who, without success, offered the Bohemian crown to the Wettin elector John George I of Saxony. After the loss of Czech independence in 1620 (Battle of White Mountain), when the majority of local Protestant aristocracy was banished and their possessions expropriated in favour of nobility faithful to the Catholic House of Habsburg, he retained his possessions and was even elevated to the rank of a Count (Graf) in 1628. Through his marriage with Alžběta (Elisabeth) Trčka of Lípa, he was a brother in law of the Imperial generalissimo Albrecht von Wallenstein, with whom he was assassinated at Cheb in 1634. A branch of the family was elevated to Princes of the Holy Roman Empire by Empress Maria Theresa in 1747. Many members of the family served in high diplomatic or military positions in the Habsburg monarchy and subsequently in the Austrian Empire.
Конфискация және қалпына келтіру
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, республика президентінің жарғысымен әулеттің князьдік (Choceň) тармағының иеліктері тәркіленді, себебі марқұм князь Ульрих (1893–1938) өзінің жарияланған неміс ұлты және Судет немісі партиясымен белсенді ынтымақтастығы үшін кінәландырылды. Басқа тармақтардың – Костелец пен Хлюмек – иеліктері, нацистердің неміс оккупациясы кезінде тәркіленген болатын, 1945 жылдан кейін қайтарылды, бірақ тағы да тәркіленді, бұл жолы 1948 жылы биліктегі Коммунистік партия тарапынан. Барқыт революциясынан және коммунизмнің құлауынан кейін бірнеше иелік – мысалы, Карлова Коруна сарайы мен Кост сарайы – отбасыға қайтарылды. 2003 жылдан бастап князьдік тармақтың үлкен ұлы, князь Ульрихтің ұлы Франц Ульрих, 1945 жылы тәркіленген мүлікті қайтару үшін Чехия Республикасын сотқа берді, өйткені ол тәркілеудің оның отбасын Чехословакияға қарсы тарихи сатқын және нацистік оккупация кезінде ерікті түрде ынтымақтасқан деп таңбалауға бағытталғанын айтты. Кинский отбасы мұндай айыптамаларды жоққа шығарды, князь Франц Ульрихтің әкесі қайтыс болған кезде екі жаста болғанын және ол әкесінің қайтысынан кейін анасы, ханшайым Кински (баронесса Матильда фон дем Бусше Хадденхаузен – отбасының Гитлерге қарсы қастандық жоспарлаған деген қаңтарлы) бірге оккупацияланған елден шығып, Аргентинаға жер аударып кеткенін мәлімдеді. 2005 жылғы Чехия Конституциялық сотының шешіміне сәйкес, кемінде коммунистік төңкеріске дейін (1948) жасалған экспроприациялар заңды. Принц Франц Ульрих 2009 жылы Буэнос-Айресте қысқа аурудан кейін қайтыс болды, одан кейін оның жесірі, графня Лена Хуттен Чяпска қалды. Ол өзінің атағын, мүлкін және Чехия мемлекетіне қарсы апелляцияларын ұлы Карлға ("Чарли") және үш немересіне мұра етіп қалдырды.
After World War II, estates of the princely (Choceň) branch of the family were confiscated under the Decree of the President of Republic, as the late Prince Ulrich (1893–1938) was reproached for his declared German nationality and active collaboration with the Sudeten German Party. Estates of the other branches, Kostelec and Chlumec, which had been confiscated by the Nazis during the German occupation, were returned after 1945 but confiscated again, this time by the ruling Communist Party in 1948. After the Velvet Revolution and the fall of Communism, several possessions – for example, Karlova Koruna Chateau and Kost Castle – were returned to the family. From 2003, the senior member of the princely branch, Prince Ulrich's son Franz Ulrich, sued the Czech Republic for return of the properties confiscated in 1945 only because, he maintained, the confiscation implicitly labeled his family as historical traitors against Czechoslovakia and as willful collaborators during the Nazi occupation. The Kinsky family has denied such charges, arguing that Prince Franz Ulrich was just two years old at the time of his father's death and that he and his mother, Princess Kinsky (née Baroness Mathilde von dem Bussche Haddenhausen — whose family reputedly plotted against Hitler), had left the occupied country and went into exile in Argentina shortly afterwards. According to a 2005 judgement by the Constitutional Court of the Czech Republic, at least the expropriations enacted before the Communist coup d'état (1948) are valid. Prince Franz Ulrich died in 2009 in Buenos Aires after a brief illness and was survived by his widow, née Countess Lena Hutten Czapska. He left as heir to his title, properties and pending claims against the Czech state, his son Karl ("Charlie") and three grandchildren.
Тұрғын үйлер
Габсбург монархиясының көптеген аристократиялық отбасылары сияқты Кинскилер де ірі жер иелері және өнерді қолдаушылар болды. Олар 1713 және 1716 жылдар аралығында танымал сәулетші Иоганн Лукас фон Хильдебрандтты Венадағы Кински сарайы резиденциясын салуға шақырды, ол 1987 жылға дейін отбасының меншігінде болды. Бұл үйден басқа, 18 ғасырдан бастап отбасы Праганың Ескі қала алаңындағы алып барокколық Кински сарайына да ие болды. Отбасының тағы бір үйі – 19 ғасырда неоготика стилінде қайта жаңартылған ортағасырлық богемиялық бекініс Чочень шатосы. Бұл үйлердің бәрі құнды қазыналар мен артефакттарға толы болды. 1945 жылы Чехословакияда тәркілену салдарынан отбасы мүлкінің көп бөлігін жоғалтты, бірақ 1990 жылдан кейін Карлова Коруна шатосы мен Кост қамалы отбасына қайтарылды. Кинскилер сондай-ақ, Төменгі Австриядағы Геденрайхштейн ордасына ие, оны олар мұрагерлікпен алды.
Like many of the aristocratic families of the Habsburg monarchy, the Kinskys were great landowners and patrons of the arts. They employed (between 1713 and 1716) the celebrated architect Johann Lukas von Hildebrandt to build their residence Palais Kinsky in Vienna, which remained in the family's ownership until 1987. In addition to this home, from the 18th century the family also owned the vast baroque Kinsky Palace in Old Town Square, Prague. Another family home was Choceň Chateau, a medieval Bohemian fortress rebuilt in the neo gothic style in the 19th century. All of these homes were filled with priceless treasures and artifacts. The family lost most of its property in 1945 by confiscation in Czechoslovakia, but after 1990, Karlova Koruna Chateau and Kost Castle were restituted to the family. The Kinskys also own Burg Heidenreichstein in Lower Austria, which they inherited.
Бетховенді қолдау
Өнерді қолдаушы ретінде, эрцгерцог Рудольф және ханзада Иосиф Лобковицпен бірге Фердинанд Кинский Людвиг ван Бетховенге жылдық 4000 флорин жалақының 1800 флоринін төлеуге үлес қосты. Фердинанд өзінің үлесін Бетховен 1827 жылдың наурыз айында қайтыс болғанға дейін зейнетақы түрінде төленуін қамтамасыз етті.
As a patron of the arts, along with Archduke Rudolf and Prince Joseph Lobkowitz, Ferdinand Kinsky contributed 1800 fl. to a yearly salary of 4000 florin for Ludwig van Beethoven. Ferdinand arranged his share to be paid on as a pension until Beethoven died in March 1827.
Ұрғашы тұқым шаруашылығы
1723 жылы император Карл VI Кински әулетіне асыл тұқымды шаруашылықтарын дамытуды және империяның элиталық кавалериялық полктерінің офицерлеріне арналған жоғары сапалы жылқылар өсіруді тапсырды. 1776 жылы Кински жылқысының сапасы Англиядан әкелінген тұқымдық мал арқылы одан әрі жақсартылды. 1838 жылы граф Октавиан Кинский Еуропа бойынша жоғары жылқы сапасымен танымал болған Кински тұқымын одан да кеңейтті.
In 1723, Emperor Charles VI ordered the Kinsky family to develop their stud farms and breed horses of such quality as to provide superior mounts for the officers of the elite cavalry regiments of the empire. In 1776, the quality of the Kinsky horses was further improved by bloodstock from England. In 1838, Count Oktavian Kinsky expanded still further the Kinsky studs, famous throughout Europe for their high equine quality, known as the Kinsky horse.