Кіріспе
Сэмюэл Джонсонның мысығы Ходж (шамамен 1769 ж.) – Сэмюэл Джонсонның мысықтарының бірі, Джеймс Босвеллдің 1791 жылғы «Джонсонның өмірі» кітабындағы ерекше әзіл-қалжыңға толы бөлімде мәңгі есте қалды. Ходж туралы, оның өмірі, қазасы немесе басқа да мәліметтер аз болғанымен, Джонсонның мысығына деген құрметі белгілі, бұл Джонсонды он сегізінші ғасырдың басқа адамдарының пікірлерінен ерекшелендірді.
Hodge (fl. c.1769) was one of Samuel Johnson's cats, immortalised in a characteristically whimsical passage in James Boswell's 1791 book Life of Johnson. Although there is little known about Hodge, such as his life, his death, or any other information, what is known is Johnson's fondness for his cat, which separated Johnson from the views held by others of the eighteenth century.
Өмір
Ходж туралы ақпараттың көп бөлігі Босвеллдің естеліктерінен алынған. Осы үзіндіде Джонсонның жануарларға деген құрметі туралы айтылады: осы анекдот Владимир Набоковтың танымал өлеңі/романы «Pale Fire»-дің эпиграфы ретінде қолданылады. Джонсон мысығы үшін устрица сатып алған. Қазіргі Англияда устрица – жақсы өмір сүретін адамдарға арналған қымбат тағам, бірақ 18 ғасырда Англияның жағалауларында устрица көп болды және өте арзан болғандықтан, кедейлердің күнделікті тағамы болды. Джонсон Фрэнсис Барберді Ходжға тамақ алуға жіберуден бас тартты, өйткені бұл оның қызметшісін кемсітетіндей болар деп қорқады, сондықтан ол Ходжға тамақты өзі сатып алатын. Босвелл сондай-ақ Джонсонның Ходждың өлімге жақын ауруын жеңілдету үшін валериана сатып алуға қалай барғанын айтқан. Ходж Джонсонның жалғыз мысығы болмаса да, ол оны ең сүйіктісі деп есептеді. Ходж Джонсонның өмірінде жазылған естеліктерден бастап, мысық туралы жазылған өлеңдерге дейін әртүрлі түрде еске алынды. Оның өлімінен кейін Персиваль Стокдейлдің (1778 жылы жарық көрген) «Доктор Джонсонның сүйікті мысығының өліміне арналған жоқтау» поэмасында Ходждың өмірі тойланды. Бұл өлеңде «қоңыр жүні» деген сөз тіркесі Ходжтың қара мысық екенін көрсетеді; сонымен қатар, Стокдейлдің 1769 жылдан бастап Джонсонның көршісі болғаны Ходж сол кезде тірі болғанын көрсетеді: «Қолмен сипағанда ризашылығын білдіріп, қоңыр жүнін сипағанда шертуден ешқашан тартынбаған». Мүсінде Ходж Джонсонның танымал сөздігінің бір данасының үстіндегі бос устрица қабықтарының қасында отырған күйі бейнеленген. Бикли мүсінді өзінің сүйікті жануары Томас Генриге ұқсатып жасады және мүсіннің биіктігін ең қолайлы етіп мұқият таңдады: «Мен Ходжді орташа ересек адамның иығына тең етіп жасадым, бұл қолды айналдыруға өте ыңғайлы». Сьюзан Кулидждің «Ходж, мысық» атты одасы Сэмюэл Джонсонның Ходжға деген құрметін жырлайды; ол 1912 жылы жарық көрген және Агнес Реппльер редакциялаған мысықтарға арналған өлеңдер мен әңгімелер жинағында жарияланған. Ходж Чарли Флетчердің «Күміс тіл» романында батыл және қорқынышсыз мысық ретінде де пайда болады. Ходж Сэмюэл Беккеттің ертедегі драмалық фрагменті «Адам тілектерінде» де кездеседі. М. С. Битонның Агата Райзин романдары сериясында басты кейіпкердің мысықтары Ходж және Босвелл деп аталған. Ағылшын сыншысы, эссеші және ақын Ли Хант «От жанындағы мысық» атты эссе жазды, онда Сэмюэл Джонсонның достары мен таныстары Ходж мысығымен қалай қарым-қатынас жасағандығы туралы қиялмен сипатталады. 2020 жылдың желтоқсанында Саутварк соборы жаңа қабылданған мысығын Ходж деп атады, өйткені Гоф алаңы жақын жерде орналасқан, ал Джонсон собордың витраж терезелерінің бірінде бейнеленген. 2021 жылдың 15 ақпанында «The Family Histories Podcast» подкастының бонус эпизодында Ходжға қатысты мылжыңдар пайда болды, жүргізуші Эндрю Мартин Ходжті 18 ғасырдағы Лондоннан мажар ақыны Сэндор Петёфинің уақыт машинасы арқылы ұрлағанын түсіндірді. Босвеллдің есебі келтіріледі, Ходж «өте жақсы мысық, шынымен де өте жақсы мысық» деп сипатталады.
The latter anecdote is used as the epigraph to Vladimir Nabokov's acclaimed poem/novel Pale Fire. Johnson bought oysters for his cat. In modern England, oysters are an expensive food for the well to do, but in the 18th century oysters were plentiful around the coasts of England and so cheap that they were a staple food of the poor. Johnson refused to send Francis Barber to buy Hodge's food, fearing that it would be seen as degrading to his servant, so he would personally buy the food for Hodge. Boswell also noted how Johnson went out to purchase valerian to ease Hodge's suffering as death approached. Although Hodge was not Johnson's only cat, it was Hodge whom he considered his favourite. Hodge was remembered in various forms, from biographical mentions during Johnson's life to poems written about the cat. On his death, Hodge's life was celebrated in An Elegy on The Death of Dr Johnson's Favourite Cat by Percival Stockdale (published 1778). In this poem the phrase "sable fur" indicates that Hodge was a black cat; also, the fact that Stockdale was Johnson's neighbour from 1769 onwards suggests that Hodge was alive at that time: "Who, by his master when caressed, warmly his gratitude expressed, and never failed his thanks to purr, whene'er he stroked his sable furr [sic]". The statue shows Hodge sitting next to a pair of empty oyster shells atop a copy of Johnson's famous dictionary, with the inscription "a very fine cat indeed". Bickley modelled the cat on his own pet, Thomas Henry, and carefully selected the sculpture's height for maximum accessibility: "I made Hodge about shoulder height for the average adult, which is just about right for putting an arm around." Susan Coolidge's ode "Hodge, the Cat" celebrates Samuel Johnson's affection for Hodge; it appears in a collection of feline focused poems and anecdotes published in 1912, and edited by Agnes Repplier. Hodge also appears in Charlie Fletcher's "Silvertongue" as a brave and fearless cat. Hodge also appears in Samuel Beckett's early dramatic fragment Human Wishes. In M. C. Beaton's Agatha Raisin novel series, the heroine's cats are named Hodge and Boswell. The English critic, essayist and poet Leigh Hunt wrote an essay entitled "The Cat by the Fire" which features an imaginary description of how some of Samuel Johnson's friends and acquaintances would have related to Hodge the cat. In December 2020, Southwark Cathedral named its newly adopted cat Hodge, as Gough Square is nearby, and Johnson is depicted in one of the cathedral's stained glass windows. On 15 February 2021, miaows attributed to Hodge appeared in a bonus episode of The Family Histories Podcast, with host Andrew Martin explaining that Hodge had been stolen from 18th century London by the Hungarian poet Sándor Petőfi, via the use of a time machine that features in the episode. Boswell's account is quoted, with Hodge being described as "a very fine cat, a very fine cat indeed".