Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер (1804–1873)
Canadian politician (1804–1873)
Джозеф Хоу (13 желтоқсан 1804 – 1 маусым 1873) – Нова-Скотиялық журналист, саясаткер, мемлекеттік қызметкер және ақын. Хоу Нова-Скотияның ең танымал саясаткерлерінің бірі саналады және журналист және жазушы ретіндегі оның айқын қабілеттері оны провинциялық аңызға айналдырды. 1835 жылы Хоу «Новоскотиан» газетінде Халифакс саясаткерлері мен полициясының мемлекеттік қаражатты жымқыруына шабуыл жасағаннан кейін, қасақана қылмыс жасады деген айып тақты. Хоу төре алдында алты сағаттан астам сөйлеп, азаматтық жемқорлықтың көптеген мысалдарын келтірді. Сот Хоуды кінәлі деп тапты, бірақ оның құлшынысты сөйлеуіне ықпал еткен төрешілер алқасы оны ақтады. Бұл Канададағы еркін баспасөз үшін күрестегі маңызды іс ретінде танылды. Келесі жылы Хоу либералды реформатор ретінде Ассамблеяға сайланды және ұзақ және оқиғаларға толы қоғамдық мансабын бастады. Ол 1848 жылы Нова-Скотияның британдық колониялардың арасында алғаш рет жауапты үкіметке қол жеткізуіне үлкен көмек көрсетті. Ол 1860 жылдан 1863 жылға дейін Нова-Скотияның премьер-министрі болып қызмет етті және 1866 жылдан 1868 жылға дейін Канада Конфедерациясына қарсы сәтсіз күресті жетекшілік етті. Британдықтарды Конфедерацияны таратуға көндіре алмаған Хоу 1869 жылы Джон А. Макдональдтың федералды кабинетіне қосылды және Манитобаны одаққа қосуда маңызды рөл атқарды. Хоу 1873 жылы Нова-Скотияның үшінші лейтенант-губернаторы болды, бірақ қызмет еткен үш аптадан кейін қайтыс болды.
Joseph Howe (December 13, 1804 – June 1, 1873) was a Nova Scotian journalist, politician, public servant, and poet. Howe is often ranked as one of Nova Scotia's most admired politicians and his considerable skills as a journalist and writer have made him a provincial legend. In 1835, Howe was charged with seditious libel, a serious criminal offence, after the Novascotian published a letter attacking Halifax politicians and police for pocketing public money. Howe addressed the jury for more than six hours, citing example after example of civic corruption. The judge called for Howe's conviction, but swayed by his passionate address, jurors acquitted him in what is considered a landmark case in the struggle for a free press in Canada. The next year, Howe was elected to the assembly as a liberal reformer, beginning a long and eventful public career. He was instrumental in helping Nova Scotia become the first British colony to win responsible government in 1848. He served as premier of Nova Scotia from 1860 to 1863 and led the unsuccessful fight against Canadian Confederation from 1866 to 1868. Having failed to persuade the British to repeal Confederation, Howe joined the federal cabinet of John A. Macdonald in 1869 and played a major role in bringing Manitoba into the union. Howe became the third Lieutenant Governor of Nova Scotia in 1873, but died after only three weeks in office.
Ерте өмір
Хау отбасы Массачусетс штатынан шыққан пуритан текті. Америка революциясы кезінде тәжге адал болған Джон Хоудың отбасы, американдық революционерлер тәуелсіздік талаптарымен жеңіске жеткеннен кейін, Америка Құрама Штаттарынан Ұлыбританияның адалдарының толқынымен бірге шығып кетті. Джон Хоу 1779 жылы Галифаксқа келді және баспахана ашты, онда 1780 жылдың желтоқсанында «Галифакс журналының» алғашқы нөмірін жариялады. 1801 жылы Хоу адалдығы үшін корольдік баспагер болып тағайындалды, ал 1803 жылы Новая Шотландия, Нью-Брансуик және Принс-Эдуард аралының пошта басқармасы орынбасары болды. 1798 жылы Джон Хоу Мэри Эдсқа үйленді; олардың ұлы Джозеф 1804 жылдың 13 желтоқсанында Галифакста дүниеге келді. Джозеф – Джонның сегізінші баласы, Мэридің екінші баласы еді. Джонның бірінші әйелі Марта Минн бала туғаннан кейін туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Сол замандағы көптеген жігіттер сияқты, Джозеф Хоу 23 жасқа келгенде әкесінің баспаханасында шәкірттікке түсуден бұрын Корольдік академиялық мектепке барды. 1828 жылдың 2 ақпанында Кэтрин Энн Сьюзан МакНабқа үйленді. Сол жылы ол «Nova Scotian» Галифакс газетін сатып алып, өзінің баспа бизнесін бастады. Хоу 1841 жылға дейін газеттің редакторы болып жұмыс істеді, оны провинциядағы ең беделді газетке айналдырды. Ол заң шығару жиналысының отырыстарын газет беттерінде жеке баяндап қана қоймай, провинциялық әдебиет пен өзінің саяхат жазбаларын жариялады, газетті Нова-Шотландия халқының және өзінің білімін арттыру құралы ретінде пайдаланды. «Оның есімі, мүмкін, канадалық журналистиканың ең ұлы есімі ретінде танылады».
The Howe family was of Puritan stock from Massachusetts. Having remained loyal to the crown during the American Revolution, the family of John Howe joined the flood of United Empire Loyalists out of the United States after the American revolutionaries succeeded in their claims of independence. John Howe arrived at Halifax in 1779 and set up a printing shop, where he published the first issue of the Halifax Journal in December 1780. In 1801, Howe was rewarded for his loyalty by appointment as the King's Printer and in 1803 he became deputy postmaster for Nova Scotia, New Brunswick, and Prince Edward Island. In 1798, John Howe in married Mary Edes; their son Joseph was born at Halifax on December 13, 1804. Joseph was John's eighth child and Mary's second. John's first wife, Martha Minn, died from complications following childbirth. Like many lads of that time, Joseph Howe attended the Royal Acadian School before beginning an apprenticeship, which he served at his father's printing shop starting at the age of 23. He married Catherine Ann Susan McNab on February 2, 1828. That same year he went into the printing business himself with the purchase of the Nova Scotian, a Halifax newspaper. Howe acted as its editor until 1841, turning the paper into the most influential in the province. Not only did he personally report the legislative assembly debates in its columns, he also published provincial literature and his own travel writings, using the paper as a means for educating the people of Nova Scotia, and himself. "His name ranks as perhaps the greatest in Canadian journalism."
Жамандау туралы сот
1835 жылдың 1 қаңтарында Хоудың «Новаскотиан» газеті Халифакс саясаткерлері мен полициясының отыз жыл ішінде 30 000 фунт стерлингтің көлемінде жемқорлыққа барып, қалтасына салғанын айыптайтын анонимді хат жариялады. Ашуға мініп, саясаткерлер Хоуды бүлікшілдік тудыруға бағытталған қылмыспен айыптады, бұл өте ауыр қылмыстық құқық бұзушылық еді. Хоудың жағдайы үмітсіз көрінді, себебі шындық қорғаныс ретінде қабылданбады. Ұлттық прокуратураның міндеті Хоудың хатты жариялағанын дәлелдеу ғана еді. Хоу өзінің адвокаты болуға шешім қабылдады. Ол бес сағаттан астам уақыт бойы қазылар алқасына азаматтық жемқорлықтың көптеген мысалдарын келтіре отырып сөйледі. Ол баспасөз бостандығының маңыздылығы туралы сөз сөйлеп, қазыларға «балаларыңызға шектеусіз баспасөзді мұра етіп беруге» шақырды. Сот судьясы қазылар алқасына Хоуды кінәлі деп табуды бұйырғанмен, олар Хоуды ақтау үшін бар болғаны 10 минут уақыт жұмсады. Бұл шешім Канададағы баспасөз бостандығының қалыптасуындағы маңызды кезең болды. Брентон Халлибертон Жозеф Хоуға тағылған жамандау ісін қарады. Соттың нәтижесі және Хоудың «Новаскотиан» газетінде жариялаған жазбалары Халлибертонның ұлы Джон К. Халлибертонды өте қатты ашуландырды, ол Хоуды дуэльге шақырды. Дуэль 1840 жылдың 14 наурызында Пойнт-Плезантта өтті. Халлибертон оғын өткізіп алғанда, Хоу қасақана оғын жоғарыға, ауаға атты («делопаттады»). (Нова-Скотиядағы соңғы қазалы дуэль 1819 жылы өтті, онда Уильям Боуи қаза тапты.)
On January 1, 1835, Howe's Novascotian published an anonymous letter accusing Halifax politicians and police of pocketing £30,000 over a thirty year period. The outraged civic politicians had Howe charged with seditious libel, a serious criminal offence. Howe's case seemed hopeless since truth was not a defence. The prosecution had only to prove that Howe had published the letter. Howe decided to act as his own lawyer. For more than five hours, he addressed the jury, citing case after case of civic corruption. He spoke eloquently about the importance of press freedom, urging jurors "to leave an unshackled press as a legacy to your children." Even though the judge instructed the jury to find Howe guilty, jurors took only 10 minutes to acquit him. The decision was a landmark event in the slow evolution of press freedom in Canada. Brenton Halliburton presided over the Libel trial of Joseph Howe. The outcome of the trial and Howe's writings in the Novascotian so enraged Haliburton's son John C. Halliburton that the son called Howe out for a duel. The duel took place on March 14, 1840, at Point Pleasant. When Haliburton missed with his shot, Howe "deloped" deliberately missing by firing his gun in the air. (The last lethal duel in Nova Scotia took place in 1819, in which William Bowie was killed.)
Саяси мансап
Ақырында Хоу газетінде жақтаған өзгерістерді іске асыру үшін сайлауға түсуге шешім қабылдады. Ол 1836 жылы тұңғыш рет сайланды, науқаны жауапты үкіметті қолдау платформасы негізінде жүргізілді. Хоу бастапқыда тек сайланған заң шығару кеңесін ұсынды, бірақ толыққанды өкілдік ету принципімен келісуге асықты. Ол ресми саяси партияларды тым шектеуші деп санады. Дегенмен, 1836 жылдан 1840 жылға дейін либералдық идеяларды қолдайтын мүшелердің ассамблеяда басымдыққа ие болуына көбінесе оның еңбегі себеп болды. 1840 жылы консерваторлардың жетекшісі Джеймс Уильям Джонстонмен коалиция құрып, жауапты үкіметті ілгерілетуді мақсат етті. Хоу 1841 жылы ассамблея спикері, ал 1842 жылы Галифакста акциздерді жинаушы болып тағайындалды. Коалиция түрлі саяси қайшылықтарға байланысты күйреп, 1843 жылы Хоудың Кеңестен кетуіне әкелді. Оның газеттерде саяси идеяларын жариялауы 1847 жылғы сайлауда жеті орынды либералдық көпшілікпен сыйланғаннан кейін жеміс берді. Бұл 1848 жылдың қаңтарында Канадада бірінші жауапты үкімет құрылуына жол ашты. Джеймс Юниак ресми түрде премьер-министр болғанымен, көптеген адамдар оны Джозеф Хоудың үкіметі деп есептеді. Хоу провинциялық хатшы лауазымын иеленіп, қолданыстағы институттарды жаңа үкімет жүйесіне бейімдеді. Ол сондай-ақ теміржол құрылысын бастады, 1853 жылы провинциялық хатшы лауазымынан кетіп, Жаңа Шотландияның теміржолдарының тұңғыш бас комиссары болды; комиссар ретінде Жаңа Шотландия теміржолының бастапқы құрылысын қадағалады. Бұған қоса, Хоу Қырым соғысына американдық әскерлерді тартуға қатысты. Бұл іс-әрекеттер оған 1855 жылғы жалпы сайлауда науқан жүргізуге уақыт қалдырмады, нәтижесінде ол Камберлендте Чарльз Тэпперден жеңіліске ұшырады. Бұл сайлау либералдық партияның католик мүшелерімен де қақтығыс тудырды, себебі Хоу олардың діни доктринасын сықақтап көрсеткен. Бұл 1856 жылы либералдардың жеңілісіне әкелді. Либералдық партия 1860 жылға дейін билікке оралмады, сол кезде Хоу провинциялық хатшы болды. Осы жылы премьер-министр Уильям Янг судья болып тағайындалғаннан кейін, Джозеф Хоу партия басшылығын қабылдап, осылайша премьер-министр атанды. Ол 1863 жылға дейін премьер-министр қызметін атқарды, содан кейін Империялық балық шаруашылығы комиссары лауазымын қабылдады.
Eventually, Howe decided to run for office in order to effect the changes he championed in his newspaper. He was first elected in 1836, campaigning on a platform of support for responsible government. Howe initially proposed only an elected legislative council but he was quick to agree with the concept of a fully representative government. He was suspicious of formal political parties feeling that they were too restrictive. It was, however, largely his doing that members favouring Liberal principles were able to dominate assembly from 1836 to 1840. He formed a coalition with Conservative leader James William Johnston in 1840 hoping to further the cause of responsible government. Howe held the office of Speaker of the assembly in 1841 and collector of excise for Halifax in 1842. The coalition collapsed under various political conflicts, leading to Howe's resignation from the Council in 1843. The promotion of political ideas in his newspapers were rewarded with a seven seat Liberal majority in the 1847 election. This led to the formation of the first responsible government in Canada in January 1848. While James Uniacke was officially the Premier, many regarded it as Joseph Howe's ministry. Howe assumed the post of Provincial Secretary, adapting existing institutions to the new system of government. He also began a campaign of railway construction, resigning as Provincial Secretary in 1853 to become Nova Scotia's first Chief Commissioner of Railways; as Commissioner he oversaw the initial construction of the Nova Scotia Railway. In addition, Howe was involved with recruiting American troops for the Crimean War. These activities left him with little time to campaign in the 1855 general election which he lost to Charles Tupper in Cumberland. This election also led to conflict with Catholic members of the Liberal party because Howe had ridiculed their religious doctrine. This resulted in a Liberal defeat in 1856. The Liberals did not return to power until 1860 at which time Howe became provincial secretary. When the Premier, William Young, was appointed as a judge later that year, Joseph Howe assumed the leadership of the party and therefore became Premier. He served as Premier until 1863 when he accepted the position of Imperial Fisheries Commissioner.
Конфедерация туралы пікірталас
Хоудың балық шаруашылығына қатысты міндеттері оның Шарлоттаун конференциясына қатысуына кедергі келтірді. 1864 жылғы қарашада ол Новая Шотландияға оралған кезде Квебек конференциясы өткен еді және Квебек резолюциялары кеңінен таралған болатын. Оның олардың мазмұнына әсер етуге мүмкіндігі болмады. Ол Квебек резолюцияларын провинция үшін зиянды деп есептей отырып, Новая Шотландияның Конфедерацияға қарсы қозғалысын жетекшілік етті. Ол әлі де императорлық балық шаруашылығымен байланысты болғандықтан, өзінің алғашқы қарсылығын 1865 жылдың қаңтар және наурыз айлары аралығында "Таңғы жылнамада" жарияланған 12 редакциялық мақала арқылы анонимді түрде білдірді. Бұл 1866 жылдың наурызына дейін одақ мәселесіндегі қатысуының шегі болды. Ол Чарльз Таппердің Конфедерация резолюциясын заң шығару жолымен күштеп қабылдауды жоспарлап отырғанын білді. Резолюцияның қабылдануына тосқауыл қойылмаған соң, Хоу Лондонға делегациялар жіберіп, күшті науқан ұйымдастырды, содан кейін Конфедерацияға қарсы түрлі мақалалар мен памфлеттер жариялады. Бұл стратегия Империялық Парламенттің 1867 жылы Британдық Солтүстік Америка актісін қабылдауына кедергі келтіре алмады. Новая Шотландия тұрғындары Конфедерацияға қарсы 19 кандидаттың 18-ін алғашқы Доминион Парламентіне депутат ретінде сайлады. Жозеф Хоу Канаданың Өкілдер палатасында Конфедерацияға қарсыларға жетекшілік етті, онда ол Конфедерацияға қарсылығы туралы сөз сөйледі. 1868 жылы Конфедерацияны жоюға қол жеткізе алмағаннан кейін, Хоу одан әрі наразылық білдірудің бекер екенін түсінді. Ұлыбританияға деген адалдығынан туыстап, ол Канада Конфедерациясынан бөлінуді немесе АҚШ-қа қосылуды қарастырмады. Ол 1869 жылғы Хантс округіндегі сайлауға қатысып, Конфедерацияны жоюға тырысудың орнына, Канада құрамындағы Новая Шотландия үшін жақсы шарттар жасауды көздеді. 1869 жылғы Ұлы Хантс науқаны өте қиын болды және Хоудың денсаулығына зиян келтірді. Көптеген Новая Шотландиялықтар Конфедерацияға қарсы күш-жігерді қолдауын жалғастырды, бірақ Хантс округінің сайлаушылары Жозеф Хоуды қолдауын тоқтатпады. 1869 жылы Хоу Канада кабинетіне Канаданың Корольдік Жеке Кеңесінің төрағасы ретінде кірді, сондай-ақ Новая Шотландия үшін "жақсы шарттар" алу туралы уәде алды. 1869 жылғы қарашада ол провинциялардың мемлекеттік хатшысы болды, бұл қызметте ол Манитобаның Конфедерацияға қосылуына қатысты. 1873 жылы ол Конфедерациядан кейін Новая Шотландияның үшінші вице-губернаторы болу үшін кабинетінен кетті. Ол тағайындалғаннан кейін бірнеше аптадан кейін қайтыс болды. Ол Галифакстағы Камп Хилл зиратына жерленген.
Howe's fisheries duties prevented his attendance at the Charlottetown Conference. By the time he returned to Nova Scotia in November 1864, the Quebec Conference had taken place, and the Quebec Resolutions widely disseminated. He had no chance to influence their content. He led Nova Scotia's anti Confederation movement believing the Quebec Resolutions to be bad for the province. Because he was still linked with the imperial fishery he expressed his initial opposition anonymously through the Botheration Letters, a series of 12 editorials that appeared in the Morning Chronicle between January and March 1865. This was the extent of his participation in the union debate until March 1866. He learned that Charles Tupper planned to force the Confederation Resolution through the legislature. When he failed to prevent passage of the resolution Howe began a vigorous campaign for repeal by delegations to London and then publishing a variety of anti Confederation papers and pamphlets. This strategy failed to prevent the Imperial Parliament enacting the British North America Act in 1867. Nova Scotians elected 18 out of 19 anti Confederation candidates as members of the first Dominion Parliament. Joseph Howe led the anti Confederates in the House of Commons of Canada where he made a speech about his opposition to confederation. Having failed to win repeal of Confederation in 1868, Howe recognized the futility of further protests. He refused to contemplate secession from the Canadian Confederation nor American annexation because of his loyalty to Britain. He ran in the great Hants County by election of 1869 to create better terms for Nova Scotia within Canada rather than continue to seek repeal of Confederation. The Great Hants Campaign of 1869 was very difficult and compromised Howe's physical health. Many Nova Scotians continued to support the anti confederation efforts but the Hants County electorate continued to support Joseph Howe. In 1869 Howe joined the Canadian Cabinet as President of the Queen's Privy Council for Canada after receiving a promise of "better terms" for Nova Scotia. In November 1869, he became secretary of state for the provinces in which post he played a role in Manitoba's entry into Confederation. He resigned his Cabinet post to become the 3rd Lieutenant Governor of Nova Scotia post Confederation in 1873. He died in office only a few weeks after his appointment. He is buried in Camp Hill Cemetery in Halifax, Nova Scotia.
Темір жолды дамыту
1854 жылы ол екі партиялық темір жол комиссиясын басқару үшін провинциялық хатшы лауазымынан қанағаттанды. Жобаның құны жоғары болғандықтан, ол толыққанды аяқталған жоқ. Дегенмен, Хоу Галифакстан Виндзорға дейінгі учаскелерді салуды аяқтады. Бұл темір жол Галифаксқа Минас алқабының саудасын монополиялауға мүмкіндік берді, себебі ол Галифакс және Хантс округі арасындағы жерлермен өтті. Осы байлық орталық округтердің экономикалық тұрақтылығын жақсартуға көмектесті. Галифакстағы экономикалық табысқа байланысты Хоу темір жолмен саяхаттайтын бай саяхатшыларды тарту үшін қонақ үй салуды ұсынды, бірақ ол жоба іске аспады.
In 1854, he resigned as the provincial secretary in order to head a bi partisan railway commission. Due to the cost of the project, it was never fully completed. However, Howe was successful in completing lines from Halifax to Windsor. This railway enabled Halifax to monopolize the trade of Minas Basin because it passed through the land between Halifax and Hants County. This wealth helped the midland counties improve their economic stability. Due to the economic benefits being realized in Halifax, Howe even proposed the creation of a hotel to attract wealthy travellers using the railway, however this was never built.
Поэзия
Хау поэзияның мол көлемін жасады, оның көп бөлігі Нова-Скотияны және оның тарихын құрметтеуімен байланысты. Өмірінде бірнеше өлеңдерін жариялаған және басқаларын жариялауға дайындаған, бірақ оның отбасы оларды "Өлеңдер мен эсселер" жинағы арқылы тек оның қайтысынан кейін бір жыл өткен соң ғана жариялады. Кейіннен Жозеф Хау 1828 жылдың 2 ақпанында капитан Джон МакНабтың қызы Кэтрин Сьюзан Энн МакНабқа үйленді. 1929 жылдың 14 сәуірінде қайтыс болды. Сиденхем мен Фаннидің 4 ұлы мен 2 қызы болды. Джон Хау: т. 16 мамыр 1864 ж. (?), ө. 20 маусым 1856 ж. ( бастапқы мақаладағы туған жылы - нақты басу қатесі, себебі ол 1864 жылы туған делінген, бірақ оның ақпараты 1848 жылы туған Уильям Хаудан бұрын келген, сондықтан оның туған жылы 1844 жыл болуы мүмкін), егер оның туған жылы 1844 болса, онда ол 12 жасында қайтыс болды. Уильям Хау: т. 27 шілде 1848 ж., 1-ші үйленуі 23 қыркүйек 1873 ж. Хелен Ф. Росспен (Пастор-директор Джеймс Росс, Д. Д. қызы). Уильям мен Хеленнің екі қызы болды. Екінші неке 4 наурыз 1884 ж. Мэгги Кларкпен (Оттавалық Роберт Кларк қызы), балалары жоқ. Уильям 1890 жылдың 28 сәуірінде 41 жасында қайтыс болды. 1973 жылдан 1985 жылға дейін Халифакста және Нова-Скотияның басқа жерлерінде Жозеф Хау фестивалі өткізілді.
Howe created a substantial body of poetry, much of it related to his appreciation of Nova Scotia and its history. While he had published some poems during his life and had been preparing others for publication, it was not until a year after his death that his family made them public through the publishing of Poems and Essays. Joseph Howe later married Catherine Susan Ann McNab, daughter of Captain John McNab, Nova Scotia Regiment of Fencible Infantry, on February 2, 1828. Died 14 Apr 1929. Sydenham and Fanny had 4 sons and 2 daughters. John Howe: b. 16 May 1864(? ), d. 20 June 1856 (birth year in source article is a clear typographical error as it states that he was born in 1864, yet his information appears before William Howe who was born 1848, and he is stated to have died in 1856, therefore the likely year of his birth was 1844), if his birth was in 1844, then he died at the age of 12 years. William Howe: b. 27 July 1848, 1st m. 23 Sep 1873 to Helen F. Ross (daughter of Rev. Principal James Ross, D. D.). William and Helen had two daughters. Second marriage 4 Mar 1884 to Maggie Clark (daughter of Robert Clark of Ottawa), no issue. William died 28 Apr 1890, aged 41. From 1973 until 1985 a Joseph Howe Festival was held in Halifax and in other places in Nova Scotia.