Жапонияның бұрынғы Суруга провинциясы – қазіргі Сидзуока префектурасының орталық бөлігі. Тарихы, географиясы, астанасы Нумадзу және маңызды храмдар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрынғы Жапония провинциясы
Former province of Japan
Суруга провинциясы (駿河国) – қазіргі Шидзуока префектурасының орталық бөлігін құрайтын аймақтағы ежелгі провинция. Суруга Идзу, Кай, Сагами, Шинано және Тотоми провинцияларымен шектесетін, ал оңтүстіктен Суруга шығанағы арқылы Тынық мұхитымен көршілес болған. Оның қысқартылған атауы Сүншү (駿州) еді.
Suruga Province (駿河国) was an old province in the area that is today the central part of Shizuoka Prefecture. Suruga bordered on Izu, Kai, Sagami, Shinano, and Tōtōmi provinces; and was bordered by the Pacific Ocean through Suruga Bay to the south. Its abbreviated form name was Sunshū (駿州).
Ерте кезең
Суруга – Тайхо кодексі бойынша Нара дәуірінде құрылған Жапонияның алғашқы провинцияларының бірі. Провинцияның бастапқы астанасы қазіргі Нумадзу қаласында орналасқан, онда сондай-ақ Кокубун-дзи және провинцияның Ичиномиясы (Мисима Тайша) болды. Енгишки жіктеу жүйесінде Суруга "ірі ел" (上国) деп саналып, Куни но миятсуко басқарды; ал рицурё жүйесінде Суруга "орта ел" (中国) деп саналып келді. 680 жылы жүргізілген жер кадастры реформасы барысында Идзу провинциясын құрайтын аудандар әкімшілік тұрғыдан Суругадан бөлініп, провинциялық астана Абе өзенінің оң жағалауына, қазіргі Шидзуока қаласына көшірілді.
Suruga was one of the original provinces of Japan established in the Nara period under the Taihō Code. The original capital of the province was located in what is now Numazu, which also had the Kokubun ji and the Ichinomiya (Mishima Taisha) of the province. Under the Engishiki classification system, Suruga was ranked as a "major country" (上国), and was governed by a Kuni no miyatsuko ; under the ritsuryō system, Suruga was classified as a "middle country" (中国). In a 680 AD cadastral reform, the districts forming Izu Province were administratively separated from Suruga, and the provincial capital was relocated to the right bank of the Abe River in what is now Shizuoka City.
Орта ғасырлар
Хэйан дәуіріндегі Суруга туралы мәліметтер аз, бірақ Камакура дәуірінде Суруга Ходжо кланының тікелей басқаруында болды. Камакура сёгунатының дамуымен Камакура мен Киотоны байланыстыратын Токайдо жолындағы қозғалыс арта түсті. Облыс Муромачи дәуірінің басынан Сенгоку дәуірінің көп бөлігіне дейін Имагава кланының билігінде болды. Имагава өздерінің астанасына куге аристократиясының салтын және рәсімдерін енгізуге тырысты. Бірақ, Имагава Йошимото Окехазама шайқасында Ода Нобунагадан жеңілген соң, провинция Каидің Такеда Шингеніне қарады. Такеда Микава мен Тотомиді бағындырған Токугава Иэясутан жеңілді. Одавара қоршауынан (1590) кейін Тойотоми Хидеёси Токугаваларды өздерінің иеліктерін Канто аймағының провинцияларымен алмастыруға мәжбүр етті және Сунпу қамалын өз адал қызметшілерінің бірі Накамура Казуичиге берді. Алайда, Секигахара шайқасында Тойотоми жеңілгеннен кейін Токугава Иэясу бұрынғы иеліктерін қайта алып, сёгун лауазымынан ресми түрде кеткен соң Сунпу қамалын өз үйі етіп алды.
Records of Suruga during the Heian period are sparse, but during the Kamakura period, Suruga was under direct control of the Hōjō clan. With the development of the Kamakura shogunate came increased traffic on the Tōkaidō road connecting Kamakura with Kyoto. The province came under the control of the Imagawa clan from the early Muromachi period through much of the Sengoku period. The Imagawa made efforts to introduce the customs and rituals of the kuge aristocracy to their capital. However, after Imagawa Yoshimoto was defeated by Oda Nobunaga at the Battle of Okehazama, the province taken by Takeda Shingen of Kai. The Takeda were in turn defeated by Tokugawa Ieyasu, who was already master of Mikawa and Tōtōmi. After the Siege of Odawara (1590), Toyotomi Hideyoshi forced the Tokugawa to exchange their domains for the provinces of the Kantō region, and reassigned Sunpu Castle to one of his retainers, Nakamura Kazuichi. However, after the defeat of the Toyotomi at the Battle of Sekigahara, Tokugawa Ieyasu recovered his former domains, and made Sunpu Castle his home after he formally retired from the position of Shōgun.
Ерте заманауи кезең
Эдо дәуірінде Суруга Токайдодағы орналасуының арқасында гүлденді, көптеген пошта қалалары құрылды. Қорғаныс мақсатында Токугава сёгунаты Суруга провинциясының ірі өзендерінде (мысалы, Ои өзенінде) көпір салуға тыйым салды, бұл ірі өзендердегі арбаулар маңында қалалардың дамуына себеп болды. Осы кезеңде Сунпу қаласының маңызды қалалық орталығы "тенрё" аумағы болып қала берді, оны Сунпу жодайы тікелей сёгун басқарды, ал бірнеше шағын феодалдық домендер жақын "фудай" вассалдарына берілді. Мейдзи қалпына келтіру соғысының – Бошин соғысының нәтижесінде Токугава сёгунаты жеңілгеннен кейін, соңғы Токугава сёгуны Токугава Ёсинобу 1868 жылы Суругаға оралып, жаңа Мейдзи үкіметі 1871 жылы "хан" жүйесін жойғанға дейін аз ғана уақытқа созылған Шидзуока доменін басқарды. Содан кейін Суруга көршілес Тотоми және Идзу провинцияларымен (Идзу аралдарынан басқа) бірігіп, қазіргі Шидзуока префектурасын құрды. Сонымен қатар, провинция белгілі бір мақсаттар үшін әлі де болды. Мысалы, Суруга 1894 жылғы а) Жапония мен АҚШ арасындағы және б) Жапония мен Ұлыбритания арасындағы шарттарда нақты айтылған. 19 ғасырдың ортасында Суруга Жапониядағы ең көп картаға түсірілген провинциялардың бірі болды.
During the Edo period, Suruga prospered due to its location on the Tōkaidō, and numerous post towns developed. For defensive purposes, the Tokugawa shogunate forbade the construction of bridges on the major rivers of Suruga Province (such as at the Ōi River), which further led to town development on the major river crossings. During this period, the major urban center of Sunpu remained a tenryō territory, administered directly the Shōgun by the Sunpu jōdai, and several smaller feudal domains were assigned to close fudai retainers. Following the defeat of the Tokugawa shogunate during the Boshin War of the Meiji Restoration, the last Tokugawa shōgun, Tokugawa Yoshinobu returned to Suruga in 1868 to rule the short lived Shizuoka Domain until the abolition of the han system in 1871 by the new Meiji government. Suruga was subsequently merged with the neighboring provinces of Tōtōmi and Izu (less the Izu Islands) to form modern Shizuoka Prefecture. At the same time, the province continued to exist for some purposes. For example, Suruga is explicitly recognized in treaties in 1894 (a) between Japan and the United States and (b) between Japan and the United Kingdom. In the mid 19th century, Suruga was one of the most frequently mapped provinces in Japan.