Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италияның Парма қаласындағы мемлекеттік университет, Испаниядағы университет, бұрынғы Пальма университеті.
Public university in Parma, Italy
the university in Spain, formerly the University of Palma
Парма университеті (UNIPR) – Италияның Эмилия-Романья аймағындағы Парма қаласында орналасқан мемлекеттік университет. Ол тоғыз факультеттен тұрады. 2016 жылғы мәліметтер бойынша Парма университетінде шамамен 26 000 студент оқиды.
The University of Parma (, UNIPR) is a public university in Parma, Emilia Romagna, Italy. It is organised in nine departments. As of 2016 the University of Parma has about 26,000 students.
Тарих
13-14 ғасырларда Пармада білім беру орны – студиум болған, бірақ ол 1387 жылы Милан герцогы Джан Галеаццо Висконти тарапынан жабылды. Университет 1412 жылы Никколо III д’Эсте ашты, бірақ папалық бұйрық шығарылмағанмен, ғылыми дәрежелер берілді. 1420 жылы Филиппо Мария Висконти оны қайта жапты. Университетті қайта жаңғыртуға бірнеше әрекет жасалғанмен, ол тек «қағаз университеті» ретінде жұмыс істеді, оқытусыз ғылыми дәрежелер тағайындады. 1601 жылы университетті Рануччо I Фарнезе толығымен қайта ашты және папалық бұйрық алынды. Бұл Иса қоғамымен бірлескен мекеме болды, ал қызметкерлердің үштен бірін жергілікті иезуит мектебінің оқытушылары құрады, олар жеке ғимаратта және иезуиттік оқу бағдарламасы бойынша сабақ берді. 17 ғасырда әдетте 27-32 оқытушы және 300-400 студент болды. Логика, табиғаттану, математика және теологияны иезуиттер, ал заң және медицинаны мемлекеттік оқытушылар оқытты. Пармада сабақ берген ең маңызды иезуиттердің қатарында Джованни Баттиста Риччоли және Даниелло Бартолиді атауға болады. 1768 жылы Фердинанд I иезуиттерді қуды және оқу бағдарламасы жаңартылды. Студенттердің наразылығы нәтижесінде 1831 жылы Парма герцогинясы Мари Луиза университетті жапты; ол тек 1854 жылы Луиза Мари Тереза Артуа тарапынан қайта ашылды. Университетте теология, заң, медицина, физика және математика, философия және әдебиет факультеттері, сондай-ақ акушерлік, фармация және ветеринария мектептері болды. Рисоргиментодан кейін, жаңадан біріккен Италия үкіметі елдің университеттерін екі деңгейге бөлді. 1862 жылы Парма университеті В деңгейіне жатқызылды, оның қаржыландыруы төмендетілді және білім беру сапасы нашарлады. Ол тек 1887 жылы А деңгейімен теңестірілді.
During the 13th 14th centuries there was an educational institution, studium, in Parma, but it was closed in 1387 by Gian Galeazzo Visconti, Duke of Milan. The university was opened in 1412 by Niccolò III d'Este, and, although no papal bull was issued, the degrees were granted. In 1420 Filippo Maria Visconti closed it again. Although there were several attempts to revive the university, it functioned only as a "paper university", granting degrees without teaching. In 1601, the university was finally reopened by Ranuccio I Farnese, and the papal bill was given. It was a joint institution with a Society of Jesus, and a third of staff were teachers from a local Jesuit school, who taught in a separate building and by Jesuit curriculum. There were usually about 27 32 teachers and 300 400 students in the 17th century. Logic, natural history, mathematics and theology were taught by Jesuits and law and medicine by civil teachers. Among the most important Jesuits who taught in Parma should be mentioned Giovanni Battista Riccioli, and Daniello Bartoli. In 1768, Ferdinand I expelled Jesuits and the curriculum was modernized. Student protests resulted in closure of the university by Marie Louise, Duchess of Parma, in 1831; only in 1854 did Louise Marie Thérèse of Artois re open it. The university then comprised faculties of theology, law, medicine, physics and mathematics, philosophy, and literature, as well as schools of obstetrics, pharmacy, and veterinary medicine. After the Risorgimento, the government of newly united Italy divided the universities of the country into two grades. In 1862, the University of Parma was declared grade B, its financing was reduced, and the quality of education degraded. It was equalized with grade A universities only in 1887.