Кіріспе
Американың бұрынғы спортшысы (1970 жылы туған) американдық фигуралы сырғанаушы Хардинг анасының өте жиі зорлық-зомбылық көрсеткенін айтты. Ол жеті жасқа толған кезде физикалық және психологиялық зорлық-зомбылық өмірінің ажырамас бөлігіне айналғанын мәлімдеді. Лавона Хардингті мұз айдынында бір рет ұрғанын мойындады. 2018 жылдың қаңтар айында Хардингтің балалық шағынан бергі досы және режиссер Сандра Лукков Хардингтің анасын қорғап сөйледі, себебі ол 2017 жылғы «Мен, Тоня» фильмі Лавонаның кейіпкері туралы шындықты бұрмалап көрсеткенін есептейді. Лукков Хардингтің анасы қызына қатысты «өтте қиын» болғанымен, Лавона Хардингтің сырғанау сабақтарына қаржы жұмсап, оны бағалағанын және «адамгершілікке толы» болғанын айтты. Хардингтің 2008 жылы жарық көрген ресми өмірбаяны «The Tonya Tapes» (Линда Д. Пруз Хардингпен жүргізген сұхбаттар негізінде жазылған) онда ол 1991 жылы таныс адамнан зорлық көріп, бала кезінде жартылай ағасы Крис Дэвисон бірнеше рет оны зорлағанын айтты. 1986 жылы Хардинг Дэвисонның өзін жыныстық қысымға алып, қорқытып жүргенін полицияға хабарлады. Ол тұтқындалып, қысқа мерзімге түрмеге қамалды. Хардинг ата-анасы Дэвисонның әрекеттерін мойындамай, оған қарсы қылмыстық іс қозғамауға кеңес бергенін айтты. Дэвисон 1988 жылы болған жол апатта қаза тапты. 1994 жылдың 3 мамырында Ролонда Уотспен сұхбаттасқанда Хардинг Дэвисонның өмірінде кешіруге лайық емес жалғыз адам екенін және «мен жек көрген жалғыз адам» екенін мәлімдеді.
the American figure skater
Harding claimed she was frequently abused by her mother. She stated that by the time she was seven years old, physical and psychological abuse had become a regular part of her life. LaVona admitted to one instance of hitting Harding at an ice rink. In January 2018, Harding's childhood friend and filmmaker, Sandra Luckow, spoke in defense of Harding's mother because she felt that the 2017 film I, Tonya stretched some truths about LaVona's character. Luckow said that although Harding's mother could be "egregious" towards her daughter, LaVona funded and appreciated Harding's skating lessons and had "a huge amount of humanity". In Harding's 2008 authorized biography, The Tonya Tapes (written by Lynda D. Prouse from recorded interviews with Harding), she said she was the victim of acquaintance rape in 1991 and that her half brother, Chris Davison, molested her on several occasions when she was a child. In 1986, Harding called the police after Davison had been sexually harassing and terrorizing her. He was arrested and spent a short time in prison. Harding said her parents were in denial about Davison's behavior and told her not to press criminal charges against him. Davison was killed in an unsolved vehicular hit and run accident in 1988. On May 3, 1994, during an interview with Rolonda Watts, Harding said that Davison was the only person in her life unworthy of forgiveness and "the only person I've ever hated."
Хардингтің мойындауы
1994 жылдың 18 қаңтарында Хардинг адвокаттарымен бірге округ прокуроры мен ФБР сұрақтарына жауап берді. Ол он сағаттан астам сұраққа жауап берді. Сұрақ-жауап сеансы басталғалы сегіз сағаттан кейін оның адвокаты Гиллулиден ажырасқанын мәлімдеді: «Мен Джеффтің ешқандай құқық бұзушылықта кінәлі емес деп ойлаймын. Оған барлық жақсылықты тілеймін». Оның толық ФБР жазбасы 1 ақпанда жарияланды. «The Seattle Times» газеті жазба бойынша, Хардинг «ұзақ сұрақ-жауап кезінде әңгімесін өзгертті. Сағаттап әрекетке қатысы жоқ десе де, ФБР агенті оған өтірік айтқанын, қалай өтірік айтқанын нақты түсіндірді». Жазбаның соңғы бөлімінде Хардинг: «Барлығының түсінуін қалаймын. Мен өте жақын тұрған адамды айтып беруге мәжбүрмін. Енді Джеффтің ісіне қатысы бар екенін білемін. Кешіріңіздер» деді. 19 қаңтарда Гиллули ФБР-ге өзі тапсырды. 20 қаңтарда Дайан Сойер «Primetime» бағдарламасында Хардингтен оқиға туралы сұрады. Хардинг ешқандай қателік жасағанын жоққа шығарды. 27 қаңтарда Гиллулидің 26 қаңтардан бері шабуыл жоспары туралы куәлік беріп жатқаны хабарланды, бұл Хардингтің оған көмектескенін көрсетеді. Хардингтің жақын досы, онымен бірге тұратын Стефани Квинтеро журналистерге оның атынан: «[Тонья] қатты шок болды, өте ренжіді. Ол [Джеффке] сенген». Хардинг кейін баспасөз мәслихатында дайындалған мәлімдеме жасады. Ол Керриганға шабуыл жасалғанына өкініш білдірді, оны құрметтейтінін және оны жарақаттау жоспары туралы бұрыннан білмегенін мәлімдеді. Хардинг «Мен Ұлттық чемпионаттан (10 қаңтарда) келгеннен кейін [шабуыл туралы] хабарламағаным үшін жауапкершілікті мойынға аламын. Бұл ақпаратты дереу хабарламау қылмыс емес». Көптеген штаттардың заңдарында, Орегон заңдарында да қылмыстық мәліметтерді жасырудың өзі қылмыс болып саналмайды. Керриганға жасалған шабуыл көп назар аударды, жаңалықтар агенттіктері Керриганның үйінің алдында тіктеп тұрды. 1994 жылдың қаңтар айында оқиға «Sports Illustrated», «Newsweek» және «TIME» журналдарының мұқабаларында жарияланды. Хардингтің шабуылға қатысы болуы мүмкін деген күдік күшейді. Хардинг пен Керриган ақпан айында Лиллехаммерде өтетін Олимпиада ойындарында АҚШ-ты өкілдік ететін болғандықтан, бұл оқиға кеңінен таралды. «The Oregonian» газетінің тілшілері Эбби Хейт пен Дж. Е. Вейдер Хардингтің өмірбаянын жазды, оған 18 қаңтардағы ФБР сұрақ-жауабынан үзінділер енгізді.
Ғилалы, Эккардт, Стэнт және Смиттің кінәсін мойындауы және оларға шығарылған үкім
1 ақпанда Гиллуолидің адвокаты шабуылға қатысқан барлық адамдар туралы куәлік беру шартымен сот келісіміне қол жеткізді. Шілдеде ол екі жылға бас бостандығынан айырылды және Керриганнан ашық түрде кешірім сұрады, сонымен қатар "менің кешірімім шындықтан алыс" деді. Гиллуоли мен Эккардт рэкетке кінәлі деп танылды; Стант пен Смит (қашу көлігін жүргізген және ақшаны жіберген) екінші дәрежелі дене жарақатын келтіруге қатысқандық үшін сөз байласуда кінәлі деп танылды. Сот судьясы Дональд Лондер шабуыл Керриганға одан да ауыр зиян келтіруі мүмкін екенін атап өтті. Эккардт 2007 жылы қайтыс болды.
USFSA тәртіптік комиссиясы
5 ақпанда АҚШ Мұз шабуыл спор федерациясының (USFSA) тәртіптік комиссиясы Хардингтің спорт этика кодексін бұзғанына сенуге жеткілікті негіз бар екенін мәлімдеді. Оның ФБР-мен берген сұхбаттарында расталған, әріптес спортшыға жасалған шабуыл туралы хабарламағаны үшін Хардингке "өз білімі туралы жалған мәлімдеме жасады" деген ресми айып тағылды. USFSA оған тәртіптік тыңдау өткізуді ұсынды. USFSA президенті Клэр Фергюсон тыңдау өткізілгенге дейін Хардингтің мүшелігін тоқтатпауға шешім қабылдады. Егер ол тоқтатылған болса, ол, әлдебір сотқа шағымданып, USFSA-ға қарсы тыйым салу талабын қойып, сондай-ақ 1978 жылғы Әуесқой спорт заңына сәйкес өз құқықтарын қорғап, Олимпиадада бәсекелесуге мүмкіндік алған болар еді. Комиссия Стант пен Смиттің куәліктерін, Хардинг пен Гиллуолидің телефон тіркемелерін, сондай-ақ 30 қаңтарда Портлендтегі бір салонның қоқыс жәшігінен табылған жазбаларды қарастырды. Хардингке жауап беруге 30 күн мерзім берілді.
Хардинг пен Конни Чунг Норвегияға сапар шегеді
Жаңалық құралдары Хардингтің Портлендтегі жаттығуларына қатыса бастады; сондай-ақ, 7 ақпанда оның заңсыз тоқтатылған көлігін сүйреп әкететін жүк көлігін тоқтату үшін жалаңаяқ жүгіріп бара жатқандағы бейнесін түсірді. 10 ақпанда Конни Чанг Хардингпен сұхбаттасты. Гиллули туралы сұрағанда Хардинг: "Мен ешқашан [Джефф]-қа зиян келтірген ештеңе істемедім. Егер мен бір нәрсе жасаған болсам, ол оны қорғау және қауіптен сақтау болды" деді. Чанг сонымен қатар 15 ақпанда Хардингпен бірге Ослоға ұшақпен ұшуға келісті. Чанг бұл оқиға болмағанда Норвегияға бармағанын мойындады.
Керриган мен Хардинг мұз үстінде бөліседі; Хардинг сегізінші орында
1994 жылдың 17 ақпанында Хардинг пен Керриган Хамар Олимпиадалық амфитеатрында жаттығу барысында мұзға шықты. Осы жаттығуды тіркеу үшін шамамен 400 журналист келді. Скотт Хамильтон спортты "сары баспасөз оқиғасы" ретінде бейнеленгенін айтты. Нэнси Керриганның осы жаттығуда Стант шабуыл жасаған кезде киген коньки костюмімен келуі байқалды. Кейін Керриган сол күні таңдаған киімінің әдейі болғанын растады: "Юмор жақсы, ол жігерлендіреді". 23 ақпандағы әйелдер Олимпиадасының техникалық бағдарламасының жазбасынан кейін көрсетілімі АҚШ-тағы ең көп тамашаланған телешоулардың біріне айналды. 25 ақпанда Хардинг Олимпиадада сегізінші орын алды; еркін сырғанау барысында боту шнуры жыртылып, көрермендер наразылығына қарамастан, оған қайтадан бастауға рұқсат берілді. Портленд билігі қылмыстық тергеу 21 наурызға дейін аяқталады, ал айыптамалар мен сот шешімі сол күні жарияланатынын мәлімдеді. 1994 жылдың 16 наурызында Хардинг Multnomah округі сотында қудалауға кедергі келтіру үшін жасалған құлыққа кінәлі екенін мойындады. Ол және оның адвокаты Роберт Уивер одан әрі қудаланбау үшін келісімге келді. Сот судьясы Дональд Лондер Хардинг келісімін түсінгенін және өтінішін "біліп, ерікті түрде" бергенін анықтау үшін стандартты сұрақтар қойды. Хардинг Лондерге осылай деді. Оның мойындауына сәйкес, ол шабуыл жоспарынан кейін хабардар болды, 10 қаңтарда Гиллули мен Эккардтпен бірге жасырын оқиға туралы келісімге келді, 10 және 11 қаңтарда Смитқа телефон арқылы қоңырау шалып, оқиғаны растады және 18 қаңтарда ФБР-ге осы оқиға туралы жалған мәлімдеме жасады. Құқық қорғау органдарының тергеушілері 10 қаңтардан бері күдіктілерді бақылап, видеоға түсіріп келді және телефон арқылы жасалған қоңыраулар туралы білді. Оның жазасына үш жылдық сынақ мерзімі, 100 000 долларлық айыппұл және 500 сағат қоғамдық жұмыс кірді. Ол Multnomah округінің заңдық шығындарын өтеу үшін 10 000 доллар төлеуге, психиатриялық сараптамадан өтуге және Арнайы Олимпиада Орегон (SOOR) қайырымдылық қорына 50 000 доллар беруге келісті. Орегонның сот шешімі бойынша максималды жаза бес жыл түрме жазасы. Хардингтің келісім шарттары АҚШ-тың коньки спорты федерациясынан кетуін талап етті, нәтижесінде ол 1994 жылғы әлем чемпионатына қатыса алмады (оған 17 наурызда келуі тиіс еді). Округ прокуроры Норман Фринк Хардинг келісімге келмесе, оған "барлық мүмкін айыптамалар бойынша айыптау қағазы" берілетінін айтты, жазасы – "конькимен айналысу құқығынан айырылу" болар еді.
Қорғаныс және USFSA тарапынан жауап
Nike компаниясының бас директоры Фил Найт Хардингтің адвокаттық шығындарына 25 000 доллар көмектесті. Ол сонымен қатар Inside Edition келісімінен шамамен 600 000 доллар табыс тапқан. Уивердің сөзіне қарағанда, Хардингке жасалған келісім қанағаттандырды, өйткені ол түрмеге түспей қалды: "Біз сотта жеңіске жетер едік". USFSA өкілі: "Тоняның ұлттық чемпионаттан бұрын қатысқандығы болса, оның кінәлі ме, кінәсіз ме екенін білмейміз". 18 наурызда Клэр Фергюсон Хардингтің тәртіптік мәселесі бойынша тыңдау маусым айында өтетінін белгіледі. USFSA атқару комитеті Хардингтің қайтадан қабылдану мүмкіндігін және 1994 жылғы Ұлттық чемпионаттың титулынан айыру мәселесін талқылады. Екі мәселе де сол кезде шешілмеді.
Бас жюри айыптау актісі
1994 жылғы 21 наурызда Портленд үлкен жюрисі Хардингтің шабуыл жоспарына қатысқандығына дәлелдер бар екенін көрсететін айыптама шығарды. Айыптама екі айдан астам тергеуді және Диан Роулинсонның, Хардингтің хореографы Эрика Бакакс, тәуелсіз фигуралы коньки жазушысы Вера Марано, сондай-ақ Эккардттың колледж оқытушысы мен сыныптастарының куәліктерін қамтыды. Онда Хардингтің USFSA ұсынған конькиге арналған қаражатты шабуылды қаржыландыру үшін алаяқтықпен пайдаланғанына дәлелдер бар екені айтылды. Сондай-ақ, Хардинг, Гиллоули, Эккардт, Смит және Стент «қауіпті құралдарды қолданып дене жарақатын әдейі келтіруге» келіскендері жазылған. Үлкен жюри дәлелдер Хардингтің «басынан қатысқандығын немесе оған өте жақын болғандығын» көрсететінін мәлімдеді. 16 наурыздағы келісім шартының талаптарына сәйкес, оған айып тағылмады.
Кейінгі сұхбаттар
1998 жылғы Қысқы Олимпиада ойындарына дейін CBS және Fox жаңалықтары екі телеарналық арнайы репортаж үшін оқиғаны қайта қарады. Гарри Смит CBS арнайы бағдарламасын жүргізді. Ол Хардингтің 1994 жылғы 27 қаңтардағы баспасөз конференциясында айтқан сөзіне әлі де берік екенін мәлімдеді: «Мен Нэнси Керриганға жасалған шабуыл туралы бұрыннан білмедім». Смит Керриганмен сұхбаттасып, оның бұл мәлімдемеге қалай жауап бергенін сұрады. Керриган 1994 жылғы 18 қаңтарда Хардингтің ФБР-ге берген сұхбатының транскрипттерін оқыды. Сол күнігі тергеу барысындағы жазбаларды оқығаннан кейін, ол «Тонья мойындағаннан да көп біледі» деген қорытындыға келді. Fox арнайы репортажы «Мұзды жару: 94-жылғы әйелдерге қайта оралу» деп аталды, оны Джеймс Браун жүргізді, ол Хардинг, Гиллули және Керриганмен сұхбаттасты. Гиллули (1995 жылы аты Джефф Стоунға өзгертілді) Хардингтің түрмеден құтылуы оны ренжітпегенін және өзінің жазасы әділ деп санайтынын айтты. Стоун Хардингтің Керриганға жасалған шабуылға «шектеулі қатысы» туралы пікірін ойлады және оның «күнәлі санасы» әлі де мазалап жүргенін болжады. Браун кейін Керриган мен Хардингтің қатысуымен бірлескен сұхбат өткізді. Екі бұрынғы қарсыласы да бақытты отбасыларға деген шын ниеттерін бөлісіп, жалпы жақсы тілектерін білдірді. Керриган Хардингтің өткен қателіктерінен сабақ алып, «бақытқа жететініне» үміттенедін айтты. Хардинг Керриганға тағы да өкініш білдіргені үшін риза екенін айтты. 2008 жылы Хардингтің «Тоньяның жазбалары» (Линда Д. Пруз транскрипциялаған сұхбаттардан) атты өмірбаянында ол 1994 жылы ФБР-ге хабарласып, білгенін айтқысы келгенін, бірақ Гиллули оны және тағы екі білмейтін адамды қарумен зорлағаннан кейін өлтіремін деп қорқытқандықтан бұлай істемеуге шешкенін мәлімдеді. Гиллули өзіне қарсы «негізсіз айыптаулар» жарияланғанына таңырқап, оның топтық зорлау туралы айыптамасын «толыққанды абсурд» деп атады. 2013 жылы Deadspin Гиллулиден сұхбат алып, ол өзін қарулы зорлау туралы айыптаудан қорғады. Ол Хардингтің көбінесе «Мені оны істеуге көндіргенім үшін есінде қалатынына» өкінетінін айтты, яғни Керриганға зиян келтіру үшін сөз байласу. Гиллули өзінің өткендегі «ақымақтығының» 1994 жылы Хардингтің құлдырауына себеп болғанын мойындады және оны әлі де керемет фигурист деп санайтынын айтты. Ол сондай-ақ «Менің жағдайым кедей Тонямен салыстырғанда оңай болды, ол көбінесе қызық оқиғаның нысанына айналады. Бұл маған қынжылды». 2014 жылы Нэнси Керриган спорт комментаторы Боб Костаспен өткен қысқа сұхбатта оқиғаға қатысты былай деді: «Тонья қандай кешірім сұраса да, мен оны қабылдаймын. Біздің бәріміз үшін уақыт келді – мен әрқашан [Тоньяға] жақсы тілеймін – оның өз отбасы бар, менің де отбасым бар. Енді осыны басты назарға алып, өмірімізді жалғастыру керек».
Бокс карьерасы
2002 жылы Хардинг Fox Network Celebrity Boxing іс-шарасында Пола Джонсқа қарсы бокспен күресіп, жеңіске жетті. 2003 жылғы 22 ақпанда ол әйелдер кәсіби боксындағы алғашқы ресми жекпе-жегін өткізді, бірақ Майк Тайсон мен Клиффорд Этьеннің жекпе-жегінің алдында Саманта Браунингке қарсы төрт раундтық дауыс берумен жеңілді. Хардингтің бокс карьерасы қаржылық қиындықтарға тап болып, ақша табу үшін рингте күресуге мәжбүр болғаны туралы әңгімелердің арасында қалыптасты. Ол тағы бір атақты бокс жекпе-жегін The Man Show бағдарламасында өткізіп, әрі қатар жүргізуші Дуг Стэнхоупты жеңді. Кейін Стэнхоп өзінің подкастында жекпе-жектің бұрыннан дайындалғанын, себебі Хардинг "ер адаммен жұдырықтасудан" бас тартқанын мәлімдеді. 2004 жылғы 23 наурызда ол Калифорния штатының Окленд қаласында Трейси Карлтонмен жоспарланған бокс жекпе-жегін өлім туралы қорқыту салдарынан тоқтатқаны хабарланды. 2004 жылғы 24 маусымда Альберта провинциясының Эдмонтон қаласында өткен жекпе-жекте ол Эми Джонсоннан жеңілді. Жанкүйерлер Хардинг рингке шыққанда ыңғайсыздық білдірсе, Джонсон үшінші раундта жеңіске жеткенде зор қуанышпен қарсы алды. Оның бокс карьерасы астмасының салдарынан қысқарып қалды. Оның жалпы көрсеткіші үш жеңіс және үш жеңілістен тұрады.
Кәсіби бокс жазбасы
Жоқ. (Номер)НәтижеРекордОппонентТүріРаунд, уақытКүніОрын6Жеңіліс3–3Эми ДжонсонTKO3 (4), 25 маусым 20045Жеңіліс3–2Мелисса ЯнасTKO (техникалық нокаут)1 (4), 2 тамыз 20034Жеңіс3–1Эмили ГосаUD413 маусым 20033Жеңіс2–1Алехандра ЛопесUD428 наурыз 20032Жеңіс1–1Шаннон БирмингемUD (бірауыздан шешім)415 наурыз 20031Жеңіліс0–1Саманта БраунингSD (бөлінген шешім)422 ақпан 2003
Автомобиль жарыстарының жер бетіндегі жылдамдық рекорды
2009 жылдың 12 тамызында Хардинг «Lickity Split» деп аталған 1931 жылғы Ford Model A көлігімен Bonneville Salt Flats тұзды даласында ескі газ купесі үшін жаңа құрлықтағы жылдамдық рекордын орнатты.
Жұлдыздармен билеу
2018 жылдың 13 сәуірінде Хардинг "Жұлдыздармен билеу" шоуының 26-маусымында өнер көрсететін атақтылардың бірі ретінде жарияланды. Оның кәсіби серіктесі Саша Фарбер болды. Хардинг пен Фарбер үшінші орынды жеңіп алды. +Тоня Хардинг "Жұлдыздармен билеу" (26 маусым) Апта Би Музыкасы Төрешілердің бағалары Жалпы баға Нәтижесі 1 Фокстрот "When You Believe" — Уитни Хьюстон & Марая Кэри 8 8 7 23 Қауіпсіз 2 Квикстеп "Redneck Woman" — Гретчен Уилсон 8 8 8 33 Қауіпсіз Фристайл (1950-ші жылдар теннисі) "Baby One More Time" — The Baseballs 8 8 8 33 3 Румба "See You Again" — Тайлер Уорд 8 8 8 33 Қауіпсіз Ча-ча-ча (Dance off) "Dance" — DNCE Жеңімпаз 2 4 Вена вальсі "The Time of My Life" — Дэвид Кук 8 9 9 26 Үшінші орын Фристайл "I Will Survive" — The Pussycat Dolls 10 10 10 30
Америкадағы ең нашар аспаздар
2018 жылдың тамызында Хардинг Food Network арнасының "Американың ең нашар аспаздары" бағдарламасының бесінші жұлдыздық нұсқасында бақталатын жұлдыздардың бірі ретінде жарияланды, ол 2019 жылдың сәуірінде көрсетілуге тиіс болды. Аспаз Энн Берреллден тәлім алған Хардинг бәйгеде жеңіске жетті. 25 000 АҚШ долларының жүлдесі оның таңдаған қайырымдылық қоры – Сент-Джуд балалар зерттеу ауруханасына аударылды.
Жеке өмір
Хардинг Альберт Гордон Хардинг пен Лавона Голденнің жалғыз баласы, бұрын үш рет үйленген және тағы төрт баласы бар. Олар 1987 жылы ажырасып кетті. Хардинг анасымен қарым-қатынасы қиын болды, ол физикалық және эмоционалдық зорлық-зомбылық көргенін айтады. Бірде анасы оған пышақ лақтырғанын, соның салдарынан қолында өмір бойы қалатын жара қалғанын жеткізді. Хардинг 1986 жылдың қыркүйегінде 15 жасында 17 жасар Джефф Гиллулимен танысты. 1988 жылы ол Орегон штатының Алкогольдік бақылау комиссиясында жұмыс істеген кезде олар бірге тұруға көшті. Олар 1990 жылдың 18 наурызында, Хардинг 19, Гиллули 22 жаста тұрмысқа шықты. 1992 жылдың қаңтарында Хардинг The Oregonian газетіне берген сұхбатында: "Джефф әрқашан үстелге тамақ қойып, менің баспанамен қамтамасыз етті. Ол менің конькимен сырғанауыма екі жыл бойы ақша төледі. Егер ол сол кезде маған көмектеспесе, мен конькимен сырғана алмас едім", - деді. Олар 1993 жылдың 28 тамызында ажырасып кетті. Хардинг пен Гиллули 1993 жылдың қазан айының басынан бері кездесіп жүрді және 1994 жылдың 18 қаңтарына дейін Орегон штатының Биверкрик қаласында жалға алынған коттеджде бірге тұрды. 1996 жылдың 29 қазанында Хардинг Портлендтегі барда видеопокер ойнап жатқан 81 жастағы әйел құлап қалғанда, ауыздан ауызға жасалған жасанды тыныс беру арқылы оны құтқарып, бұқаралық ақпарат құралдарының назарына ілікті. 2000 жылдың 22 ақпанында Хардинг сол кездегі жігіті Даррен Сильверге шабуыл жасап, оны бірнеше рет бетінен ұрып, дөңгелек дискісімен (hubcap) басына тигізді. Шабуылдан кейін Сильвердің беті қанға боялды, ал Хардинг тұтқындалды. Ол бастапқыда қарапайым қылмыстарға қатысты айыптауларды мойындамады, бірақ мамыр айында Кларк округінің аудандық сотында Сильверге шабуыл жасағанын мойындады және үш күн түрмеге, 10 күн қоғамдық жұмысқа және 167 күн түрме жазасы шартты түрде тоқтатылды. Хардинг 2010 жылдың 23 маусымында 42 жастағы Джозеф Прайсқа 39 жасында үйленді. 2011 жылдың 19 ақпанында Гордон есімді ұлы дүниеге келді. Хардинг 2018 жылдың 26 ақпанында The Ellen DeGeneres Show бағдарламасында әлі де конькимен сырғанатынын және аптасына үш рет жаттығатынын айтты. Ол шоуда бірнеше секірулер мен айналымдар орындады. Ол бұрынғы жаттықтырушысы Доди Тичменмен бірге жаттығады.
Мәдениеттік әсерлері
Хардингтің өмірі, мансабы және 1994 жылғы шабуылдағы рөлі халық мәдениетінде кеңінен еске алынды, соның ішінде 2007 жылы демократтық президенттікке үміткер Барак Обаманың алғашқы науқандық сөйлеуінде ол былай деді: "Адамдар Обаманың алдындағы адамды қасақана жарақаттамайынша, оның ешқандай мүмкіндігі жоқ дейді, Тоня Хардинг сияқты". 2014 жылы Мэтт Харкинс пен Вивиана Олен Нэнси Керриган мен Тоня Хардинг мұражайын Бруклиндегі пәтерінде ашты, онда Нэнси Керриган мен Хардингке қатысты естеліктерді жинап, сақтады. Сол кездегі "Vogue" журналында Хардингтің жылдар бойы "жанкүйерлер қатарын" қалыптастырғаны айтылды.
Басқа БАҚ-та бейнелеу
Sharp Edges (1986) - Сандра Лаковтың кинотану мамандығы бойынша дипломдық жұмысы. Лаков Хардингтің балалық шағындағы досы болды, ал деректі фильм Хардинг пен оның жаттықтырушыларын 1986 жылғы ақпан айындағы АҚШ-тың көркем сырғанау чемпионатында Нью-Йорк штатының Юниондейл қаласындағы жарысқа қатысуларын бақылады. Фильмде Хардинг, оның анасы және жаттықтырушыларымен сұхбаттар берілген. Spunk: Тоня Хардинг оқиғасы (1994) - Comedy Central телеарнасының бес минуттық пародиалық қысқа фильмі, оқиғаны қысқаша баяндайды, 1994 жылғы 25 ақпанда көрсетілген деп есептеледі. Хардинг рөлін Тина Йотерс сомдады. Tonya & Nancy: Ішкі оқиға (1994) - NBC телефильмі, 1994 жылғы 30 сәуірде көрсетілді; бұрынғы Эдгар сыйлығының иегері Фил Пеннингрот жазған. Хардинг рөлін Александра Пауэрс, ал Нэнси Керриган рөлін Хизер Лангенкамп сомдады. Фильмде төртінші қабырғаны бұзу арқылы сценарийшіні Денис Буцикарис ойнады: "Біз [Тоня мен Нэнсиді] газеттерді, сорпаны және телефильмдерді сату үшін қолданатын суреттерге қамадық. Олар бұқаралық ақпарат құралдарының қызмет ететін адамдарының құрбандары." National Lampoon's Attack of the 5'2" Women (1994) - Showtime телефильмі, 1994 жылғы 21 тамызда шықты; режиссері - АҚШ Жазушылар Гильдиясының сыйлығын жеңіп алған комедияшы Джули Браун. Браун Хардингті "Тонья: Wounded Knee шайқасы" ролінде бейнеледі, сценарийін де өзі жазды. Оның "Queen of the Ice" әні CableACE сыйлығына ұсынылды. Living Color (1994 жылғы эскиздерде) Кэрол Розенталь Хардингті "Тонья Хардинг клуб үшін" эскизінде сомдады; 3 ақпанда көрсетілді. "The Understudy": 1995 жылғы Seinfeld эпизоды, Хардингті Джерри Сейнфельдтің Бродвейдегі әріптесі арқылы көрсетті. Оның ботинкасының бауында мәселе бар (Хардингтің Олимпиадада кездескендей). Джерридің әріптесі басты актрисаның жарақатынан кейін ойнады, оның жарақатын Джордж Костанза жасады деп айтылды; алғаш рет 1995 жылғы 18 мамырда көрсетілді. 1994 жылғы дауға қатысты Хардинг және оның рөлі бірнеше әндерде айтылды, соның ішінде "Weird Al" Yankovic-тің "Headline News"; Джули Браунның "Queen of the Ice"; Diamond D-нің "5 Fingas of Death"; Loudon Wainwright III-тің "Tonya's Twirls"; Lil' Kim-нің "Aunt Dot"; B.o.B-тың "Strange Clouds"; Lil Wayne-нің "Put Some Keys On That"; Sufjan Stevens-тің "Tonya Harding"; Fall Out Boy-дың "Stay Frosty Royal Milk Tea"; Brockhampton-ның "Tonya"; және Suicideboys-тың "Егер өзін-өзі жою Олимпиадалық оқиға болса, мен Тоня Хардинг болар едім". Tonya & Nancy: Рок операсы (2006) - драматург Элизабет Сёрл 2006 жылғы мамыр айында композитор Абигейл Аль Доримен бірлесіп, Мерон Лангснердің режиссерлігімен камералық опера жасады. Қара комедияның премьерасы 2008 жылы Орегон штатының Портленд қаласында өтті. Сондай-ақ Лос-Анджелесте, Нью-Йоркте және Чикагода қойылды. Сёрл 1994 жылғы даудың элементтері "Америкадағы өмірді" көрсетеді деп ойлады және шоу Керриган, Гиллули және Хардингке деген жұртшылықтың жанашырлығын білдіретініне үміттенеді. The Price of Gold (2014) - режиссері Нэнет Бурштейн түсірген деректі фильм, ESPN-нің 30 for 30 сериясының бөлігі, 2014 жылғы 16 қаңтарда көрсетілді. Онда 1994 жылғы қылмыстық тергеудің кейбір ерекшеліктері қарастырылған. Керриган NBC-нің Nancy & Tonya (2014) деректі фильміне келісімшарттық міндеттемесі болғандықтан фильмге сұхбат бере алмады. Бурштейн оның фильмінің "негізінен Тоня туралы" екенін айтты. Кейінірек Бурштейн Хардинг Керриганды қызғанғанын және "[Тоня] сенуге болмайтын сұхбат беруші болды. Мен оның айтқандарының көп бөлігін шығармадым, өйткені олардың шындыққа сай емес екенін ойладым". Nancy & Tonya (2014) - Олимпиада тілшісі Мэри Карилло (бұрынғы теннисші, 1977 жылғы French Open Grand Slam аралас қос жүлдегері) баяндаған NBC деректі фильмі, 2014 жылғы 23 ақпанда көрсетілді. Онда Нэнси Керриган мен Тоня Хардингтің сұхбаттары, қысқаша өмірбаяндары және 1994 жылға дейінгі өмірлері мен мансабы туралы мұқият байқайды. I, Tonya, 2017 жылғы Крейг Гиллеспи режиссерлік еткен, Марго Робби Хардинг рөлін сомдаған биографиялық қара комедиялық фильм, көбінесе оң пікірлер алды. Сценарист Стивен Роджерс Хардингтің Нэнси Керриганға шабуыл жасағаны туралы білмейтінін, оған мән бермейтінін, фильмнің шын мәнінде "біз өзімізге айтатын нәрселер, біз қалай баяндауды өзгертеміз және содан кейін осы баяндауды қалаймыз туралы" екенін айтты. Гиллеспи AACTA-ның ең үздік режиссері номинациясына ұсынылды; ол Хардингтің кінәлі екеніне сенетінін айтты, бірақ қандай дәрежеде екені талқыланды. Гиллеспи фильмде "[Тоня] неліктен осындай екенін" көрсетуді қалады. Эллисон Дженни Хардингтің анасы Лавона рөлін ойнады және "Ең үздік қосалқы актриса" сыйлығын алды. Хардингтің Керриганға шабуыл жасауына қатысты, Дженни "Мен [Тоняның] кінәлі екенін білем, бірақ оған бұрынғыдан көбірек жанашырлықпен қараймын" деді. Дженни сондай-ақ: "Менің ойымша, Лавона өте ақылды әйел болды, қызына оны істеуге болмайтынын айту арқылы оны істеуге итермеледі, Лавона оған 'Мен сені шабыттандыру үшін келдім' деді." Tonya Harding, 2017 жылғы музыкант Суфжан Стивенстің әні. Ән I, Tonya саундтрегі үшін Стивенс ұсынған, бірақ пайдаланылмады. Алайда, ән биографиялық фильм үшін жазылмаған, Стивенс 1991 жылдан бері Хардинг туралы ән жазуды жоспарлап отырғанын айтты.
Tonya & Nancy: The Rock Opera (2006), playwright Elizabeth Searle collaborated with composer Abigail Al Doory in May 2006 to create a chamber opera, directed by Meron Langsner. The dark comedy premiered in Portland, Oregon in 2008. It was also produced in Los Angeles, New York and Chicago. Searle said that she thought elements of the 1994 scandal reflected "life in America," and that she hoped the show would convey public sympathy towards Kerrigan, Gillooly, and Harding. The Price of Gold (2014) documentary directed by Nanette Burstein, part of ESPN's 30 for 30 series, aired on January 16, 2014. It explored some specifics of the 1994 criminal investigation. Kerrigan could not be interviewed for the film because of her contractual obligation to NBC's Nancy & Tonya (2014) documentary. Burstein said her film was "predominantly about Tonya". Burstein later said she thought Harding was jealous of Kerrigan and that "[Tonya] was an unreliable interview subject. A lot of things she said had to be left out because I didn't think they were truthful." Nancy & Tonya (2014), NBC documentary narrated by Olympics correspondent Mary Carillo (former tennis professional – 1977 French Open Grand Slam Mixed Doubles winner), aired on February 23, 2014. It included interviews, brief biographies of Nancy Kerrigan & Tonya Harding, and close observations of their lives and careers before 1994. I, Tonya, 2017 biographical black comedy film directed by Craig Gillespie with Margot Robbie playing Harding, receiving mostly positive reviews. Screenwriter Steven Rogers said he neither knew nor cared about Harding's alleged part in Nancy Kerrigan's attack, that the film was really about "things we tell ourselves how we change the narrative, and then want that to be the narrative." Gillespie was nominated for a Best Director AACTA; he said he believed Harding was guilty, but debated to what degree. Gillespie also said he wanted the film to convey "why [Tonya] is the way she is." Allison Janney played Harding's mother, LaVona, and won the Academy Award for Best Supporting Actress. Regarding Harding's alleged role in Kerrigan's attack, Janney said "I know [Tonya was] complicit, but I have a lot more empathy for her than I did." Janney also said, "I think LaVona was actually a very smart woman knowing her daughter needed to be told she couldn't do it in order to do it was LaVona's way of saying, 'I was there to inspire her.'" Tonya Harding, 2017 song by musician Sufjan Stevens. The song was submitted by Stevens for the soundtrack of I, Tonya, but it was not used. However, the song was not made specifically for the biopic, and Stevens said he had planned to write a song about Harding since 1991.
Академиялық бағалау
1995 жылы «Жандар мұзда: Тоня Хардинг/Нэнси Керриган оқиғасы туралы феминистік эсселер» кітабы жарық көрді, онда Хардингтің қоғамдық бейнесін талдаған көптеген эсселер жинақталған. Мысалы, Абигейл Федер Америка мәдениетінде әйелдік және спорттық қасиеттердің өзара байланысты емес екенін, олардың қатар жүруі мүмкін емес екенін жазды. Сэм Столоффтың сөзіне сәйкес, оқиға кезінде бұқаралық ақпарат құралдары Хардингтің жынысынан гөрі әлеуметтік жағдайына көбірек назар аударды. Ол оның «жеңіл сынға ұшыратушы немесе қысымшылық сөздерге» және «төмен дәрежелі» мәдени ерекшеліктерге қатысты, кейде Хардингтің жеке қызығушылықтары мен хоббилеріне байланысты қалай тартылғанын атап өтті. Столофф Хардингті түсіндіруді қажет ететін американдық әлеуметтік топтың өкілі («басқа топ») деп болжады және Сьюзан Орлианның 1994 жылғы «Сауда орталығындағы тұлғалар» эссесінің антропологиялық үлгісіне сілтеме жасады, ол эссе «The New Yorker» журналы үшін жазылған.