Жак Жермен Суфло: Француз сәулетшісінің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Француз сәулетшісі (1713–1780), Жак Жермен Суфло (ʒak ʒɛʁmɛ̃ suflo, 22 шілде 1713 – 29 тамыз 1780) – неоклассицизмді таратқан халықаралық аймақтағы француз сәулетшісі. Оның ең белгілі туындысы – 1755 жылдан бастап салынған Париждегі Пантеон, бастапқыда ол Әйіргі Сент-Женевьеваға арналған шіркеу ретінде жоспарланған.

Өмірбаян

Суфло Оксердің жанындағы Ирансиде дүниеге келген. 1730 жылдары ол Римдегі француз академиясына оқуға түсті, онда 1750 жылдары жас француз студенттері кейіннен неоклассикалық дизайнерлердің толыққанды алғашқы буынын қалыптастырды. Суфлоның үлгілері қазіргі Римде салынған көркемдік бароккодан гөрі, көне заман ескерткіштерінің көркемдік аспектілеріне жақын болды. Францияға оралғаннан кейін Суфло Лионда қызмет етті, онда ол Hôtel Dieu-ді салды, ол өзен бойындағы қарапайым көше фасады сияқты, орталықтағы бұрынғы капелламен бөлінген, ішкі жағында иллюзия тудыратын азаятын ою-өрнектермен төртбұрышты күмбезге ие. Temple du Change жобасымен оған 16 ғасырлық базар ғимаратын, лоджияның үстінде орналасқан кеңістікті толыққанды қайта жасау тапсырылды. Суфлоның жаңа лоджиясы – дориялық тіреулер арасында тығыз байланысқан, горизонталь сызықтары басым ерекше көзге түсетін аркада. Ол Лион академиясына қабылданды. 1750 жылы жетілген Суфло, болашақ Маркиз де Мариньидің серігінде Италияға шығармашылық сапар жасады, ол Мадам де Помпадурдың талантты жас ағасы және Патша ғимараттарының директоры болып дайындалып жатқан болатын. Осы сапарда Суфло театрларды жан-жақты зерттеді. 1755 жылы Мариньи, Корольдік ғимараттардың жаңа Бас директоры, Суфлоға Паридегі барлық корольдік ғимараттардың архитектуралық бақылауын жүктеді. Сол жылы ол Корольдік архитектура академиясына қабылданды. 1756 жылы Лионда оның опера театры ашылды. Пантеон – оның ең танымал туындысы, бірақ Елисей сарайының қарсы бетінде жас меценаты үшін салынған (1768–1771) Маринь қонақ үйі Суфлоның жеке талғамының нақты бейнесі болып табылады. Суфло 1780 жылы Парижде қайтыс болды және Вольтердің қабірімен қатар Пантеонға жерленді. Замандас архитектурашылары сияқты, Суфло да классикалық стильді маңызды деп есептеді. Ол "сызықтарының қаталдығы, формасының беріктігі, контурының қарапайымдығы және егжей-тегжейлі архитектуралық тұжырымдамасы" арқасында ерекше көзге түсті, бұл оның замандастарының барокко және рококо архитектурасынан күрт өзгеше болды.

Soufflot was born in Irancy, near Auxerre. In the 1730s he attended the French Academy in Rome, where young French students in the 1750s would later produce the first full blown generation of Neoclassical designers. Soufflot's models were less the picturesque Baroque being built in modern Rome, as much as the picturesque aspects of monuments of antiquity. After returning to France, Soufflot practiced in Lyon, where he built the Hôtel Dieu, like a chaste riverside street facade, interrupted by the central former chapel, its squared dome with illusionistic diminishing coffers on the interior. With the Temple du Change, he was entrusted with completely recasting a 16th century market exchange building housing a meeting space housed above a loggia. Soufflot's newly made loggia is an unusually severe arcading tightly bound between flat Doric pilasters, with emphatic horizontal lines. He was accepted into the Lyon Academy. A more creative trip to Italy was made when the mature Soufflot returned in 1750 in the company of the future Marquis de Marigny, the talented young brother of Madame de Pompadour, who was being groomed for his future as director of the King's Buildings (Bâtiments du Roi). On this trip Soufflot made a special study of theaters. In 1755 Marigny, the new Director General of Royal Buildings, gave Soufflot architectural control of all the royal buildings in Paris. In the same year, he was admitted to the Royal Academy of Architecture. In 1756 his opera house opened in Lyon. The Panthéon is his most famous work, but the Hôtel Marigny built for his young patron (1768–1771) across from the Élysée Palace, is a better definition of Soufflot's personal taste. Soufflot died in Paris in 1780, and is buried in the Panthéon next to Voltaire. Like all the architects of his day, Soufflot considered the classical idiom essential. He stood out for his "strictness of line, firmness of form, simplicity of contour, and rigorously architectonic conception of detail" which contrasted sharply with the late Baroque and Rococo architecture of his contemporaries.