Кіріспе

Неміс стратегиялық бомбалаушы ұшағының Екінші дүниежүзілік соғыстағы жобасы. Heinkel He 277 – төрт қозғалтқышпен, ұзақ қашықтыққа арналған ауыр бомбалаушы ұшақ, ол He 177 ұшағының туындысы ретінде жасалған, және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс Люфтваффесі үшін өндіріліп, қолданылуы тиіс болған. Басты айырмашылық қозғалтқыштарында болды. He 177 екі жұпталған төрт қозғалтқышты пайдаланған, ол қиындықтар тудырды, ал He 277 төрт бірлескен BMW 801E 14 цилиндрлі радиалды қозғалтқыштарды жеке орнатуға арналған. Бұл жоба ешқашан өндірілмеді және прототиптік ұшақ құрастырылмады. Соғыстың аяғына қарай неміс авиация индустриясының нашарлауы және басқа фирмалардың ұзақ қашықтыққа ұшатын бомбалаушы ұшақтарының бәсекелестігі жобаның тоқтатылуына себеп болды. Алғашқыда оған арналмаса да, He 277 жобасы Солтүстік Америкаға жете алатын ұзақ қашықтыққа ұшатын бомбалаушы үшін Heinkel-дің «Amerikabomber» бағдарламасына қатысуына әкелді.

Тағайындау

Соғыстан кейін көптеген жылдар бойы авиация тарихы кітаптары мен журнал мақалаларында кеңінен айтылғандай, рейхсмаршал Герман Геринг Екінші дүниежүзілік соғыстың басында 177А ұшағының екі DB 606 "қосылған" қозғалтқышындағы мәселелерге қатты наразы болып, Эрнст Гейнкельге 177 ұшағының төрт қозғалтқышты нұсқасын жасауға тыйым салған, тіпті жаңа "He 277" дизайнын төрт бөлек қозғалтқышпен атауға да рұқсат бермеген. Аңыз бойынша, 1941 жылдың күзінде Гейнкель келіспеушілікті тікелей Адольф Гитлерге жеткізгенше, Геринг бұл тыйымды сақтаған. Гитлер жаңа нұсқаны "He 277" деп атауға келісімін берген, сонымен қатар Герингтің бұл жобаға жұмыс істеуге қойған тыйымын жоққа шығарған. Гейнкель бұл жобаны Геринг пен RLM-нен жасыру үшін "He 177B" деп атаған. Алайда, 1942 жылдың тамызында Герингтің Рехлиндегі Erprobungsstelle Rechlin сынақ станциясының басшысы, генерал Эдгар Петерсеннің Heinkel He 177A қозғалтқыштарының күрделі мәселелерін шешу туралы баяндамаларына жауап ретінде жасаған мәлімдемелері бұл оқиғаның кейбір тұжырымдамаларына тікелей қайшы келеді. Герингтің сөздерінен He 177A ұшағында төрт бөлек қозғалтқыш бар деп ойлағандығы көрінеді. 1942 жылдың тамызында Геринг He 177A ұшағының қосарланған қозғалтқыштарын – DB 606 және DB 610 "қуат жүйелерін" – "бірге дәнекерленген қозғалтқыштар" деп аңырған. Ол бомбалаушының төрт қозғалтқышты нұсқасын әзірлеуге және өндіріске шығаруға мүдделі болған. Эрнст Гейнкельдің өзі алғашқы He 177 үшін "төрт қозғалтқышты" дизайн форматын сынақтан өткізуге 1938 жылдың 17 қарашасында, He 177 V3 және V4 прототиптік ұшақтарының құрылысын бастамас бұрын ұсыныс жасаған. Гейнкель RLM-ден He 177 V3 және V4 ұшақтарын төрт бөлек Junkers Jumo 211 қозғалтқыштарын орнату үшін бөліп беруді сұраған, бірақ бұл өтініш қабылданбаған. "He 177B"/"He 277" даулары туралы соғыстан кейінгі авиация кітабының сюжетіне себеп болуы мүмкін фактілердің бірі – RLM 1943 жылдың ақпанында, Герингтің қозғалтқыштарына қатысты шағымдарынан алты ай өткен соң және RLM кез келген He 177 нұсқасын төрт "жеке" қозғалтқышпен жасауды қарастырғаннан кейін 18 ай өткен соң, Heinkel компаниясының жұмыс істеп жатқан He 177 даму жобаларын тізімдеген. Онда тек He 177 A 5 ауыр бомбалаушысы, A 6 жоғары биіктіктегі бомбалаушысы, A 7 ұзақ қашықтықтағы нұсқасы және "He 277" ғана кірген. Бұл 1943 жылдың ақпанындағы жазбалар "He 277" тағайындалған ұшақ туралы ресми неміс үкіметінің алғашқы сенімді мәлімдемесі болып саналады, сонымен қатар RLM Heinkel компаниясына жоба үшін 8 277 ұшақ дизайнын бергенін көрсетеді. RLM 1943 жылдың көктемінде – "Америка бомбалаушысы" ұсынысы Геринг кеңсесіне алғаш келгеннен шамамен бір жыл өткен соң – Heinkel компаниясының Австриядағы Швехат зауытынан үш He 277 V сериясының прототипін және он дайын өндірістік He 277A 0 сериясының сынақ машиналарын күткен. He 277 ұшағының фюзеляжының дизайны He 177 ұшағының соңғы ұсынылған "қосылған қозғалтқышты" нұсқасы – ұзақ қашықтықтағы A 7 нұсқасымен байланысты болды, ол Greif ұшағының төрт қозғалтқышты нұсқасының негізі болды (He 177A 10, 1943 жылдың жазында He 177B 7 деп қайта тағайындалды). Heinkel 1943 жылдың жазында, Heinkel зауыты He 177 V101 ұшағының жалпы орналасу схемасын жасаған кезде, B сериясы атауымен 177A ұшағының төрт қозғалтқышты дамуын He 177B ретінде бастады. Сызбада Greif ұшақтарының барлық желісі үшін 8 177 RLM белгісі және сызбаның басқа бөлімінде "B 5" атауы болды. Бұл He 177 ұшағының түпнұсқа желісінің толық RLM мақұлдаған дамуы екенін көрсетті және 1943 жылдың жазында Heinkel-дің "Америка бомбалаушысы" келісімшартының үміткері болып саналатын, толыққандай бөлек He 277 озық бомбалаушы жобасымен тікелей байланысты емес еді. Төрт "жеке" қозғалтқышпен ұшуға арналған алғашқы He 177A жетілуі – He 219 стиліндегі сақиналы радиаторлардың төртеуін пайдаланып Daimler Benz DB 603 қозғалтқыштарын суыту – 1943 жылдың 20 желтоқсанында екінші He 177B прототипі, He 177 V102 болды. Барлығы үш бөлек күш-жігер болды, олардың бастамасы Эрнст Гейнкельмен 1938 жылдың қарашасында жасалды, A сериясы Greif ұшағының "нағыз төрт қозғалтқышты" нұсқаларын дамытуға: He 177B, төрт прототиптік үлгісі салынды, соғыс аяқталуына дейін үшеуі әуеге көтерілді; He 274, соғыс аяқталуына дейін тек екі прототипі ғана басталды және соғыс аяқталғаннан кейін Францияда аяқталды және ұшты; және He 277, оның тек бірнеше бөліктері ғана аяқталу процесінде болды, соғыс аяқталуына дейін немесе одан кейін ешқандай аяқталған прототипі болған жоқ.

Дизайн ерекшеліктері

1943 жылдың ортасында Heinkel фирмасы He 277 үшін дамытқан Typenblatt сызбалары 133 шаршы метр (1,431.6 шаршы фут) ауданы бар ауыр бомбардировщиктің жетілген жобасын көрсетеді: «иыққа орнату», 40 метр (131 фут 3 дюйм) қанат көлденеңі, әрқайсысы ұшып көтерілгенде 1,471 кВт (2,000 а.к., 1,973 ж.к.) қуат беретін төрт жеке BMW 801E қозғалтқышы, әр қозғалтқыш 4 метрге дейін диаметрі бар винтті айналдырады. Жоба үшін қарастырылған толық кері қайтарылатын шанақ, дәстүрлі немесе алдыңғы дөңгелекті шанақ болуы мүмкін, әрбір бөлімінде екі дөңгелекті негізгі дөңгелек жиынтығы қозғалтқыш ішіндегі бөліктерге кері қайтарылады (алдыңғы дөңгелекпен біріктірілгенде алға, ал дәстүрлі шанақта артқа). Heinkel 1939 жылдың соңында Heinkel He 280 реактивті истребитінің прототипі үшін үш дөңгелекті кері қайтарылатын шанақты жобалаған, содан кейін Heinkel He 219 түнгі истребиті үшін де осыны қолданған. He 277 экипажының негізгі бөлігі ауқымды шыныланған және «жылыжай» тәрізді жақтаулы, «басқышсыз» кабинадан тұрады, бұл соңғы соғыс кезеңіндегі көптеген неміс бомбардировщиктерінің және жаңа жобалардың ортақ ерекшелігі. Ауқымды шыныланған мұрыннан кейін, экипаж отырған жерлер мен ұшқыштың бөлімін қамтитын жоғарғы бөлім мұрын шынысының контурларымен үйлеседі, 277-нің алдыңғы жоғарғы фюзеляж қаптамасының деңгейінен жоғары шығып, фюзеляждың үстіндегі кеңейтіммен жалғасады, ол алдыңғы жоғарғы мұнараның алдыңғы бетіне бітеді және қозғалтқыш капоттарының алдына дейін созылады. Фюзеляждың контурлары терең және қимасы бойынша жапсарлы, жалпы жақтағы көрінісі He 219-ды еске түсіреді. Бұл ұқсастық 219-мен Heinkel ұсынған He 277 фюзеляжындағы қорғаныс қаруларын орналастыру бейнелеріне дейін жетеді: фюзеляждың сәл дөңгеленген жоғарғы және төменгі беттері бойында алға және артқа қарай екі «басқыш», кішкентай түнгі истребитінің алғашқы прототиптері сияқты, 277-нің адам басқаратын артқы жоғарғы және қашықтан басқарылатын артқы төменгі мұнараларының қорғаныс қаруларын орналастыруы. Артқы төменгі орналастыру He 219V сериясының алғашқы прототиптерімен салыстырғанда шамамен екі метрге артқа жылжытылды, He 277-нің бомба бөлімінің артқы жағына орын беру үшін. He 219 түнгі истребитінің қос құйрықты құрастырылымы 277-нің ұқсас бөлігі үшін де шабыт көзі болды, ол 177A-ның бір тік құйрығымен салыстырғанда аэродинамикалық тұрақтылықты арттырды – бұл He 177B сериясының төрт қозғалтқышты He 177 V102 қос құйрықты прототипінің 1943 жылдың желтоқсанының соңынан бастап жасалған ұшуларында дәлелденді және қуатты айналатын қорғаныс құйрықты мұнараны орнатуды жеңілдетті. Heinkel Typenblatt сызбасындағы жалпы орналасу сызбасында қозғалтқыштардың екі жағындағы қанаттардың әр панелінде екіден барлығы төрт қанат астындағы бекіткіштер көрсетілген, бұл бомбалаушының қабілетін немесе қашықтығын арттыру үшін сыртқы қару-жарақ жүктемелерін немесе жанармай бактерілерін орнатуға мүмкіндік береді. 1943 жылдың мамырындағы Heinkel зауытының құжатында He 277 үшін шабуылдық бомба жүктемесінің және ұшуға жұмсалатын материалдардың (жанармай және т.б.) ықтимал конфигурациялары және салмақтары көрсетілген, екі түрлі бомба бөлімінің мөлшері (құйрық дөңгелекті нұсқасы үшін 1,5 x 7,5 метр, үш дөңгелекті шанақты нұсқасы үшін 1,75 x 7,0 метр) қарастырылды. Соңғысы 1,90 метр ені бар фюзеляждың ішінде орналасқан. Әр бомба бөлімі үшін ең жеңіл жүк – алты 500 кг (1,100 фунт) SC 500 бомбасы, үш дөңгелекті, 1,9 метр сыртқы ені бар кең фюзеляж нұсқасы үшін, үлкен жанармай жүгін (12,200 кг / 26,895 фунт) ескере отырып, мүмкін ең үлкен қашықтығы бұрын жасалған Me 261-дің қашықтық қабілетімен тең, егер 277 бастапқыда Amerikabomber жобалау конкурсы үшін толық қарастырылған болса, қандай жетістіктерге қол жеткізілгенін көрсетеді.

Қару-жарақ

Қару-жарақтар бес мұнарадан тұрды, екеуі адам басқаратын, ал қалған үшеуі қашықтан басқарылатын. Қашықтан басқарылатын Fernbedienbare Drehlafette (FDL) 151Z мұнарасы екі 20 мм MG 151/20 пушкасымен ұшақтың мұрнының астындағы "бауыры" орналасқан. Фюзеляждың үстіңгі бөлігінде алдыңғы арқалық бөлігінде қашықтан басқарылатын FDL 151Z және артқы арқалық бөлігінде адам басқаратын Hydraulische Drehlafette (HDL) 151Z мұнаралары болды; әр мұнарада екі MG 151/20 пушкасы орналасқан. Артқы фюзеляждың астында, бомба бөлімінің артында, екі MG 151/20 пушкасы бар қашықтан басқарылатын төменгі мұнара орналасқан. Мұнара операторы артқа қарап, оң жаққа қарай жатып, зеңбіректің көруі үшін ішкі бөлігі шығыңқы болатын, гауһар тәрізді қуысқа орналастырылған. Құйрық бөлігінде төрт 13 мм MG 131 ауыр пулеметі бар Hecklafette (HL) 131V мұнарасы болды. Hecklafette төрт пулеметтік мұнарасы Америка бомбалаушыларының кейбір конструкцияларында, Heinkel ұсынған He 177A ұшағының жаңартуларында және He 219 түнгі жойғышының "C нұсқасында" қолданылуы жоспарланған. Borsig (жауапты компания) өндірмеген, тек сынақ үлгілері мен инженерлік макеттері ғана болған озық мұнараға деген сұраныс артқандықтан, мұнараның әр жағында бір MG 151/20 пушкасы бар "HL 151Z" екі пушкалы нұсқасы жасалды. 1944 жылдың наурызына дейін осы екі пушкалы құйрық мұнарасының тек бірнеше сынақ үлгісі ғана жасалды. Осы екі пушкалы эксперименттік құйрық мұнараларының бірі сынақтар үшін He 177A ұшағына орнатылды. Кейбір суреттерде "He 277" ұшағы бейнеленген, әдетте, қате "He 177B/He 277" аңызын таратқан авиация тарихының томдарында, бұл He 177A 7 негізіндегі Америка бомбалаушысының бәсекелесінің ерте суреті болуы мүмкін. Онда He 177A "Кабина 3" стандартты кабинасы және төрт He 177B прототипінде (He 177 V101-V104) қолданылған He 219 негізіндегі Kraftei DB 603 инвертті V12 қозғалтқыштары бейнеленген. FDL 151Z жүйесінің орнына Heinkel зауытының Typenblatt суреттерінде "бауырындағы мұнара" ретінде тасталған Bugstandlafette BL 131V төрт пулеметтік мұнарасы көрсетілген. BL 131V 1943 жылы тым ауыр болғандықтан (бомба тасымалдау мүмкіндігін бір тонға дейін азайтады) және He 177A ұшағының ең жоғары жылдамдығын 30 км/сағ-қа төмендеткендіктен (аэродинамикалық қарсылықтан) He 277 конструкцияларында оның болуы екіталай болды.