Кіріспе

Junkers Ju 88 – Германияның 2-ші дүниежүзілік соғысындағы Люфтваффе әскерінің құрамында қолданылған, екі қозғалтқышты, көп мақсатты жауынгерлік ұшақ. Junkers Aircraft and Motor Works (JFM) компаниясы 1930 жылдардың ортасында осы ұшақты «жедел бомбалаушы» (Schnellbomber) деп атады, ол сол заманғы истребительдерге қарағанда тым жылдам болғандықтан оларды тоқтату мүмкін емес еді. Оның жасалу және алғашқы пайдалану кезеңдерінде техникалық қиындықтар болды, бірақ ол соғыстың ең әмбебап ұшақтарының біріне айналды. Басқа Люфтваффе бомбалаушылары сияқты, ол бомбалаушы, пикируші бомбалаушы, түнгі истребитель, торпедалық бомбалаушы, барлау ұшағы, ауыр истребитель және соғыстың соңында – ұшатын бомба ретінде де пайдаланылды. Ұзаққа созылған дамуға қарамастан, ол Люфтваффе әскерінің ең маңызды ұшақтарының бірі болды. 1936 жылдан 1945 жылға дейін үздіксіз құрастыру желісінде ондаған түрлері жасалып, 15 000-нан астам Ju 88 ұшағы құрастырылды. Бұл оны төрт қозғалтқышты Consolidated B-24 Liberator бомбалаушысынан кейін тарихтағы екінші ең көп өндірілген бомбалаушы және сол кезеңдегі ең көп өндірілген екі қозғалтқышты неміс ұшағы етті. Өндіріс барысында ұшақтың негізгі құрылымы өзгеріссіз қалды.

Жобалау және әзірлеу

1935 жылдың тамызында Германияның Әуе күштері министрлігі, пайдалы жүктемесі бар, қарусыз, үш орындық, жоғары жылдамдықты бомбалаушыға қойылатын талаптарды ұсынды. Ju 88 конструкциясының бастауы EF59 зерттеуімен болды, ол екі параллель жобаға – Ju 85 және Ju 88-ге дамыды. Ju 85 – 1935 жылы Junkers компаниясы жобалаған екі қозғалтқышты бомбалаушы ұшақтың прототипі. Әуе күштері министрлігі Ju 88 ұшағынан екі қанатты құйрық бөлігімен ерекшеленетін ұшақты сұрады. Ұшақ ешқашан қолданысқа енгізілген жоқ. Жобаны Junkers компаниясының бас конструкторы Эрнст Зиндель бастады. Оған Вильгельм Генрих Эверс және американдық инженер Альфред Гасснер көмектесті. Эверс пен Гасснер Американың Fokker Aircraft Corporation компаниясында бірге жұмыс істеген, онда Гасснер бас инженер болған. Junkers 1936 жылдың маусымында алғашқы жобасын ұсынды және екі прототип (Werknummer 4941 және 4942) құрастыруға рұқсат алды. Алғашқы бес прототипте артқа қайтарылатын қос тіректі шасси болды, бірақ V6 прототипінен бастап, жаңа, бір тіректі шассиді құрылымды кернеу кезінде 90° бұратын шасси дизайны пайда болды, бұл американдық Curtiss P-40 Warhawk истребителіне ұқсас болды. Бұл мүмкіндік негізгі дөңгелектерді толық керілген кезде тіректің төменгі бөлігінен жоғары орналастыруға мүмкіндік берді және барлық келешек Ju 88 ұшақтары үшін стандарт ретінде қабылданды, ал кейінгі Ju 188 және 388 әзірлемелері үшін минималды өзгерістер енгізілді. Бұл бір тіректі шассилерде сонымен қатар қону және ұшу кезінде серіппелік жүйе ретінде конустық Белвиль шаймаларының жиынтығы қолданылды. 1938 жылға қарай, алғашқы прототиптің радикалды өзгерістері "ауыр" пикелік бомбалаушыны жасауға көмектесті. Қанаттар нығайтылып, пикелеу тежегіштері қосылды, фюзеляж ұзартылды және экипаждың саны төрт адамға дейін арттырылды. Осы жетістіктердің арқасында Ju 88 соғысқа орта бомбалаушы ретінде кірді. Ju 88 ұшағындағы қозғалтқышты салқындату үшін сақина тәрізді радиаторларды таңдау, олардың әрбір қозғалтқыштың алдында және әрбір ұшақтың артында орналасуы, қозғалтқыш салқындатқыштары мен май салқындатқыштарының (сақина тәрізді конструкцияға енгізілген) салқындату желілерін мүмкіндігінше қысқа етуге мүмкіндік берді, сонымен қатар салқындатуға қажетті ауа кіретін тесіктер де болды, ал оң жақ кіретін тесік суперкомпрессорға да ауа жеткізді. Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуына жақындаған кезде, Эрнст Удет сияқты Люфтваффе жоспарлаушылары өздерінің жекелеген талаптарын қосуға мүмкіндік алды (Удеттің пикелік бомбалауы сияқты), сол кезде Ju 88 ұшағының ең жоғары жылдамдығы шамамен төмендеді. Ju 88 V7 британдық балондардың қаупіне қарсы күресу үшін кабель кесу құралдарымен жабдықталды және бұл рөлде сәтті сынақтан өтті. Содан кейін V7 ұшағына Ju 88 A-1 "құмырсқаның көзі" мұрындық бөлігі орнатылды, оның астында Bola қорғаныс пулеметі орналасқан еді, және ол бомбалармен бірнеше пикелік бомбалау сынақтарынан өтті, ал 1940 жылдың басында бомбалармен сынақтан өтті. Ju 88 V8 (Stammkennzeichen DG+BF, Wrk Nr 4948) 1938 жылдың 3 қазанында ұшты. A-0 сериясы V9 және V10 прототиптері арқылы дамытылды. A-1 сериясының прототиптері 0003, 0004 және 0005 жұмыс нөмірлерімен белгіленді. A-1 ұшақтарына Jumo 211B 1 немесе G қозғалтқыштары орнатылды. 1938 жылдың күзінде доктор Генрих Коппенберг (Jumo компаниясының бас директоры) Герингке айына 300 Ju 88 ұшағын жасау мүмкін екендігін мәлімдеді. Гёринг A-1 нұсқасын жаппай өндіріске беруді қолдады. Өндіріс даму проблемаларына байланысты күрт кешіктірілді. 1938 жылы қолданысқа енгізу жоспарланғанымен, Ju 88 әуе кемесі 1939 жылы Польшаға шабуылдың бірінші күні эскадрильялық қызметке (барлығы 12 ұшақпен) енді. Өндіріс өте баяу болды, аптасына бір ғана Ju 88 ұшағы жасалды, себебі проблемалар жиі туындады. Ju 88C сериялы ауыр истребитель де 1940 жылдың басында жобаланды, бірақ Герингтен жасырын сақталды, өйткені ол тек бомбалаушы ұшақтарды қалаған.

Су астынан бомбалаушы

1937 жылғы қазан айында генерал-лифтжогмейстер Эрнст Удет Ju 88 ұшағын ауыр күйреу бомбалаушысы ретінде әзірлеуді тапсырды. Бұл шешімге осы рөлде Ju 87 Stuka-ның жетістігі әсер етті. Дессаудағы Junkers әзірлеу орталығы тарту жүйелерін және күйреу тежегіштерін зерттеуге басымдық берді. Күйреу бомбалаушысы ретінде сынақтан өткен алғашқы прототип Ju 88 V4 болды, одан кейін V5 және V6. Бұл модельдер A 1 сериясының жоспарланған прототипі болды. V5 1938 жылғы 13 сәуірде, ал V6 1938 жылғы 28 маусымда алғашқы ұшуын жасады. V5 және V6 екі ұшақта да төрт қанатты винт, қосымша бомба бөлімшесі және орталық «бақылау жүйесі» орнатылған. V./Kampfgeschwader 40 C 6 ұшақтарын пайдалану үшін құрылды. V./KG 40 (1943 жылы I./Zerstörergeschwader 1 деп қайта аталды) ұшақтары суға қарсы ұшақтарға елеулі қауіп төндірді және Focke Wulf Fw 200 Condor теңіздік патрульдік бомбалаушыларын сүйемелдеуші ұшақтар ретінде жұмыс істеді. 1942 жылдың шілдесінен 1944 жылдың шілдесіне дейін KG 40 және ZG 1 Ju 88 ұшақтары 109 растаулы әуедегі жеңіске жетті, 117 ұшақ жоғалды. Олар 1944 жылдың маусым айында одақтастардың Нормандияға басып кіруіне қарсы жұмылдырылды, 1944 жылдың 5 тамызында таратылмас бұрын аз нәтижеге үлкен шығынға ұшырады. Кейбір Ju 88 түрлері сондай-ақ жарылғыш заттармен толтырылған бомбалаушыны Focke Wulf Fw 56 немесе Messerschmitt Bf 109E сияқты истребительмен біріктіру арқылы Mistel құрама ұшақ конфигурациясында радиомен басқарылатын бомба ретінде қолданылды.

Шабуылға арналған бомбалаушы

Ju 88P – 1942 жылдан бастап жобаланған және шағын санымен шығарылған, жердегі нысандарға шабуыл жасау және бомбалаушыларды жоюға арналған мамандандырылған нұсқасы болды. Ол ауыр калибрлі авиациялық автопушкалар сериясының үлгілерін пайдаланды, бұл үшін мұрын астындағы "Bola" конструкциясын алып тастау қажет болды. Стандартты Ju 88 A 4 үлгісінен жасалған прототип, 7.5 см PaK 40 танкіге қарсы пушкасымен қаруландырылды, ол фюзеляж астына орнатылған үлкен конформальды пушка модулінде орналасқан. Одан кейін Ju 88 P 1 ұшақтарының шағын партиясы шығарылды, ол P сериясының барлық белгілі үлгілері үшін C нұсқасының қатты металл мұрнын стандарттады және жаңа PaK 40L жартылай автоматты пушкасын қолданды, ол Bordkanone BK 7,5 деп те белгілі, және бұл пушка кейінірек Henschel Hs 129B 3 бронетехникаға қарсы ұшақтарында, сондай-ақ He 177A 3/R5 жердегі шабуылға арналған, Сталинградта жасалған, зениттік артиллерияны басуға арналған, далалық импровизацияланған нұсқасында қолдануға жоспарланған, бірақ өндіріске шығарылмады. Ju 88P 1 шамамен 40 данада шығарылды, бірақ үлкен пушка орнатуы ұшақты баяу және осал етті. Сақталған ұшақ RAF мұражайында авиация мұражайларындағы тұтас Ju 88-дің бірінші екі данасының бірі ретінде қойылған. Люфтваффе экипаж мүшелері – пилот Oberleutnant Heinrich Schmitt (1923-1929 жылдар аралығында сыртқы істер министрлігінің хатшысы болған Густав Стресманның ұлы) және Oberfeldwebel Paul Rosenberger британдық радиода хабар таратқаннан кейін ғана бұл дезертирлік туралы келесі айда білді. Экипаждың үшінші мүшесі Эрих Кантвилл британдықтармен ынтымақтасудан бас тартты және ол әдеттегі әскери тұтқын ретінде қарастырылды.

Ju 88G

Ju 88 ұшағының барлық алдыңғы түнгі шабуылшы нұсқалары өзгертілген A сериялы фюзеляжды пайдаланды. G сериялы фюзеляж түнгі шабуылшының ерекше қажеттіліктері үшін арнайы жасалды, А сериялы Bola мұрын астындағы қорғаныс пулеметінің орны аэродинамикалық соқпаны төмендету және салмақты азайту үшін алынып тасталды, сондай-ақ Ju 188 ұшағының кеңейтілген, шаршы пішіндес тік қанаты мен рульді құйрығы қосылды. G 1 ұшағы күшті қару-жарақпен жабдықталды және бұрынғы R 1 сияқты BMW 801 радиалдық қозғалтқыштарын қолданды, G 1 кейінірек BMW 801G 2 нұсқасын пайдаланды. Электрондық жабдықтар сол кездегі стандартты FuG 220 Lichtenstein SN 2 90 МГц VHF радарынан, сегіз дипольді Hirschgeweih антенналарын қолданады, сондай-ақ шекаралық SHF жолағындағы FuG 350 Naxos радар детекторын, оның қабылдағыш антеннасы шатырдың үстіндегі жас тамшы тәрізді ағымдық қаптамада орналасқан, немесе FuG 227 Flensburg радар детекторын, оның жеке триосы бар екі дипольді антенналарымен: біреуі қанаттың алдыңғы жиегінде және біреуі құйрықтың астында жабдықталуы мүмкін. 7. Staffel/NJG 2 ұшағының бір Ju 88G 1 1944 жылдың шілдесінде қателесіп RAF Woodbridge-ге ұшып келді, бұл Корольдік әуе күштеріне VHF диапазонындағы Lichtenstein SN 2 радары мен Flensburg радар детекторының жабдықтарын тексеруге алғашқы мүмкіндік берді. G 6 нұсқалары Jumo 213A бұрышты V 12 қозғалтқыштарымен жабдықталды (Ju 188 ұшақтарында қолданылатын қайта жобаланған сақиналы радиатор өзектерін пайдаланады), жанармай бактерілері кеңейтілді және көбінесе Schräge Musik ("Джаз музыкасы", яғни көлбеу) орнатуында бір немесе екі MG 151/20 пушкасы болды. Бұл қарулар жоғары және алға қарай, әдетте 70° бұрышта бағытталған, жоғарғы фюзеляждан шығарылған. G сериясының кейбір соңғы үлгілері қозғалтқыштарды жаңарту алды, 213As-пен бірдей қайта қарастырылған сақиналы радиатор дизайнымен жоғары биіктіктегі Jumo 213E кері V 12 қозғалтқыштарын немесе радарды, VHF ортаңғы диапазонындағы FuG 218 Neptun AI радарымен, стандартталған Hirschgeweih антенналарымен қысқа дипольдерімен жоғары жиіліктерге сәйкес немесе сирек кездесетін Morgenstern 90° қиылысқан элемент, алты дипольді Яги антеннасымен жабдықтады. V E күніне дейін тек бірнеше Ju 88G 6 түнгі шабуылшыларына жартылай тәжірибелік FuG 240 Berlin N 1 қуыс магнитрондық, 3 ГГц диапазондағы (сантиметрлік) радар орнатылды, оның тарелка антеннасы G 6 мұрнындағы тегіс контурлы радомеге орналастырылған. Берлин жүйелерінің тек 15-і ғана V E күніне дейін аяқталды. Көптеген Luftwaffe түнгі шабуылшылары, мысалы, Хельмут Лент (110 жеңіс) және Генрих Принц цу Сайн Витгенштейн (87 жеңіс) өз мансабында Ju 88 ұшақтарын ұшырды.

Польшаға шабуыл

Польшаға шабуыл кезінде тек 12 Ju 88 ұшағы қолданылды. Erprobungskommando 88 (Ekdo 88) бөлімі жау жағдайында жаңа бомбалаушы ұшақтардың конструкцияларын және олардың экипаждарын сынауға жауапты болды. Олар 12 ұшақ пен олардың экипаждарын таңдап, 1./Kampfgeschwader 25-ке қосты. Ұшақтардың санының аздығынан олар ешқандай әсер етпеді.

Норвегия шайқасы

Люфтваффе II./Kampfgeschwader 30-ды Везерубунг операциясы үшін X Fliegerkorps аясында науқанға жұмылдырды. Бөлім Ju 88 ұшақтарымен жабдықталған және негізгі нысанасы ретінде одақтас кемелерін нысанаға алды. 1940 жылдың 9 сәуірінде KG 30-дың Ju 88 ұшақтары KG 26-ның Heinkel He 111 ұшақтарымен бірлесіп, жоғарыдан бомбалаумен қатар, тікұшумен бомбалауды жүзеге асырып, линкорды зақымдауға және эсминецті батыруға көмектесті. Алайда, бұл шайқаста бөлім төрт Ju 88 ұшағын жоғалтты, бұл наурыз барысындағы ұшақтың бір шайқастағы ең көп шығыны болды.

Франция шайқасы

Француздық науқандағы Люфтваффе ұрыс құрамының реті бойынша, Люфтваффе Fliegerkorps (I Fliegerkorps) -ның бірінен басқа барлығында Ju 88 ұшақтары ұрысқа қатысты. Luftflotte 3 қолбасшылығымен Kampfgruppe 51-дің (Ju 88-ді қоса) аралас бомбалаушы бөлімшелері 1940 жылдың 10-13 мамыр аралығында 233-тен 248-ге дейін одақтас ұшақтарын жерде жойды. Ju 88 әсіресе тікұшу бомбалауда тиімді болды. 13-24 мамыр аралығында I. және II./KG 54 теміржол жүйелеріне 174 шабуыл жасады, француз логистикасын және жылдамдығын тоқтатты. 1940 жылдың 17 маусымында Junkers Ju 88 (негізінен Kampfgruppe 30) Сент-Назерден тыс жерде 16 243 тонналық «10 000 тонналық кеме» - мұхит лайнерін жойды, нәтижесінде шамамен 5800 одақтас әскери қызметкері қаза тапты. 133-ке жуық Ju 88 Блицкригке жұмылдырылды, бірақ өте жоғары жауынгерлік шығындар мен апаттар экипаждарды осы өте жоғары өнімді ұшақты ұшуға қайта оқыту үшін тез арада әрекет етуге мәжбүр етті. Кейбір экипаждар Ju 88-ден жаудан гөрі қорқып, He 111 бөліміне ауысуды сұрады. Осы кезде А 1 үлгісінің негізгі кемшіліктері толыққанды қайта жобалау жұмыстарын қажет етті. Нәтижесінде, ұзындығы артқан қанаттар, А 4 үлгісінде стандартталған дөңгеленген қанат ұштары бар, барлық А 1 үшін қажет деп есептелді; осылайша А 5 пайда болды. А 1 ұшақтары мүмкіндігінше тез арада А 5 техникалық талаптарына сәйкес жаңа қанаттармен жаңартылды.

Британия шайқасы

1940 жылдың тамызында A1 және A5 ұшақтары шайқас күшейген кезде операциялық бөлімшелерге жеткізілді. Ұлыбритания шайқасы өте қымбатқа түсті. Оның жоғары жылдамдығына қарамастан, Ju 88-дің жоғалғандары Dornier Do 17 және Heinkel He 111 ұшақтарынан көп болды, тіпті оларға қарағанда аз санда қолданылса да. 1940 жылы Ұлыбританиядағы Ju 88 ұшақтарының 1940 жылдың шілдесі мен қазаны аралығында 303-і жоғалып кетті. Алайда, сол кездегі Ju 88 ұшақтарының жоғалғандарының бір бөлігі, әсіресе сенімді He 111 ұшағымен салыстырғанда, ұшақтың қиын басқарылуына және экипаждардың осы типтегі ұшақта тәжірибесінің жетіспеуіне байланысты болды – көптегендері Ju 88-ге ауысуға аз уақыт бұрын келген. Мысалы, 1940 жылдың шілдесінде тіркелген 39 жоғалған ұшақтың тек 20-сы ғана жаудың шабуылынан болды. Қалғандары оқу кезіндегі апаттарға, құлауларға немесе Еуропаның материктік бөлігіндегі техникалық бұзылуларға байланысты есептен шығарылды. Ju 88-ді әлсіз ету үшін бірқатар өзгерістер енгізілді, оның ішінде жалғыз MG 15 екі түкті MG 81Z пулеметімен алмастырылды және кабинаға қосымша бронь орнатылды. Бір оқиғада 1940 жылдың 27 қыркүйегінде Грейвени батпағы шайқасында A1 экипажы мен Лондондық ирландтық атқыштардың сарбаздары арасында жердегі шайқас болды. Бұл Ұлыбританияның материктік бөлігінде британдық және шетелдік әскери күштер арасындағы соңғы қақтығыс болды. Ju 88 A 4 жетекші моделі Ұлыбритания шайқасының соңғы күндерінде пайдалануға берілді. A1-ден баяу болғанымен, ол A1-дің барлық дерлік мәселелерін шешті. A4 моделіне одан әрі жақсартулар енгізілді, оның ішінде қуаттырақ қозғалтқыштар, бірақ Люфтваффедегі басқа ұшақтардан айырмашылығы, модель коды өзгерген жоқ. Ju 88 C сериясы да A 4-тегі жақсартулардан пайдаланды.

Балқан және Грекия

Ju 88 ұшағы 1941 жылғы сәуір айында Германияның Югославияға басып кіруі кезінде VIII Флайеркорпс тарапынан қолданылды. 1941 жылғы сәуір айында Грецияға жасалған неміс шабуылында (Марита операциясы) және 1941 жылғы мамыр айында Критке жасалған неміс шабуылында да Ju 88 ұшақтары пайдаланылды. 1943 жылы Италия капитуляциялағаннан кейін, Ju 88 ұшақтары 1943 жылғы қыркүйек пен қараша айлары аралығында Италия бақылауындағы Додеканез аралдарына жасалған неміс шабуылында да қолданылды.

Шығыс майданы

1941 жылдың жазында Dornier Do 17 ұшақтарымен жабдықталған бөлімдердің көпшілігі Ju 88 ұшағына жаңартылды. Аз ғана ерекшеліктер болғанмен, неміс бомбалаушы бөлімдерінің көпшілігі енді He 111 және Ju 88 ұшақтарын пайдаланды. Ju 88 шығыс майданындағы Люфтваффе үшін өте қабілетті және бағалы активке айналды. Ju 88 бөлімдері бірден табысқа қол жеткізіп, жаудың әуежайларын және позицияларын төмен биіктікте шауып, аз шығынмен үлкен зиян келтірді. 3./Kampfgeschwader 3 1941 жылдың 22 маусымында таңертең Пинск әуежайына шабуыл жасады. Олар 60 совет бомбалаушысын ұстап алып, жойғанын мәлімдеді. 10-шы дивизияның 39-шы СБАП полкі 43 Туполев СБа және бес Петляков Пе-2 ұшағын жоғалтты. Kampfgeschwader 51-дің Ju 88 ұшақтары 80 Ju 88 ұшағын әуежайларға жібергеннен кейін 100-ден астам ұшақты жойды. Жалпы алғанда, совет ұшақтары шашыратылмағандықтан, Люфтваффе оларды оңай нысанаға алды. 12-ші бронетанкті корпустың 23-ші танк дивизиясының баяндамасында 22 маусымда Ju 88-дің төмен биіктіктегі шабуылы сипатталған, нәтижесінде 40 танк жойылды. Дегенмен, Ju 88 ұшақтары да үнемі шығынға ұшырады. 1941 жылдың 22 маусымында сағат 04:15-те III./KG 51 Куровицадағы әуежайға шабуыл жасады. 34 Polikarpov I-153 ұшағын жойғанына қарамастан, Ju 88 ұшақтары 66 ShAP I-153 ұшағымен тосқауылға ұшырады. Неміс эскорт ұшақтары қауіпті жойғанға дейін алты Ju 88 ұшағы атып түсірілді. Кампанияның бірінші күнінің соңында Ju 88-дің 23 ұшағы жойылды. Ju 87 Stuka жеткілікті саны болмағандықтан, Ju 88 тікелей жердегі қолдау рөлінде қолданылды. Бұл жердегі өрттен үлкен шығынға ұшырады. 23 маусымда Kampfgeschwader 1, Kampfgeschwader 76 және Kampfgeschwader 77 18 Ju 88 ұшағын жау аумағында жоғалтқанын хабарлады. KG 77 тағы төрт Ju 88 ұшағының жойылғанын хабарлады, оның 12-сі 100% жойылды. Солтүстік-Батыс майданында 465 ұшақ, оның ішінде 148 бомбалаушы ұшақ жойылды. Тағы 33-і зақымдалды. 22 маусымда Солтүстік майданына жөнелтілген 1720 ұшақтың 890-ы жойылды, ал тағы 187-сі сегіз күн ішінде зақымдалды. Ju 88 бөлімдері солтүстік сектордағы совет әуе күшін жоюға көмектесті. Ju 88 өзінің пикелігімен бомбалау қабілетін тағы да көрсетті. KG 55-тен He 111 ұшақтарымен бірге, KG 51 және 54-тен Ju 88 ұшақтары 1 шілдеде 220 жүк көлігі мен 40 таңкті жойды, бұл совет Оңтүстік-Батыс майданының шабуылын тойтаруға көмектесті. Ju 88 ұшақтары аймақтағы кедергілер кезінде теміржол байланыстарының көп бөлігін жойды, бұл Panzergruppe 1-ге алға жылжу қарқынын сақтауға мүмкіндік берді. Эстония үшін болған шайқас кезінде Балтық елдері үстінде жұмыс істеген Ju 88 бөлімдері совет кемелеріне ауыр зиян келтірді, Норвегия, Франция және Ұлыбританияда қолданылған пикелігімен бомбалау тактикасын пайдаланды. KGr 806 1941 жылдың 8 тамызында Таллинның Локса шығанағында совет эсминцы Карл Марксті баттырды. 28 тамызда Ju 88-дің табысы артып, KG 77 және KGr 806 2026 тонналық "Вирония" пароходы, 2317 тонналық "Луцерн", 1423 тонналық "Атис Кронвальдс" және 2250 тонналық "Кришьянис Вальдемарс" мұзжарғыш кемесін баттырды. Совет "флотының" қалған бөлігі бағытын өзгертуге мәжбүр болды. Бұл оларды ауыр миналанған аймаққа алып келді. Нәтижесінде, 21 совет әскери кемесі, оның ішінде бес эсминец минаға соғып, суға батып кетті. 29 тамызда Ju 88 ұшақтары "Вторая Пятилетка" (3974 тонна), "Калпакс" (2190 тонна) және "Ленинградсовет" (1270 тонна) кемелерін баттырды. Сонымен қатар, "Иван Папанин", "Сауле", "Қазақстан" және "Серп и Молот" кемелері зақымдалды. Шамамен 5000 совет әскері қаза тапты.

Жерорта теңізі

Ju 88-лер алғаш рет 1940 жылы Сицилияға келді, онда олар Жерорта теңізіндегі одақтас кемелеріне шабуыл жасады және Мальта қоршауы кезінде Мальтаны бомбалауға қатысты.

Солтүстік Африка

Ju 88-дер Солтүстік Африка кампаниясында қолданылды, онда олар Солтүстік Африкадағы Орталық державалар күштерін қолдау үшін операциялар жүргізді.

Италиялық науқан

1943 жылдың 2 желтоқсанында 105 Ju 88 A 4 ұшағы, бомбалармен және торпедалармен қаруланған, Италияның Бари портына шабуыл жасады. Шабуылдаушы күштер толығымен күтпеген жерден шабуылдап, тығыз толған портта 20-дан астам одақтас кемелерін батырды, оның ішінде АҚШ-тың "Либерти" кемесі "Джон Харви", ол қыша газын тасымалдап жатқан еді. Шабуыл салдарынан 1000-ға жуық адам қаза тауып, 1000-нан астам адам жарақат алды; көптеген қаза және жарақаттар қыша газының таралуынан туындады. Шабуылдаушы күш бір ұшақты жоғалтты; одақтастар Бариді қорғау үшін истребительдерді жібермеген, өйткені соғыстың осы сатысында Люфтваффе мұндай күшпен шабуылдай алмайды деп есептеген. Порт шабуылдан келген зақымдардан кейін үш аптаға жабылды және 1944 жылдың ақпан айында ғана толыққанды жұмыс істеуді қайта бастады.

Тірі қалған әуе кемелері

Тек екі толық ұшақ бар. Екеуі де соғыс кезінде дезертирлік жасаған экипаждар арқылы британдықтардың қолына жетті. Ju 88 D 1/Trop, Werk Nr. 430650 Бұл ұзақ қашықтықтағы, фотобарлау ұшағы, ол Румыния Корольдік Әуе күштерінің қызметінде болды. 1943 жылдың 22 шілдесінде румындық ұшқыш оны Украинаның Мариуполь қаласынан Кипрге, одақтас тарапқа қашу үшін ұшырды. Ол Сирияға ұшуды жоспарлаған еді, бірақ күшті жел оны жолдан бұрды. АҚШ-та FE 1598 ретінде тіркеліп, 1943-1944 жылдары Wright Field-та тексеру және сынақ ұшулары үшін пайдаланылды. Ju 88 R 1, Werk Nr. 360043 Бұл ұшақ 1942 жылдың ортасында А үлгісіндегі бомбалаушы ретінде салынған, ал 1943 жылдың басында R–1 үлгісіндегі күрес ұшағына айналдырылған деп есептеледі. Оның экипажы 1943 жылдың мамыр айында Шотландияға қашып келді; үш экипаж мүшесінің екеуі (британдық агенттер болуы мүмкін) Швециядан Ұлыбританияға BOAC Mosquito азаматтық курьерлік рейсін атып түсіруге бұйрық алғаннан кейін дезертирлік жасауға шешім қабылдады. Ұшақ 9 мамырда Данияның Аалборг қаласынан ұшып, Норвегияның Кристиансанд қаласына жанармай құю үшін қонды, содан кейін Skagerrak үстіндегі миссияға ұшып кетті. Дезертирлік жасаған экипаж үшінші экипаж мүшесін қарумен ұстап, батысқа, Шотландияға ұшты. Ұшақ шотланд жағалауына жақындағанда британдық радарлармен анықталды және 165-эскадрильядан екі Spitfire ұшағы ұшырылды. Олар 360043 ұшағын құрлық ішіне бір шақырымдай кіргенде тоқтатып, Ju 88 шассисін түсіріп, қанаттарын төмендетіп, берілу ниетін білдіретін жарықшамдарды тастады. Spitfire ұшақтары 360043 ұшағын RAF Dyce-қа сүйемелдеп алып келді, онда қонуға тырысқанда әуежайдың зениттік артиллериясынан аздап зақым көрді. Spitfire ұшқыштары (америкалық және канадалық) Ju 88 ұшағын тоқтатып алғанда оқ ату қаупіне бармағандары үшін мақтау алды. Бұл ұшақтың тапсырылуы сол кезде үлкен барлау құндылығына ие болды, өйткені ол соңғы UHF диапазонындағы FuG 202 Liechtenstein BC A. I радарымен жабдықталған еді, оған UHF диапазонындағы әуе радарларын бұзуға арналған «Терезе» радарлық кедергі әдісінің жаңа түрі жақын арада әзірленді. Ju 88R 1 ұшағы RAF No. 1426 (Дұшпан ұшағы) ұшу тобымен пайдаланылды және Корольдік ұшақ құру институты және Жауынгерлік қарсыласу бөлімі сияқты әртүрлі британдық топтармен терең зерттелді. Ол D күні қонуға дейін жау ұшақтарын тану дағдыларын оқытуға көмектесу үшін қолданылды және 1945 жылдың мамырында соңғы рет ұшты. 1954 жылдың қыркүйегінде және 1955 жылдың қыркүйегінде ол Horseguards Parade-де Ұлыбритания шайқасы апталығында көрсетілді. Ұшақ 1975 жылы қалпына келтіріліп, соғыс кезінде алынып тасталған ерекше Matratze 32 дипольді радарлық антеннасының көшірмесі орнатылды. 1978 жылдың тамызында ол RAF мұражайына көшірілді, қазіргі таңда оның орны. Сәуір айының соңында ауа райы жылығандықтан, мұздаған көлдің бетін ұшу операциялары үшін пайдалану мүмкін болмады және көптеген ұшақтар мұзда қалдырылды, ол толығымен еріген кезде көлге батып кетті. Ju 88 A 4, Werk Nr. 0881478 4D+AM (BH+QQ бұрынғы Stammkennzeichen) Бұл ұшақ бұрын 4. Staffel/Kampfgeschwader 30 құрамында болды және қазір Бодо әуежайындағы Норвегия авиация мұражайында көрсетілген. 1942 жылдың 13 сәуірінде ол совет кемелеріне шабуылдан қайтып келе жатқанда отыны бітіп қалды. Экипаж Снефьорд маңында құтқарылды, бірақ ұшақ ұшуын жалғастырды және Норвегияның ең солтүстігіндегі Финнмарк аймағындағы Гарддеварре төбесіне құлағаннан кейін салыстырмалы түрде жақсы сақталды. Ол 1988 жылы Норск әуе музейімен табылғанға дейін сол жерде қалды. Ju 88 A 5, Werk Nr. 0886146 CV+VP Stammkennzeichen бұл ұшақ Берлинге жақын орналасқан Deutsches Technikmuseum-де сақталады. 1942 жылдың маусым айында ол Германияның Балтық жағалауында орналасқан Kampffliegerschule 3 оқу бөлімінде қызмет етті. Бір адам суға батып, екіншісі, Вилли Восс, норвегиялық азаматтар құтқарып алды. Алайда, ол кейін тұтқындалып, Германияға қайтарылды және 1943 жылдың қаңтарында өлім жазасына кесілді, дегенмен кейбір деректерде Восс екінші адамның қарумен ұшуға мәжбүр болғаны айтылады. Ұшақ 2000 жылдың тамызында табылды.