Роберт де Бомон, Лестер графы және 1173-1174 жылдардағы көтеріліс
Robert de Beaumont, 3rd Earl of Leicester
Роберт де Бомон, 3-ші Лестер графы (1121-1190) – Генрих II-ге қарсы 1173-74 жылғы көтерілістегі маңызды тұлға. Өмірі, мұрагерлігі және саяси қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Англия дворяны (1104–1168)
English nobleman (1104–1168)
Роберт де Бомонт, 3-ші Лестер графы (1121–1190) – ағылшын дворяны, Генрих Жас патшаның 1173–1174 жылдардағы әкесі Генрих II-ге қарсы көтерілісіндегі негізгі қолдаушыларының бірі. Ол Роберт Бланшемен (француз тілінде "Ақ қолдар") деп те аталады.
Robert de Beaumont, 3rd Earl of Leicester (1121 1190) was an English nobleman, one of the principal followers of Henry the Young King in the Revolt of 1173–1174 against his father King Henry II. He is also called Robert Blanchemains (French for "White Hands").
Өмір
Ол Амисия де Гейл мен Лестердің 2-ші графы Роберт де Бомонттың ұлы болды, Генрих II-нің адал қолдаушысы және ол әкесінен Англия мен Нормандиядағы кең иеліктерді мұраға алды. 1173 жылдың сәуір айында жас Генрихтің бүлік көтерілісі басталғанда, Роберт Нормандиядағы Бретейль қамалына шегінді. Көтерілісшілердің мақсаты герцогтықты бақылауға алу болды, бірақ Генрих II өзі әскер басқарып, қамалды қоршауға алды; Роберт қашып кетті, ал Бретейль 25 немесе 26 қыркүйекте жаулап алынды. Роберт Фландрияға барып, онда үлкен жалдамалы әскер жинап, 1173 жылдың 29 қыркүйегінде Суффолк графтығындағы Уолтонға түсті. Ол Норфолк графы Хью Бигодпен бірігіп, екеуі Мидлендс аймағы арқылы Англияны екіге бөліп, корольдің Лестердегі Роберттің қамалын қоршауын бұзуды мақсат етіп батысқа қарай жорық жасады. Бірақ олар корольдің қолдаушыларымен кездесіп, 17 қазан күні Бьюри Сент-Эдмундс маңындағы Форнхэм шайқасында жеңіліске ұшырады. Роберт, оның әйелі және көптеген басқалармен бірге тұтқынға алынды. Генрих II графтың жерлерін де, лауазымдарын да тартып алды. Ол 1177 жылдың қаңтарына дейін тұтқында болды, көптеген басқа тұтқындар босатылғаннан кейін. Корольдің жағдайы мықты болғандықтан, ол кешірімділік таныта алды; босатылғаннан кейін көп ұзамай Роберттің жерлері мен лауазымдары қайта жаңартылды, бірақ оның қамалдары қайтарылмады. Оның барлық қамалдарының екеуінен басқасы қиратылды (бұзылды), ал қалған екеуі (Лестерширдегі Монтсоррел және Нормандиядағы Пейси) корольдің қолында қалды. Роберт Генрих II билігінің қалған жылдарында аз беделге ие болды, бірақ Англия королі Ричард I оның құрметін қайта жаңартты. 1189 жылы Ричардтың тәж кию рәсімінде ол мемлекеттік қылыштардың бірін алып жүрді. 1190 жылы Роберт үшінші крест жорығына қатысып, Киелі жерге аттанды, бірақ ол отанына қайтып келе жатқанда Албаниядағы Диррахиумда қайтыс болды.
He was the son of Amicia de Gael and Robert de Beaumont, 2nd Earl of Leicester, a staunch supporter of Henry II, and he inherited from his father large estates in England and Normandy. When the revolt of the younger Henry broke out in April 1173, Robert went to his castle at Breteuil in Normandy. The rebels' aim was to take control of the duchy, but Henry II himself led an army to besiege the castle; Robert fled, and the Breteuil was taken on September 25 or 26. Robert apparently went to Flanders, where he raised a large force of mercenaries, and landed at Walton, Suffolk, on 29 September 1173. He joined forces with Hugh Bigod, 1st Earl of Norfolk, and the two marched west, aiming to cut England in two across the Midlands and to relieve the king's siege of Robert's castle at Leicester. However, they were intercepted by the king's supporters and defeated at the Battle of Fornham near Fornham, near Bury St Edmunds, on 17 October. Robert, along with his wife and many others, were taken prisoner. Henry II took away the earl's lands and titles as well. He remained in captivity until January 1177, well after most of the other prisoners had been released. The king was in a strong position and could afford to be merciful; not long after his release Robert's lands and titles were restored, but not his castles. All but two of his castles had been destroyed (slighted), and those two (Montsorrel in Leicestershire and Pacy in Normandy) remained in the king's hands. Robert had little influence in the remaining years of Henry II's reign, but was restored to favour by King Richard I of England. He carried one of the swords of state at Richard's coronation in 1189. In 1190 Robert went on the Third Crusade to the Holy Land but he died at Dyrrachium in Albania on his return journey.