«Wooden Ships & Iron Men» 1974 жылғы теңіз соғымы ойыны. Желкенді кемелер дәуірін, тарихи шайқастарды (Трафальгар, Нил) симуляциялайды. ПК және Commodore 64 нұсқалары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1974 жылғы желкенді кезеңдегі стратегиялық үстел ойыны
1974 board wargame set in the Age of Sail
Wooden Ships and Iron Men – Battleline Publications 1974 жылы жариялаған, кейіннен Avalon Hill компаниясы келесі жылы қайта жаңартып, жариялаған, желкенді кезеңдегі теңіз шайқастарын модельдеуге арналған теңіз стратегиялық үстел ойыны.
Wooden Ships and Iron Men is a naval board wargame simulating naval combat during the Age of Sail that was published by Battleline Publications in 1974, then revised and republished by Avalon Hill the following year.
Атауы
Атауы Австрия адмиралы Вильгельм фон Тегеттоффтың Лисса шайқасы туралы айтқан сөзінен алынған болуы керек: «Темір баспен басқарған ағаш кемелер, ағаш баспен басқарған темір кемелерді жеңді». Ол осылай жеңілістің кінәсін итальяндық басшылыққа, әсіресе Карло Пельион ди Персаноға жапқысы келді.
The name should come from the phrase attributed to Austrian admiral Wilhelm von Tegetthoff about the battle of Lissa «Wooden ships commanded by men with iron heads defeated iron ships commanded by men with wooden heads», with which he wanted to ascribe the defeat's responsibility to the inept Italian commands, in particular to Carlo Pellion di Persano.
Сипаттама
Wooden Ships and Iron Men – екі ойыншыға арналған ойын, ол 18 және 19 ғасырлардағы жеке кемелер арасындағы теңіз шайқастарын, сондай-ақ ірі флоттық операцияларды модельдеуге арналған. 1975 жылғы Avalon Hill басылымында The Saintes, Nile және Trafalgar шайқастары сияқты 23 сценарий бар.
Wooden Ships and Iron Men is a two player game that simulates naval combat in the 18th and 19th centuries between individual ships as well as with larger fleet actions. The 1975 Avalon Hill edition of the game has 23 scenarios, including the Battles of The Saintes, the Nile, and Trafalgar,
1987 жылы Avalon Hill тақта ойынының негізінде Commodore 64 үшін сол атаумен видео ойын шығарды. Тоғыз жыл өткен соң Avalon Hill екінші Wooden Ships and Iron Men видео ойынын шығарды, бұл жолы PC компьютерлері үшін.
In 1987, Avalon Hill published an identically titled video game for the Commodore 64 that was based on the board game. Nine years later, Avalon Hill released a second Wooden Ships and Iron Men video game, this one for PC computers.
Қабылдау
1976 жылы Simulations Publications Inc. (SPI) компаниясы АҚШ-тағы ең танымал соғыс ойынын анықтау үшін жүргізген сауалнамада Wooden Ships and Iron Men ойыны Avalon Hill-дің ең танымал ойыны болды, ол 202 ойынның арасында 7-орынды иеленді. "Феникс" журналының 29-шы санында Даг Дэвис жел бағытының маңыздылығын ерекше атап көрсеткен ережелерге жоғары баға берді. Бірақ ол, әртүрлі кемелердің жауынгерлік қабілеттеріндегі айырмашылықтар ережелерде көрсетілгенімен, экипаждардың навигациялық дағдыларындағы мұндай ерекшеліктер болмағанын байқады. Ол сондай-ақ, бір түнгі шайқастың өзінен басқа барлық сценарийлерде көрінудің шексіз деп есептелетінін атап өтті, бұл "кемелер арасындағы ұңғын түтінінің мөлшерін ескере отырып, шынайы емес болуы мүмкін" деп ойлады. Сонымен қатар, ол картадағы гексагондық торды пайдаланып, тәжірибелі ойыншылардың шындыққа сай келмейтін маневрлер жасауы мүмкін екенін айтты. Дэвис сценарийлердің көп бөлігінде тарихи тұрғыдан дұрыс емес, теңгерімсіз жағдайлар бейнеленгенін де атап өтті және неге тарихтан алынған, теңгерімді шайқастар, мысалы, Америка Тәуелсіздік соғысы кезіндегі бірнеше қиын теңіз шайқастары таңдалмағанын сұрады. Бұл сын-қатерлерге қарамастан, Дэвис бұл ойынға риза болды және "Нельсонның шеберлігінің сырларын түсіну үшін Wooden Ships and Iron Men ойынын ойнаудан жақсы жол жоқ" деген қорытынды жасады. "Wargamer" журналының 19-шы санында Энди Бэгли бұл ойынды "күдіссіз, ең танымал тактикалық теңіз ойыны, оның қарапайым механикасы болашақ адмиралдарға қажетті дағдылардың күрделілігі мен нәзіктігін жасырады" деп атады. 1980 жылы жарық көрген "The Complete Book of Wargames" кітабында Джон Фриман: "Осы ойынның екі жүрісі желдің желкенді кемелер үшін маңыздылығы туралы көп нәрсе айтады. Бұл ойын атмосфераны сезіну үшін теңдесі жоқ" деп жазды. "Command" журналының 4-ші санында Деннис Агоста ойынды "оқу және ойнау оңай, жақсы теңгерілген және ойнауға өте қызықты" деп сипаттады. Оның жалғыз шағымы – ойын қорабында тіреуіштерді сақтауға арналған лоток болмағаны. "Білім беру және оқыту үшін симуляциялар/ойындар туралы нұсқаулықта" Мартин Кампион бұл ойынды сыныпта қолдану тұрғысынан өзінің бәсекелесі Frigate (SPI, 1974) ойынымен салыстырды және "Олар бірдей тақырыпты қарастырады, бірақ Wooden Ships оны әлдеқайда толыққанды көрсетеді. [Frigate] екі-төрт ойыншымен флоттық шайқастар үшін жақсырақ, ал [Wooden Ships] екі ойыншымен жеке кемелік шайқастарға немесе көптеген ойыншылармен флоттық шайқастарға, олар есептеу жұмыстарын орындай алатын жағдайларға арналған".
In a 1976 poll conducted by wargame publisher Simulations Publications Inc. (SPI) to find the most popular wargame in the United States, Wooden Ships and Iron Men was Avalon Hill's most popular game, placing 7th out of 202 games. In Issue 29 of Phoenix, Doug Davies admired the rules that emphasized the importance of wind direction. However, he noted that while differences in combat ability between various ships were reflected in the rules, no such difference in the navigation abilities of the crews were differentiated. He also noted that visibility in every scenario except one night action is assumed to be unlimited, which he thought "could be deemed to be unrealistic", given the amount of gunpowder smoke that drifted between the ships. He also felt that some unrealistic maneuvers could be made by canny players taking advantage of the map's hex grid. Davies also felt that too many of the scenarios involved actions that were historically unbalanced, and questioned why more closely balanced actions from history were not chosen, such as several historical and hard fought naval battles during the American War of Independence. Despite these quibbles, Davies was quite taken with this game, and concluded "the best method of trying to appreciate the subtleties of the 'Nelson touch' is by playing the excellent Wooden Ships and Iron Men." In Issue 19 of Wargamer, Andy Bagley called this game "arguably the most popular tactical naval game, a game whose simple mechanics belie the complexity and subtlety of skills needed by the would be Admiral." In the 1980 book The Complete Book of Wargames, Jon Freeman wrote, "two turns of this game speak volumes about the significance of wind direction for sailing ships of the line [ ] Purely for the feel of being there, this game is unsurpassed." In Issue 4 of Command, Dennis Agosta called the game "easy to learn, easy to play, well balanced and extremely exciting to play." His only complaint was that the game box did not include a tray to hold counters. In The Guide to Simulations/Games for Education and Training, Martin Campion compared this game to its rival, Frigate (SPI, 1974), in terms of use in the classroom and noted, "They deal with the same subject, but Wooden Ships does it in much more detail. [Frigate] is best used for fleet actions with two to four players. [Wooden Ships] is best used in single ship actions with two players or fleet actions with a lot of players to do the bookwork."
Марапаттар
1997 жылғы Origins Awards жүлдесінде 1996 жылғы PC компьютері үшін жасалған бейне ойын 1996 жылғы ең жақсы әскери немесе стратегиялық компьютерлік ойын деп танылды.
At the 1997 Origins Awards, the 1996 video game for PC computers won Best Military or Strategy Computer Game of 1996.
Басқа да мойындау
Тақтадағы стратегиялық ойынның (объект ID 112.6288) және бейне ойынының (объект ID 112.6158) "Wooden Ships and Iron Men" көшірмелері Strong National Museum of Play қорында сақтаулы.
Copies of both the board wargame (object ID 112.6288) and the videogame (object ID 112.6158) Wooden Ships and Iron Men are held in the collection of the Strong National Museum of Play.