Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
7 ғасырдағы Шығыс саксон корольдігінің патшасы
7th century king of the East Saxons
Себерхт, Саберхт немесе Себер (616 ж. қайтыс болған) – әкесі Следдтің орнын басып, Эссекс патшасы болған (604–616 ж.ж.). Ол христиан дінін қабылдаған алғашқы шығыс саксон патшасы ретінде танымал. Оның билеу кезеңі туралы негізгі мәліметтер 8 ғасырдың басында жазылған Беденің «Англосаксон халықтарының тарихы» (Historia Ecclesiastica gentis Anglorum, 735 ж. қайтыс болған) еңбегінде келтірілген. Беде шығыс саксондықтар арасындағы Меллитустың миссионерлік қызметі туралы ақпаратты Кентербери аббаты Альбинустан Лондон шіркеу қызметкері Нотхельм арқылы алғанын айтады, кейін Нотхельм Кентербери архиепископы болған (739 ж. қайтыс болған). Басқа дереккөздерге 9 ғасырдың соңында жазылған шығыс саксон шежіресі (Британ кітапханасы, қосымша қолжазба 23211) және англо-нормандық тарихшылар жазған бірнеше шежірелер мен патшалар тізімі кіреді.
Sæberht, Saberht or Sæbert (d. 616) was an Anglo Saxon King of Essex (r. 604 – 616), in succession of his father King Sledd. He is known as the first East Saxon king to have been converted to Christianity. The principal source for his reign is the early 8th century Historia Ecclesiastica gentis Anglorum by Bede (d. 735), who claims to have derived his information about the missionary work of Mellitus among the East Saxons from Abbot Albinus of Canterbury through the London priest Nothhelm, later Archbishop of Canterbury (d. 739). Other sources include the Anglo Saxon Chronicle, an East Saxon genealogy possibly of the late 9th century (British Library Add MS 23211), and a handful of genealogies and regnal lists written down by Anglo Norman historians.
Отбасы
Шежірелер мен патшалық тізімдер Сэйберхттің Шығыс Саксония әулетінің негізін қалаушы саналған Следтің ұлы екенін бірауыздан көрсетеді. Беданың мәлімдемесіне сәйкес, Сэйберхттің анасы Кент патшасы Этельберттің қарындасы Рикула болған. Беда Сэйберхттің үш ұлының есімдерін айтпайды, бірақ олардың екеуі – Сексред пен Севард Add MS 23211 шежіресінде көрсетілген.
The genealogies and regnal lists are unanimous in describing Sæberht as the son of Sledd, who may have been regarded as the founder of the East Saxon dynasty. According to Bede, Sæberht's mother was Ricula, a sister of King Æthelberht of Kent. Bede omits the names of Sæberht's three sons, who succeeded him but two, Sexred and Sæward, are named in the genealogy of Add MS 23211.
Қайта құру және мұрагерлік
604 жылы дін қызметкері Мелитус Августин тарапынан Шығыс Саксония провинциясында, Лондондағы елордада епископ ретінде қасиеттілікке ие болды, осылайша ол Лондонның алғашқы саксон епископы атанды. Беде айтуынша, Сэберхт 604 жылы христиан дініне көшіп, Мелитус оны суға батырып қабылдады, ал оның ұлдары бұрынғы нанымдарын сақтап қалды. Сэберхт содан кейін епископтық құрылуына рұқсат берді. Лондонға салынған епископтік шіркеудің негізін Этельберт қалаған болуы мүмкін, Сэберхт емес, бірақ Этельберттен Мелитусқа жер сыйға тартқандығы туралы құжат – жалған.
In 604, the churchman Mellitus was consecrated by Augustine as bishop in the province of the East Saxons, which had a capital at London, making him the first Saxon Bishop of London. Bede tells that Sæberht converted to Christianity in 604 and was baptised by Mellitus, while his sons remained pagan. Sæberht then allowed the bishopric to be established. The episcopal church which was built in London was probably founded by Æthelberht, rather than Sæberht, though a charter which claims to be a grant of lands from Æthelberht to Mellitus is a forgery.
Өлім және жерлеу
Этельберт пен Себерхт екеуі де 616 жылы қайтыс болды, Григориандық миссияны күшті демеушілерсіз қалдырды. Беденің түсіндірмесінше, бұл Мелитус ағайындылардың қасиетті наннан дәм татуға деген сұранысын қабылдамағандықтан болды.
Both Æthelberht and Sæberht died in 616, leaving the Gregorian mission without strong patrons. According to Bede's explanation, this happened because Mellitus refused the brothers' request for a taste of the sacramental bread.
Вестминстер абатлығы
Кейінгі ортағасырлық аңыз бойынша, Себерхт және оның әйелі Этельгода қазіргі Вестминстер аббаттығы орналасқан жерде Лондон қаласында Әулие Петрге арналған монастырь құрған және олар сол жердегі шіркеуге жерленген. Генрих III патшаның тұсында, 1245-1272 жылдар аралығында жүргізілген қайта құру жұмыстары кезінде, олардың болжамды қалдықтары патшалық капеллалардың кіреберісіне жақын, олар үшін арнайы тұрғызылған мазарға көшірілді. Патшаның сүйектері әлі де патшалық киіммен киінген және рубинмен әшекейленген саусақ жүзігі табылған деп хабарланды. 1308 жылы сүйектер тағы бір рет оңтүстік дөңгелек жолда әлі күнге дейін тұрған мәрмәр мазарға көшірілген. Алайда, бұл дәстүрді қолдайтын нақты дәлелдер жоқ, және қазіргі ғалымдар Себерхттің сүйектерінің осы жерге шын мәнінде жерленгеніне күмән келтіреді.
Later medieval legend claimed that Sæberht and his wife Ethelgoda had founded a monastery in London dedicated to St Peter at the site of the present Westminster Abbey, and that they had been buried in the church there. In the reign of Henry III, during rebuilding work in 1245 1272, their supposed remains were transferred into a tomb which the king had especially erected for them in the Chapter House, close to the entrance of the Royal Chapels. The King's remains were reportedly still clothed in royal robes and a ruby thumb ring was seen. In 1308, the bones were said to have been relocated once again to a marble tomb which still stands today in the south ambulatory. There is no genuine evidence to support this tradition however, and modern scholars cast doubt on the claim that Sæberht's bones were ever genuinely entombed here.
Ұлы Бёрстед
Жергілікті дәстүр бойынша, Сэберхт Эссекс округындағы Грейт Берстедте өмір сүрген және сонда жерленген.
There is a local tradition that Sæberht lived, and was buried at Great Burstead in Essex.
Приттлвелл жерлеуі
2003 жылы Эссекс графтығының Саутхенд қаласының солтүстігіндегі Приттлвеллде жоғары мәртебелі англосаксон қабірі табылды. Табылған артефакттардың сапасы археологтарды Приттлвеллдің Эссекс патшаларының бірінің қабірі болуы мүмкін деген болжамға жеткізді, ал алтын фольгадан жасалған кресттердің табылуы қабірде жатқан адамның ерте христиан болғандығын көрсетеді. Бастапқы дәлелдер VII ғасырдың басына нұсқағандықтан, Себерхт жерлеуге ең мүмкін кандидат деп есептелді, бірақ оның христиан немересі Сигеберт Игі немесе жоғары мәртебелі белгісіз тұлға сияқты басқа да нұсқалар жоққа шығарылмады. Дегенмен, көміртектік талдау 6 ғасырдың соңына қарай күнді түзетуге мүмкіндік берді. 2019 жылдың мамыр айында Лондон археология мұражайының (MOLA) 40 маманнан тұратын тобы қабір Себерхттің бауыры Сеаксаға тиесілі болуы мүмкін деген пікірде екенін хабарлады. Көміртектік талдау қабірдің 575 және 605 жылдар аралығында, яғни Себерхт қайтыс болғанға дейін кем дегенде 11 жыл бұрын салынғанын көрсетті. Жаңа зерттеулердің толыққанды мәліметтері MOLA сайтында жарияланды.
In 2003 a high status Anglo Saxon tomb was discovered at Prittlewell, just north of Southend in Essex. The artefacts found were of such a quality that archaeologists surmised that Prittlewell was a tomb of one of the Kings of Essex, and the discovery of golden foil crosses indicates that the inhabitant was an early Christian. As the initial evidence pointed to an early seventh century date, Sæberht was considered the most likely candidate for the burial, although other possibilities such as his Christian grandson Sigeberht the Good, or an unknown individual of high status, were not ruled out. However, carbon dating techniques later indicated a revised date in the late 6th century. In May 2019, it was reported that a team of 40 specialists from the Museum of London Archaeology (MOLA) now believe the tomb could have belonged to Seaxa, Sæberht's brother. Carbon dating had indicated that the tomb was built between 575 and 605, at least 11 years before Sæberht's death. Further details of the latest research have been published on the MOLA website.