Кіріспе

Айова штатындағы өзен, АҚШ.

Де-Мойн өзені (/audio=DesMoines.ogg//d//ə/'/m//ɔɪ//n/) – АҚШ-тың орталық-батысындағы Миссисипи өзенінің саласы. Оның ең қайнар көзінен бастап шамамен 845 км (525 миль) қашықтықты құрайды. Айова штатының ең үлкен өзені болып табылатын ол, оңтүстік Миннесотадан басталып, Айова штатының солтүстік-батысынан оңтүстік-шығысына қарай ағып, мұздық жазықтардан штаттың орталығындағы, өзеннің атымен аталған Де-Мойн астанасына жақын мұз баспаған төбелерге жетеді. Өзен Дес-Мойндан оңтүстік-шығысқа қарай ағысын жалғастырады, кейін тікелей Миссисипи өзеніне құяды. Дес-Мойн өзені Ли округінде Айова мен Миссури штатының шекарасының қысқа бөлігін құрайды. Сент-Пол (Миннесота) мен Сент-Луис (Миссури) қалаларын жалғастыратын төрт жолақты "Авеню Сентс" тас жолы осы бөліктен өтеді; бұл тас жол Айова және Миссуриде 27-жол ретінде белгіленген және 21-ші ғасырдың басында құрылысы аяқталған.

Гидрографиялық

Дес-Мойн өзені екі саладан бастау алады. Батыс саласы (негізгі тармағы) Оңтүстік-батыстағы Миннесота штатының Мюррей округінде орналасқан Шетек көлінен басталады. Ол оңтүстік-оңтүстік-шығысқа қарай Эмет округіне, Айова штатына, Эстервилл қаласынан өтеді. Шығыс саласы Айова мен Миннесота шекарасындағы Солтүстік Эмет округіне қарасты Окаманпидан көлінен шығып, Алгона қаласы арқылы оңтүстікке қарай ағады. Екі сала Гумбольдт округінің оңтүстігінде, Гумбольдттан шамамен 5 миль (8 км) оңтүстікке қарай Франк Гоч мемлекеттік паркінде бірігеді. Біріккен өзен Форт-Додж қаласы арқылы оңтүстікке қарай ағады. Бун қаласының оңтүстігінде Леджс мемлекеттік паркі арқылы өтеді. Ол Де-Мойн қаласының орталығынан ағып өтеді, содан кейін оңтүстік-шығысқа қарай бұрылып, Оттвума қаласынан өтеді. Ол Айова мен Миссури арасындағы шекараның шамамен 20 мильге (32 км) дейін бөлігін құрайды, содан кейін Киокук қаласынан солтүстік-батыстан Миссисипи өзеніне құяды. Боун өзені Форт-Додж қаласынан оңтүстік-батысқа қарай шамамен 20 миль (32 км) қашықтықта, солтүстік-шығыстан құяды. Ракун өзені Де-Мойн қаласынан батыс жағынан құяды. Де-Мойн қаласының үстінде Сайлорвилл көлінің суқоймасын құру үшін бөгеттелген. Сайлорвиллден орташа есеппен жарты жолдан төмен және Оттвумадан жоғары, Пелла қаласына жақын жерде өзен Ред-Рок көлінің суқоймасын құру үшін бөгеттелген.

Тарих

Дес-Мойн өзенін бейнелейтін ең ерте француз карталарының бірі (1703) оны "R. des Otentas" деп атайды, бұл "Ото өзені" деп аударылады; Ото тайпасы 18 ғасырда Айованың ішкі аймағында өмір сүрген. Мескваки және Саук халықтары өзенді "Ke o shaw qua" ("Жалғыздың өзені") деп атаған, осыдан Кейосауква, Айова өз атын алған. Қазіргі Миннесота штатындағы бастауының жанында тұрған Дакота тайпасы өздерінің сиуан тілінде оны "Inyan Shasha" деп атаған. Сиуан тіліндегі тағы бір атауы – "Eah sha wa pa ta", яки "Қызыл тас" өзені, бұл Ред-Рок жартастарындағы немесе бастауына жақын қызғылт түсті Сиук кварцитіне сілтеу болуы мүмкін. Дес-Мойн атауының шығу тегі белгісіз. Алғашқы француз саяхатшылары оны "Монахтар өзені" деген мағына беретін "La Rivière des Moines" деп атаған. Бұл атау Миссисипи өзенінің сағасына жақын шатырлар салған ертедегі траппист монахтарына қатысты болуы мүмкін. Уильям Брайттың жазуынша, "Moines" француздардың Moingouena немесе Moingona үшін қолданған қысқартылған түрі, бұл Иллинойс халқының алгонкин тобының бірі. Түпкі халықтардың термині /mooyiinkweena/ – бұл Пейрия халқының Моингуэнаға берген қарапайым есім, олармен тығыз байланысты болған. Ерте француз жазушысының сөзіне сүйенсек, бұл сөздің мағынасы – "visage plein d'ordure", яки қарапайым тілмен айтқанда "ластанған бет", онда "mooy" – "ластық", "iinkwee" – "бет", ал "na" – "белгісіз субъект". 1718 жылғы Гийом Делиз картасында (суретте) ол "le Moingona R." деп белгіленген.

19 ғасырдың ортасында өзен Айова штаты арқылы су көлігімен негізгі коммерциялық тасымалды қамтамасыз еткен. 1860 жылдардан бастап салына бастаған теміржолдар өзен көлігін ығыстыра бастады.

Су тасқыны

1851 жылғы Ұлы су тасқыны кезінде Де-Мойн өзенінің бойындағы апатты су тасқыны жаңа Де-Мойн қаласын жартылай қиратты. Тұрғындар бұған дейін мұндай үлкен су тасқынына тап болған емес, ал өзен бойындағы қалаларда су тасқынына төтеп бере алатын бөгеттер мен мықты көпірлер болмады. 1851 жылы Айова штатында 74,5 дюйм (191,5 см) жаңбыр жауды, бұл көрсеткіш бүгінгі күнге дейін сақталып тұр. Ең ауыр су тасқыны Де-Мойн өзенінің алабында мамыр және маусым айларында болды. 1851 жылы ірі су тасқыны Бентонспорт, Кротон, Бонапарт, Де-Мойн, Эддивилл, Фармингтон, Айовавилл, Кеосауква, Мускатин, Оскалуса, Оттумва, Ред-Рок және Рочестер қалаларында орын алды. Өзенде маусымдық су тасқыны жиі болып тұрады. Мысалы, 1944 жылдың мамыр айында Ривервью паркі 19 мамыр күні маусымдық ашылуды өткізді. 23 мамыр күні таңертең бөгет құлауға басталды. Өзеннің күшіне төтеп беру мүмкін болмады. Жылдам арада бөгеттегі жарық 30 метрге жуық енге жетіп, өзен суы парктің барлық аумағын және төңірегін жапты. 1993 жылғы Ұлы су тасқыны, өзен мен оның саласы Ракунда, 1993 жылдың жазында Де-Мойн қаласының көп бөлігін және жақын жердегі елді мекендерді эвакуациялауға мәжбүр етті. Тағы бір су тасқыны кезінде, 2008 жылдың 13 маусымында, қала әкімдері қала орталығының көп бөлігін және Де-Мойн өзенінің жағалауындағы басқа да аудандарды өз еркімен эвакуациялауға бұйрық берді. Өзен көптеген жерлерде су тасқыны деңгейіне жетті, ал қала әкімі Фрэнк Коуни эвакуацияның мақсаты "азаматтар мен тұрғындардың қауіпсіздігін ойлау" екенін айтты.