Кіріспе

19 ғасырдағы готикалық қайта жаңғыру сарайы – Оңтүстік Уэльстегі Тонгвинлайс ауылының үстінде салынған 19 ғасырдағы готикалық қайта жаңғыру сарайы. Бұл жердегі алғашқы қамал 1081 жылдан кейін жаңадан бағындырылған Кардифф қаласын қорғау және Тафф шатқалындағы жолды бақылау үшін нормандар салған. Ұзақ өтпей тасталып кеткен қамалдың топырақ үйіндісін Гилберт де Клэр жаңа тас қамалдың негізі ретінде қайта пайдаланды, оны 1267 және 1277 жылдар аралығында жаңадан қосылған Уэльс жерлерін бақылау үшін салды. Бұл қамал 1314 жылы туған Уэльс көтерілісі кезінде қираған болуы мүмкін. 1760 жылы қамалдың қираған қалдықтарын Джон Стюарт, 3-ші Бут графы, отбасылық келісімнің бір бөлігі ретінде сатып алды. Джон Кричтон Стюарт, Бьюттің 3-маркизі, 1848 жылы қаланы мұраға алды. Британияның ең бай адамдарының бірі, сәулет және ежелгі нәрселерді зерттеуге қызығушылық танытқан ол сәулетші Уильям Бурджесті "жазғы маусымда уақытында тұруға арналған ауылдық резиденция ретінде" қаланы қайта құруға шақырды. Бурджес ішкі жағына көшуден бұрын 1875 және 1879 жылдар аралығында қамалдың сыртын қайта салды; ол 1881 жылы қайтыс болды, ал жұмысты Бурджестің қалған командасы 1891 жылы аяқтады. Бьют Британияға коммерциялық жүзім өсіруді қайта енгізді, қамалдың төменгі жағында жүзімдіктер отырғызды және шарап өндірісі Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін жалғасты. Ол жаңа резиденциясын көп пайдаланбады, ал 1950 жылы оның немересі, 5-ші Бьют маркизі, оны мемлекеттік қамқорлыққа тапсырды. Қазір оны Уэльс мұралық агенттігі Cadw басқарады. Кастелл Кохтың сыртқы ерекшеліктері мен жоғары Виктория дәуіріндегі интерьері тарихшы Дэвид Маклисті оны "архитектуралық композицияның ең ұлы Викториялық жетістіктерінің бірі" деп сипаттауға итерді. Антиквар Джордж Кларктың 19 ғасырғы зерттеулеріне негізделген сыртқы көрінісі стилі жағынан салыстырмалы түрде шынайы, бірақ оның үш тас мұнарасын Бурджес драматикалық силуэт беру үшін бейімдеді, бұл дизайны британдық бекіністеріне қарағанда Чильон сияқты материктік Еуропаның қамалдарына жақын. Интерьері әсем безендірілген, арнайы жасалған жиһаз және жабдықтармен; дизайн классикалық және аңызға толы тақырыптарға негізделген символизмді кеңінен пайдаланады. Джозеф Мордаунт Крук қамалдың "үлкен меценат пен оның сүйікті сәулетшісінің білімді арман әлемі екенін" айтты, ол қираған үйінділерден ертегілік қаланы қайта жаратты, ол ортағасырлық қолжазбаның шетінен пайда болғандай көрінеді. Айналасындағы Кастелл Кох шырша ормандарында сирек кездесетін өсімдік түрлері мен ерекше геологиялық ерекшеліктер бар және олар ерекше ғылыми маңызы бар орын ретінде қорғалады.

11-14 ғасырлар

Кастелл Кох алғашқы қамалы, шамасы, 1081 жылдан кейін, Нормандардың Уэльске басып кіру кезінде салынған. Ол, жаңадан бағындырылған Кардифф қаласын қорғау және Тафф шатқалындағы жолды бақылау мақсатында салынған сегіз бекіністің бірі болды. Ол көтерілген, топырақтан жасалған қорған түрінде болды, негізіндегі ені шамалы, ал жоғарғы бөлігіндегі ені шамалы, және тік беткейлермен қоршалған. 16-шы ғасыр тарихшысы Райс Меррик бұл қамалды Уэльс ақсүйегі Ифор ап Мьюриг салғанын айтқан, бірақ қамал тарихының осы кезеңі туралы ешқандай жазба жоқ, және қазіргі тарихшылар бұл мәлімдемеге күмән келтіреді. Бірінші қамал, шамасы, 1093 жылдан кейін, Нормандардың Гламорган жері құрылғаннан кейін, шекараның өзгеруіне байланысты тасталып қалған. 1267 жылы Гламорган жерін иеленген Гилберт де Клэр, Гламорганның солтүстігіндегі Сенгенид қаласының төңірегіндегі жерлерді оның туған Уэльс билеушісінен тартып алды. Кейрфилли қамалы жаңа аумақты бақылау үшін салынды, ал Кардифф пен Кейрфилли арасында стратегиялық тұрғыдан орналасқан Кастелл Кох қайтадан иеленді. Қорғанның айналасына тастан жаңа қамал салынды, оған қабырға, дөңгелек мұнара, қақпа және жер астындағы бөлмесінің үстіндегі шаршы зал кірді. Қабырғаның солтүстік-батыс бөлігі талуспен қорғалды, ал қорғанның беткейлері тіктеп, бұрышын арттырылды, нәтижесінде кішкентай, бірақ күшті бекініс пайда болды. 1268 және 1277 жылдар аралығында екі үлкен мұнара, қақпаға айналатын көпір және солтүстік-батыс қабырғаларын қосымша қорғау салынды. Гилберт қайтыс болғаннан кейін, қамал оның әйелі Жоаннаға өтті, және осы кезде ол "Castrum Rubeum" деп аталды, латын тілінде "Қызыл қамал", бұл, әдетте, қызыл құмтас қорғанысының түсіне байланысты болды. Гилберттің ұлы, сондай-ақ Гилберт аталған, 1307 жылы мүлікті мұраға алды. Ол 1314 жылы Баннокберн шайқасында қаза тапты, бұл аймақтағы Уэльс халқының көтерілісін тудырды. Кастелл Кох, шамасы, 1314 жылдың шілдесінде көтерілісшілер тарапынан қиратылды, және оны одан әрі пайдалану мүмкін болмауы үшін бұзылған болуы мүмкін; ол қайта салынбады және орын тасталып қалды.

Бут иелігі

Кастелл Кох қираған күйде қалды; антиквар Джон Лиланд шамамен 1536 жылы оны «бәрі қираған, үлкен емес, бірақ биік» деп сипаттады. Суретші және иллюстратор Джулиус Цезарь Иббетсон 1792 жылы қамалдың маңызды қалдықтары мен көрнекті мұнарасын бейнеледі, қамалдың жанындағы әк пеші де суреттемеге енді. Осы кезеңде қамалдан тас ұрланып, пештерді отынмен қамтамасыз ету үшін пайдаланылған болуы мүмкін. 19 ғасырдың басында белгісіз суретші де осыған ұқсас көріністі суреттеді, суретте қираған жерлерді айнала қоршаған ағаштар көбірек болды. Бірнеше жылдан кейін Роберт Дрейн осы жерді пикниктерге баруға ыңғайлы деп ұсынды және оның жабайы сарымсаққа толы екенін атап өтті. 1760 жылы Бут графы осы қираған жерді сатып алды, сол кезде Джон Стюарт, 3-ші граф, ал 1794 жылдан бастап 1-ші маркиз, леди Шарлотта Виндзорға үйленді, осылайша оның Оңтүстік Уэльстегі иеліктері оның мұрасына қосылды. Джонның немересі Джон Кричтон Стюарт 19 ғасырдың бірінші жартысында Кардифф доктарын дамытты; доктар аса пайдалы болмаса да, Оңтүстік Уэльс аңғарларындағы көмір өнеркәсібінің кеңеюіне жағдай жасады, бұл Бут отбасын едәуір байытты. 2-ші маркиз 1827 жылы Кастелл Кохта темір кенін іздеді және онда темір зауытын салуды қарастырды. Буттың 3-ші маркизі, тағы бір Джон Кричтон Стюарт, 1848 жылы бала кезінде қамал мен отбасылық иелікті мұра етті. Есейген кезде Буттың жер иеліктері мен өнеркәсіптік мұрасы оны әлемдегі ең бай адамдардың біріне айналдырды. Оның қызығушылықтары археология, теология, тіл білімі және тарих сияқты кең салаларды қамтыды. 19 ғасырда Ұлыбританияда ортағасырлық сәулетке қызығушылық артты, 1850 жылы антиквар Джордж Кларк Кастелл Кохты зерттеп, оның нәтижелерін жариялады, бұл қамал туралы алғашқы маңызды ғылыми еңбек болды. Қираған жерлер қираған тас, ағаш, бұта және арамшөптермен жабылған; қорғаныс мұнарасы көбінесе қираған, ал қақпа үйі қираған қалдықтармен жабылған, сондықтан Кларк оны таба алмады. Дегенмен, Кларк сыртқы қабырғаларды «жақсы сақталған» деп санады және қамалдың сақталуын ұсынды, тіпті ағаштармен жабылған тастармен бірге. 1871 жылы Бут өзінің бас инженері Джон Макконниге қамалдың қираған жерлерін қазуды және тазалауды тапсырды. Зерттеулер туралы есепті Уильям Бурджес жазды, ол ортағасырлық сәулетке қызығушылық танытқан сәулетші, ол 1865 жылы Бутпен танысқан. Маркиз кейіннен оны 1860 жылдардың соңында Кардифф қамалын қайта жаңартуға жұмысқа алды, және екеуі жақын серіктестер болды. Кларктың бұрынғы жұмысына көп сілтеме жасай отырып, Бурджестің суреттерімен толыққан есебі екі нұсқаны ұсынды: қираған жерлерді сақтау немесе жазғы демалыс үшін үй құру мақсатында қамалды қайта құру. Есепті алғаннан кейін Бут Бурджеске Кох қамалын готикалық жаңарту стилінде қайта құруды тапсырды.

Қайта құру

Кастелл Кохтың реконструкциясы Кардифф замкісіндегі жұмыстардың қажеттілігі және маркиздің сенімділерінің оның банкротқа ұшырауы мүмкін деген негізсіз алаңдауы себепті 1875 жылға дейін кешіктірілді. Жұмыс басталғанда, бірінші кезекте ас үй мұнарасы, зал блогы және қабырғалар қайта салынды, одан кейін құдық мұнарасы мен қақпа үйі, ал соңғы мұнара соңғы болып қайта жаңартылды. Бургестің жоспарланған реконструкциясының суреттері Буттың Стюарт тауындағы резиденциясында сақтаулы. Суреттерге түрлі өлшемдегі ағаш және гипстен жасалған көптеген модельдер қоса тіркелді, оның ішінде жиһаздың толық көлемді үлгілері де болды. Сыртқы жұмыстардың көп бөлігі 1879 жылдың соңына қарай аяқталды. Нәтиже Бургестің бастапқы жоспарларына жақын болды, бірақ мұнараға ұқсас болуы тиіс қосымша қарау мұнарасы және қорғаныс ағаш қоршаулары жасалмады. Кларк реконструкцияның тарихи аспектілері бойынша Бургеске кеңес беруді жалғастырды, ал сәулетші ұсынылған ерекшеліктерді, мысалы, көпір және шлагбаумды, басқа британдық қамалдардағы сақталған жобалармен салыстырып тексерді. Бургестің Кастелл Кохтағы шеберлер тобында Кардифф замкісінде және басқа да жерлерде онымен бірге жұмыс істегендер көп болды. Оның кеңсе меңгерушісі Джон Чаппл жиһаздың көп бөлігін жобалады, ал Уильям Фрейм жұмыс кеңсесінің басшысы болды. Хорацио Лонсдейл Бургестің бас суретшісі болды және қамалдың қабырғаларын кең аумақты кескінмен безендірді. Оның бас мүсіншісі Томас Николз болды, сондай-ақ ұзақ жылдар бойы серіктес болған итальяндық мүсінші Секкардо Фучинья да жұмыс істеді. Британдық жүзім шаруашылығы туралы тарихи жазбалардан шабыттанған Бьют 1873 жылы Ұлыбританияға коммерциялық жүзімді қайта енгізуді шешті. Ол өзінің бағбаны Эндрю Петтигрюді Францияға оқуға жіберді және 1875 жылы қамалдың төменгі жағында жүзімдіктер отырғызды. Алғашқы өнімдер нашар болды, ал 1877 жылғы алғашқы өнімнен бар болғаны 240 бөтелке шарап алынды. "Панч" журналында айтылғандай, егер шарап жасалса, ол соншалықты жағымсыз болар еді, "оны ішу үшін төрт адам керек болар еді - екеуі құрбанды ұстап тұру үшін, ал біреуі шарапты оның тамағына құю үшін". Қамалдың ашық орналасуы ылғалдың енуіне себеп болады, сондықтан мерзімдік қалпына келтіру жұмыстары қажет болды.

Шолу

Кастелл Коч Тонгвинлейс ауылы мен Таф өзенінің үстіндегі беткейлерде орманды жерді алып жатыр, Кардифф орталығының солтүстік-батысына қарай шамамен 11 км қашықтықта. 1850 жылы Джордж Кларк «сыртқы аула» деп жазған, алайда оның ешқандай іздері қалмаған; мүмкін, бұл сол жердегі бұрынғы әк пешінің қалдықтары болған шығар. Қақпаға ағаш көпір арқылы жетеді, көпірдің бір бөлігі жылмалы көпір болып табылады. Бургес осы көпірді ортағасырлық қамалдардың үлгісімен жасауды жоспарлаған, олардың шабуыл болған жағдайда оңай өртелуге ыңғайлы болуына сенген. Қақпа ғимараты ағаштан жасалған қорғаныс бретшесімен жабдықталған, ал кіреберіс үстінде Бургес портал мен Секкардо Фучинья жасаған «Мария және бала» мүсінін орнатқан. Қамалдағы мұнара шаршы пішінді, тікенекті негізге ие, диаметрі шамалы. 13 ғасырда оңтүстік-батыс жағында латриналары бар іргелес мұнара болған, бірақ оның іздері көбінесе жойылған. Бургес «қамалдағы мұнара» деп атаған құрылыс ортағасырлық кезеңде осы функцияны орындағанына ешқандай дәлел жоқ, және ол бұл атауды Лорд және леди Бьюттің жатын бөлмелерін қайта салынған мұнараға орналастыру туралы бастапқы шешімінен кейін таңдаған болуы мүмкін. Асхана мұнарасы да төртбұрышты, тікенекті негізге орналасқан. Бастапқыда ол екі қабатты болған және ортағасырлық ас үйді қамтыған; Бургес оның биіктігін көтеріп, конустық шатыр мен түтін шығаратын құбырларын қосты. Бұл екі мұнараның қабырғалары негізінде 3 метр қалыңдықпен, ал жоғары қарай 1 метрге дейін жұқарады. Диаметрі шамалы болатын Құдық мұнарасы Қамалдағы мұнарадан немесе Асхана мұнарасынан сәл тар, оның ең төменгі бөлігінде жерге батып кіретін құдық орналасқан. Құдық мұнарасында басқа екі мұнараға тән тікенектіктер жоқ, және ол аулаға қараған, қисық емес, жалпақ артқы жағымен ерекшеленеді, бұл де Кларстардың Керфиллиде салған мұнараларына ұқсас. Мұнаралар архитектура жазушысы Чарльз Хендли Рид сарайдың «скульптуралық және көркем сыртқы көрінісін» құрайды. Диаметрі шамалы, бірақ әртүрлі конустық шатыр дизайнымен және биіктігімен, үстіне мыс алтыннан жасалған желбағыштар орнатылған, олар романтикалық көрініс тудырады, Мэтью Уильямс оны «Таф аңғарына Вагнерлік рухты әкеледі» деп сипаттаған. Мұнаралардың дизайны заманауи француз сәулетшісі Эжен Виолет ле Дюктың жұмысына ұқсас, оның ішінде Каркассон және Айгль мен Чильон қамалдарын қалпына келтірулері. Кастелл Кохтың сыртқы көрінісі 13 ғасырдың ағылшын ортағасырлық дизайнына сәйкес келеді, бірақ Готикалық қайта жандану қозғалысының ықпалымен, Англияға қарағанда Франция немесе Швейцариядағы бекіністерге көбірек ұқсайтын конустық шатырларды қосу тарихи тұрғыдан дұрыс емес. Ол тарихи негіздеме келтіргенімен (қосымшаны қараңыз), Бургес шатырларды негізінен сәулеттік әсер үшін таңдады, олардың «көріктірек» көрінетінін және қамал ішінде тұру үшін қосымша орын беретінін айтты. Үш мұнарадан ұзындығы бойынша моттың үстінде орналасқан шағын овалды аулаға кіруге болады. Ауланың ішкі жағында ағаштан жасалған таза және реттелген галереялар мен қабырғалар бойлап созылады; тарихшы Питер Флауд оны «бәлкім, тарихи қойылым үшін артқы фонға ұқсайды» деп сынға алды. Бургес ауланың солтүстік-батыс жағындағы қабырғаны 1 метр қалыңдықпен, жебе саңылауларымен және қоршаумен қайта салды.

Интерьер

Қалдық, құдық мұнарасы және ас үй мұнарасы бірнеше пәтерлерді қамтиды, олардың негізгі бөлігі – Кастелянның бөлмелері Қалдық ішінде орналасқан. Зал, қонақ бөлмесі, Лорд Бьюттің жатын бөлмесі және Леди Бьюттің жатын бөлмесі 19 ғасырдағы Ұлыбританияның жоғары Викториандық готика стилін көрсететін бөлмелер жиынтығын құрайды. Қамалдың сырты 13 ғасыр сәулетімен ұқсату үшін әдейілеп жасалған, ал ішкі жағы таза Викториандық стильде болды. Бурджестің Кардифф қамалы мен Кастелл Кохты безендіруі туралы Хэндли Рид былай деп жазды: "Мен әлі бір дизайнердің қолынан шыққан, біртектілік және толықтық, орындалу сапасы немесе идеяның жаңалығы тұрғысынан Уэльс қамалдарының ең жақсы интерьерлерімен шайқаса алатын жоғары викториандық интерьерлерді көрген емеспін. Ал таң қалдыру күші жағынан Бурж бәрінен де жоғары тұрады."

Той залы

Банкет залы 35 фут (11 метр) биіктігіндегі төбесімен орналасқан және зал блогының бүкіл бірінші қабатын алып жатыр. Бурджес Бьютті және антиквари Джордж Кларкты ортағасырлық залдың бірінші қабатта тұрғанына көндірді. Оның бастапқы жоспарында құдық мұнарасы арқылы немесе ішкі галереяны толық айналып, сурет салу бөлмесіне жақын өткел арқылы залға кіруге мүмкіндік беретін екі қиын жол қарастырылған. Алайда, екі тәсіл де Бьюттің қанағаттандырмады, сондықтан 1878/9 жылдары ішкі галерея басындағы терезе кеңейтіліп, қазіргі кіреберіс жасалды. Зал әсемдігімен ерекшеленбейді; сәулет тарихшысы Джон Ньюман оның әшекейлеуін "әлсіз" және "нақты бағыты жоқ" деп, ал Крук "қансыз" деп сынады. Залда ортағасырлық қолжазбаларға ұқсас суреттер салынған және өрнектелген төбелер бар. Қабырға суреттерін Хорацио Лонсдейл жобалап, Кэмпбелл, Смит және компания орындаған. Жиһазды Джон Чаппл жасаған, ол лорд Бьюттің Кардиффтегі шеберханасында дайындалған. Бөлменің конустық түтіні 15 ғасыр француз үлгілеріне ұқсас, ал оның ішінде Томас Николз жасаған мүсін орналасқан. Сәулет тарихшысы Марк Жируар бұл мүсіннің еврей патшасы Дәуітті бейнелейтінін болжаса да, көптеген тарихшылар мүсінде Британиялық Люциус бейнеленгенін, ол аңыз бойынша жақын орналасқан Кардиффтегі Лландафф діни округінің негізін қалаушы деп санайды.

Сызба бөлмесі

Сегізбұрышты қонақ бөлмесі бекіністің бірінші және екінші қабаттарын алып жатыр. Төбесі Виолет Ле Дюк Куси шатосындағы жұмысына ұқсас күмбезді тас қабырғалармен сүйеніп тұр, ал бөлменің төменгі және жоғарғы бөліктері әншілер галереясымен бөлінеді. Ғимараттың бастапқы жоспарларында әр қабатта жеке-жеке бөлме болған, бірақ жаңа дизайн 1879 жылы ғана қабылданды, ол кезде Бургес «сәндік безендіруге көбірек көңіл бөлуді» ниет еткенін айтқан. Бөлменің әшекейлеуі Ньюман сипаттаған «табиғаттың құнарлылығы мен өмірдің нәзіктігі» тақырыптарына баса назар аударады. Томас Николлстың жасаған каминінде Тағдырдың үш қарындасы бейнеленген – өмір жібін тігуші, өлшеуші және кесуші грек құдайлары. Төбедегі күмбездерге көбелектер бейнеленген, олар бөлменің ең жоғарғы нүктесіндегі алтын күн сәулесіне қарай көтеріледі, ал аралықтарда жұлдызды аспанға ұшып бара жатқан қанатты құстар бейнеленген. Бөлменің периметрі бойынша 58 панель орналасқан, әрқайсысында бірегей немесе бірнеше өсімдіктер бейнеленген, ал олардың үстінде Эзоптың 24 мысалынан алынған жануарларды бейнелейтін қабырғалық суреттер салынған. Өсімдіктер – Лорд Бьют жыл сайын қыстайтын Жерорта теңізінің жабайы гүлдері. Есіктердің ою-өрнектерінде құстар, кесірткелер және басқа да жануарлар бейнеленген. Тарихшы Терри Мишем қонақ бөлмесі мен Леди Бьюттің жатын бөлмесінің «әсерімен өте күшті, қамалдың ең маңызды екі интерьері» екенін жазды. Архитектура туралы жазатын Эндрю Лилволл Смит қонақ бөлмесін «Бургестің» деп санады, оның «орта ғасырлардың романтикалық көрінісін» бейнелейді. Бургес тірі кезінде жасалған төбедегі әшекейлеу, фрескалардың және Леди Бьюттің жатын бөлмесінің әшекейлеуінен ерекшеленеді, олар Бургес қайтыс болғаннан кейін Уильям Фрейм мен Хорацио Лонсдейлдің басшылығымен аяқталды. Бургестің туындылары ерекше жоғары готика стилінде, ал кейінгі жұмыстар 1880 жылдарға қарай танымал болған эстетикалық қозғалыстың жұмсақ түстері мен мінезіне көбірек ұқсайды.

Лорд Бьюттің төсек бөлмесі

Қалдықтағы басқа бөлмелермен салыстырғанда, Винч бөлмесінің үстінде орналасқан Лорд Бьюттің жатын бөлмесі салыстырмалы түрде кішкентай және қарапайым. Бастапқы жоспарда Бьюттің жеке тұрғыны Keep-те болуы тиіс еді, бірақ 1879 жылы Drawing Room-ді екі қабатты бөлмеге кеңейту жоспарды кейіннен өзгертуді қажет етті. Жатын бөлмесі әсем ойылған отын ошағымен жабдықталған. Бөлмеден ішкі аулаға қарап тұрған балконға және қақпа аркасының үстіндегі бреташқа есіктер шығады. Жиһаздың көп бөлігі Шаппл жасаған, және Бургестен кейінгі кезеңге жатады, алайда жуыну және киім шешу столдары Бургестің Лондондағы үйі, Тауэр Хаус үшін жасаған екі нұсқасы – Нарцисс жуыну және Крокер киім шешу столдарының – қарапайымдалған түрлері. Бұл жатын бөлмесі де қамалдың көптеген бөлмелеріне қарағанда әлдеқайда аз безендірілген, қабырғаларда қарапайым, штампталған геометриялық өрнектер кеңінен қолданылған. Крук бұл Леди Бьюттің жатын бөлмесіндегі қамалдың мәдени шыңына дейін "спартандық" демалыс сыйлайды деп санайды, бірақ Флоуд нәтижені "сұрдымды" және зәулім безендірілген бөлмелермен салыстырғанда бос деп есептейді. Бөлмеде гардеробтар мен басқа да сақтау орындары болмағандықтан, оны тұрақты пайдалану қиын болар еді.

Леди Бьюттың төсек бөлмесі

Леди Бьюттің жатын бөлмесі мұнараның жоғарғы екі қабатын құрайды, мұнараның конустық шатырына қарай көтерілетін, оюлы екі күмбезді төбесі бар. Бөлме Бургестің қайтысынан кейін аяқталды, және ол бөлменің құрылысының эскизін жасағанмен, оның әшекейлеуінің егжей-тегжейлі жоспарларын жасаған жоқ. Оның командасы бөлме туралы оның көзқарасын іске асыруға тырысты – «Бургес мырза осылай істеген болар ма?» – Уильям Фрейм 1887 жылы Николске хатында сұрады, бірақ бөлменің ішкі әшекейлеуі 1887 және 1888 жылдары Бьют пен оның әйелінің қатысуымен Лонсдейлдің жұмысы болды. Бөлме дөңгелек пішіндес, терезелердің ойықтары сыртқы жағында аркалар тізбегін құрайды. Бөлме сәнді әшекейленген, махаббат тақырыбында, төбесінде мүсінделген маймылдар, анорлар және жүзімдердің лозалары, ал бағандардың үстінде ұя салған құстар бейнеленген. Лорд Бьют маймылдарды тым «әдепсіз» деп ойлады. Каминнің үстінде грек рухының құдайы Психеяның қанатты мүсіні орналасқан, ол Бут әулетінің гербі бейнеленген жүрек пішіндес қалқанды ұстап тұр. Джон Чапплдің жобалаған жуынатын раковинасында айдаһар пішіндес кран және ыстық және суық суға арналған, мұнара тәрізді ойықтары бар цистерналар бар. Маркизаның қызыл және алтын түсті төсегі – бөлменің ең маңызды жиһазы, ол Виолет ле Дюк салған ортағасырлық суреттің негізінде жасалған. Крук төсекті «ортағасырлық, тіпті өте қолайсыз» деп сипаттады. Жатын бөлмесі мори стилінде, бұл орталық Виктория дәуіріндегі интерьер дизайнында танымал болған, және Бургестің Кардифф сарайындағы Араб бөлмесіндегі және Йоркширдегі Стэдли Роялдегі Сент-Мария шіркеуінің ғибадатханасындағы ертедегі жұмыстарын еске түсіреді. Лилволл Смит бөлмені «мори стиліндегі күмбезбен, қоңыр және алтын түске боялған жиһазбен және шыныдан жасалған кристалл шарлармен әшекейленген үлкен, төмен төсекпен» «Мың бір түнді» еске алатын көрініс ретінде сипаттады. Питер Флауд осы мори тақырыбының эклектикалық сипатын сынап, оны Бургестің Араб бөлмесіне қолданған тұрақты стильмен салыстырды, бұл жатын бөлмесіне тым театрлық, тіпті пантомима сияқты мінез бергенін айтты. Тарихшы Мэтью Уильямс Лонсдейлдің күш-жігеріне Бургестің өзі бөлмеге әкелген қиялы мен шеберлігі жетіспейді деп есептеді.

Басқа бөлмелер

Жылдамдеткіш бөлмесі немесе Винч бөлмесі Қақпа үйінде орналасқан, ол суретханадан кіретін жерде. Бұл бөлме көпір мен қорғаушы торды басқаруға арналған жұмыс істейтін механизмді қамтиды. Жабдықтар бастапқыда екінші қабатқа орнатылуы жоспарланған, өйткені Бургес оны тарихи тұрғыдан ең нақты орын деп санаған. Бірақ кейінірек жобаға енгізілген өзгерістер Лорд Бьюттің жатын бөлмесін сол жерге көшіруге әкеп соқты, нәтижесінде жабдықтар қарапайымдатылып, бірінші қабатқа орналастырылды. Жылдамдеткіш бөлмесінде шабуылдаушыларға қайнаған су мен май құюға мүмкіндік берген өлтіру тесіктері бар, Бургес осылай ойлаған. Алғашқыда Құдық мұнарасының шатырына орнатылған, бірақ 1891 жылға дейін алынып тасталған оратория жиырма түрлі түсті әйнек терезелермен әсемделген. Осы терезелердің ондайы Кардифф қамалында, ал қалған ондайы осы жерде көрсетілуде; екі жоғалған терезе 2011 жылы қамалға қайтарылды. Қамалдың басқа бөлмелеріне Леди Маргарет Бьюттің жатын бөлмесі, қызметшілердің залы және ас үй кіреді.

Ерекше ғылыми маңызы бар жерлер

Тафф шатқалы деп аталатын қамалдың төңірегіндегі ормандар Британ аралдарындағы ең батыс табиғи емен ормандарының бірі болып табылады. Онда иттің сынабы, рапсония, санниклдер, құс ұясы орхидеясы, үлкен көбелек орхидеясы және сары құс ұясы гүлдері өседі. Қамалдың оңтүстік-шығысында бұрынғы жүзімзардың орнында тоғыз тесікті гольф алаңы орналасқан.