Жаңа Голландия: 17 ғасырдағы голланд колониясы Солтүстік Америкада

Кіріспе

17 ғасырдағы Солтүстік Америкадағы голланд отарлығы

Америка Құрама Штаттары
Коннектикут
Делавэр
Нью-Джерси
Нью-Йорк

| халық саны (1630 жылы) = 350| қазіргі Америка Құрама Штаттарының шығыс жағалауында орналасқан Голландия Республикасының 17 ғасырдағы отарлық провинциясы. Игерілген аумақтар Делмарва түбегінен Кейп-Кодқа дейін созылған. Нью-Йорк, Нью-Джерси, Делавэр және Коннектикут штаттарына айналған жерлерде қоныстар құрылды, Пенсильвания мен Род-Айлендте шағын бекіністер болды. Колония 1621 жылы Голландияның Батыс Үндістан компаниясы (GWC) тарапынан Солтүстік Америкадағы тері саудасынан пайда табу мақсатымен құрылды. Қоныстану GWC-нің саясатты тиімсіз басқаруы мен үндістермен болған қақтығыстардың салдарынан бастапқыда тоқтап қалды. Жаңа Швецияның шведтік Оңтүстік компаниясының қоныстануы оның оңтүстік жағына тиісті, ал шығыс шекарасы кеңейіп жатқан Жаңа Англия Конфедерациясына сәйкес қайтадан белгіленді. Колония 1650 жылдары қарқынды өсімді басынан өткерді және Солтүстік Атлантикадағы сауданың маңызды орталығына айналды. Голландтар 1655 жылы Жаңа Швецияны жаулап алды, бірақ Екінші ағылшын-голландия соғысы кезінде Жаңа Амстердамды басып алғаннан кейін Жаңа Нидерландыны ағылшыздарға берді. 1673 жылы голландтар колонияны қайта басып алды, бірақ үшінші ағылшын-голландия соғысын аяқтаған Вестминстер келісімі (1674) бойынша одан бас тарды. Жаңа Нидерландтың тұрғындары (жаңа нидерландтар) еуропалық отарлаушылар, үндістер және құл ретінде әкелінген африкалықтар болды. Үндістерді есептемегенде, 1650 жылы колонияның халқы, олардың көп бөлігі голланд тегінен емес, 4 301 адамды құрады. Сонымен қатар, философиялық және теологиялық қайшылықтар Еуропаның барлық құрлығындағы әскери шайқастарда көрініс тапты. Голландия Республикасы көптеген зиялылардың, халықаралық бизнесмендердің және діни қашқынның үйіне айналды. Америкада ағылшыздардың Вирджиния штатындағы Джеймстаунда, француздардың Порт-Рояль мен Квебекте шағын қоныстары болды, ал испандықтар Оңтүстік Америка мен Кариб теңізінде отарларын құрып жатты. 1609 жылы ағылшын теңіз капитаны және зерттеуші Генри Хадсон Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясы (VOC) тарапынан Азияға Солтүстік-Шығыс жолын табу үшін жалданып, Скандинавия мен Ресейді айналып өтті. Екінші рет Арктика мұзына тап болғаннан кейін үйіне қайтудың орнына, солтүстік-батыс жолын іздеу үшін батысқа қарай жүзіп кетті. Ол "Хальв Маэн" атты қайықта Солтүстік Американың солтүстік-шығыс жағалауының суларын зерттеумен аяқтады. Оның алғашқы жері Ньюфаундленд, екіншісі Кейп-Код болды. Хадсон Тынық мұхитына өту Сент-Лоуренс өзені мен Чесапик шығанағы арасында деп сенді, сондықтан ол шығанаққа оңтүстікке қарай жүзіп, содан кейін солтүстікке бұрылып, жағалаумен бірге жүрді. Делавэр шығанағынан ол өзеннің жолын іздеп, өзеннің жоғары жағына қарай жүзіп барады. Бұл әрекетті құмды жағалар тоқтатты, ал "Хальв Маэн" солтүстікке қарай жағалау бойымен жалғасты. Санди-Хукты өтіп кеткеннен кейін Хадсон мен оның командасы Нароузға (Narrows) кіріп, Жоғарғы Нью-Йорк шығанағына кірді. Ол өз есімін алған үлкен өзеннен жоғары қарай жүзіп кетті. Ол бірнеше күннен кейін Нью-Йорк штатындағы Трояда судың терең емес екенін байқады. Голландияға оралған соң, Хадсон өзінің ұжымын кішігірім көлемде тері, әшекейлер, киімдер және кішігірім өндіріс тауарларын айырбастаумен айналысуға дайын болатын құнарлы жер мен достық адамдарды тапқанын хабарлады. Оның баяндамасын алғаш рет 1611 жылы Лондондағы голланд консулы Эммануэль ван Метерен жариялады. Бұл жаңа сауда ресурсын пайдалану қызығушылығын оятып, голланд саудагерлерінің көбірек экспедицияларды қаржыландыруына түрткі болды. Арноут Фогельс сияқты саудагерлер 1610 жылдың шілдесінде бұл табылған жерді пайдалану үшін алғашқы сапарды бастады. 1611-1612 жылдары Амстердам адмиралтейлігі Қытайға өту жолын табу үшін екі құпия экспедиция жіберді. Адриан Блок, Хендрик Кристиансен және Корнелиус Якобсен Мей 1611 және 1614 жылдар аралығында төрт сапарда Мэриленд пен Массачусетс арасындағы аумақты барлап, зерттеу және картаға түсірді. Бұл зерттеулер мен кестелер Блоктың картасында біріктірілді, ол алғаш рет Жаңа Нидерланд атауын қолданды; оны карталарда Nova Belgica деп те атады. Осы кезеңде үндістермен сауда-саттық болды. Тері саудагері Хуан Родригес Санто-Доминго қаласында туған. Ол Манхэттенге 1613-1614 жылдар қысында келді, ол терілерді ұстап, голландтардың өкілі ретінде үндістермен сауда жасады. Ол Нью-Йорк қаласының тұңғыш тіркелген тұрғыны болды.

| population estimate = 350 (in 1630) was a 17th century colonial province of the Dutch Republic located on the east coast of what is now the United States of America. The claimed territories extended from the Delmarva Peninsula to Cape Cod. Settlements were established in what became the states of New York, New Jersey, Delaware, and Connecticut, with small outposts in Pennsylvania and Rhode Island. The colony was originally conceived by the Dutch West India Company (GWC) in 1621 to capitalize on the North American fur trade. Settlement initially stalled because of policy mismanagement by the GWC, and conflicts with Native Americans. The settlement of New Sweden by the Swedish South Company encroached on its southern flank, while its eastern border was redrawn to accommodate an expanding New England Confederation. The colony experienced dramatic growth during the 1650s, and became a major center for trade across the North Atlantic. The Dutch conquered New Sweden in 1655, but during the Second Anglo Dutch War, surrendered New Netherland to the English following the capture of New Amsterdam. In 1673, the Dutch retook the colony but relinquished it under the Treaty of Westminster (1674) that ended the Third Anglo Dutch War. The inhabitants of New Netherland (New Netherlanders) were European colonists, Native Americans, and Africans imported as slave laborers. Not including Native Americans, the colonial population, many of whom were not of Dutch descent, was 4,301 in 1650, Simultaneously, philosophical and theological conflicts were manifested in military battles throughout the European continent. The Dutch Republic had become a home to many intellectuals, international businessmen, and religious refugees. In the Americas, the English had a settlement at Jamestown, Virginia, the French had small settlements at Port Royal and Quebec, and the Spanish were developing colonies in South America and the Caribbean. In 1609, English sea captain and explorer Henry Hudson was hired by the Dutch East India Company (VOC) to find a Northeast Passage to Asia, sailing around Scandinavia and Russia. He was turned back by the ice of the Arctic in his second attempt, so he sailed west to seek a Northwest Passage rather than return home. He ended up exploring the waters off the northeast coast of North America aboard the flyboat Halve Maen. His first landfall was at Newfoundland and the second at Cape Cod. Hudson believed that the passage to the Pacific Ocean was between the St. Lawrence River and Chesapeake Bay, so he sailed south to the Bay, then turned northward, traveling close along the shore. From Delaware Bay, he began to sail upriver looking for the passage. This effort was foiled by sandy shoals, and the Halve Maen continued north along the coast. After passing Sandy Hook, Hudson and his crew entered the Narrows into the Upper New York Bay. Hudson believed that he had found the continental water route, so he sailed up the major river that now bears his name. He found the water too shallow to proceed several days later at the site of Troy, New York. Upon returning to the Netherlands, Hudson reported that he had found a fertile land and an amicable people willing to engage his crew in small scale bartering of furs, trinkets, clothes, and small manufactured goods. His report was first published in 1611 by Emanuel van Meteren, the Dutch Consul at London. This stimulated interest in exploiting this new trade resource, and it was the catalyst for Dutch merchant traders to fund more expeditions. Merchants such as Arnout Vogels sent the first follow up voyages to exploit this discovery as early as July 1610. In 1611–1612, the Admiralty of Amsterdam sent two covert expeditions to find a passage to China with the yachts Craen and Vos, captained by Jan Cornelisz Mey and Symon Willemsz Cat respectively. Adriaen Block, Hendrick Christiaensen, and Cornelius Jacobsen Mey explored, surveyed, and mapped the area between Maryland and Massachusetts in four voyages made between 1611 and 1614. These surveys and charts were consolidated in Block's map, which used the name New Netherland for the first time; it was also called Nova Belgica on maps. During this period, there was some trading with the Native American population. Fur trader Juan Rodriguez was born in Santo Domingo of Portuguese and African descent. He arrived in Manhattan during the winter of 1613–1614, trapping for pelts and trading with the Indians as a representative of the Dutch. He was the first recorded non native inhabitant of New York City.

Шарттелген сауда компаниялары

Голландиялық сауда компанияларының жаңа картада белгіленген аймақтардағы бірден-бір және қарқынды бәсекелестігі Амстердамдағы дау-дамайларға және реттеу қажеттігіне әкеп соқты. Жеті Біріккен Нидерланд Республикасының басқару органы – Штаттар Генералы 1614 жылдың 17 наурызында 40-шы және 45-ші параллельдер арасындағы саудаға эксклюзивті патент беру туралы жариялады. Бұл монополия төрт сапарға дейін күшінде болар еді, ал барлық төрт сапар марапатталғаннан кейін үш жыл ішінде жүзеге асырылуы тиіс еді. Жаңа Нидерланд компаниясы – сауда компанияларының альянсы болды және олар 1618 жылдың 1 қаңтарында мерзімі біткен патентті алу үшін Адриан Блоктың картасын пайдаланды. Жаңа Нидерланд компаниясы Делавэр аңғарының зерттеуін тапсырды, ал Монникендамнан келген Корнелис Хендрикс 1616 жылы Zuyd Rivier (Оңтүстік өзенін) шығанағынан бастап солтүстікке қарай кеме жүретін ең алыс жерге дейін зерттеді. Оның байқаулары 1616 жылы салынған картада сақталған. Хендрикс Америкада салынған "IJseren Vercken" (Темір шошқа) кемесімен сапар жасады. Зерттеулерге қарамастан, компания Штаттар Генералынан 38-ші және 40-шы параллельдер арасындағы аймаққа эксклюзивті патент ала алмады. Штаттар Генералы 1614 жылы Жаңа Нидерландыны жеке, коммерциялық жоба ретінде дамыту үшін патенттер берді. Ұзақ өтпей, саудагерлер Гудзон өзені бойындағы Олбани маңындағы Касл аралында Нассау бекінісін салды. Бұл бекініс өзен арқылы жүретін көліктерді тонаушылардан қорғау және үндістермен тері саудасын жүргізу үшін салынды. Алайда, бекіністің орналасқан жері жаз айларында аралдың суға батуына байланысты тиімсіз болып шықты және патент мерзімі біткеннен кейін 1618 жылы тастап кетілді. Жеті Біріккен Нидерланд Республикасы 1621 жылдың 3 маусымында Голландияның Батыс Үндістан компаниясына (GWC) (Geoctroyeerde Westindische Compagnie) жарғы берді, ол компанияға Батыс Африкада (Рак тропигі мен Ізгі Үміт мүйісі арасында) және Америкада жұмыс істеудің эксклюзивті құқығын берді. Голландиялықтар терілерді, әсіресе бобыл терілерін ұстап, өңдеп, жергілікті халықтан жеткізіп алуға тәуелді болды. Һадсонның махикандықтармен бейбіт қарым-қатынасы оларды 1614 жылы Форт-Нассауды салуға ынталандырды, ол көптеген гарнизондық сауда бекеттерінің біріншісі болды. 1628 жылы Мохоуктар (Ирокездер конфедерациясының мүшелері) Коннектикутқа шегінген махикандарды жеңді. Мохоуктар голландтармен тері саудасында монополияға жақын болды, өйткені олар Нью-Йорк штатының орталық аймағы арқылы Адирондак таулары мен Мохоук аңғарын бақылады. Нью-Йорк шығанағы мен төменгі Гудзон өзені бойындағы Алгонкин Ленапе халқы маусымдық көшіп-қонушылар еді. Голландтар көптеген тайпаларды бірге "Өзен үндістері" деп атады және олар Wecquaesgeek, Hackensacks, Raritans, Canarsee және Tappans сияқты жер-атаулармен байланысты экзонимдерді білді. Осы топтар Жаңа Нидерландтармен ең көп байланыста болды. Мунсилер таулы аймақтарда, Гудзон аңғарында және Нью-Джерсидің солтүстігінде қоныстанды.

The immediate and intense competition among Dutch trading companies in the newly charted areas led to disputes in Amsterdam and calls for regulation. The States General was the governing body of the Republic of the Seven United Netherlands, and it proclaimed on 17 March 1614, that it would grant an exclusive patent for trade between the 40th and 45th parallels. This monopoly would be valid for four voyages, and all four voyages had to be undertaken within three years of the award. The New Netherland Company was an alliance of trading companies, and they used Adrian Block's map to win a patent that expired on 1 January 1618. The New Netherland Company also ordered a survey of the Delaware Valley, and Cornelis Hendricksz of Monnickendam explored the Zuyd Rivier (South River) in 1616 from its bay to its northernmost navigable reaches. His observations were preserved in a map drawn in 1616. Hendricksz made his voyages aboard the IJseren Vercken (Iron Hog), a vessel built in America. Despite the survey, the company was unable to secure an exclusive patent from the States General for the area between the 38th and 40th parallels. The States General issued patents in 1614 for the development of New Netherland as a private, commercial venture. Soon after, traders built Fort Nassau on Castle Island in the area of Albany up Hudson's river. The fort was to defend river traffic against interlopers and to conduct fur trading operations with the Indians. The location of the fort proved to be impractical, however, due to repeated flooding of the island in the summers, and it was abandoned in 1618 when the patent expired. The Republic of the Seven United Netherlands granted a charter to the Dutch West India Company (GWC) (Geoctroyeerde Westindische Compagnie) on 3 June 1621, which gave the company the exclusive right to operate in West Africa (between the Tropic of Cancer and the Cape of Good Hope) and the Americas. The Dutch depended on the native nations to capture, skin, and deliver pelts to them, especially beaver. It is likely that Hudson's peaceful contact with the Mahicans encouraged them to establish Fort Nassau in 1614, the first of many garrisoned trading stations. In 1628, the Mohawks (members of the Iroquois Confederacy) conquered the Mahicans, who retreated to Connecticut. The Mohawks gained a near monopoly in the fur trade with the Dutch, as they controlled the upstate Adirondacks and Mohawk Valley through the center of New York. The Algonquin Lenape population around New York Bay and along the lower Hudson River were seasonally migrational people. The Dutch called the numerous band collectively the River Indians, known the exonyms associated with place names as the Wecquaesgeek, Hackensacks, Raritans, Canarsee, and Tappans. These groups had the most frequent contact with the New Netherlanders. The Munsee inhabited the Highlands, Hudson Valley, and northern New Jersey,

Ерте тұрақтандыру

Солтүстіктегі француз сияқты, голландиялықтар да тері саудасына қызығушылық танытты. Осы мақсатта олар ирокездердің бес тайпасымен шартты қарым-қатынас орнатып, терілер келген орталық аймақтарға қол жеткізуді жеңілдетті. Голландиялықтар уақыт өте келе феодалдық аристократияны қолдады, бұл Хадсон өзені аймағына қоныс аударушыларды тарту үшін жасалды, бұл еркіндіктер мен бостандықтар жарғысы ретінде танылды. Оңтүстікке қарай, голландиялықтармен байланысы бар швед сауда компаниясы үш жылдан кейін Делавэр өзені бойында алғашқы қонысын құруға тырысты. Өзінің бекінісін нығайтуға жеткілікті ресурсы болмаған Жаңа Швеция біртіндеп Жаңа Голландияға, содан кейін Пенсильвания мен Делавэрге қосылды. 1613 жылы "Тигр" (Tijger) атты голланд кемесінің экипажы бірнеше шағын лашықтардан тұратын уақытша лагерь салған, кеме Хадсон өзенінде өртенген болатын. Ылдамдап, Гудзон (Солтүстік өзен) және Мохок өзендерінің қосылған жерінде екі Форт-Нассаудың біріншісі салынды, ал кішкентай фабрикалар немесе сауда посттары пайда болды, онда алгонкин және ирокез халқымен сауда жасауға болады, мүмкін Шенектади, Эзопус, Квиннипиак, Коммунипау және басқа да жерлерде. 1624 жылы Жаңа Нидерланд Голландия Республикасының провинциясы болды, ол Солтүстік Америкадағы иеліктерінің солтүстік шегарасын 42 градусқа дейін төмендетті, бұл Кейп-Кодтың солтүстігіндегі ағылшындардың талабын мойындады. Голландиялықтар провинцияның үш маңызды өзенін Zuyd Rivier (Оңтүстік өзен), Noort Rivier (Солтүстік өзен) және Versche Rivier (Таза өзен) деп атады. Аумақтық талаптарды сақтау үшін жаңа жерлерді ашу, картаға түсіру және тұрақты қоныстар құру қажет болды. Осы мақсатта 1624 жылдың мамыр айында GWC 30 отбасын Форт-Оранжға және Нотен-Эйлантқа (қазіргі Губернатор аралы) Норт-Ривердің сағасында қондырды. Олар Корнелис Якобс Май басқаруымен "Нью-Нёдерланд" кемесінен түсті, ол Жаңа Нидерландтың алғашқы директоры болды. Келесі жылы оның орнын Виллем Верхулст басты. 1625 жылдың маусым айында "Жылқы, Сиыр, Қой" атты үш кемемен Нотен-Эйлантқа тағы 45 қоныс аударды, сонымен қатар 103 жылқы, тұқымды мал, сиыр, шошқа және қой жеткізілді. Көбінесе қоныс аударушылар аумақтағы әртүрлі гарнизондарға таратылды: Оранж фортына, Фреш өзеніндегі Киевитс Хокке және Оңтүстік өзеніндегі Вильгельм фортына. Көшіп келгендердің көп бөлігі голландиялық емес, валлондықтар, француз гугеноттары немесе африкалықтар (көпшілігі құл ретінде жұмыс істеді, кейбіреулері кейін "жартылай еркін" мәртебеге ие болды).

Like the French in the north, the Dutch focused their interest on the fur trade. To that end, they cultivated contingent relations with the Five Nations of the Iroquois to procure greater access to key central regions from which the skins came. The Dutch encouraged a kind of feudal aristocracy over time, to attract settlers to the region of the Hudson River, in what became known as the system of the Charter of Freedoms and Exemptions. Further south, a Swedish trading company that had ties with the Dutch tried to establish its first settlement along the Delaware River three years later. Without resources to consolidate its position, New Sweden was gradually absorbed by New Holland and later in Pennsylvania and Delaware. In 1613, temporary camp comprising a number of small huts was built by the crew of the "Tijger" (Tiger), a Dutch ship under the command of Captain Adriaen Block, which had caught fire while sailing on the Hudson. Soon after, the first of two Fort Nassaus was built at the confluence of the Hudson (North River) and Mohawk rivers, and small factorijen or trading posts went up, where commerce could be conducted with the Algonquian and Iroquois population, possibly at Schenectady, Esopus, Quinnipiac, Communipaw, and elsewhere. In 1624, New Netherland became a province of the Dutch Republic, which had lowered the northern border of its North American dominion to 42 degrees latitude in acknowledgment of the claim by the English north of Cape Cod. The Dutch named the three main rivers of the province the Zuyd Rivier (South River), the Noort Rivier (North River), and the Versche Rivier (Fresh River). Discovery, charting, and permanent settlement were needed to maintain a territorial claim. To this end in May 1624, the GWC landed 30 families at Fort Orange and Noten Eylant (today's Governors Island) at the mouth of the North River. They disembarked from the ship Nieu Nederlandt, under the command of Cornelis Jacobsz May, the first Director of the New Netherland. He was replaced the following year by Willem Verhulst. In June 1625, 45 additional colonists disembarked on Noten Eylant from three ships named Horse, Cow, and Sheep, which also delivered 103 horses, steers, cows, pigs, and sheep. Most settlers were dispersed to the various garrisons built across the territory: upstream to Fort Orange, to Kievits Hoek on the Fresh River, and Fort Wilhelmus on the South River. Many of the settlers were not Dutch but Walloons, French Huguenots, or Africans (most as enslaved labor, some later gaining "half free" status).

Солтүстік өзен мен Манхэттен

1626 жылы Питер Минуит Жаңа Нидерландтың директоры болып тағайындалды және жаңа колонияның тағдырына зор әсер еткен шешім қабылдады. Алғашқыда провинцияның астанасы Оңтүстік өзенінде орналастыру жоспарланған, бірақ жазда маса шабуылына және қыста су жолдарының мұздануына ұшырауы мүмкін екені тез анықталды. Оның орнына ол Хадсон зерттеген өзеннің сағасындағы, сол кезде Солтүстік өзен деп аталған Манхэттен аралын таңдады. Минуит жергілікті халықпен бірнеше тауар саудаласты және компания саясатына сәйкес, олардан сатып алғанын мәлімдеді. Ол оңтүстік жағында Амстердам бекінісін салуға бұйрық берді, оның төңірегінде сол заманғы тілде Манхэттос деп аталатын провинцияның орталығы қалыптасты, ал емес Жаңа Нидерланд. Питер Янссон Шагеннің хатына сәйкес, 1626 жылдың 24 мамырында Питер Минуит және Батыс Индия компаниясының валлондық отарлаушылары Манхэттен аралын есімдері белгісіз жергілікті тұрғындардан сатып алды, олардың Манхэттеннің канарисі тайпасынан екені болжанып отыр. Сауда тауарларының құны 60 гульденге бағаланды, көбінесе 24 АҚШ долларына тең деп есептеледі. 60 гульден туралы мәлімет 1626 жылдың қараша айында Голландияның Генерал-эштатының өкілі және Голландияның Батыс Индия компаниясының кеңесінің мүшесі Питер Янсзон Шагеннің Генерал-эштатқа жолдаған хатынан алынған. 1846 жылы Нью-Йорк тарихшысы Джон Ромейн Бродхед 60 гульденді (немесе 60 флорин) 24 АҚШ долларына айналдырды (ол 24 доллар = 60 флорин / 2,5 есебін жасады, себебі АҚШ доллары қате түрде голландтық риксдальдермен, стандартты құны 2,5 гульденге тең деп шатастырылды). "Өзгермелі баға туралы миф өзіне қайшы болғандықтан, сатып алу бағасы мәңгілікке жиырма төрт доллар болып қалады", - деді авторлар Эдвин Г. Берроуз және Майк Уоллес Нью-Йорк тарихында. Амстердамның әлеуметтік тарих институтының мәліметтері бойынша, 1626 жылы алпыс гульденнің құны 2006 жылы шамамен 1000 долларға, ал 2020 жылы 963 долларға бағаланды. Күміс бағасына сүйене отырып, "The Straight Dope" газеті 1992 жылы 72 долларға тең баға есептеді. Тарихшылар Джеймс және Мишель Невиус 2014 жылы бұл мәселені қайта қарастырып, пиво мен бренди бағасын ақшалай эквивалент ретінде пайдаланғанда, Минуит төлеген бағаның қазіргі доллармен 2600 мен 15600 доллар аралығындағы сатып алу қабілетіне ие болатынын ұсынды. Жазушы Натаниел Бенчлидің сөзіне сәйкес, Минуит канарисі тайпасының басшысы Сейсейзбен келісім жасады, олар аралды, негізінен Уэппингер тайпасының бір бөлігі болған Веккваесгеектер бақылауындағы аралды құнды тауарлармен алмастыруға дайын болды. Форттың қабырғасының сыртындағы Жаңа Амстердам порты Солтүстік Америка, Кариб теңізі және Еуропа арасындағы сауданың маңызды орталығына айналды, сондай-ақ тері, ағаш және темекі сияқты шикізаттарды тиейтін орын болды. Рұхсат етілген каперлік оның өсуіне үлкен үлес қосты. 1653 жылы ол муниципалитеттік хартасын алды, сол кезде Жаңа Амстердам қауымдастығына Манхэттен аралы, Штатен Эйландт, Павония және Ланге Эйландт қалалары кірді. Иммиграцияны ынталандыру мақсатында Голландияның Батыс Индия компаниясы 1629 жылы "Бостандықтар мен жеңілдіктер туралы хартаны" құрды, ол оған үлкен жерлерді беруге және инвестиция салған мүшелеріне патрон атағын беруге құқық берді. Бұл үлкен жерлер патрондықтар деп аталды, ал атақпен бірге азаматтық және қылмыстық соттарды құру және жергілікті шенеуніктерді тағайындау сияқты күшті иелік құқықтары мен артықшылықтар келді. Компанияның талабы бойынша, патрон төрт жыл ішінде кем дегенде 50 отбасыдан тұратын қоныс салуға және оларды шаруа ретінде жалға алуға міндетті болды. Бастапқыда берілген бес патенттің ішіндегі ең үлкені және жалғыз табыстысы - Солтүстік өзеніндегі ең биік кеме жүретін нүктеде орналасқан Рейнсселэрсвик, ол провинцияның негізгі тас жолына айналды. Бевервик сауда бекетінен Ренсселэрсвик ортасындағы өркендеген, тәуелсіз қалаға дейін өсті, сондай-ақ Эзопус еліндегі патроншылықтың оңтүстігінде орналасқан Вилтвик те.

Peter Minuit became Director of the New Netherland in 1626 and made a decision that greatly affected the new colony. Originally, the capital of the province was to be located on the South River, but it was soon realized that the location was susceptible to mosquito infestation in the summer and the freezing of its waterways in the winter. He chose instead the island of Manhattan at the mouth of the river explored by Hudson, at that time called the North River. Minuit traded some goods with the local population, and reported that he had purchased it from the natives, as was company policy. He ordered the construction of Fort Amsterdam at its southern tip, around which grew the heart of the province called The Manhattoes in the vernacular of the day, rather than New Netherland. According to a letter by Pieter Janszoon Schagen, Peter Minuit and Walloon colonists of the West India Company acquired the island of Manhattan on May 24, 1626, from unnamed native people, who are believed to have been Canarsee Indians of the Manhattoe, in exchange for traded goods worth 60 guilders, often said to be worth US$24. The figure of 60 guilders comes from a letter by a representative of the Dutch Estates General and member of the board of the Dutch West India Company, Pieter Janszoon Schagen, to the Estates General in November 1626. In 1846, New York historian John Romeyn Brodhead converted the figure of Fl 60 (or 60 guilders) to US$24 (he arrived at $24 = Fl 60/2.5, because the US dollar was erroneously equated with the Dutch rijksdaalder having a standard value of 2.5 guilders). "[A] variable rate myth being a contradiction in terms, the purchase price remains forever frozen at twenty four dollars," as authors Edwin G. Burrows and Mike Wallace remarked in their history of New York. In 1626, sixty guilders was valued at approximately $1,000 in 2006 and $963 in 2020, according to the Institute for Social History of Amsterdam. Based on the price of silver, "The Straight Dope" newspaper column calculated an equivalent of $72 in 1992. Historians James and Michelle Nevius revisited the issue in 2014, suggesting that using the prices of beer and brandy as monetary equivalencies, the price Minuit paid would have the purchasing power of somewhere between $2,600 and $15,600 in current dollars. According to the writer Nathaniel Benchley, Minuit conducted the transaction with Seyseys, chief of the Canarsee, who were willing to accept valuable merchandise in exchange for the island that was mostly controlled by the Weckquaesgeeks, a band of the Wappinger. The port city of New Amsterdam outside the walls of the fort became a major hub for trade between North America, the Caribbean, and Europe, and the place where raw materials were loaded, such as pelts, lumber, and tobacco. Sanctioned privateering contributed to its growth. It was given its municipal charter in 1653, by which time the Commonality of New Amsterdam included the isle of Manhattan, Staaten Eylandt, Pavonia, and the Lange Eylandt towns. In the hope of encouraging immigration, the Dutch West India Company established the Charter of Freedoms and Exemptions in 1629, which gave it the power to offer vast land grants and the title of patroon to some of its invested members. The vast tracts were called patroonships, and the title came with powerful manorial rights and privileges, such as the creation of civil and criminal courts and the appointing of local officials. In return, a patroon was required by the Company to establish a settlement of at least 50 families within four years who would live as tenant farmers. Of the original five patents given, the largest and only truly successful endeavour was Rensselaerswyck, at the highest navigable point on the North River, which became the main thoroughfare of the province. Beverwijck grew from a trading post to a bustling, independent town in the midst of Rensselaerwyck, as did Wiltwyck, south of the patroonship in Esopus country.

Оңтүстік өзен және Жаңа Швеция

Екінші Нассау фортынан және оны қолдаған шағын қауымнан басқа, Зюйд өзені бойындағы елді мекендер шектеулі болды. Зваандеэльдің қамқоршылары Самуэль Бломмарт пен Самуэль Годийн демеушілік еткен елді мекенді жергілікті халық 1631 жылы олардың өкілі Дэвид Питерсен де Врис болмаған кезде қиратты. Манхэттенді Ленапе тайпасынан сатып алған Питер Минуи (кейін директорлық қызметтен босатылды) голландтардың Солтүстік Америкадағы оңтүстік жағын қорғай алмайтынын білгендіктен, Ленапе тайпасымен келісімге келмеген және сол жерден жер сатып алмаған. Швеция патшайымынан қолдау алғаннан кейін, Минуи 1638 жылы Делавэр өзенінің батыс жағалауын таңдап, оны Жаңа Швеция деп атады. Жаңа Амстердам үкіметі күткендей, наразылық білдіруден басқа ештеңе істемеді. Форт Кристинаның төңірегінде шағын елді мекендер пайда болды, колония баяу өсіп, көбінесе шведтер, финдер және голландтар қоныстанды. 1651 жылы голландтар Нассау фортын бұзып, сауданы бұзу және бақылауды қайтару үшін батыс жағалауда Казимир фортын салды. Үш жылдан кейін Казимир фортын шведтер басып алып, оны Тринити форты деп атады. 1655 жылы Стьювесант әскери жорық ұйымдастырып, аймақты қайта бақылауға алды және оның негізгі елді мекенін "Жаңа Амстел" (Nieuw Amstel) деп атады. Стьювесант Жаңа Швецияны жаулап алған кезде, Манхэттендегі (Павония және Стейтен аралындағы) бірнеше ауылдар мен шаруашылықтарға шабуыл жасалды, бұл оқиға "Персик соғысы" деп танылды. Бұл шабуылдар кейде персик жинауға тырысқан Мунси әйелінің өліміне жауап ретінде қарастырылады, бірақ бұл Жаңа Швецияға жасалған шабуылды тоқтатуға жасалған әрекет болуы мүмкін. 1664 жылы британдықтар билікті басып алуға азырақ қалғанда, 1663 жылы Делавэр шығанағында жаңа тәжірибелік елді мекен құрылысы басталды. Франсискус ван ден Энден барлық топтардың тең білім алуын, мүліктің бірлескен меншігін және демократиялық сайланған үкіметті қамтитын утопиялық қоғамдың жарғысын жасады.

Apart from the second Fort Nassau, and the small community that supported it, settlement along the Zuyd Rivier was limited. The settlement sponsored by the patroons of Zwaanendael, Samuel Blommaert and Samuel Godijn was destroyed by the local Indigenous population soon after its founding in 1631 during the absence of their agent, David Pietersen de Vries. Peter Minuit, who had obtained a deed for Manhattan from the Lenape (and was soon after dismissed as director), knew that the Dutch would be unable to defend the southern flank of their North American territory and had not signed treaties with or purchased land there from the Lenape. After gaining the support from the Queen of Sweden, Minuit chose the west bank of the Delaware River to establish a colony there in 1638, calling it New Sweden. As expected, the government at New Amsterdam took no action other than to protest. Small settlements centered on Fort Christina sprang up as colony slowly grew, mostly populated by Swedes, Finns, and Dutch. In 1651, the Dutch dismantled Fort Nassau and constructed Fort Casimir on the west bank in an attempt to disrupt trade and reassert control. Three years later, Fort Casimir was seized by the Swedes and renamed Fort Trinity. In 1655, Stuyvesant led a military expedition and regained control of the region, naming its main settlement "New Amstel" (Nieuw Amstel). While Stuyvesant was conquering New Sweden, some villages and farms at the Manhattans (Pavonia and Staten Island) were attacked in an incident that is known as the Peach War. These raids are sometimes considered revenge for the murder of a Munsee woman attempting to pluck a peach, though it is possible that they were an attempt to disrupt the attack on New Sweden. A new experimental settlement on Delaware Bay was begun in 1663, just before the British takeover in 1664. Franciscus van den Enden had drawn up charter for a utopian society that included equal education of all classes, joint ownership of property, and a democratically elected government.

Фреш өзені және Жаңа Англия

Жаңа Нидерландқа қоныс аударған бірнеше голландтықтар өздерінің үйлерін Фреш өзеніндегі Гуд Хоуп бекінісінде салған. 1637 жылы Массачусетс шығанағының колониясынан келген ағылшын қоныс аударушылары оның жағалауында және Ланге-Эйландта қоныстануды бастады, кейбіреулері колониялық үкіметтен рұхсат алып, ал кейбіреулері оған толығымен немкес болды. Ағылшын колониялары Жаңа Нидерландқа қарағанда жылдам өсті, себебі оларды сауда мақсатында емес, діни негіздері бар қауымдастықтар құруға деген ниет жетеледі. Жаңа Амстердамдағы қабырға немесе қамал (Уолл-стрит) ағылшындардың шапқынынан қорқу себебінен бастапқыда салынған. Коннектикут және Нью-Хейвен Біріккен провинциялардың иелігінде болған жерлер еді, бірақ голландтықтар өздерінің аумақтық талаптарын орната алмады немесе әскери тұрғысынан қорғай алмады, сондықтан ағылшын қоныс аударушыларының көбеюіне наразылық білдіруден басқа шара қолдана алмады. 1650 жылғы Хартфорд шарты бойынша Стьювесант Коннектикут өзені аймағын Жаңа Англияға уақытша берді, бұл Жаңа Нидерландының шығыс шекарасын Коннектикут өзенінің сағасынан батысқа қарай 50 голландтық мильге (шамамен 250 км) және Лонг-Айлендтегі Ойстер шығанағының батысына қарай жылжытты. Голландиялық Батыс Индия компаниясы шарты мойындаудан бас тартты, бірақ ағылшындармен басқа келісімге келе алмады, сондықтан Хартфорд шарты де-факто шекараны белгіледі. Коннектикут көбінесе Жаңа Англияға сіңірілді. 1664 жылдың 27 тамызында Ричард Николс басқаратын төрт ағылшын фрегаты Жаңа Амстердам портына кіріп, Жаңа Нидерландтың қарсы тұрусыз тапсырылуын талап етті. Голландиялық отарлаушыларды ағылшын көршілерінен және жергілікті американдықтардан қорғау үшін әскер сұранысы қабылданбағандықтан, Жаңа Амстердамды қорғауға ешқандай мүмкіндік болмады. Бұл Жаңа Амстердамды қорғанышсыз қалдырды, бірақ Стьювесант өзінің "өте күшті жауынан" жақсы шарттарға қол жеткізді. Осы шарттардың VIII бабында Англия билігі астында Жаңа Нидерландының тұрғындарының "дін бостандығын сақтап, пайдаланатыны" расталды. Шартының көп бөлігі Жаңа Амстердам мен Гудзон өзені аңғарында сақталды, бірақ Делавэр өзені бойындағы Жаңа Нидерландының жаулануының басқа бөлігінде бұзылды, онда полковник сэр Роберт Карр мүлікті өз пайдасына иемденіп, голландтық соғыс тұтқындарын құлдыққа сатты. Николс ақырында Каррды иемденген мүліктің бір бөлігін қайтаруға мәжбүр етті. Сонымен қатар, Пьетр Корнелисзон Плокхой басқарған меннониттердің Льюес маңындағы (Делавэр штаты) қонысы қиратылды. 1667 жылғы Бреда шарты Екінші ағылшын-голландия соғысын аяқтады; голландтықтар Жаңа Нидерландқа қатысты талаптарын білдірмеді және статус-кво сақталды, голландтықтар Суринам мен мускат аралын басып алды. Алты жылдан кейін елдер тағы да соғысқа кірісті. Голландтықтар 1673 жылдың тамызында Вице-адмирал Корнелис Эверсен және коммодор Якоб Бинкес басқарған 21 кемеден тұратын флотпен Жаңа Нидерландыны қайта басып алды, бұл Америкада бұрын-соңды көрілмеген ең үлкен флот болды. Олар Антони Колвті губернатор етіп тағайындады және қалаға Жаңа Оранж деген ат берді, бұл 1672 жылы Оранж Уильямның Голландия штадхолдері ретінде тағайындалуын көрсетеді; ол 1689 жылы Англия королі III Уильям болды. Дегенмен, Голландия Республикасы 1672–1674 жылдардағы Үшінші ағылшын-голландия соғысынан кейін ақшаға мұқтаж болды, бұл тарихи "апат жылдары" болды, онда республика бір мезгілде XIV Людовик басқарған француздықтар, ағылшындар, Мюнстер епископы және Кельн архиепископы-сайлаушысынан шабуылға ұшырады. Зеландия штаты Жаңа Нидерланд провинциясы үшін жауапкершілікті Голландия штатына жүктеуге тырысты, бірақ сәтті болмады. 1674 жылдың ақпан айында Вестминстер шарты соғысты аяқтады. Жаңа ағылшын губернаторы Эдмунд Андрос губернатор Энтони Колвтен билікті қабылдағанға дейін 1674 жылдың 10 қарашасына дейін күтті.

A few Dutch settlers to New Netherland made their home at Fort Goede Hoop on the Fresh River. As early as 1637, English settlers from the Massachusetts Bay Colony began to settle along its banks and on Lange Eylandt, some with permission from the colonial government and others with complete disregard for it. The English colonies grew more rapidly than New Netherland as they were motivated by a desire to establish communities with religious roots, rather than for trade purposes. The wal or rampart at New Amsterdam (Wall Street) was originally built due to fear of an invasion by the English. Connecticut and New Haven were on land claimed by the United Provinces, but the Dutch were unable to populate or militarily defend their territorial claim and therefore could do nothing but protest the growing flood of English settlers. With the 1650 Treaty of Hartford, Stuyvesant provisionally ceded the Connecticut River region to New England, drawing New Netherland's eastern border 50 Dutch miles (approximately 250 km) west of the Connecticut's mouth on the mainland and just west of Oyster Bay on Long Island. The Dutch West India Company refused to recognize the treaty, but it failed to reach any other agreement with the English, so the Hartford Treaty set the de facto border. Connecticut was mostly assimilated into New England.</blockquote>

On 27 August 1664, four English frigates led by Richard Nicolls sailed into New Amsterdam's harbor and demanded New Netherland's surrender. They met no resistance to the capture of New Amsterdam, since requests for troops to protect the Dutch colonists from their English neighbors and Native Americans had been ignored. This left New Amsterdam effectively defenseless, but Stuyvesant negotiated good terms from his "too powerful enemies". Article VIII of these terms confirmed that New Netherlanders "shall keep and enjoy the liberty of their consciences in religion" under English rule. The Articles were largely observed in New Amsterdam and the Hudson River Valley, but were violated in another part of the conquest of New Netherland along the Delaware River, where Colonel Sir Robert Carr expropriated property for his own use and sold Dutch prisoners of war into slavery. Nicolls eventually forced Carr to return some of the expropriated property. In addition, a Mennonite settlement led by Pieter Corneliszoon Plockhoy near Lewes, Delaware was destroyed. The 1667 Treaty of Breda ended the Second Anglo Dutch War; the Dutch did not press their claims on New Netherland, and the status quo was maintained, with the Dutch occupying Suriname and the nutmeg island of Run. Within six years, the nations were again at war. The Dutch recaptured New Netherland in August 1673 with a fleet of 21 ships led by Vice Admiral Cornelis Evertsen the Youngest and Commodore Jacob Binckes, then the largest ever seen in America. They chose Anthony Colve as governor and renamed the city New Orange, reflecting the installation of William of Orange as Stadtholder of Holland in 1672; he became King William III of England in 1689. Nevertheless, the Dutch Republic needed money after the conclusion of the Third Anglo Dutch War in 1672–1674, the historic "disaster years" in which the republic was simultaneously attacked by the French under Louis XIV, the English, the Prince Bishop of Münster, and Archbishop Elector of Cologne. The States of Zeeland had tried to convince the States of Holland to take on the responsibility for the New Netherland province, but to no avail. In February 1674, the Treaty of Westminster concluded the war. It took until 10 November 1674 for the new English governor Edmund Andros to take over from governor Anthony Colve.