Кіріспе
Ағылшын барондық атағы, феодалдық барондық.
the feudal barony
Атақтың тарихы
Алғашқы құрылымы 1299 жылы Эдмонд де Стаффорд үшін жасалған. Оның ізбасары, екінші барон, 1351 жылы Стаффорд графы атанды, ал алтыншы граф 1444 жылы Букингем герцогы болды. Алтыншы граф – Глостердің Аннасы, Букингем графинесі, Вудстоктың Томас, Букингем графының (кейін Глостер герцогы), Англия королі Эдуард III-нің кіші ұлының қызы. Стаффорд Розалар соғысында Ланкастер үйінің маңызды қолдаушысы болды және 1460 жылдың шілдесінде Нортгемптон шайқасында қаза тапты. Букингемнің 1-ші герцогының орнын немересі Генрих иеленді, ол 1483 жылы Ричард III-тің таққа ие болуына көмектесті (Англияның Эдуард IV-інің Елизавета Вудвиллмен некесі Парламент Актісі Titulus Regius бойынша жарамсыз деп жарияланды және Эдуардтың ұлдары заңды емес деп танылды), бірақ кейін Ричардқа қарсы бүлік ұйымдастырды. 1483 жылы мемлекетке опасыздық жасағаны үшін жазаланды, ал оның лауазымдары жойылды. Оның ұлы Эдуард 1485 жылы Генрих VII таққа отырғаннан кейін 3-ші герцок болып қайта орнатылды, бірақ ол 1521 жылы Генрих VIII-нің бас кеңесшісі, кардинал Томас Вулсиге қарсы шыққандықтан ақырында жазаланды. Ол опасыздық үшін өлім жазасына кесілгенде, оның лауазымдары жойылған деп жарияланды. Екінші құрылымы, қайтадан жарлық арқылы, Ричард Стаффорд үшін жасалды, ол Клифтонның бароны Стаффорд атанды. Төртінші барон қайтыс болғаннан кейін, бұл лауазым тоқтатылды. Үшінші құрылымы 1411 жылы Хью Стаффордтың ұлы, Хью Стаффордтың ұлы, Стаффордтың 2-ші графы үшін жасалды; ол 4-ші баронесса Буркиердің жалғыз баласы және жалғыз мұрагері Элизабет Буркиерге (1399-1433) үйленді, ол Бартоломей Буркиердің, 3-ші барон Буркиердің (1409 жылы қайтыс болған) жалғыз баласы еді. Хью әйелінің орнына Барон Стаффорд ретінде Парламентке шақырылды. Ол қайтыс болғаннан кейін, мұрагерлері болмағандықтан, бұл лауазым жойылды. Төртінші құрылымы 1547 жылы Генри Стаффорд үшін жасалды. 1558 жылы оның лауазымы 1299 жылдан бастап басымдыққа ие деп танылды, сондықтан ол шын мәнінде 10-шы барон болды. Лауазымның бесінші құрылымы 1640 жылы Уильям Говардтың пайдасына жасалды. Ол Томас Говардтың үшінші және кіші ұлы, 21-ші Арундел графы, Томас Говардтың немересі, 4-ші Норфолк герцогы (Норфолк герцогын қараңыз). Ол Генри Стаффордтың жалғыз қарындасы, 5-ші барон де Стаффордтың (1547 жылы құрылған, ол Мэридің ағасы, алтыншы баронның қайтысынан кейін жойылған деп саналады, шамамен 1640 жыл) Мэри Стаффордқа үйленді. 1640 жылдың 12 қыркүйегінде Уильям Говард Барон Стаффорд болып тағайындалды, егер еркек мұрагерлері болмаса, оның әйелі Мэридің мұрагерлеріне және 1547 жылғы барондыққа ие болды. Сол күні Мэри Стаффорд баронесса болып тағайындалды. Бұл лауазым өмір бойына ғана берілді. Екі айдан кейін, 11 қарашада Уильям Говард Виконт Стаффорд болып тағайындалды, еркек мұрагерлеріне қалдырылды. Лорд Стаффорд кейіннен Титус Оутс құрылысына қатысты, онда Карл II-ге қарсы католиктердің құрылысын дәлелдеу үшін жалған дәлелдер қолданылды. 1678 жылы ол лауазымсыз қалды. 1680 жылы ол Төменгі палатада импичментке ұшырап, жазаланды. Католик Джеймс II таққа отырғаннан кейін, Мэри, Баронесса Стаффорд, 1688 жылы өмір бойы Стаффорд графинесі атанды. Сол күні оның үлкен ұлы Генри Стаффорд Говард Стаффорд графы атанды, ал қалғандары оның ағалары Джон мен Фрэнсиске тиді. Алайда, оған барондық немесе Стаффорд виконттығы лауазымына ие болуға рұқсат берілмеді, өйткені бұл лауазымдар әлі де соттан тыс қалды. Генрихтің орнын оның жүрек туысы, екінші граф (Джонның үлкен ұлы) иеленді. Оның орнын ұлы, үшінші граф иеленді. Ол баласыз қайтыс болғаннан кейін, лауазым оның ағасына, төртінші графқа өтті. Ол баласыз болды және 1762 жылы қайтыс болғаннан кейін графтық жойылды (Стаффорд виконттығы да ресми түрде жойылды, бірақ лауазым сол кезде соттан тыс қалды). Барондық Стаффордқа деген талап марқұм графтың немересі Анастасияға, де-юре алтыншы баронесса Стаффордқа берілді. Ол Стаффордтың екінші графының қызы еді. Алайда, Анастасия баласыз болды және 1807 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның бірінші туысы, Сэр Уильям Джернингэм, Коссидің 6-шы баронеті (бұл лауазымның бұрынғы тарихы үшін Джернингэм баронеттерін қараңыз) болды. Ол сэр Джордж Джернингэмнің, 5-ші баронеттің және оның әйелі Мэри, леди Джернингэмнің, төртінші Стаффорд графының қарындасы Мэри Плоуденнің жалғыз ұлы болды. Джернингэм 1809 жылы қайтыс болды, сонда оның ұлы Джордж Уильям Джернингэмге, 7-ші баронетке берілді. Ол Лордтар палатасына арыз жазып, сотты қайтаруды және Парламент шақыруын сұрады. 1824 жылы бірінші баронның соттан тыс қалғандығы толыққанды жойылды, ал 1825 жылдың 6 шілдесінде Лордтар палатасы Джернингхемнің барондыққа деген талабы сәтті болғанын шешті. Ол сол жылы сегізінші барон Стаффорд ретінде Парламентке шақырылды. 1826 жылы ол Корольдік лицензия бойынша қосымша тегін және қару-жарағын алды. Оның орнын үлкен ұлы, тоғызыншы барон иеленді. Ол бұрын Понтефракттағы Төменгі палатада өкілдік еткен. Ол қайтыс болғаннан кейін лауазымдар оның жүрек туысы, он бірінші баронға, содан кейін оның інісі, он бірінші баронға өтті. Он бірінші баронның қайтысымен 1913 жылы барондық пен баронеттік лауазымдары бөлінді. Баронеттік лауазым Сэр Генри Уильям Стаффорд Джернингэмге, 11-ші баронетке берілді (оның қайтысымен 1935 жылы лауазым жойылды; Джернингэм баронеттерін қараңыз). Барондық, әйел желісі арқылы мұраға берілуге болатындықтан, марқұм баронның жүрек туысы Фрэнсис Эдвард Фитцгербертке, он екінші баронға берілді. Ол он және он бірінші баронның қарындасы Эмили Шарлотта мен оның күйеуі Базил Томас Фитцгерберттің ұлы болды. Ол 1913 жылы Корольдік лицензия бойынша қосымша тегін және қару-жарағын алды. Оның орнын кіші інісі, он үшінші барон иеленді. Ол Корольдік теңіз күштерінде адмирал болды. Ол қайтыс болғаннан кейін лауазым оның жүрек туысы, он төртінші баронға өтті. 2010 жылғы мәліметтер бойынша, барондық лауазымын оның ұлы, он бесінші барон иеленеді, ол 1986 жылы әкесінен лауазымды мұра етті. 1825 жылдан 1913 жылға дейін лауазымды ұстаған Джернингхем отбасының резиденциясы Норфолк графтығындағы Костесси Холл (1925 жылы бұзылған) болды. Фитцгерберт отбасының резиденциясы Стаффордшир графтығындағы Стоун қаласының жанындағы Суиннертон Холл болып табылады.
Барон Стаффорд, үшінші шығарма (1411)
Хью Стаффорд, 1-ші Барон Стаффорд (1420 ж. қайтыс болды) Оның өлімімен тоқтатылды.