Даниель Маккалум: Америкалық теміржол инженері және ұйымдастырушы

Кіріспе

Канадалық инженер және ертедегі ұйымдастыру теориясының маманы Дэниел Крейг Маккалум (21 қаңтар 1815 - 27 желтоқсан 1878) - Шотландияда туған американдық теміржол инженері, «Нью-Йорк және Эри» теміржолының бас директоры және Америка Азамат соғысы кезінде АҚШ әскери теміржолдарының генерал-майоры, басқару саласындағы алғашқы пионерлердің бірі ретінде белгілі. Ол басқарудың негізгі принциптерін қалыптастырды және алғашқы заманауи ұйымдық кесте жасаушы ретінде танылады.

Ерте өмір және білім

Маккалум 1815 жылы Шотландияның батыс-орталық жазықтарындағы Ренфрушир кеңесінің Джонстоун ауданында дүниеге келді. 1822 жылы, ол бала болғанда, оның отбасы Рочестер қаласына (Нью-Йорк штаты) көшіп кетті. Ол бастауыш мектепке барды, бірақ әкесі сияқты тігінші болғысы келмеді. Оның орнына Маккалум мектепті тастап, ағаш шеберлігіне барып, өзін-өзі жетілдірді.

Нью-Йорк инженері

1840 жылдардың басында МакКаллум Рочестерде азаматтық инженер болып жұмыс істеді, оның ішінде Сент-Джозеф шіркеуі сияқты ғимараттарды жобалады. Көп ұзамай ол Нью-Йорк және Эри темір жолының қосалқы мердігері ретінде теміржол көпірлерін салуға және күтіп ұстауға кірісті. 1840 жылдардың соңында Нью-Йорк және Эри темір жолы МакКаллумды өз көпірлеріне жауапты етіп тағайындады, ол жаңа құрылыс әдістерін сынап көре бастады. Ол 1851 жылы "МакКаллум икемсіз аркалы фермалық көпір" деп аталған, ауыр жүктемелерге төтеп бере алатын жаңа типтегі көпірді жасап, патенттеді. 1857 жылдың 25 ақпанында 1858 жылы МакКаллум Эри темір жолынан кетіп, МакКаллум көпір компаниясын құрды.

АҚШ әскери темір жолдары

1862 жылдың 11 ақпанында, президент Авраам Линкольн 1862 жылдың 31 қаңтарындағы теміржол және телеграф заңына қол қойғаннан кейін (бұл заң президентке Америка Азамат соғысы кезінде пайдалану үшін кез келген теміржол немесе телеграф компаниясының жабдықтарын алуға және пайдалануға рұқсат берді), жаңа соғыс хатшысы Эдвин М. Стантон Маккалумды полковник шеніндегі әскери директор және АҚШ әскери теміржолының бастығы етіп тағайындады. АҚШ әскери теміржолының (USMRR) басты міндеті – Одақ армиясын қолдау үшін жаудан алынған оңтүстік желілерін жөндеу және іске қосу болды. Бұрынғы соғыс хатшысы Саймон Камерон Пенсильвания теміржолының вице-президенті Томас А. Скотты теміржолдарды үйлестіруге шақырған, ал Скотт соғыс хатшысының көмекшісі болып тағайындалған еді. Алайда, президент Линкольн газеттерде Камеронның акционері болған Солтүстік-Орталық теміржолына тиісінше көмектескені, бұл Балтимор және Огайо теміржолы, Филадельфия, Уилмингтон және Балтимор теміржолы сияқты қарсыластарының зиянына тигені, соның ішінде алынып тасталған B&O рельстері мен телеграф сымдарын зақымдалған Вирджиния желілерін жөндеуге жіберуге рұқсат бергені туралы хабарлар тарағаннан кейін қаңтар айында Камеронды қызметтен босатып алмастырды. 1862 жылдың 22 сәуірінде Стантон Вест-Пойнт түлегі Герман Хауптті шақырды. Хаупт АҚШ армиясының қызметінен кеткеннен кейін жетекші теміржол инженері болған және Скотттың лауазымына үміткер болған еді. Ол Вирджиниядағы Ричмонд, Фредериксбург және Потомак желісін қайта құруға қажетті инженерлік жұмысты бағалау үшін шақырылды. 28 мамырда Хаупт та полковник шеніне көтерілді, бірақ ол әскери шеннен екі рет бас тартты (соның ішінде 1862 жылдың 5 қыркүйегіндегі бригадалық генерал шенінен), оның орнына Раппаханок департаментіндегі құрылыс және көлік бөлімінің азаматтық басшысы болды. Хаупт кейбір әскерилермен қарым-қатынаста қиындықтарға тап болғанымен, Маккалуммен жақсы қарым-қатынас орнатты. Маккалум соғыс кезінде Вашингтонда қалып, USMRR операцияларының жалпы бағытын қадағалады, әсіресе локомотивтер мен басқа да жабдықтарды өндірушілерден жеткізіп алуды үйлестірді. 1864 жылдың 24 қыркүйегінде адал және еңбегі сіңген қызметі үшін еріктілердің бригадир генералы шеніне ие болды, сондай-ақ оның өкілеттігі Батыс майданына және Шерманның Атланта науқанына қолдау көрсетуге кеңейтілді. 1865 жылы генерал-майор шеніне көтерілді. 1866 жылдың шілдесінде Маккалум әскери қызметтен босатылып, соғыс кезіндегі әскери теміржолдар туралы есеп жариялады. Маккалум сонымен қатар өлеңдер жинағын жазды. Оның ең танымал өлеңі – «Көпірдегі жарық» («Lights on the Bridge») деп аталады, ол 1842 жылы қаза тапқан теміржол инженері, досы Сэм Кэмпбеллдің естелігіне арналып, өлімінен аз уақыт бұрын жазылған. Маккалум 1878 жылдың 27 желтоқсанында Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында қайтыс болды.

On February 11, 1862, weeks after President Abraham Lincoln signed the Railways and Telegraph Act of January 31, 1862 (which authorized the president to seize and operate any railroad or telegraph company's equipment for use during the American Civil War), the new secretary of war Edwin M. Stanton appointed McCallum as military director and superintendent of the United States Military Railroad with the staff rank of colonel. The USMRR's primary mission was to repair and operate captured Southern lines to support the Union army. The previous secretary of war, Simon Cameron, had called on the Pennsylvania Railroad's Vice President Thomas A. Scott to coordinate railroads and Scott had been promoted to Assistant Secretary of War. However, President Lincoln replaced Cameron in January after newspapers reported he unduly favored the North Central Railroad in which he was a stockholder, at the expense of rival railroads including the Baltimore and Ohio Railroad and Philadelphia, Wilmington and Baltimore Railroad, including allowing removed B&O track and telegraph wire to be shipped to repair damaged Virginia lines. On April 22, 1862, Stanton summoned West Point graduate Herman Haupt, who had become a leading railway engineer after resigning his U. S. Army commission and who had applied for Scott's job, to evaluate the engineering required to rebuild the Richmond, Fredericksburg & Potomac line in Virginia. On May 28 Haupt was also appointed a colonel, but he twice refused military rank (including a promotion to brigadier general on September 5, 1862), instead of becoming the civilian Chief of Construction and Transportation in the Department of the Rappahannock. Although Haupt would have difficulties dealing with some military men, he worked well with McCallum. McCallum remained in Washington during the war to oversee the "big picture" of USMRR operations, and especially coordinate deliveries of locomotives and other equipment with manufacturers. He received a brevet promotion to brigadier general of volunteers for faithful and meritorious services on September 24, 1864, and his authority was extended to the Western Theater and to support Sherman's Atlanta Campaign. He received another promotion to major general in 1865. In July 1866 McCallum was mustered out of the service and published a report on the military railroads during the war. MacCallum also wrote a set of poems. The most famous was called 'Lights on the Bridge', which he wrote shortly before his death, memorializing his friend, Sam Campbell, a railroad engineer killed in 1842. McCallum himself died in Brooklyn, New York, on December 27, 1878.

1830-40 жылдардағы сәулет

Маккалум 1840 жылдан бастап Рочестерде сәулетші болып жұмыс істеді, сондай-ақ кейбір келесі жылдар бойы да осы қызметін атқарды. Ол өте талантты сәулетші болған және өз саласында жоғары мәртебеге ие болған. Оның салған маңызды ғимараттарының қатарында "Құтқару үйі", "Сент-Джозеф шіркеуі", "Сент-Мэри ауруханасы" және "Odd Fellows" үйі бар. Ол қаланың жалпы архитектурасын жақсартуға үлкен үлес қосты. Оның суреттері мен эскиздері сақтықпен жасалған, ал жоспарлары орналасқан жерге сай келіп, тиімді болды. Бүгінде Сент-Джозеф шіркеуінің сақталған қасбеті ғана қалды.

МакКаллумның икемсіз доғалы күпірі, 1840-60 жылдар

1840 жылдардың соңында Маккалум теміржол көпірлері үшін ерекше арқанды көпір құрылысын жасады, ол Маккалумның икемсіз доғалы арқанды көпірі деп аталды. Ол негізінен қарағай ағашынан салынды, темір таяқшалар, бұрандалар және қаптамалардың мөлшері қалыптыдан азырақ болды. Бұл икемсіз доғалы арқанды көпірлер 19 ғасырда АҚШ және Канададағы ағаш теміржол көпірлерінде пайдаланылды. Нью-Йорк және Эри темір жолындағы жұмысынан кейін 1858 жылы Маккалум Цинциннатиде Маккалум көпір компаниясын құрды. Компания Батыс және Оңтүстік штаттарда теміржол көпірлерін салуға маманданған. Хоу арқанды конструкциясын қолданушылардың кейбіреулері Маккалумның кәсіптік табысына (онымен келіспесе де) қатты әсер етіп, өздерінің жоғарғы тіректерін доғалауды бастады, соның нәтижесінде Миссисипи өзені үстіндегі Рок-Айленд көпірі салынды. 1860 жылдары болат көпірлердің пайда болуы оның ерекше дизайнын қолданусыз қалдырды.

Нью-Йорк пен Эри теміржолының ірі ауқымды басқару проблемалары, 1850-ші жылдар

Маккалум Нью-Йорк және Эри темір жолында көпірлер салу және күтіп ұстау бойынша қосалқы мердігер ретінде жұмысын бастады, кейін бір аймақтың басшысы болып тағайындалды, ал 1855 жылы бас басшы болып тағайындалып, 5000-нан астам қызметкерді басқарды. Осы лауазымда Маккалум Пенсильвания темір жолы (PRR), Балтимор және Огайо темір жолы сияқты басқа ірі теміржол компаниялары да кездесетін ірі масштабты басқару мәселелерімен танысты. Бұл ірі теміржол компанияларының басты мәселелерінің бірі – шағын компаниялармен салыстырғанда жүк тасымалының құнының өсуі болды. Маккалум мұның себебін тиімсіз ішкі ұйымдастыру деп санайтын. 1856 жылы Нью-Йорк және Эри темір жолы акционерлеріне ұсынған есебінде ол былай деп түсіндірді:

Капиталды жұмылдыру, бақылау және бөлу, кең аумақты жүйені басқару және жүздеген шақырымға тараған мыңдаған маман жұмысшыларды қадағалау үшін жаңа әдістер ойлап табу қажет болды. Темір жолдар осы мәселелердің бәрін шешіп, барлық ірі бизнес үшін үлгіге айналды. Басты инноваторлар – Балтимор және Огайодағы Бенджамин Х. Латроб, Эридегі Маккалум және Пенсильваниядағы Джон Эдгар Томсон (темір жолы) инженерлері болды. Олар функционалдық бөлімдерді құрды және билік, жауапкершілік және байланыс желілерін алғаш рет анықтады, сондай-ақ желілік және қосымша міндеттерді бөлуді енгізді, бұл қағидалар қазіргі американдық корпорацияларында сақталды.

1855 жылғы ұйымдық кесте

1855 жылы бас инспектор МакКаллум Нью-Йорк және Эри темір жолы үшін суреттелген ұйымдық кесте жасады, ол алғашқы заманауи ұйымдық кесте саналады және оны азаматтық инженер Джордж Холт Хеншоу құрастырып, салған. Кестеде бұл диаграмма ұйымдық жоспарды көрсетеді, әкімшілік міндеттердің бөлінуін көрсетеді және әр бөлімде қанша және қандай қызметкерлер жұмыс істейтінін, сондай-ақ 1855 жылдың қыркүйегімен күнтізбеленген. Кестеде диаграмма соңғы айлық есеп негізінде жасалғаны және теміржол компаниясының операциялық бөліміндегі әр түрлі қызметкерлердің орташа санын көрсететіні түсіндірілген. Онда әрбір адамның өкілеттігі мен міндеттері, сондай-ақ кімге есеп беру керектігі көрсетілген. 2005 жылы Гвидон Сорбо (1927–2008) бұл туралы пікір білдірді. Олар ұйымдық ағаштың бейнеленуі, жергілікті Salix caprea гүлінің (қоңыржан, немесе қамысжан) пішінінен шабыттанған болуы мүмкін деп болжады.

Таңдалған жарияланымдар

1856 жыл. "Нью-Йорк және Эри темір жолының бастығының акционерлерге 30 қыркүйекте аяқталатын жылдық есебі" Жылдық есеп. Нью-Йорк және Эри теміржол компаниясы, 1856. 33 97 б. 1857 жыл. "Д. К. МакКаллумның Нью-Йорк және Эри темір жолының акционерлеріне 25 наурыздағы есебі" Жылдық есеп. Нью-Йорк және Эри теміржол компаниясы, 1857 ж. (Интернеттен алынған үзінді) 1859 жыл. Маккалумның икемді доғалы фермалық көпірі түсіндірілген және суреттелген. 1861 жылғы әскери теміржолдар. 1861-1867 жылдар: жалпы бұйрықтар, нұсқаулар және есептер. АҚШ. Соғыс министрлігі. 1862 жыл. Әскерлердің марш әні: "Біздің еліміз және үйіміз". "Джон Браун" мелодиясы. 4 бет. 1866 жыл. Bvt. генерал Д. К. МакКаллумның есептері: АҚШ әскери теміржолдарының директоры және бас менеджері, және [Джеймс Б. Фрайдың] генерал-маршалдың бастығы. Джеймс Барнет Фраймен бірге. АҚШ. Әскери теміржол департаменті. 1870 жыл. Су тірмені және басқа өлеңдер. Бруклин, Нью-Йорк.