Кіріспе

1960 жылдары Лондонда жастар бастаған мәдени революция өркендеді. "Свингті алтымыстылар" – Ұлыбританияда 1960 жылдардың ортасы мен соңында болған, заманагөйлік пен ләззатқа құмар гедонизмді баса назар аударған жастардың күшімен ілгері жылжуы болды. Оның орталығы – "Свингті Лондон" деп танылды. Бұл кезең өнер, музыка және сәннің гүлденуімен ерекшеленді. Оны "Битлз" сияқты британдық музыкалық актілердің әлемдік жаулауының мультимедиалық көшбасшылары, мод және психоделикалық субмәдениеттер, Мэри Кванттың мини-юбкалары, Твигги мен Джин Шримптон сияқты сән үлгілері, Лондонның Кингс Роуд, Кенсингтон және Карнаби көшелері сияқты танымал сауда орталықтарының мәртебесі, ядролық қаруға қарсы саяси қозғалыс және сексуалдық азаттық қозғалысы символдық бейнеледі. 1960 жылы ерлерге арналған міндетті әскери қызмет жойылғаннан кейін, бұл жастар өз ата-аналарының буынына қарағанда көбірек еркіндік пен жауапкершіліктен босатылды.

Өмірбаян

"Свинг 60-шы жылдар" – жаңалықты және заманауилікті басымдыққа қойған жастар қозғалысы. Бұл оптимизм мен гедонизмнің, мәдени революцияның дәуірі еді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі қиыншылықтың аяқталып, 1950-ші жылдардың көп бөлігінде жалғасқан британ экономикасының жаңаруы осыған түрткіс болды. "Свингті қала" атауын Time журналы 1966 жылғы 15 сәуірдегі санының мұқабасында жариялады. "Piri Halasz" авторының "Ұлыбритания: оны шөп үстінен басып өтуге болады" деген мақаласында Лондон жастардың шығармашылығының, ләззат іздеудің және қызығушылықтың жаһандық орталығы деп жарияланды: "Жастардың басымдығымен өтетін онжылдықта Лондон гүлге ашып, жаңа өмірге келді. Ол қозғалады; бұл оқиғалар ортасы", – делінген. Бұл атау кейін құрылған "Swinging Radio England" атты пираттық радиостанцияның атына да берілді. "Свинг" сөзі "керемет" немесе "сәнді" мағынасында 1960-шы жылдардың басынан бері қолданылып келді, мысалы, Норман Воган Лондон Палладиумындағы жексенбілік бағдарламасында "свингті/күмәнді" деп сипаттаған. 1965 жылы Vogue журналының редакторы Диана Вриланд: "Лондон қазіргі уақытта әлемдегі ең керемет қала" деді. Содан кейін сол жылы американдық әнші Роджер Миллер "England Swings" атты хит-әнін шығарды, ол прогрессивті жастар мәдениетін (музыкалық және лирикалық тұрғыдан) көрсетеді.

Музыка

1959 жылы Колин МакИннестің Лондонның жаңадан қалыптасқан жастар мәдениетін сомдаған «Абсолютті жаңадан бастаушылар» романымен алғаш рет жарияланған «Swinging London» 1960-шы жылдардың ортасында қарқын алып, құрамына The Beatles, The Rolling Stones, The Kinks, The Who, Small Faces, The Animals, Dusty Springfield, Lulu, Cilla Black, Sandie Shaw және АҚШ-та «Британдық шабуыл» деп белгілі болған басқа да әртістер кірді. Pink Floyd, Cream, Procol Harum, The Jimi Hendrix Experience және Traffic сияқты әртістердің психоделикалық рок музыкасының танымалдылығы күрт өсті. Музыкалық залдардан өзге, ірі концерт алаптарына Хайд, Александра және Финсбери парктері, Клэфэм Коммон және Империя бассейні (кейін Уэмбли Аренасы) кірді. Бұл музыка Ұлыбританияда BBC-дің «Top of the Pops» (онда The Rolling Stones «I Wanna Be Your Man» әнімен алғаш рет өнер танытқан топ болды) және ITV-нің «Ready Steady Go!» (оның тақырып әні ретінде Manfred Mann-нің «5 4 3 2 1» әні ойнады) телешоуларында, сондай-ақ Radio Luxembourg, Radio Caroline және Radio London сияқты коммерциялық радиостанцияларда, ал 1967 жылдан бастап BBC Radio One арнасында естілді. Музыка зерттеушілері The Rolling Stones тобының 1966 жылғы «Aftermath» альбомын «Swinging London» кезеңінің көрінісі деп санайды. Иан Макдональд бұл альбомда топ құбылысты баяндағанын айтса, Филипп Марготин мен Жан Мишель Гесдон оны «Swinging London саундтрегі, көшпенді жастарға жасалған сыйлық» деп атады.

Мода және символдары

Алтысыншы жылдардың шарықталу кезінде "Queen" журналы мода мен фотосуретке арналған кеңес беретін және мода дизайнері Мэри Квантқа назар аударды. Мини юбка сияқты мод стиліндегі киімдер Лондонның Карнаби көшесі мен Челсидегі Кингс-роуд сияқты сәнді сауда орталықтарын дамытуға ықпал етті. Видал Сассун шашты қысқа боб түрінде кесуді таныстырды. Модель Жан Шримптон да сол кезеңнің танымал тұлғаларының бірі және әлемдегі алғашқы супермодельдердің қатарында болды. Ол сол жылдары әлемдегі ең көп ақы төленген және ең көп суретке түскен модель болды. Шримптонды "60-шы жылдардың символы" деп атады, көптеген адамдар оны "Swinging London-ның символы" деп санайды. The Beatles тобының гитаристі Джордж Харрисонның әйелі Патти Бойд сияқты, Шримптон да "британдық әйел бейнесі" – мини юбка, ұзын, түзу шаш және кең көзді әдемілік – үшін халықаралық деңгейде танымал болды, бұл ерекшеліктер 1964 жылы The Beatles және басқа британдық топтардың келгенінен кейін Батыс әлемінің сәнін анықтады. Осы дәуірдегі басқа да танымал модельдер: Верушка, Пегги Моффит және Пенелопа Три. Модель Твигги "1966 жылдың символы" және "Мод патшайымы" деп аталды, бұл атақты ол 1964 жылдан 1966 жылға дейін "Ready Steady Go!" телешоуының жүргізушісі Кэти МакГоуэн сияқты басқалармен де бөлісті. 1966 жылғы әлем чемпионатында Англияның жеңісі сияқты оқиғалармен бірге Ұлыбританияның туы – Юнион Джек те символға айналды. Jaguar E Type спорт машинасы 1960 жылдардың британдық символы болды. Бейлидің фотосуреттері сол кезеңдегі Лондонға тән жұмысшы сыныбының суретшілерінің, әртістерінің және кәсіпкерлерінің өркендеуін көрсетті. 1967 жылы жарық көрген "Жас метеорлар" кітабында журналист Джонатан Эйткен "Pin Ups" жинағын "жаңа аристократияның Дебреті" деп сипаттады.

Фильм

Бұл құбылыс сол кездегі көптеген фильмдерде бейнеленді, соның ішінде Джули Кристидің "Дарлинг" (1965), "Кейінгіш қыздар" (1965), "Канак және оны қалай алуға болады" (1965), Микеланджело Антонионидің "Блоу-ап" (1966), Майкл Кейннің "Альфи" (1966), "Морган: емдеуге жарамды жағдай" (1966), "Георги қыз" (1966), "Калейдоскоп" (1966), "Сэндвич-мэн" (1966), "Жокерлер" (1967), Питер Селлерстің "Казино Рояль" (1967), "Смашинг Тайм" (1967), "Сэрге, махаббатпен" (1967), Дадли Мур мен Питер Кук ойнаған "Бейіліп қалған" (1967), "Кейбір сиыр" (1967), "Мен ешқашан ұмытпаймын кімнің аты еді" (1967), "Жанкшн" (1968), "Жоанна" (1968), "Отли" (1968), "Құмқорлық махаббат" (1968), "Бэйби Лав" (1968), "Құмжыр бала" (1969), "Бейірімді велосипедтер" (1969), "Екі джентльмен бөліседі" (1969), "Перформанс" (1970) және "Дип Энд" (1970). Майк Майерс жазған және ойнаған комедиялық фильмдер "Остин Пауэрс: Халықаралық құпия агент" (1997) және "Остин Пауэрс: Мені ұрлаған тыңшы" (1999), сондай-ақ 2009 жылғы "Көлгіп тұрған қайық" фильмі "Свинг Лондон" атмосферасын қайта жаңғыртты (бірақ бәрі Голливудта түсірілді).

Теледидар

ITV тыңшылық филмдер сериясы "The Avengers" (1961–1969), әсіресе түсті хабар таратуды бастағаннан кейін, "Swinging Sixties" дәуіріндегі атмосферасын толыққанды пайдаланды. 1967 жылғы "Өлі адамның қазынасы" эпизодында Эмма Пил (Диана Ригг ойнады) ағылшын ауылының стереотипі – Свингинделге келіп, оны "ешқандай қозғалыс жоқ" деп бағалады. BBC-нің "Адам Адамнант тірі!" бағдарламасының "Сұлулық – көркем емес сөз" (1966) эпизодында Адамнантқа (Джеральд Харпер), 1902 жылдан бері уақытта тоқтап қалған эдвардтық саяхатшыға "Бұл Лондон, 1966 жыл – серпіліс қаласы" делінді. BBC-нің "Үш қыз" (1969) шоуы Лиза Годдардтың алғашқы басты рөлімен, әсерлі фолк-рок әнімен ("Light Flight" by Pentangle), Батыс Кенсингтон локациясымен және кейіпкерлердің киініп, шешіну сахналарымен ерекшеленеді. "Жігзау адам", 1968 жылғы "Қосымшадағы адам" детективтік сериясының эпизоды "Бұл Лондон – серпіліс Лондон!" деп басталды.