Батурист классы корветтері: Австралиялық флот тарихы

Кіріспе

Корольдік Австралия әскери-теңіз флоты қолданысындағы корветтер класы.

Батерст класы корветтері – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Австралияда жобаланған және салынған көп мақсатты кемелер класы. Бастапқыда мина тазарту кемелері ретінде жіктеліп, бірақ көбінесе корветтер деп аталған Батерст класының кемелері суастына қарсы күрес, минаға қарсы күрес және конвойды сүйемелдеу рөлін атқарды. Барлығы 60 Батерст класы корветі сегіз австралиялық кеме құрылыс орындарында салынды: 36-сы Австралия үкіметі төлеген, ал 24-і британдық Адмиралтействоның тапсырысы бойынша салынды. Осы Ұлыбританияға тиесілі кемелердің ішінде 20-сы ресми түрде Австралия Корольдік әскери-теңіз флотына (RAN) қабылданып, RAN қызметкерлерімен басқарылды, ал төртеуі Үндістан Корольдік әскери-теңіз флотында қызмет етті; Ұлыбританияға тиесілі кемелердің ешқайсысы Корольдік әскери-теңіз флотына қабылданып көрген жоқ. Үндістанда тағы үш Батерст құрастыруға берілген тапсырыс, олар құрылысын бастамас бұрын тоқтатылды. Батерст корветтері суастына қарсы күрес және минаға қарсы күрес рөлдері үшін жобаланғанмен, олар сонымен қатар әскер мен жабдық тасымалдау, конвойлар мен зардап шеккен кемелерге әуе қорғанысын ұсыну, жағалауға шабуылдарға қатысу және гидрографиялық зерттеулер жүргізу үшін де пайдаланылды. Соғыс кезінде үш кеме жоғалды: біреуі әуе шабуылынан, ал екеуі достық сауда кемелерімен соқтығысудан. (Соғыстан кейін төртінші кеме Ұлы Барьер рифін тазарту кезінде минаға тиіп батып кетті.) Соғыстан кейін Адмиралтейство кемелері Түркия әскери-теңіз флотына, Нидерланд Корольдік әскери-теңіз флотына және азаматтық операторларға сатылды, ал RAN иелігіндегі бірнеше кеме Жаңа Зеландия Корольдік әскери-теңіз флотына берілді, Ұлттық қызмет оқуын жеңілдету үшін уақытша қайта жандандырылды немесе азаматтық адамдарға сатылды. Голландияның төрт Батерсті Индонезия әскери-теңіз флотына берді; олардың біреуі 1956 жылы үкіметке қарсы көтерілісшілер тарапынан жойылды. Қалған RAN және Адмиралтейство кемелері басқа жобаларды қаржыландыру үшін металл тескісі ретінде сатылды. Екі кеме мұражай кемелері ретінде сақталған.

Өмірбаян

1937 жылы Австралияның Комонвелл әскери-теңіз кеңесі (ACNB) үш тор салушы қорғаныс кемесін сатып алуға келісім берді. Кемелер су астына қарсы күресу және миналарды жою міндеттерін орындауға қабілетті болуы керек еді. МакНил өзінің жобаларын 1939 жылдың ақпан айында аяқтады; оның ұсынысы 680 тонналық кеме, жылдамдығы және қашықтығы (Бар класының екінші бум кемесінің орнына аталды) болды. МакНейлдің "Кенгуру класы" ешқашан салынбаса да, оның жалпы идеясы австралиялық теңізшілер қауымдастығында қызығушылық тудырды, себебі ол қолданыстағы мина тазартқыштар мен су астына қарсы кемелер кластарына қарағанда артықшылықтар ұсынды және қару-жарақ пен кейбір арнайы құралдардан басқа, жергілікті ресурстармен Австралияда құрастырылуы мүмкін еді. Кез келген нақты міндетке толыққанды сәйкес келмесе де, миналарды тазарту, су астына қарсы соғыс, патрульдеу және сүйемелдеу міндеттерін орындауға арналған жан-жақты мүмкіндік жақсы кемелерді сұрау немесе салу мүмкін болғанша, уақытша шешім ретінде қарастырылды. 1939 жылдың қыркүйегінде соғыс басталғаннан кейін МакНилдің идеясына негізделген жеті кемеге жаңа сатып алу процесі басталды.

Дизайн

Әр кеме экипажының саны әр түрлі болды: стандартты құрамы 85 адамды құрады, оның ішінде 6 офицер және 12-13 қатардағы офицер. Соғыс кезінде Батерст класындағы кемелерде 20 000-нан астам адам қызмет етті: алғашқы кемелер негізінен резервтегілермен толықтырылса, соғыс кезінде шақырылған "Жаулық іс-қимылдарына ғана" қатысушылардың көпшілігі өз қызметінің бір бөлігінде Батерст класындағы кемеде болды. Теңізшілер он адамдық тамақтанатын орындарда орналасты, бұл кішкентай, нашар жарықтандырылған және теңіз суы мен тердің әсерінен үнемі ылғалды бөлмелер еді.

Қару-жарақ пен жабдық

Батурст класындағы корветтердің ең көп таралған қару-жарағы 12 фунттық немесе 4 дюймдік Mark XIX жоғары бұрышты зеңбірек, үш Oerlikon 20 мм зеңбірек, екі Lewis .303 пулемет және екі .303 Vickers пулемет болды. Корветтерде 40 тереңдік бомбасы тасымалданды, олар 4 лақтырғыш және 2 сырға арналған құрылғы арқылы қолданылды. Қызмет ету кезеңінде көптеген 12 фунттық зеңбірек орнатылған корветтер 4 дюймдік зеңбірекпен қайта жабдықталды, ал Oerlikon зеңбіректерінің бірі жиі Бофорстың 40 мм зеңбірегімен алмастырылды. 4 дюймдік негізгі зеңбірекпен жабдықталған Батурсттар негізінен солтүстік суларға жіберілді, себебі әуеден төнген қауіп жоғары болды және 4 дюймдік зеңбірек, басқа корветтерге орнатылған 12 фунттық зеңбірекке қарағанда, ұшаққа қарсы күштің артықшылығына ие болды. Корветтерді құрастыратын кеме жасаушылық орындарының әртүрлілігі және Батурсттардың атқаратын рөлдерінің сан алуандығы қару-жарақ стандартының болмауына себеп болды. Кейбір кемелердің қарулану профилі айтарлықтай ерекшеленді, ал жеке кеменің қару-жарағы оның қызмет ету кезеңінің әртүрлі уақыттарында маңызды өзгерістерге ұшырауы мүмкін. Алыстамалы түрде, құрамында бір 4 дюймдік және бір 40 мм зеңбірек болды. Батурсттар 128 типті модификацияланған асдикалық жабдықпен жабдықталды, ол гироскопиялық тұрақтандырғышсыз қолдану үшін қайта жасалды. Мина тазалау жабдығы да әр түрлі болды: жаңа 'LL' мина тазалау жабдығымен жабдықталған кемелер Австралияның ірі порттарында мүмкіндігінше тең бөлістірілді.

Құрылыс

Кемелерді салу Австралияның кеме жасау саласын едәуір кеңейтуді талап етті. Бұл мақсатқа тоқтатылған кемежайларды қайтадан іске қосу және жаңа нысандар құру арқылы қол жеткізілді. Алдыңғы кеме жасау зауыты Сиднейдегі Cockatoo Docks & Engineering Company болды, ол 1940 жылдың ақпан айында алғашқы кемесін, және тағы жеті кеме шығарды. Басқа жеті кеме жасау зауыты: Квинсленд штатының Мэриборо қаласында Walkers Limited (7 кеме), Брисбендегі Evans Deakin & Company (11 кеме), Сиднейдегі Mort's Dock & Engineering Company (14 кеме), Сиднейдегі Poole & Steel (7 кеме), Ньюкасл қаласындағы State Dockyard, Жаңа Оңтүстік Уэльс (1 кеме), Уильямстаун қаласындағы HMA Naval Dockyard, Виктория (8 кеме) және Оңтүстік Австралиядағы Whyalla (4 кеме). Әрбір кемеге шамамен 250 000 фунт стерлинг жұмсалды. Корветтің құрылыс уақыты фрегатпен салыстырмалы болды; Франклиннің он төрт айлық құрылыс уақыты корветтердің жартысының жеке құрылыс уақытына тең немесе одан жылдам болды. Батурсттың тағы үш кемесі Үндістанның Корольдік теңіз флотына арнап, Калькуттаның Гарден Рич қаласында жасалмақ еді. Үшеуі де 1943 жылдың 3 мамырында салынған, бірақ 1945 жылдың наурыз айында тоқтатылды және құламаларда бұзылды. Батурсттарды RAN "барлық жұмыстың қыздары" деп қарады, тіпті кейбір рөлдерге сәйкес келмейтін дизайн болса да; тым кішкентай, тым баяу немесе жеткіліксіз қаруланған немесе жабдықталған. Жергілікті қорғаныс кемесінің және мұхит аралық эскорттың қос, қарама-қайшылықты рөлдеріне байланысты, Австралияда орналасқан Батурсттер Тынық мұхит соғысының алғашқы бөлігінде екі түрлі бақылаушы астында болды; операциялық жағынан АҚШ Әскери-теңіз флотының Оңтүстік-Батыс Тынық мұхит аймағы күштерінің (COMSOUWESTPAC) әскери-теңіз командирінің басқаруымен және әкімшілік жағынан кеменің бас портының әскери-теңіз офицерінің (NOIC) басқаруымен. Бірнеше оқиғадан кейін кемеге бір мезгілде екі түрлі тапсырма беріліп, жергілікті қажеттіліктер, эскорт кестелері мен техникалық қызмет көрсету талаптары арасындағы қайшылықтар және Фримантель мен Дарвиндегі NOIC наразылықтарынан кейін, Австралиядағы корветтер 1942 жылдың мамыр айында NOIC бақылауына толықтай берілді. Колонналарға кемелерді тікелей тағайындаудың орнына COMSOUWESTPAC белгілі бір порттан кемелер эскорт міндеттері үшін қажет екенін көрсетеді, бұл порттың NOIC-і қол жетімді кемелерді бөлуге еркін қалдырады. Британдық Тынық мұхит флотында қызмет еткен кемелердің класы, басқа да көптеген кемелер сияқты, флагтарындағы нөмірлері "B" жалауымен жоғары тұрғандарға ауыстырылды. Батурст - бұл кластағы жаудың әрекетімен жойылған жалғыз кеме; Батурсттар соғыс кезінде бірнеше рет су асты кемелеріне шабуылға ұшырады. Бұл - толық көлемді су асты кемесін жойған алғашқы RAN. 1942 жылдың қарашасында "Батерст" және оның соңынан еріп келген голландтық танкер "Хококу Мару" жапон сауда рейдерін батырып, оның бауырласы Айкоку Маруды жойды. 1943 жылдың басында HMA кемелері гидрографиялық зерттеу кемелері ретінде қызмет ету үшін өзгертілді. Олардың әуеге қарсы қарулануы оларды Сицилияға қарсы соғыс кезінде эскорттық міндеттерге жарамды етті. Осы кемелердің сегізі Виктория портын жапондық оккупация аяқталғанда Гонконгке келгенге дейін тазартты, ал үші Токио шығанағында Жапондық бас тарту құжатына қол қойылған кезде болды. Кемедегі жұмыс және өмір сүрудің нашар жағдайлары, ауыр және жиі қиын жұмыс жүктемесі соғыста төрт кемеде бүлікшіл әрекеттерге әкелді: , , , және Джералдтон мен Литгоудағы оқиғалар кішігірім болды және тәртіптік айыптауларсыз шешілді, ал Тууумбадағы 'булық' қарым-қатынас жетіспеушілігінен туындады: ауыр күнді жүктеп бергеннен кейін, теңізшілер сол күні жеткілікті еңбек еткенін сезінгендіктен, quarterdeck-те жиналу туралы бұйрыққа жауап бермеді, бірақ жиналу туралы бұйрық капитанның күш-жігерлеріне алғыс білдіруі және оларды сусынмен марапаттау үшін екенін білгенде, олар өз ойын өзгертті. Бұл құрметсіздік 1943 жылдың сәуірінде Оро шығанағында әуе шабуылынан кейін корветке жөндеу жұмыстары жүргізілген кезде, капитаны компанияның қалған бөлігін кемеде тұруға мәжбүрлеген кезде, ол қонақ үйде тұрып жатты. Ақының, поштаның және жағалауға демалыс берудің жетіспеушілігі теңізшілердің көңілін қалдырды, ал жауап ретінде 45 жас теңізші 9 мамырда өздерінің наразылықтарын командирге жеткізе алмайтындай міндеттерге хабарлаудан бас тартты. Ол кемеге қарулы күзетшілерді жіберіп, басты пулеметті өшіріп тастады. 1943 жылдың соңында оқиғаның дұрыс жүргізілмегендігі үшін ауыстырылғанға дейін командир мен экипаж арасындағы қарым-қатынас жақсармады. Екінші дүниежүзілік соғыста Батурст кластың үш корветі ғана жойылды. Армидейлден басқа, тағы екі кеме АҚШ-тың сауда кемелерімен соқтығысқаннан кейін жойылды: 1943 жылдың маусымында және 1944 жылдың қазанында. Көпшілігі 1950 жылдары сатылды, оның ішінде Корольдік Жаңа Зеландия теңіз флотына төрт кеме, екі ұшқыш тасымалдағышты сатып алу және пайдалану шығындарын өтеуге көмектесу үшін. Төрт корвет ( , , , және ) 1951 жылы Ұлттық қызмет бағдарламасы үшін оқу кемелері ретінде қайта қолданысқа енгізілді. 1953 жылы сол мақсат үшін қайта жандандырылды. Миналарды тазарта алатын кемелердің біртіндеп жоғалуы 1962 жылдың соңына дейін түзетілмеді, ол кезде RAN Корольдік теңіз флотынан алты сатып алды. Австраниялық кемелер ретінде қолданысқа енгізілген 56 корвет RAN қызметінде жүрген кезеңде барлығы шақырымға дейін жүрді.

Construction of the ships required a significant expansion of the Australian shipbuilding industry. This was achieved by bringing disused dockyards back into production and establishing new facilities. The lead shipyard was Cockatoo Docks & Engineering Company in Sydney, which laid down the first ship, , in February 1940, and produced a further seven vessels. The other seven shipyards involved were Walkers Limited in Maryborough, Queensland (7 ships), Evans Deakin & Company in Brisbane (11 ships), Mort's Dock & Engineering Company in Sydney (14 ships), Poole & Steel in Sydney (7 ships), State Dockyard at Newcastle, New South Wales (1 ship), HMA Naval Dockyard at Williamstown, Victoria (8 ships), and BHP at Whyalla, South Australia (4 ships). Each ship cost approximately A£250,000 to build. The corvette's build time was comparable to that of an ; the fourteen month construction time for Franklin was equal to or faster than the individual build time of half the corvettes. Three additional Bathursts were to be built for the Royal Indian Navy by Garden Reach of Calcutta. All three were laid down on 3 May 1943, but were cancelled and broken up on the slipways in March 1945. The Bathursts were seen as 'maids of all work' by the RAN, even though the design was inappropriate for some roles; being too small, too slow, or inadequately armed or equipped. Because of the dual, conflicting roles of local defence vessel and ocean going escort, Bathursts based in Australia were under two different controllers for the first part of the Pacific War; operationally under the US Navy's Naval Commander South West Pacific Area Forces (COMSOUWESTPAC), and administratively under the Naval Officer In Charge (NOIC) of the ship's homeport. Following multiple incidents where a ship would be assigned to two different tasks simultaneously; conflicts between local needs, escort schedules, and maintenance requirements; and protests from the NOIC in Fremantle and Darwin, the Australian based corvettes were placed completely under NOIC control in May 1942. Instead of directly assigning ships to convoys, COMSOUWESTPAC would indicate that ships would be needed from a particular port for escort duties, leaving the NOIC of that port free to allocate available ships. Ships of the class that served with the British Pacific Fleet, like many other ships serving with the fleet, had their pennant numbers changed to ones with a 'B' flag superior. was the only ship of the class destroyed by enemy action;

The Bathursts were involved in several attacks on submarines during the war. This, the first RAN kill of a full size submarine, was credited to , with sister ships and assisting. In November 1942, an Indian Bathurst, , along with the Dutch tanker she was escorting, engaged and sank the Japanese commerce raider Hōkoku Maru, and drove off her sister ship Aikoku Maru. In early 1943, HMA Ships and were modified to serve as hydrographic survey ships. Their anti aircraft armament made them appropriate for escort duties during the Allied invasion of Sicily. Eight of these ships cleared Victoria Harbour before the BPF arrived in Hong Kong at the end of the Japanese occupation, while three , , and were present in Tokyo Bay when the Japanese Instrument of Surrender was signed. The poor working and living conditions aboard the ships, combined with the heavy and often difficult workloads, led to mutinous acts aboard four ships during the war: , , , and The incidents in Geraldton and Lithgow were minor and resolved without disciplinary charges, while the 'mutiny' aboard Toowoomba was caused by a lack of communication: after a hard day loading supplies, the sailors did not respond to an order to assemble on the quarterdeck as they felt they had laboured enough that day, but changed their mind when informed that the order to assemble was so the captain could thank them for their efforts, and reward them with drinks. This lack of respect was compounded while repairs were made to the corvette following an air attack off Oro Bay in April 1943, when the captain forced the rest of the company to live aboard, while he took residence at a hotel. A lack of pay, mail, and shore leave contributed to the sailors' frustration, and in response, 45 junior sailors refused to report for duties on 9 May until they could present their grievances to the commander. In response, he had the ship surrounded by armed guards and disabled the main gun. Relationships between commander and company did not improve until he was replaced at the end of 1943 for his botched handling of the event. Only three Bathurst class corvettes were lost during World War II. As well as Armidale, the other two ships were lost following collisions with merchant vessels of the United States: in June 1943, and in October 1944. Most were sold off during the 1950s, including four to the Royal New Zealand Navy, to help offset the cost of acquiring and operating two aircraft carriers. Four corvettes (, , , and ) were recommissioned in 1951 as training vessels for the National Service Program. was reactivated in 1953 for the same purpose. The gradual loss of minesweeping capable ships was not rectified until late 1962, when the RAN purchased six s from the Royal Navy. The 56 corvettes commissioned as Australian vessels travelled a combined total of during their service with the RAN.

Өткен үлгілер мен ескерткіштер

60 кеменің ішінде тек екеуі ғана қалды. Біреуі Уильямстаун, Викторияда мұражай кемесі болып сақталған. Корольдік Австралия теңіз күштерінің корветтеріне арналған ескерткіш Фримантель соғыс ескерткішінде 1984 жылдың 7 қазанында ашылды.

Веб-сайттар және басқа да ақпарат құралдары

Кеме тарихтары. Теңіз күші орталығы – Австралия Корольдік теңіз флоты.