Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сұралыс білдіретін есімдік
Personal pronoun to denote the interlocutor
Есімдік
the pronoun
Қазіргі ағылшын тілінде "you" сөзі екінші жақты есімдік болып табылады. Ол грамматикалық жағынан көпше түрде келеді, және тарихи тұрғыдан тек жіктеу септігінде ғана қолданылған, бірақ көптеген қазіргі заманғы диалекттерде барлық септіктерде және сан түрлерінде қолданылады.
In Modern English, the word "you" is the second person pronoun. It is grammatically plural, and was historically used only for the dative case, but in most modern dialects is used for all cases and numbers.
Тарих
Сіз прото-герман тіліндегі *juz, *iwwiz көрсету сөздерінің және прото-үнді-еуропа тіліндегі *yu (екінші жақ көпше есімдігі) сөздерінен шыққансыз. Ескі ағылшын тілінде екінші жақ жекеше, екілік және көпше есімдіктері болған. Екілік формасы он екінші ғасырда, ал жекеше формасы 1600 жылдардың басында жойылды. Осы дамудың көрсетілімі төмендегі кестеде берілген.
You comes from the Proto Germanic demonstrative base *juz , *iwwiz from Proto Indo European *yu (second person plural pronoun). Old English had singular, dual, and plural second person pronouns. The dual form was lost by the twelfth century, and the singular form was lost by the early 1600s. The development is shown in the following table.
Бірінші тұлғада қолдану
Өзін-өзімен сөйлескенде, кейде "туизм" деп аталатын, өзіне "сен" деп сілтеу жасау жиі кездеседі. Бұл басқалармен сөйлескенде сирек болады, себебі бұл оңай шатасуға себеп болуы мүмкін. Ағылшын тілінде жекеше бірінші жақтың императивтік түрі болмағандықтан, "сен" және "біз" оның орнына қолданылады.
The practice of referring to oneself as you, occasionally known as tuism, is common when talking to oneself. It is less common in conversations with others, as it could easily result in confusion. Since English lacks a distinct first person singular imperative mood, you and let's function as substitutes.
Үшінші тұлғаны пайдалану
Сіз белгілі бір емес адамды көрсету үшін қолданылады, бұл өте ресми белгісіз есімдіктің (one) жиі қолданылатын баламасы. Мағынасы үшінші жаққа жатса да, грамматикалық келісім бойынша сіз әрқашан екінші жақ болып табылады. Мысалы: "Бір адам жиі су ішуі керек" немесе "Сіз жиі су ішуіңіз керек".
You is used to refer to an indeterminate person, as a more common alternative to the very formal indefinite pronoun one. Though this may be semantically third person, for agreement purposes, you is always second person. Example: "One should drink water frequently" or "You should drink water frequently".
Келісім
Сіз көбінесе көпше түрде етістік қолдануға себеп болады, тіпті мағынасы бойынша жекеше болған жағдайда да.
You almost always triggers plural verb agreement, even when it is semantically singular.
Функциялар
Сіз субъект, объект, анықтауыш немесе предикативтік толықтырма ретінде қолданылуыңыз мүмкін. Рефлексивті форма да қосымша ретінде қолданылады. Сіз кейде есімдік фразада модификатор ретінде кездесесіз. Субъект: Сіз сол жердесіз; сіздің сол жерде болуыңыз; сіз өзіңіздің сол жерде болуыңыз үшін төледіңіз. Объект: Мен сізді көрдім; мен оны сізге таныстырдым; сіз өзіңізді көрдіңіз. Предикативтік толықтырма: Сол жерде ғана сіз болдыңыз. Тәуелді анықтауыш: Мен сіздің досыңызбен кездестім. Тәуелсіз анықтауыш: Бұл сіздікі. Қосымша: Сіз өзіңіз істедіңіз. Модификатор: Бұл сіздің мәселеңіздей естіледі.
You can appear as a subject, object, determiner or predicative complement. The reflexive form also appears as an adjunct. You occasionally appears as a modifier in a noun phrase. Subject: You're there; your being there; you paid for yourself to be there. Object: I saw you; I introduced her to you; You saw yourself. Predicative complement: The only person there was you. Dependent determiner: I met your friend. Independent determiner: This is yours. Adjunct: You did it yourself. Modifier: This sounds like a you problem.