Пол Мартин аға: Канада саяхатшысы, дипломаты және заңгерінің өмірі мен қызметі
Paul Martin Sr.
Пол Мартин Старший – канадалық саяхатшы, дипломат және заңгер. Канаданың экс-премьер-министрі Пол Мартиннің әкесі. Өмірбаяны, саяси мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық заңгер, саясаткер және дипломат
Canadian lawyer, politician and diplomat
Джозеф Джеймс Гийом Пол Мартин (23 маусым 1903 – 14 қыркүйек 1992), көбінесе Пол Мартин аға деп аталады, танымал канадалық саясаткер және дипломат болды. Ол 2003 жылдан 2006 жылға дейін Канаданың 21-ші премьер-министрі қызметін атқарған Пол Мартиннің әкесі еді.
Joseph James Guillaume Paul Martin (June 23, 1903 – September 14, 1992), often referred to as Paul Martin Sr., was a noted Canadian politician and diplomat. He was the father of Paul Martin, who served as 21st prime minister of Canada from 2003 to 2006.
Ерте өмір
Мартин Оттавада, Онтариода, Люмина (туған аты Шоинар) және Джозеф Филипп Эрнест Мартиннің ұлы болып дүниеге келді. 1907 жылы Мартин полиомиелитке шалдығып, бір көзінен мүңкіген және сол қолы әлсіреп қалды. Мартин Оттава өзенінің аңғарында, Онтарио штатының Пемброк қаласында өсті, бірақ орта мектепті Квебек штатының Гатино қаласындағы Сент-Александр колледжінде бітірді. Университет білімін Торонто университетінде аяқтады, ал заңгерлік дипломды Озгуд Холл заң мектебінде алды. Кейін Мартин Женевадағы Халықаралық қатынастар институтында стипендия бойынша оқыды. Соңынан Мартин Онтарионың Виндзор қаласында заңгерлік кеңсе ашты. 1939-1940 жылдары Мартин Рокко Перриді мемлекеттік қызметкерлерді жемқорлыққа салу ісі бойынша сотта қорғады. Сот 1940 жылдың 1 ақпанында Перриді кінәсіз деп танып, аяқталды.
Martin was born in Ottawa, Ontario, the son of Lumina (née Chouinard) and Joseph Philippe Ernest Martin. Martin contracted polio in 1907, which left him permanently blind in one eye and with a severely weakened left arm. Martin was raised in Pembroke, Ontario, in the Ottawa River Valley, although he attended high school at Collège Saint Alexandre in Gatineau, Quebec. He completed his university education at the University of Toronto, and earned his law degree from Osgoode Hall Law School. Later, Martin studied at the Graduate Institute of International Studies, Geneva, on a scholarship. Martin later opened a law practice in Windsor, Ontario. In 1939 1940, Martin defended the gangster Rocco Perri at his trial for the corruption of public officials. The trial ended on 1 February 1940 with Perri being acquitted.
Парламент мүшесі
Канада Либералдық партиясының мүшесі, ол алғаш рет 1935 жылы Халық қатарына сайланды және 1945 жылы министрлікке кірді. Ол төрт премьер-министрдің кабинетіндегі көрнекті мүше болды: Уильям Лайон Маккензи Кинг, Луи Сен-Лоран, Лестер Б. Пирсон және Пьер Трюдо. Мартин Либералдық кабинетінің ең солшыл мүшелерінің бірі саналды, ал 1946-1957 жылдар аралығында Ұлттық денсаулық сақтау және әлеуметтік қамтамасыз ету министрі ретінде полиомиелитке қарсы күресте және Канадада ауруханалық сақтандыру жүйесін құруды қадағалауда маңызды рөл атқарды. Кейде ол жалпыға ортақ медициналық сақтандырудың (медикер) әкесі ретінде танылады. Мартин Пирсон үкіметінде Сыртқы істер министрі қызметін атқарды және Канада Қарулы күштері үшін АҚШ-тың ядролық қаруларын алуда маңызды рөл ойнады.
A member of the Liberal Party of Canada, he was first elected to the House of Commons in 1935 and entered the cabinet in 1945. He went on to serve as a noted member of the cabinets of four Prime Ministers: William Lyon Mackenzie King, Louis St. Laurent, Lester B. Pearson and Pierre Trudeau. Martin was viewed as one of the most left wing members of the Liberal cabinet, and as Minister of National Health and Welfare from 1946 to 1957 he played an important role in the fight against polio and overseeing the creation of hospital insurance in Canada, and is sometimes recognized as a father of medicare. Martin served as Secretary of State for External Affairs in the Pearson government, and was instrumental in the acquisition of U. S. nuclear weapons for Canadian Forces.
Либералды партия басшылығы
Ол либералдық көшбасшылыққа үш рет түсті, 1948, 1958 және 1968 жылдары, бірақ либералдық партияның үш съезінде де жеңіліске ұшырады, біріншісі Луи Сент-Лоранға, екіншісі Лестер Б. Пирсонға, үшіншісі Пьер Трюдоға.
He ran for the Liberal leadership three times, in 1948, in 1958 and 1968, but was defeated at all three Liberal leadership conventions, first by Louis St. Laurent, then by Lester B. Pearson, then by Pierre Trudeau.
Сенатор және одан да көп
1968 жылы Трюдо оны Сенатқа тағайындады. Ол 1974 жылға дейін Сенаттағы Үкімет басшысы қызметін атқарды, содан кейін Ұлыбританиядағы Жоғары комиссар болып тағайындалды. Сондай-ақ, ол 1972 жылдан 1977 жылға дейін Уилфрид Лориер университетінің канцлері болды, осының нәтижесінде университет оның құрметіне Пол Мартин орталығын атады. Өмірінің соңына дейін Пол Мартин Виндзор университетінде саяси ғылымдардан қосымша профессор болып жұмыс істеді. Оның "Ашық өмір" атты екі томдық естеліктері 1983 және 1986 жылдары жарық көрді.
Trudeau appointed him to the Senate in 1968. He served as Leader of the Government in the Senate until 1974 when he was appointed High Commissioner to the United Kingdom. He also served as chancellor of Wilfrid Laurier University from 1972 to 1977, as a result of which the university named the Paul Martin Centre in his honour. Until his death Paul Martin was an adjunct professor of political science at the University of Windsor. His two volume memoirs, A Very Public Life, was published in 1983 and 1986 ( ).
Құрметтер
1976 жылы ол Канада орденінің серігі атанды. Оның жетістіктерін мойындағандықтан, Мартинге 1992 жылы «Құрметті» атағын қолдану құқығы берілді, бұл Канаданың премьер-министрі, генерал-губернаторы немесе бас судьясы болмаған адам үшін өте сирек кездесетін мәртебе. Ол 14 қыркүйекте 89 жасында дүние салды. Виндзор университетінде заң және саяси ғылымдар саласында Пол Мартин атындағы кафедра бар, соңғы кезде бұл кафедраны Манитобаның бұрынғы премьері Говард Паули басқарды (университеттен зейнеткерлікке шыққанға дейін), сондай-ақ Пол Мартин атындағы заң кітапханасы да бар. Виндзор қаласы 1994 жылғы 18 қарашада оның құрметіне «Пошта ғимаратын» Пол Мартин аға ғимараты деп атады.
In 1976 he was made a Companion of the Order of Canada. In recognition of his accomplishments, Martin was granted the right to use the honorific Right Honourable in 1992, a rare honour for one who has never been Prime Minister, Governor General or Chief Justice of Canada. He died on September 14, at the age of eighty nine. The University of Windsor has a Paul Martin Chair in law and political science, recently held by former Manitoba Premier Howard Pawley (until his retirement from the university), and the Paul Martin Law Library. The City of Windsor had also renamed their "Post Office Building" the Paul Martin Sr. Building in his honour on November 18, 1994.
Құрметті дәрежелер
Орналасқан жері Күні Оқу орны Дәрежесі Салтанатты сөз сөйлегені 1950 Дальхаузи университеті Заң докторы (LL. D) 1952 Торонто университеті Заң докторы (LL. D) 1954 жылғы көктем Виндзор университеті Заң докторы (LL. D) 1954 жылғы 22 қазан Батыс Онтарио университеті Азаматтық құқық докторы (DCL) 1966 жылғы 2 маусым Британдық Колумбия университеті Заң докторы (LL. D) 1967 жылғы мамыр Ватерлоо лютеран университеті Заң докторы (LL. D) 1983 Жоғарғы Канада заңгерлер қоғамы Заң докторы (LL. D) 2017 жылғы маусым Алгонкин колледжі Марапатталды, қаза болғаннан кейін салтанатты сөзді ұлы Пол Мартин кіші сөйледі.
Location Date School Degree Gave Commencement Address 1950 Dalhousie University Doctor of Laws (LL. D) 1952 University of Toronto Doctor of Laws (LL. D) Spring 1954 University of Windsor Doctor of Laws (LL. D) 22 October 1954 University of Western Ontario Doctor of Civil Law (DCL) 2 June 1966 University of British Columbia Doctor of Laws (LL. D) May 1967 Waterloo Lutheran University Doctor of Laws (LL. D) 1983 Law Society of Upper Canada Doctor of Laws (LL. D) June 2017 Algonquin College Awarded Posthumously commencement address delivered by his son Paul Martin Jr.