Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Спорттық жабдық
Item of sporting equipment
Крикет шайқасы – крикет спортында баттерлердің допты соғуға арналған арнайы құрал. Ол әдетте жалпақ беті бар талдан жасалған пышаққа бекітілген сапақтан тұрады. Баттерлер жүгіруден сақтану үшін шайқасын ұстап, жерге тигізу арқылы да қолдануы мүмкін. Шайқастың ұзындығы 38 дюймнен (96,5 см) аспауы керек, ал ені 4,25 дюймнен (10,8 см) аспауы тиіс. Оның қолданылуы алғаш рет 1624 жылы тіркелген. 1979 жылдан бері заңға енгізілген өзгеріс бойынша крикет шайқалары тек ағаштан ғана жасалуы керек.
A cricket bat is a specialised piece of equipment used by batters in the sport of cricket to hit the ball, typically consisting of a cane handle attached to a flat fronted willow wood blade. It may also be used by a batter who is making batter's ground to avoid a run out, by holding the bat and touching the ground with it. The length of the bat may be no more than 38 inches (96.5 cm) and the width no more than 4.25 inches (10.8 cm). Its use is first mentioned in 1624. Since 1979, a law change has dictated that cricket bats can only be made from wood.
Құрылыс
Крикет шайбасының жапырағы – әдетте соққы беретін беті жалпақ, ал артқы жағында (қолсап жағында) дөңгелек орналасқан ағаш блок. Дөңгелек орталық бөлігінде жинақталған, себебі доп әдетте сол жерге тиеді. Шабақ дәстүрлі түрде қамыс ағашынан жасалады, атап айтқанда, крикет шабағына арналған қамыстың (Salix alba var. caerulea) бір түрінен жасалады. Ол қорғаныш функциясын атқаратын шикі (қайнатылмаған) зығыр майымен өңделеді. Бұл қамыс түрі өте берік және соққыға төзімді болғандықтан қолданылады, крикет добының жоғары жылдамдықпен тиюінен айқын зақымдар қалдырмайды және сынып қалмайды, сонымен қатар жеңіл салмаққа ие. Шабақтың беті пайдаланушы көбінесе қорғаныш пленкамен жабылады. 1900 жылы Перси Стюарт Сурридж мықтыланған аяқ бөлігін жасады. Жапырақ ұзын цилиндрлі қамыс тұтқаға жалғастырылады, ол 20 ғасырдың ортасындағы теннис ракеткасының тұтқасына ұқсас, біріктіру арқылы. Тұтқа әдетте резеңке жабынмен жабылады. Шабақтың дизайнында тұтқа мен жапырақ қосылған жерде ағаш серпімділігі қарастырылған. Қазіргі кездегі қамыс тұтқаны қамыс жапырағына конус тәрізді біріктіру 1880 жылдары Брунельдің шәкірті және Северн теміржол туннелінің бірінші бас инженері Чарльз Ричардсонның өнертабысы болды. Бұрын да біріктірілген тұтқалар қолданылған, бірақ олар қосылған жерінен сынған. Конус жапырақтан тұтқаға жүктемені біртіндеп беруді қамтамасыз етеді және осы мәселені болдырмайды. Тұтқаға жақын жапырақтың жиектері шабақтың иықтары деп аталады, ал жапырақтың төменгі бөлігі – шабақтың аяғы деп аталады. Шабақтар әрқашан осындай пішінде болған емес. 18 ғасырға дейін шабақтардың пішіні қазіргі хоккей таяқшаларына ұқсас болған. Бұл ойынның тарихындағы мұра болуы мүмкін. Крикеттің алғашқы формалары белгісіз болғанымен, ойын алғаш рет шопанның таяқтарымен ойналған болуы мүмкін. Әдетте ең көне шабақ деп саналатыны 1729 жылы жасалған және Лондонның The Oval стадионындағы Sandham бөлмесінде көрсетілуде.
The blade of a cricket bat is a wooden block that is generally flat on the striking face and with a ridge on the reverse (back) which concentrates wood in the middle where the ball is generally hit. The bat is traditionally made from willow wood, specifically from a variety of white willow called cricket bat willow (Salix alba var. caerulea), treated with raw (unboiled) linseed oil, which has a protective function. This variety of willow is used as it is very tough and shock resistant, not being significantly dented nor splintering on the impact of a cricket ball at high speed, while also being light in weight. The face of the bat is often covered with a protective film by the user. In 1900 Percy Stuart Surridge developed a reinforced toe. The blade is connected to a long cylindrical cane handle, similar to that of a mid 20th century tennis racquet, using a splice. The handle is usually covered with a rubber grip. Bats incorporate a wooden spring design where the handle meets the blade. The current design of a cane handle spliced into a willow blade through a tapered splice was the invention in the 1880s of Charles Richardson, a pupil of Brunel and the first Chief Engineer of the Severn Railway Tunnel. Spliced handles had been used before this but tended to break at the corner of the join. The taper provides a more gradual transfer of load from the bat's blade to the handle and avoids this problem. The edges of the blade closest to the handle are known as the shoulders of the bat, and the bottom of the blade is known as the toe of the bat. Bats were not always this shape. Before the 18th century, bats tended to be shaped similarly to modern hockey sticks. This may well have been a legacy of the game's reputed origins. Although the first forms of cricket are obscure, it may be that the game was first played using shepherd's crooks. The bat generally recognised as the oldest bat still in existence is dated 1729 and is on display in the Sandham Room at The Oval in London.
Сақтау
Алғашқыда сатып алынған кезде көптеген сойылдар дереу пайдалануға дайын болмайды және жұмсақ талшықтарына жаңа, қатты крикет добының соққысын сойылға зақым келтірмей, соққының толық күші берілуі үшін "қағу" процесі қажет. Қағу – бұл сойылдың бетіне ескі крикет добымен немесе арнайы балғамен соққы беру. Бұл сойылдың ішіндегі жұмсақ талшықтарды тығыздайды және сойылдың сыну қаупін азайтады. Сонымен қатар, сойылдың талшықтары арасындағы кеңістіктерді толтыру үшін шикі зығыр майы қажет болуы мүмкін. Шикі зығыр майы қайнатылған зығыр майынан гөрі жақсырақ, себебі шикі түрі де кептіретін май болып табылады, бірақ өте баяу кебеді, сондықтан беті жабысқы болып қалады. Үнемі қолданылғанда, бұл ағашқа қорғаныш әсерін тигізеді және оны атмосферадағы ылғалдың өзгеруіне, бұрылуға немесе жарылуға азырақ сезімтал етеді. Тағы бір маңызды фактор – бұл доптың сойыл бетімен үйкелісін арттырып, соққыны жақсырақ бақылауға мүмкіндік беруі. Ойыншы тозған бетін байқап, майлау қажеттігін анықтай алады.
When first purchased, most bats are not ready for immediate use and require knocking in to allow the soft fibres to strike a hard new cricket ball without causing damage to the bat, and allowing full power to be transferred to the shot. Knocking in involves striking the surface with an old cricket ball or a special mallet. This compacts the soft fibres within the bat and reduces the risk of the bat snapping. The bat may also need raw linseed oil, which fills in the gaps between the fibres. Raw linseed oil is used, rather than boiled linseed oil, as the raw form is also a drying oil but very slow "drying", and so the surface remains tacky. Applied regularly, this has a protective effect on the wood and makes it less sensitive to humidity changes in the atmosphere, which could cause warping or splitting. Another important factor is that it increases the surface friction of the ball to the bat surface, giving better control of the shot. A worn surface can be noticed by the player, indicating that re oiling is needed.
Шошқалардың өлшемдері
Крикет ережелерінің 5-бабында бидің ұзындығы 38 дюймнен (965 мм), ені 4,25 дюймнен (108 мм), жалпы тереңдігі 2,64 дюймнен (67 мм) және жиегі 1,56 дюймнен (40 мм) аспауы керек деп айтылған. Крикет ережелерінің Б қосымшасында одан да нақты талаптар келтірілген. Бұл ереже 1771 жылғы «Монстр-би» оқиғасынан кейін енгізілді. 2017 жылғы ережелерге енгізілген жаңартпа бидің максималды ұзындығын өзгерте қоймады – ол әлі де 38 дюйм / 96,52 см құрайды, бірақ жаңа талап бойынша бидің жиегі 1,56 дюйм / 4 см, ал тереңдігі 2,64 дюйм / 6,7 см-ден аспауы керек. Қазір төрешілерде бидің заңдылығын кез келген уақытта тексеруге арналған өлшегіш құрал бар. Билер әртүрлі өлшемдерде шығарылады, кейбір өндірушілер ерекше үлгілер ұсынады. Көбінесе балалардың 0-дан 6-ға дейінгі өлшемдері, жастардың Harrow өлшемі және ересектердің өлшемдері кездеседі. SH (Short Handle) – ересектер арасында ең көп таралған өлшем, сондай-ақ ұзын тұтқалы және ұзын жапырақты нұсқалары да бар. Балалардың өлшемдері ұлғайған сайын ұзындығы мен ені де артады. Көптеген ересектер билері рұқсат етілген максималды енге (4,25 дюйм) ие болғанымен, жалпы саудадағы крикет билерінің көбі 38 дюйм максималды ұзындығына жете бермейді, көбінесе 35 дюймнан аспайды.
Law 5 of the Laws of Cricket state that the length of the bat may be no more than 38 in (965 mm), the width no more than 4.25 in (108 mm), the overall depth no more than 2.64 in (67 mm) and edge no more than 1.56 in (40 mm). Appendix B of the Laws of Cricket set out more precise specifications. This rule was introduced following the Monster Bat Incident 1771. The 2017 update to the Laws saw no changes to the maximum length of the bat, which is still 38 inches/96.52 cm, but a new specification stated that the edge of the bat cannot be more than 1.56 inches / 4 cm while the depth cannot be more than 2.64 inches / 6.7 cm. The umpires are now given a bat gauge so they can check the legality of the bat at any time. Bats are available in a range of sizes, with some manufacturers offering unique variations. Commonly found are children's sizes 0 to 6, youth size Harrow and adult sizes. SH (Short Handle) is the most common adult size, whilst long handle and long blade options are also available. Children's sizes increase in length and width as the size increase. Although most adult bats will be the maximum width permitted (4.25 inches), no generally available cricket bat is a maximum length of 38 very few exceed 35 inches.
Вариациялар
Әр түрлі компаниялар өздеріне атақ алу және сатуды арттыру үшін ойын ережелеріне сәйкес келетін жаңа пішіндерді сынап көрді. 1960 жылдары Slazenger компаниясынан алғашқы иықсыз найзағайлар пайда болды. Бұл салмақтың көбірек бөлігін найзағайдың "тиімді нүктесіне" қайта бөлуге мүмкіндік берді, әрбір соққыға көбірек күш беруге, сонымен қатар жақсы тепе-теңдік пен жеңіл "ұстауға" ие болды. Бұл стильді Лэнс Кернстің 1983 жылы өткен матчта алты алтылық соққаннан кейін танымал болды. 1970 жылдары Warsop Stebbing компаниясынан екі жақты найзағайлар пайда болды. Twenty20 крикетінің пайда болуымен екі жақты найзағайларға қызығушылық жаңадан артып келеді. 1974 жылы алғашқы GN100 Scoop шығарылды; бұл найзағайдың артқы жағының ортасынан ағаш алып тастау арқылы басына қарай пішін өзгертетін алғашқы найзағай болды. Осы ағашты алып тастау арқасында найзағай жеңілдеді, оның тиімді нүктесі ұлғайды және ұстау қабілеті жақсарды. Материал аз болғанымен, дұрыс уақытталған жағдайда күшті соққылар орындау мүмкін. Бұл әлсіз ойыншыларға өз репертуарында болмайтын көптеген соққыларды ойнауға мүмкіндік береді. Бұл найзағай тез арада көп сатылатын тауарға айналды және Gray Nicolls компаниясы GN500, Dynadrive және Viper сияқты әртүрлі Scoop найзағайларын шығарды, соның ішінде 2012 жылғы Англия маусымы үшін Scoop-тың қайта шығарылуын да қамтыды. Артқы жағынан ағаш алып тастау әдісі көптеген басқа компаниялар тарапынан қолданылды, бірақ сыншылар оны жоғары бағаламады. 1979 жылы австралиялық крикетші Деннис Лилли ComBat алюминий найзағайын қысқа мерзімге қолданды. Төрешілермен келіссөздерден кейін, және Англия командасының допқа зиян келтіретіні туралы шағымдардан соң (кейіннен бұл жалған екені дәлелденді), Австралия капитаны Грег Чаппелл оны ағаш найзағайға қайта оралуға шақырды, өйткені Чаппелл бұл найзағайдың ағаш найзағай сияқты допқа бірдей күш бермейтініне сенді. Крикет ережелері жақын арада өзгертіліп, найзағайдың жапырағы толығымен ағаштан жасалуы керек екені айтылды. 1980 жылдары Стюарт Сурридж және компаниясы Turbo найзағайын жасады. Джон Сурридж жобалаған бұл найзағай екі сабаннан жасалған, бұл иілуді азайтып, күштілікті арттырды. Бұл найзағай 1990 жылы Үндістанға қарсы матчта Грэм Гучтың 333 рекордтық ұпай жинауына көмектесті. 2005 жылы Kookaburra компаниясы найзағайдың омыртқасының бойымен көміртек талшығымен күшейтілген полимерлік тірегі бар найзағайдың жаңа түрін шығарды. Бұл найзағайдың арқасы мен жапырағын қосымша ұстап тұру үшін, осылайша оның қызмет ету мерзімін ұзарту үшін жасалған. Бұл жаңа найзағайды халықаралық крикетте алғаш рет австралиялық Рикки Понтинг қолданды. Kookaburra компаниясы 6-тармақ бойынша заңсыз деп МКК-дан кеңес алғаннан кейін оны кері қайтарып алды. 2005 жылы Newbery компаниясы C6 және C6+ көміртек талшықты тұтқасын жасады, ол стандартты ламинатталған қамыс және резеңке тұтқадан 3 унция / 85 граммға жеңіл болды. Оны Newbery және Puma үш жыл бойы қолданды, кейін бұл идеяны Gray Nicolls компаниясы қуыс пластик түтікпен көшірді. Алайда, бұл МКК-ны тұтқалардағы материалдар туралы заңды өзгертуге итермеледі, өйткені жаңа технология доптың ұшу қашықтығын арттыруы мүмкін деген қауіп болды. Крикет ережелеріндегі B.2.3 қосымшасы тұтқадағы материалдарға қатысты және "Тұтқаның жалпы көлеміне қатысты, қамыс, ағаш немесе жіптен басқа материалдар оннан бір бөлігінен аспауы керек" деп мәлімдейді. 2008 жылдың соңында SAFBats компаниясы офсетті жиекті крикет найзағайын жасады. Жиектің офсеті ортаны кеңейтуге, жақсырақ соғу салмағына және крикет найзағайының тепе-теңдігін бұзбай, өнімділікті арттыруға мүмкіндік берді. Өндіріс үлгілері 2009 жылы қолжетімді болды, ал найзағай 2010 және 2012 жылдары марапаттар жеңіп алды.
Various companies have over the years tried new shapes that come within the laws of the game to make a name for themselves and to improve sales. In the 1960s the first shoulderless bats appeared from Slazenger. This allowed more of the weight to be redistributed to the "sweet spot" of the blade providing more power to each stroke, whilst still having good balance and light "pick up". This style of the bat was made famous by Lance Cairns's six sixes in a match played in 1983. The 1970s saw double sided bats from Warsop Stebbing. With the advent of Twenty20 cricket, double sided bats are experiencing renewed interest. In 1974 the first GN100 Scoop was released; this was the first bat to turn to shape on its head by removing the wood from the centre of the rear of the bat. By removing this wood, the bat became lighter, its sweet spot grew and its pick up improved. Even though there is less material, strong strokes are still possible if well timed. It allows weaker players to play many strokes they would otherwise omit from their repertoire. This bat quickly became a big seller and various scooped bats such as the GN500, Dynadrive and Viper have been released by Gray Nicolls ever since, including a re release of the Scoop itself for the 2012 English season. The removal of wood from the rear has been copied by many other companies without much critical acclaim. In 1979 Australian cricketer Dennis Lillee briefly used a ComBat aluminium bat. After some discussion with the umpires, and after complaints by the English team that it was damaging the ball, which was later proved untrue, he was urged by the Australian captain Greg Chappell to revert to a wooden bat as Chappell believed it was not delivering the same amount of power to the ball as a regulation wooden bat. The rules of cricket were shortly thereafter amended, stating that the blade of a bat must be made entirely of wood. In the 1980s Stuart Surridge & Co developed the Turbo. Designed by John Surridge, the bat was formed from two pieces of willow which reduced the flex and increased the transfer of power. The bat was used by Graham Gooch for his record 333 against India in 1990. In 2005 Kookaburra released a new type of bat that had a carbon fibre reinforced polymer support down the spine of the bat. It was put on the bat to provide more support to the spine and blade of the bat, thus prolonging the life of the bat. The first player to use this new bat in international cricket was Australian Ricky Ponting. Kookaburra withdrew it after advice was received by the ICC from MCC that it was illegal under Law 6. In 2005 Newbery created a carbon fibre handle, the C6 and C6+, which weighed 3 ounces/85 grams less than a standard laminated cane and rubber handle. It was used by Newbery and Puma for three years before the concept was copied by Gray Nicolls with a hollow plastic tube. However, this provoked the MCC to change the law on materials in handles amid fears that the new technology would lead to an increase in the distance the ball was hit. Appendix B.2.3. in the Laws of Cricket concerns Materials in handle and states that "As a proportion of the total volume of the handle, materials other than cane, wood or twine are restricted to one tenth". Also in late 2008, SAFBats created a cricket bat with an offset edge. The edge offsetting allowed for an extended middle, better swing weight and increased performance without compromising the cricket bat's balance. The production models were available in 2009, and the bat won awards in 2010 and 2012.
Твинти-20 жарғақтар
2004 жылы Ньюбери жаңа Twenty20 форматы үшін қысқартылған пышағы және ұзартылған тұтқасы бар Uzi модельін жасады. Бұл өзгеріс, ойынның қысқа нұсқасында шабуылдық соққылар көп ойнатылатындықтан, ортаға көбірек ағаш орналастыруға мүмкіндік берді. 2009 жылы Mongoose компаниясы Newbery Uzi пішінінің ең экстремалды нұсқасы – Mi3 модельін ұсынды. Дизайнның ерекшелігі – пышағы стандартты шападан 33%-ға қысқа, ал тұтқасы 43%-ға ұзын. Жаңа модель T20 форматында допты қорғамай, тек шабуылдық соққылар ойнау идеясын жариялады. 2010 жылдың 11 наурызында Mongoose компаниясы Үндістанда өнімдерін ұсынып, Мэтью Хейденді бренд амбассадоры етіп тағайындады. Бұрынғы австралиялық тестік ойыншысы Стюарт Лоу оны «таяққа бекітілген жарты кірпіш» деп атады. Хейден 2010 жылғы IPL турнирінде осы шапаны қолданды. Worcestershire клубының ойыншысы Гарет Эндрю 2010 жылы Surrey клубына қарсы өткен ойында 58 доптан 100 ұпай жинап, MMi3 шапанымен кәсіби крикеттегі алғашқы жүзіндік соққысын жасады. 2008 жылы Lekka Cricket компаниясы T20 форматына арналған Big Hitter шапанын ұсынды. Ал 2009 жылы Black Cat Cricket Joker шапанын ұсынды. Бұл шапандар да басқа T20 шапандары сияқты, пышағы бір дюймға қысқартылып, тұтқасы бір дюймға ұзартылған, бірақ ересектерге арналған модельдерде шапан ені 4 дюймға дейін азайтылды.
In 2004, Newbery created the Uzi, with a truncated blade and elongated handle for the new Twenty20 format of the game. This change allowed more wood to be placed in the middle, as more attacking shots are played in the shorter version of the game. In 2009, an extreme version of the Newbery Uzi shape named the Mi3 was launched by Mongoose. The design is unusual in that the blade is 33% shorter than a conventional bat and the handle is 43% longer. Launched with a fanfare of publicity, it proclaimed the idea of not defending the ball in the T20 format and purely playing attacking shots. On 11 March 2010, Mongoose launched its range in India with the announcement of Matthew Hayden as the brand ambassador. Stuart Law, the former Australian Test player, called it "a half brick on a stick". The bat was used by Hayden in the 2010 version of the IPL. Gareth Andrew, the Worcestershire all rounder, scored his maiden 100 with an MMi3 in professional cricket when he hit 100 off 58 balls at the Oval in 2010 against Surrey. In 2008, Lekka Cricket launched a T20 format bat, the Big Hitter. Black Cat Cricket then launched a T20 format bat, the Joker, in 2009. These worked on a similar principle to other T20 bats with the blade length reduced by one inch and an inch longer handle, but uniquely reduced the width of the bat to 4 inches in an adult bat.
Өңдеу
Қазіргі заманғы бейсбол таяқтары көбінесе Үндістан немесе Пәкістан субконтинентінде қолмен жасалады, себебі еңбек құны төмен. Дегенмен, Англия, Австралия және Жаңа Зеландиядағы бірнеше мамандар әлі де таяқтар жасап тұрады, көбінесе CNC токарлық станогын пайдаланады.
Modern bats are usually hand made in the Indian sub continent (India or Pakistan) due to the low cost of labour. However a few specialists in England, Australia, and New Zealand still make bats, mostly with use of a CNC lathe.
Үндістанның крикет шайқас индустриясы
Дәстүрлі үнді крикет таяқшалары Джамму және Кашмир, Пенджаб, Харьяна, Гуджарат, Уттар-Прадеш және Раджастан аймақтарында жасалады. Кашмирде олар Солтүстік Үндістанда өсетін терек ағашынан жасалады. Кашмирде жасалған кейбір таяқшалар халықаралық стандарттарға сай келеді және бұрынғы және қазіргі Үндістан құрамасының ойыншылары Сунил Гаваскар, Вирендер Сехваг және Юврадж Сингх қолданған.
Traditional Indian cricket bats are made in the regions of Jammu and Kashmir, Punjab, Haryana, Gujarat, Uttar Pradesh and Rajasthan. In Kashmir they are made out of willow found in northern India. Some bats made in Kashmir are of international standards and are/were used by national players in India Sunil Gavaskar, Virender Sehwag and Yuvraj Singh.
Кашмир сағасы жарғақтары
Кашмирде жарғақтар жасауға қолданылатын сабанды 1820 жылдары Үндістанды билеген британдықтар әкелген. Өнеркәсіп дәстүрлі құралдарды заманауи технологиямен үйлестіреді. Осы жарғақтар Кашмирдегі Анантнаг, Барамула және Пахалгам аудандарында жасалады. Оның түрі (Salix alba var. caerulea) ағылшын сабанымен бірдей. Кашмир сабанынан жасалған жарғақтар жақсы ойнайды және ағаш немесе дайын өнімнің ерекше қасиеттері бар екеніне, немесе олардың ойын көрсеткіштері басқаша екеніне ешқандай дәлел жоқ. Дегенмен, Кашмир сабанынан жасалған жарғақтар ағылшын сабанынан жасалған жарғақтарға қарағанда әлдеқайда арзанға сатылады, себебі ағылшын сабанынан жасалған жарғақтар сапалы деп есептеледі. Кашмир сабанынан жасалған жарғақтар әлеуметтік және әуесқой жарыстарда кеңінен қолданылады, бірақ ағылшын сабанынан жасалған жарғақтар "профессионал" крикетшілердің жарғағы ретінде қарастырылады. Ағылшын сабанынан жасалған крикет жарғақтарының көп бөлігі Үндістанда импортталған ағылшын сабанының жартылай фабрикаттарынан жасалады. Кашмир сабанынан жасалған "қойма" ағылшын сабанынан жасалған жарғақтарды анықтау іс жүзінде мүмкін емес. Сондықтан, ағылшын сабанынан жасалған жарғақтарды сату – бұл сатып алушы мен бренд арасындағы сенімге негізделген келісім, яғни брендтің "ағылшын сабанынан" жасалған жарғақтарының көлемін Үндістаннан және Англиядан әкелінген жартылай фабрикаттардың есебінен арттырмағанына сенім. Бұл ауыстыру тәуекелі шағын брендтер үшін үлкен кедергі болып табылады. Өндірістің барлық кезеңдерінде ағылшын сабанының сақталуын және түгелдігін қамтамасыз ету үшін ресурстар қажет. Сонымен қатар, ағылшын сабанынан жасалған жарғақтардың түйіршіктері түзу болмағанда немесе түсі өзгергенде арзанға түседі. Англияның бұрынғы капитаны Джеффри Бойкотт мұндай жарғақтар көрінісі жақсырақ жарғақтардай ойнайтынын және ойыншылардың бірдей өнімділікті арзан бағамен алу үшін оларды сатып алуы керектігін айтты. Көптеген ойыншылар жетіспеушіліктерден өнімділіктегі айырмашылықты байқамайды, егер олар айқын болмаса. Сабан кесілгеннен кейін және жарғақ жасалған кезде дұрыс өңделген болса, жарғақтың жиналуы (немесе салмақ таралуы) және оның ойыншының стиліне сәйкес келуі одан да маңыздырақ. Әртүрлі пішіндеу әдістері орталықтың жоғары немесе төмен орналасуын және әртүрлі "тиімді нүкте" өлшемдерін және орналасуын қамтамасыз етеді. Кашмир сабанына қарсы айтылған бір мәселе – бұл оның жылы климатта өсуі. Ағаш тығыз, серпімділігі аз болады. Дегенмен, бұл ағылшын сабанынан жасалған жарғақтар үшін де ортақ мәселе. Ағылшын сабанының жетіспеушілігіне және сұранысқа байланысты көптеген жеке меншіктегі шағын плантациялар идеалды жағдайларда құрылды, ағаштар 10-12 жылда піседі. Бұл ағаштағы түйіршіктердің көбеюіне әкелді, кейде 6 немесе тіпті 4 түйіршікті жарғақтар жасалды. 8 немесе одан аз түйіршікті жарғақтар тығыз және жақсы ойнау үшін көбірек уақыт қажет етеді, бірақ олар ұзақ қызмет етеді. 16 немесе одан да көп түйіршікті жарғақтар жұмсақ және бірден ойнауға ыңғайлы, бірақ қызмет ету мерзімі қысқа. 8-12 түйіршік әдетте қажетті диапазон болып табылады. Австралия – Salix alba var. caerulea-ны крикет жарғақтары үшін өсіретін тағы бір ел, Австралиядағы барлық қор 1930 жылдары Англия капитанынан Австралия капитанына жіберілген таяқтардан тараған. Австралия ондаған жылдар бойы сойыл өсірді, бірақ Slazenger плантациялардың көп бөлігіне ие болған компанияны сатып алғанға дейін. Slazenger-дің жалғыз қызығушылығы киім-кешек болды, ал плантациялар көбінесе сатылып, жойылды. 1990 жылдары крикет жарғақтарын қайтадан коммерциялық мақсатта өсіру жобасы басталды. Қазір Виктория және Жаңа Оңтүстік Уэльсте плантациялар бар, бірақ Квинслендте емес, онда сабанның барлық түріне тыйым салынған.
The willow used in making bats in Kashmir was brought in by the British, who ruled India, during the 1820s. The industry combines traditional tools with modern technology. Some of the districts where these bats are made in Kashmir are Anantnag, Baramula, and Pahalgam. The species is identical (Salix alba var. caerulea) to English willow. Kashmir willow bats play well and no evidence has been presented that the wood or finished product has different properties or plays any differently. However, Kashmir willow bats sell for significantly lower prices than English willow, on the belief that the English willow bats are superior. Kashmir willow bats are widespread in social and amateur competitions, although English willow is seen as a more "serious" cricketer's bat. Much of the English Willow cricket bat market consists of bats that are made in India from imported English willow blanks. It would be virtually impossible to detect "counterfeit" English willow bats made from Kashmir willow. The marketing of English willow bats is, therefore, a trust exercise between the buyer and the brand, that the brand has not inflated their supply of "English willow" bats by sourcing blanks from India as well as England. This risk of substitution is a major hurdle for small brands looking to get bats manufactured in India. Resources are needed to ensure the integrity and custody of the English willow at all stages of production. English willow bats with minor visual defects such as grains that are not perfectly straight, or discolourations, are also cheaper. Former England captain Geoffrey Boycott has stated that such bats will play just as well as better looking ones and that players ought to buy the cheaper ones to get the same performance at a better price. It is unlikely that any difference in performance can be noted by most players from imperfections unless they are severe. Provided the willow has been handled and prepared competently after felling and during the bat's creation, the much more important factor is the pickup (or weight distribution) of the bat, and its suitability to the player's style. Different shaping techniques create a higher or lower centre of balance, and different "sweet spot" sizes and locations. One issue presented as the case against Kashmir willow is the warmer growing region. The timber is said to be firmer, with less spring. However, this is a common issue for English willow bats, too. Due to the shortage of stock and demand for English willow, many small plantations on private property have been established in ideal conditions, with trees maturing as young as 10 to 12 years. This has meant a much wider grain in the wood, sometimes leading to bats with as few as 6 or even 4 grains. Bats with 8 or fewer grains are held to be harder and take longer to play well, but also to last longer. Bats with 16 or more grains are held to be softer and more playable immediately but with a reduced lifespan. 8 to 12 grains is commonly the desirable range. Australia is another country growing Salix alba var. caerulea for cricket bats, with the entire Australian stock descended from staves sent to Australia in the 1930s from the then England captain to his Australian counterpart. Australia grew its willow for decades until Slazenger bought the company which owned most of the plantations. Slazenger's only interest was in apparel and the plantations were mostly sold and destroyed. In the 1990s a project was launched to again commercially grow cricket bat willow. There are now plantations in Victoria and New South Wales, but not Queensland, where all forms of willow cultivation are banned.
Самырсынның заманауи баламалары
Ағылшын сағасы (Salix alba var. caerulea) Англияда азайып бара жатқандықтан, зерттеушілер крикет жарғағының орнына сағаштан жасалған баламаларды ойлап табуға тырысты. Кембридж университетінің докторлары Даршил Шах пен Бен Тинклер Дэвис "Спорттық инженерия және технология журналында" жариялаған зерттеуге сәйкес, бамбук ағашынан жасалған крикет жарғақтары дәстүрлі сағаш жарғағынан артық күшке ие, сондықтан олар сағаш жарғағынан жұқарақ және жеңіл болуы мүмкін, бірақ сағаш жарғағымен салыстырылатын күшті ұсынады. Зерттеушілер қолданған бамбук жарғағы – бамбук ағашының қабаттарын біріктіру арқылы жасалған арнайы ламинатталған жарғақ болды. Бамбук жарғағының "тәтті нүктесі" сағаш жарғағына қарағанда 19%-ға жақсы нәтиже көрсетті. Сағаш сияқты бамбук та крикетті сағаш ағашы өспейтін, мысалы, Қытай және Оңтүстік-Шығыс Азия сияқты аймақтардағы жаһандық кеңеюіне көмектеседі, мұнда бамбук жақсы өседі. Бұл бамбук жарғақтарын дәстүрлі сағаш жарғақтарынан әлдеқайда арзанға түсіріп, спортты одан да қолжетімді етеді. Мэрилебон Крикет Клубы жасаған мәлімдемеде бамбуктан жасалған жарғақ қазіргі заңдар бойынша заңсыз болады делінген, себебі Крикет ережелерінің 5.3.2-тармағында крикет жарғағының "жапырағы тек ағаштан тұруы керек" делінеді. Бамбук – шөп болғандықтан, бұл ережені өзгертіп, бамбук жарғақтарына рұқсат беру қажет. Сондай-ақ, мәлімдемеде бамбук жарғақтары және сағашқа баламалар мәселесі заңдар комитетінің келесі отырысында талқыланатыны айтылды.
With the English willow (Salix alba var. caerulea) trees diminishing in numbers across England, researchers have tried to invent modern alternatives to cricket bats made of wood from the willow tree. According to a study published in The Journal of Sports Engineering and Technology by Dr Darshil Shah and Ben TInkler Davies of the University of Cambridge, cricket bats made of wood from the bamboo plant provide higher strength than a traditional willow bat and hence, can be thinner and lighter than a willow bat, providing strength similar to a willow bat. The bamboo bat the researchers used was a specially made prototype laminated bat made by sticking layers of bamboo wood together. The sweet spot on the bamboo bat performed 19% better than that on a willow bat. Alternatives to willow, such as bamboo can further drive cricket's global expansion in regions where the willow tree does not grow, such as China and South East Asia, where bamboo thrives. This would make cricket bats made of bamboo substantially cheaper than traditional willow bats and thus make the sport more accessible. The Marylebone Cricket Club issued a statement saying that a bat made from bamboo would be illegal under the current set of laws, as Law 5.3.2 of the Laws of Cricket states that in a cricket bat, "The blade shall consist solely of wood " Since bamboo is grass, this Law would need to be changed to allow bamboo bats. The statement further read that the issue of bamboo bats and other alternatives to willow would be discussed in the next Laws sub committee meeting.