Қашықтықты азайту арқылы әуе кеңістігін тиімді пайдалану (RVSM)
Reduced vertical separation minima
RVSM: Қазақстандағы әуе кеңістігіндегі ұшу қауіпсіздігін арттыру үшін ұшақтар арасындағы вертикальді аралық 1000 футқа дейін азайтылды. Әуе трафигін ұлғайтуға көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Төмендетілген тік арақашықтық минимум (RVSM) – ұшу деңгейі 290 (29 000 фут) мен ұшу деңгейі 410 (41 000 фут) аралығында ұшатын ұшақтар арасындағы стандартты тік арақашықтықты 2000 футтан 1000 футқа дейін азайту. Халықаралық бірліктер жүйесінде (СИ) бұл 8850 және 12 500 метр биіктіктегі ұшақтардың талап етілетін тік арақашықтығының 600 метрден 300 метрге дейін қысқартылуы болып табылады. Осылайша, тік арақашықтық минимумның азаюы белгілі бір бақыланатын әуе кеңістігінде ұша алатын ұшақтар санын арттырады.
Reduced vertical separation minimum (RVSM) is the reduction, from 2,000 feet to 1,000 feet, of the standard vertical separation required between aircraft flying between flight level 290 (29,000 ft) and flight level 410 (41,000 ft). Expressed in the International System of Units (SI), it is the reduction, from 600 m to 300 m, of required vertical separation of aircraft between altitudes 8,850 and 12,500 m. This reduction in vertical separation minimum therefore increases the number of aircraft that can fly in a particular volume of controlled airspace.
Тарихи негіздер
1940 жылдары (Icao-ның бастапқы ережелері) стандартты арақашықтық 1000 фут болды, бірақ ерекше жағдайларда 500 футқа дейін төмендетілуі мүмкін еді. 1958 жылы бақыланатын әуе кеңістігіндегі ұшақтардың стандартты тік арақашықтығы жер немесе теңіз деңгейінен 290 ұшу деңгейіне дейін 1000 фут, ал 290 ұшу деңгейінен жоғары 2000 фут деп белгіленді. Биіктік артқан сайын биіктік өлшегіштердің (ауа қысымын өлшеу арқылы биіктікті анықтауға қолданылатын құралдардың) дәлдігі төмендегендіктен, жоғары биіктікте үлкен ең төменгі арақашықтық қажет болды. 290 ұшу деңгейінен жоғары арақашықтықты азайту жұмыстары дерлік бірден басталды, бірақ қауіпсіздіктен айнымай, биіктік өлшегіштер мен басқа да жабдықтарды жақсарту қажет болды. Бұл, әуе кемесінің биіктігін дәл анықтау және сақтаудағы қиындықтарға байланысты, ұшақтар арасындағы нақты тік қашықтықты анықтаумен де байланысты болды. Әуе деректері компьютерлері (ADC), биіктік өлшегіштер және автопилот жүйелері тік арақашықтықтың ең төменгі шегін қауіпсіз түрде азайту үшін жеткілікті дәлдікке ие болғанша 1990 жылдарға дейін күтілуі тиіс болды. Осылайша, RVSM 1940 жылдардың ортасында белгіленген бастапқы процедураларға оралуды білдірді, бірақ ерекше айырмашылығы – IFR және VFR рейстері арасында (бір-біріне қарама-қарсы бағыттарда) 500 фут арақашықтыққа рұқсат етілді.
In the 1940s (original ICAO regulations), standard separation was 1000 feet except in specific circumstances, when it was 500 feet. In 1958 the standard vertical separation of aircraft in controlled airspace was set at 1,000 feet from ground level or sea level to flight level 290, and at 2,000 feet above flight level 290. The larger minimum separation at higher altitudes was necessary because the accuracy of altimeters, used to determine altitude by measuring air pressure, decreases with height. Efforts to reduce this separation above flight level 290 began almost immediately, but doing so without compromising safety required improvements in altimeters and other equipment, due in part to inherent difficulties in accurately determining and maintaining aircraft altitudes and, therefore, the actual vertical distance between aircraft. It was not until the 1990s that air data computers (ADCs), altimeters, and autopilot systems became sufficiently accurate to safely reduce the vertical separation minimum. Thus, RVSM in effect constituted a return to the original procedures established in the mid 1940s, with the notable difference that 500 feet separation is only permitted between IFR and VFR flights (on non converging tracks).
Іске асыру
1997 және 2005 жылдар аралығында RVSM бүкіл Еуропа, Солтүстік Африка, Оңтүстік-Шығыс Азия, Солтүстік және Оңтүстік Америкада, сондай-ақ Солтүстік Атлантика, Оңтүстік Атлантика және Тынық мұхиттарында қолданысқа енгізілді. Солтүстік Атлантикада алғашқы іске қосылу 1997 жылғы наурыз айында 330-ден 370-ке дейінгі ұшу биіктіктерінде жүзеге асты. Батыс жарты шардың барлық аймағында 2005 жылғы 20 қаңтарда RVSM FL290–FL410 биіктік диапазонында енгізілді. Африка 2008 жылғы 25 қыркүйекте оны іске қосты. Қытай Халық Республикасы 2007 жылғы 21 қарашада метрикалық RVSM жүйесін енгізді. Бірақ Гонконг аймағындағы FIR ұшу биіктіктерін футтармен пайдалануды жалғастырды. Ресей Федерациясы RVSM және футтармен өлшенген ұшу биіктіктерін 2011 жылғы 17 қарашада қолданысқа енгізді. Дегенмен, кейбір FIR аймақтарында ауысу биіктігінен төмен метрикалық жүйе әлі де қолданылуда.
Between 1997 and 2005 RVSM was implemented in all of Europe, North Africa, Southeast Asia and North America, South America, and over the North Atlantic, South Atlantic, and Pacific Oceans. The North Atlantic implemented initially in March 1997 at flight levels 330 through 370. The entire western hemisphere implemented RVSM FL290–FL410 on January 20, 2005. Africa implemented it on September 25, 2008. The People's Republic of China implemented metric RVSM on 21 November 2007. But the Hong Kong FIR continued to use flight levels in feet. The Russian Federation implemented RVSM and flight levels in feet on November 17, 2011. However, in some FIRs, meters are still in use below transition level.