Жоқ болған "ALM Antillean Airlines" әуе компаниясы

Кіріспе

Нидерланд Антылдарының жойылған әуе компаниясы

ALM Antillean Airlines (Antilliaanse Luchtvaart Maatschappij), кейіннен Air ALM, 1964 жылы құрылғаннан 2001 жылы жабылғанға дейін Нидерланд Антылдарының басты әуе тасымалдаушысы болды. Ол Аруба, Бонайр және Кюрасаодан рейстер жасады. Базасы Хато халықаралық әуежайында орналасқан.

Тарих

ALM Antillean Airlines 1964 жылдың 1 тамызында KLM West Indisch Bedrijf (Батыс Индия бөлімшесі) компаниясынан құрылды. ALM KLM Royal Dutch Airlines компаниясының бір бөлігі ретінде жұмыс істеді, олар Кюрасаоны американдық операциялардың хабына айналдырып, Қашық Шығыс пен Еуропа арасындағы американдық байланысты қамтамасыз етуді қалаған. KLM бұл жұмысты Snip рейсі арқылы іске асырды. ALM үш Convair 340 ұшағымен жеті бағытқа қызмет көрсетті. Әуе тасымалы бизнесінен өзге, ALM Кюрасао мен Аруба әуежайларын пайдаланатын басқа компанияларға кейтеринг және әуе тасымалына қызмет көрсетумен де айналысты. Оның басты бағыттары Аруба, Бонайр, Сент-Мартен, Сент-Китс, Маракайбо, Барранкилья және Каракас болды. Туризмнің өсуіне байланысты ALM жылдам дамыды, ал Convair ұшақтары екі Douglas DC 9 15 (бұрынғы KLM) және екі жаңа Fokker F27 500 сериялы турбовинтті ұшақтармен алмастырылды. Жаңа бағыттар қосылды, сондай-ақ экс-Viasa DC 9 ұшағы да паркіне қосылды. 1968-1969 жылдар аралығы ALM үшін шешуші кезең болды. 1969 жылдың 1 қаңтарына қарай Антиль үкіметі KLM-нен 96% үлесін алды және ALM мемлекеттік компанияға айналды. Бұрынғы KLM Douglas DC 8 ұшағы дамыған туристік индустрияны одан әрі пайдалану үшін жалданып алынды. Соның арқасында ALM тікелей Нью-Йорк пен Майамиге ұша бастады. Кейін Панама мен Коста-Рика да бағыттар тізіміне қосылды. Нью-Йорк – Сент-Мартен бағыты (1970-1973 жылдар) Braniff International Airlines ұшағымен берілген чартерлік Boeing 727 100 және бір кезде Overseas National Airways (ONA) McDonnell Douglas DC 9 30 ұшағымен орындалды. Fokker F 27 ұшақтары KLM-нен алынған үшінші DC 9 15 ұшағымен алмастырылды, нәтижесінде ALM қысқа мерзімге толығымен реактивті ұшақтар паркін құрды. 1972 жылдың тамызында жүк тасымалы бағыттары үшін Douglas DC 6B ұшағы сатып алынды. Windward Islands Winair әуе компаниясы, оның турбовинтті, STOL мүмкіндігі бар de Havilland Canada DHC 6 Twin Otter (300 сериялы ұшақтар) паркімен, Антиль үкіметі сатып алды. Аруба мен Бонайрге қысқа рейстерде DC 9 реактивті ұшағының тиімді еместігі анықталды. Уақытша шешім екі Twin Otter 100 сериялы ұшақтармен шешілді. Бір кезде Аруба – Бонайр – Кюрасао бағытындағы ALM Twin Otter рейстері ABC Commuter деп аталды. Сәтті басталмағанмен, Twin Otter жолаушылардың арасында танымал болды және тағы екі ұшақ (300 сериясы) паркіне қосылды. 1973-1978 жылдары ALM жалпы сомасы 14.3 млн АНГ табыс тапты. Оның мақсаты Нидерланд Антиль аралдары арасындағы әуе қатынастарын сақтап, көлік қызметтерін ұсыну арқылы туризмді дамыту болды. 1975 жылы ALM ескі DC 9 ұшақтарын жаңа McDonnell Douglas DC 9 32 сериясымен алмастырды, бұл орындықтар санын едәуір арттырды. Екі жылдан кейін, Чикаго, Кливленд, Детройт және Нью-Йорк қалаларына қосымша бағыттар үшін Boeing 727 ұшағы қосылды, олар көбінесе чартерлік рейстер ретінде орындалды. Осы кезеңде ALM жылдам өсті және оның қызметкерлерінің саны 1977 жылы екі есеге артты. Бір жылдан кейін Антиль үкіметі мен АҚШ арасында екіжақты келісімге қол жеткізілді, ол ALM-ге KLM-нен АҚШ-қа бағыттарды алуға рұқсат берді. Сұранысты қанағаттандыру үшін Rosenbalm Aviation компаниясынан екі Douglas DC 8 53 ұшағы жалданып алынды. Сонымен қатар, Twin Otter ұшақтары Short SD 330 турбовинтті ұшақтарымен алмастырылды. 1978 жылы KLM ALM компаниясымен кең ауқымды ынтымақтастықты қайта жаңартты. Екі DC 8 ұшағы паркіне қосылды және Кюрасао – Нью-Йорк JFK бағытына қызмет етті, онда KLM жердегі қызметтерді атқарды. KLM әлі де ALM-мен бірлесіп хаб құруға үміттене берді. KLM рейстерінде Кюрасао – Амстердам бағытында сол жылдары жиі ALM кабина экипажы болды. 1979 жыл ALM үшін шешуші кезең болды. Мұнай бағасының төмендеуі, туризм көрсеткіштерінің нашарлауы және Венесуэла валютасының құнсыздануы ALM-ді қиын жағдайға түсірді. Сонымен қатар, ALM бәсекелес бағыттарда Eastern Air Lines және American Airlines компанияларының бәсекесімен күресуге мәжбүр болды. DC 8 рейстері тоқтатылды және жаңадан келген Short 330 ұшақтары сатылды. 1980 жылы Boeing 727 және Beech Queen Air компаниядан шығып, ALM төрт DC 9 32 ұшағына назар аударды. 1982 жылы ALM өзінің кейбір DC 9 ұшақтарын екі McDonnell Douglas MD 80 реактивті ұшақтарымен алмастыруға шешім қабылдады, олар Curaçao Aircraft Leasing Company компаниясынан жалданып алынды. Кейіннен үшінші үлгі Continental Airlines компаниясынан сатып алынды. Іскерлік жағдай жақсарып келе жатқанда, ALM қосымша ұшақтарды сатып ала алды, оның ішінде екі ескі Fairchild Hiller FH 227 турбовинтті ұшағы Delta Air Transport компаниясынан қысқа қашықтықтағы рейстер үшін сатып алынды.

ALM Antillean Airlines was founded on August 1, 1964, by the conversion from KLM West Indisch Bedrijf (West Indies Division). ALM operated as a part of KLM Royal Dutch Airlines, who wanted to make Curaçao the hub for their American operations and to provide an American link between the Far East and Europe. KLM did this with the flight of the Snip. ALM started with three Convair 340s and served seven destinations. In addition to the airline business, ALM also provided catering and airline servicing for other companies using the Curaçao and Aruba airports. Its main destinations were Aruba, Bonaire, St Maarten, St Kitts, Maracaibo, Barranquilla and Caracas. Due to the surge in tourism, ALM quickly grew, and the Convairs were replaced by two Douglas DC 9 15s jets (ex KLM) and two brand new turboprop Fokker F27 500 series. New destinations were added, and an ex Viasa DC 9 was also added to the fleet. The period between 1968 and 1969 was crucial for ALM. By January 1, 1969, the Antillean government took a 96% share from KLM and ALM became a state owned company. An ex KLM Douglas DC 8 was chartered to further use the booming tourist industry. Now ALM was able to fly directly to New York and Miami. Later on, Panama and Costa Rica were added as destinations. The New York to St Maarten route (1970 to 1973) was flown with a chartered Boeing 727 100 provided by Braniff International Airlines and also at one point with an Overseas National Airways (ONA) McDonnell Douglas DC 9 30. The Fokker F 27s were replaced by a third DC 9 15 also from KLM and ALM became an all jet passenger airline for a short time. During this time in August 1972, a Douglas DC 6B was purchased for the cargo routes. Windward Islands' Winair was acquired, with its fleet of turboprop, STOL capable de Havilland Canada DHC 6 Twin Otter (series 300 aircraft), by the Antillean government. It became apparent that on the short flights to Aruba and Bonaire, the DC 9 jet was not cost effective. A temporary solution was found in the shape of two Twin Otter 100 series. For a while, ALM Twin Otter flights between Aruba Bonaire Curaçao were labeled ABC Commuter. After a bumpy start the Twin Otter became a success with the passengers and two further machines (series 300) were added. In the years 1973 through 1978, ALM made a total profit of ANG14.3M. Their raison d'être was to maintain airways between the islands of the Netherlands Antilles, and to promote tourist trade by providing transport. In 1975, ALM replaced its older DC 9s with the new McDonnell Douglas DC 9 32 series, significantly increasing seating capacity. Two years later, a Boeing 727 was added for additional routes to Chicago, Cleveland, Detroit, and New York, which were mostly operated as charter flights. During this period ALM grew rapidly and its number of personnel doubled in 1977. A year later, a bilateral agreement between the Antillean government and the US was reached whereby ALM was allowed to take over the routes from KLM to the USA. To cope with the demand two Douglas DC 8 53 jets were leased from Rosenbalm Aviation. Additionally, the Twin Otters were replaced by Short SD 330 commuter turboprop aircraft. In 1978, KLM restarted extensive cooperation with ALM. Two DC 8s were brought into the fleet and served the route Curaçao New York JFK, where KLM handled the ground services. KLM was still hoping and trying to build a hub with ALM. KLM flights from Curaçao Amsterdam often had at least an ALM cabin crew on board in those years. 1979 was a turning point for ALM. The low point of the oil prices coupled with slow tourist figures and the devaluation of the Venezuelan currency, brought ALM into trouble. Additionally, ALM had to deal with competing businesses from Eastern Air Lines and American Airlines on competing routes. The DC 8 flights were halted and the newly arrived Short 330s were sold off. During 1980 the Boeing 727 and Beech Queen Air left the company and ALM concentrated on its fleet of four DC 9 32s. In 1982, ALM decided to replace some of its DC 9s with two McDonnell Douglas MD 80 jetliners, which were leased from Curaçao Aircraft Leasing Company. A third example was later purchased from Continental Airlines. With business slowly improving, ALM was able to purchase additional airplanes which included the purchase of two elderly Fairchild Hiller FH 227 turboprops from Delta Air Transport for the short haul routes.

Шығындарды қысқарту

1988 жылы Аруба аралының ерекше мәртебесіне байланысты, ALM Аруба бағытында тағы бір бәсекелеспен күресуге мәжбүр болды: Air Aruba, ол Кюрасаоға рейстерде екі NAMC YS 11 турбовинтті ұшағын пайдаланды. 1989 жылдың басына қарай ALM Кариб бассейнінде, сондай-ақ Майами мен Нью-Йоркте бар болғаны он үш бағытқа қызмет көрсетті. Air Aruba мен ALM арасында баға соғысы басталды, бірақ ол ұзаққа созылмады. Бірнеше жылдан кейін ABC аралдары арасындағы билет бағасы бастапқы деңгейіне немесе тіпті одан да жоғары көтерілді. Екі бәсекелес арасында жолаушыларды бөлісу нәтижесінде Аруба-Кюрасао бағытындағы пайда азайды. Жағдайды одан да нашарлатқан нәрсе – Майами-Кюрасао бағыты да ортақ пайдаланылды. Майами-Кюрасао бағыты ALM үшін ең табысты бағыттардың бірі саналды. 1970 жылдан 1982 жылға дейін ALM-нің орташа жылдық шығыны 1,2 миллион ангиллалық гульденді құрады, жалпы сомасы 15,6 миллион ангиллалық гульденге жетті. 1973 және 1978 жылдары пайда табылғандықтан, қалған жылдары орташа шығын 4,3 миллион ангиллалық гульденді құрады, ал 1978 жылдан кейін бұл көрсеткіш одан да жоғары болды. 1990 жылдары ALM АҚШ-тың күшті бәсекесіне және авиация саласындағы саяси өзгерістерге қарамастан, бизнесте қалуға тырысты. Әуе флотына de Havilland Canada DHC 8 Dash 8 өңірлік турбовинтті ұшақтары қосылды. 1991 жылдың басында KLM ALM-ге шағын үлестерін қайта инвестициялады. Алайда, үкімет пен қоғамның қызығушылығының жетіспеуіне байланысты ALM жағдайын тұрақтандыра алмады және қаржылық қиындыққа түсті. 2000 жылға қарай жағдай осыншалықты нашарлап кетті, ALM банкротқа жақын болды. KLM Амстердам-Кюрасао рейстеріне қатысты ALM-мен ынтымақтастығын тоқтатты. ALM үшін жағдайды одан да қиындатқан нәрсе – Еуропа мен Оңтүстік Америкаға KLM рейстері енді Бонайредегі Фламинго халықаралық әуежайына ауыстырылды, ал Кюрасао Хато әуежайындағы жаңа ашылған ALM тамақтандыру ғимараты пайдаланылмай қалды. ALM 2001 жылдың қыркүйек айының басында банкротқа ұшырады, содан кейін оның орнына Dutch Caribbean Airlines құрылды, ол ескі DC 9-32 ұшақтарын пайдаланды.

Оқиғалар мен жазатайым оқиғалар

ALM 980 рейсі: Overseas National Airways (ONA) компаниясымен шартты жалға алынып орындалған, Нью-Йорк қаласындағы Джон Ф. Кеннеди халықаралық әуежайынан Сент-Мартендегі Принцесса Джулиана халықаралық әуежайына бағытталған жоспарлы рейс болды. 1970 жылдың 2 мамырында McDonnell Douglas DC 9 30 (N935F тіркелген) ұшағы ауа райының қолайсыздығынан бірнеше сәтсіз қону әрекетінен кейін отыны таусылып, Кариб теңізінде Сент-Круадан 48 км (30 миль) қашықтықта суға қонды. Апат салдарынан борттағы 63 адамның 23-і қаза тапты.