Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық жүк ұшағының прототипі (1949–57)
American prototype cargo plane (1949–57)
Convair XC-99, AF Ser. No. 43-52436 – Convair компаниясы АҚШ Әуе күштері үшін салған ауыр жүк тасымалдаушы ұшақтың прототипі. Бұл құрлықта пайдаланатын, поршеньді қозғалтқышпен жасалған ең ірі ұшақ болды және Convair B-36 Peacemaker бомбалаушысынан дамытылды, оның қанаттары мен кейбір құрылымдық бөліктерін бөлісті. Алғашқы ұшу 1947 жылғы 24 қарашада Сан-Диегода (Калифорния штаты) өтті, сынақтан өткен соң 1949 жылғы 26 мамырда Әуе күштеріне тапсырылды. Convair Model 37 – XC-99 негізінде жоспарланған азаматтық жолаушылар нұсқасы, бірақ ол құрылмады.
The Convair XC 99, AF Ser. No. 43 52436, was a prototype heavy cargo aircraft built by Convair for the United States Air Force. It was the largest piston engined land based transport aircraft ever built, and was developed from the Convair B 36 Peacemaker bomber, sharing the wings and some other structures with it. The first flight was on 24 November 1947 in San Diego, California, and after testing it was delivered to the Air Force on 26 May 1949. The Convair Model 37 was a planned civil passenger variant based on the XC 99 but was not built.
Жобалау және әзірлеу
XC 99 жобалық сыйымдылығы жүк немесе екі қабатты жүк бөлімшесінде 400 толық жабдықталған әскер тасымалдауға арналған. Жүктү тиеуді жеңілдету үшін жүк көтергіш орнатылды. Қозғалтқыштар артқа қарай бағытталған, итеру конфигурациясында орналасқан.
Design capacity of the XC 99 was of cargo or 400 fully equipped soldiers on its double cargo decks. A cargo lift was installed for easier loading. The engines face rearward in a pusher configuration.
Жолаушылар үшін жоспарланған азаматтық нұсқа
Convair Model 37 – XC-99-дан туындаған үлкен азаматтық жолаушылар ұшағының жобасы, бірақ ешқашан салынбаған. Model 37-нің XC-99-ға ұқсас пропорцияларға ие болуы жоспарланған; ұзындығы 182 фут (55 м), қанаттарының ені 230 фут (70 м) және жоғары сыйымдылыққа ие, екі қабатты фюзеляж. Көзделінген жолаушылар саны 204 адамды құрады, ал тиімді ұшу қашықтығы 4200 миль (6759 км) болжанатын. Pan American Airways әуе компаниясы Атлантика арқылы жүзе тасымалдау үшін 15 ұшаққа тапсырыс берді. Дегенмен, XC-99 және B-36 ұшақтарына қуат беретін алты Wasp Major радиальдық қозғалтқыштарының отын және май шығыны жобаның экономикалық тұрғыдан тиімді еместігін көрсетті, ал күтілген турбовинттік қозғалтқыштар жеткілікті деңгейде дамытылмады. Ұшақтарға жасалған тапсырыстардың аз саны өндірісті бастау үшін жеткіліксіз болды, нәтижесінде жоба тоқтатылды.
The Convair Model 37 was a large civil passenger design derived from the XC 99 but was never built. The Model 37 was to be of similar proportions to the XC 99; 182 feet (55 m) length, 230 feet (70 m) wingspan, and a high capacity, double deck fuselage. The projected passenger load was to be 204, with an effective range of 4200 mile (6759 km). Fifteen aircraft were ordered by Pan American Airways for transatlantic service. However, the fuel and oil consumption of the six Wasp Major radials powering the XC 99 and B 36 meant that the design was not economically viable, and the hoped for turboprop powerplants did not materialize fast enough. The low number of orders was not sufficient to initiate production, and the project was abandoned.
Пайдалану тарихы
1950 жылдың шілдесінде XC 99 өзінің алғашқы жүк тасымалын "Қарлы операция" деген атпен жүзеге асырды. Ол жүк тасымалдады, соның ішінде B-36 бомбалаушысы үшін қозғалтқыштар мен винттерді, Сан-Диегодан Техас штатының Сан-Антонио қаласындағы Келли әуе базасына дейін. Бұл рекордты ол кейіннен 5000 фут (1524 м) биіктіктегі әуеайлақтан жүк көтерген кезде жаңартты. 1953 жылдың тамызында XC 99 ең ұзақ рейсін – 12000 мильді (19312 км) Германияның Рейн-Майн әуе базасына, Бермудадағы Киндли әуе күштері базасы және Азор аралдарындағы Лажеш полигоны арқылы жасады. Ол екі бағытта да көп жүк тасыды. Ол ұшқан әр жерде көп назар аударды. АҚШ Әуе күштері сол кезде мұндай үлкен, ұзақ қашықтыққа арналған көлікке мұқтаждық жоқ деп шешті және одан артық тапсырыс берілмеді. Жалғыз XC 99 1957 жылға дейін қызмет етті, соның ішінде Корея соғысы кезінде кеңінен қолданылды. Ол аптасына екі рет Келли әуе базасынан Калифорниядағы Макклеллан әуе базасындағы ұшақ қоймасына барып-келіп, B-36 бомбалаушысына қажетті жарақтар мен бөлшектерді тасыды, ал басқа базалар немесе қоймалар арқылы қайтып келе жатқанда, жол бойы тасымалдау және жеткізіп беру жұмыстарын жүзеге асырды. Өзінің пайдалану мерзімі ішінде XC 99 7400 сағаттан астам уақыт ұшты және 60 миллион фунттан (27 000 метрикалық тоннадан) астам жүк тасыды. Ұшақ 19 наурыз 1957 жылы соңғы рет ұшып, Келли әуе базасына қонды, онда ол келесі 47 жыл бойы тұрды. Огайо штатының Дейтон қаласына жақын орналасқан Райт-Паттерсон әуе базасындағы АҚШ Әскери-әуе күштерінің мұражайы ұшақты көрсету үшін сол жерге жеткізуді сұрады, бірақ Әуе күштері ұшу құны 7400 доллар тұратындықтан, одан бас тартты.
In July 1950, the XC 99 flew its first cargo mission, "Operation Elephant." It transported of cargo, including engines and propellers for the B 36, from San Diego to Kelly Air Force Base in San Antonio, Texas, a record it would later break when it lifted from an airfield at 5000 feet (1524 m) elevation. In August 1953, the XC 99 would make its longest flight, 12000 mile (19312 km), to Rhein Main Air Base, Germany, by way of Kindley Air Force Base, Bermuda and Lajes Field in the Azores. It carried more than each way. It attracted much attention everywhere it flew. The US Air Force determined that it had no need for such a large, long range transport at that time, and no more were ordered. The sole XC 99 served until 1957, including much use during the Korean War. It made twice weekly trips from Kelly AFB to the aircraft depot at McClellan Air Force Base, California, transporting supplies and parts for the B 36 bomber while returning by way of other bases or depots making pick ups and deliveries along the way. During its operational life, the XC 99 logged over 7,400 hours total time, and transported more than 60 million pounds (27,000 metric tons) of cargo. The aircraft made its last flight on 19 March 1957, landing at Kelly Air Force Base, where it would remain for the next 47 years. The then United States Air Force Museum at Wright Patterson Air Force Base near Dayton, Ohio, requested that the aircraft be flown there for display, but the Air Force refused due to the $7,400 cost of the flight.
Зейнетақыға шығару және сақтау
Ұшақ 1957 жылы Техас штатының Сан-Антонио қаласына жақын орналасқан Келли әуе базасында көрмеге қойылды. Құрамындағы жоғары магний мөлшері салдарынан ұшақ корпусының нашарлауын жергілікті мамандармен шешу мүмкін болмады. Кейін ұшақ база маңындағы шөп алаңына көшірілді, ал 1993 жылы АҚШ Әскери-әуе күштері оны Келли әуе базасына қайта әкелді. 1995 жылы Келли әуе базасы BRAC бағдарламасы арқылы жабылуға белгіленді, бірақ кейбір бөлімдері Келли әуе базасы Лакленд әуе базасының ілемі ретінде АҚШ Әскери-әуе күштерінің бақылауында қалды, сондай-ақ XC 99 үшін жаңа орналасқан жер анықталуы тиіс еді. Ұшақты бөлшектеу жұмысы 2004 жылдың сәуір айында Келли полигонында басталды, ал ұшақ корпусы бөлік-бөлікпен Келлиден Wright Patterson әуе базасындағы АҚШ Әскери-әуе күштері ұлттық мұражайына (NMUSAF) жеткізілді. 2008 жылдың жазына қарай көшіру толығымен аяқталды және бөлшектер мұражай сыртында қалды. Ұшақ Техаста өткен жылдары қосымша коррозияға ұшырады және күтілгеннен де нашар жағдайда болды, ал қалпына келтіру жұмысы мұражайдың нақты уақыт шеңберіндегі ресурстарына шамадан тыс екені анықталды. Кейбір маңызды компоненттерді, мысалы, қанат тіректерін толығымен ауыстыру қажет болды. NMUSAF-тың XC 99-ды қалпына келтіру және көрсету жоспарлары 1:72 масштабты модельмен бірге жасалған витринада ұсынылған, бұл модельді АҚШ Әскери-әуе күштерінің зейнеткер полковнигі Ховард Т. Мик жасаған. Ұшақты болашақта қалпына келтіру үшін сақтап қалу мақсатында XC 99 кейіннен 309-шы аэроғарыштық техникалық қызмет және жаңарту тобының (309 AMARG) сақтау орталығына, Аризона штатының Тусон қаласындағы Дэвис-Монтан әуе базасына көшірілді, онда мұражай оны қалпына келтіре алғанша сақталады.
The aircraft was put on display at Kelly AFB near San Antonio, Texas, in 1957. Deterioration of the airframe due to the high magnesium content was beyond local abilities to address. The aircraft was later moved to a grassy field near the base and in 1993 the USAF moved it back to the Kelly AFB. In 1995, Kelly AFB was identified for closure via BRAC, although some portions would remain under USAF control as the Kelly Field Annex to adjacent Lackland AFB, it was deemed that a new location be identified for the XC 99. Disassembly of the aircraft began at Kelly Field in April 2004. and the airframe was moved in pieces from Kelly to the National Museum of the United States Air Force (NMUSAF) at Wright Patterson Air Force Base. By the summer of 2008, the transfer was complete and the parts were lying outside the museum. The aircraft had continued to suffer additional corrosion during its years in Texas and was found to be in worse condition than expected, with the restoration task being beyond the resources of the museum in a realistic time scale. Some major components such as the wing spar would need to be completely replaced. The NMUSAF's plans for the restoration and display of the XC 99 are displayed in a case with a 1:72 scale model made by Lt Col Howard T. Meek, USAF (Ret). In an effort to preserve the aircraft for future restoration, the XC 99 was later moved incrementally to the 309th Aerospace Maintenance and Regeneration Group (309 AMARG) storage facility at Davis–Monthan Air Force Base, in Tucson, Arizona, where it will remain, in an area containing other aircraft belonging to the NMUSAF until the museum is able to restore it.
Әуе кемесінің қазіргі орналасқан жері
XC 99, ӘС сериялық нөмірі 43 52436 қазір Wright Patterson AFB-дегі Америка Құрама Штаттарының Әуе күштері ұлттық музейінің қорындағы мүлік болып табылады. Ұшақ Техас штатындағы Келли әуе базасында демонтаждалды, ал оның бөліктері коррозиядан қорғау және қайта құрастыру үшін NMUSAF-қа тасымалданды. Содан кейін 2012 жылдың жазында Дэвис Монтан әуе базасына жеткізіліп, 309 AMARG кешенінің 20-ауданында, "Boneyard" деп аталатын жерде сақталуда, ұшақты қалпына келтіруге және оны NMUSAF-қа көрмеге қоюға жеткілікті қаржылық ресурстар күтілуде.
XC 99, AF Ser. No. 43 52436 is now part of the National Museum of the United States Air Force collection at Wright Patterson AFB. The aircraft was disassembled at Kelly AFB, Texas and its sections transported to NMUSAF for anti corrosion preservation and reassembly there. It was subsequently transported in the summer of 2012 to Davis Monthan AFB and is stored in Area 20 of the 309 AMARG complex, the so called "Boneyard", pending financial resources sufficient to restore the aircraft and return it to NMUSAF for display.