Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық мемлекет қайраткері және консервативті саясаткер Ричард Ашетон Крос, 1-ші виконт Крос (30 мамыр 1823 – 8 қаңтар 1914), пэрлік дәрежесіне көтерілгенге дейін R. A. Крос деп белгілі болған, британдық консервативті саясаткер. Ол 1874 жылдан 1880 жылға дейін және 1885 жылдан 1886 жылға дейін Ішкі істер хатшысы болды.
British statesman and Conservative politician
Richard Assheton Cross, 1st Viscount Cross, (30 May 1823 – 8 January 1914), known before his elevation to the peerage as R. A. Cross, was a British Conservative politician. He was Home Secretary from 1874 to 1880, and from 1885 to 1886.
Өмірбаян және білім
Крос Ланкаширдегі Престон қаласына жақын Ред-Скарда Уильям Кростың (1771–1827) және оның әйелі Эленнің, Эдвард Чейферстің қызының бесінші баласы және үшінші ұлы болып дүниеге келді. Ол 1842 жылы Кембридждегі Тринити колледжіне түсіп, 1846 жылы бакалавр дәрежесін алды, ал 1845 жылы Кембридж одағының президенті болды. 1844 жылы Линкольн қонақүйіне қабылданса, 1849 жылы Ішкі ғибадатханада адвокаттыққа қол жеткізіп, Солтүстік аймағына қатысты.
Cross was born in Red Scar, near Preston, Lancashire, the fifth child and third son of William Cross (1771–1827) and his wife Ellen, daughter of Edward Chaffers. He was educated at Rugby School, matriculated at Trinity College, Cambridge in 1842 where he graduated B. A. in 1846, and was the President of the Cambridge Union in 1845. He was admitted to Lincoln's Inn in 1844, and was called to the Bar at the Inner Temple in 1849, attaching himself to the Northern Circuit.
Саяси мансап
Крос 1857 жылы Престон округінен парламентке депутат ретінде сайланды және 1862 жылға дейін осы мандатты сақтап қалды. 1868 жылы Крос Оңтүстік-Батыс Ланкашир округінен сайланды, дауыс беруде жеңіске жетіп, Гладстонды ұтты және 1885 жылға дейін осы округтің өкілі болды. Крос Дизраэлидің екінші үкіметінде (1874–1880) ішкі істер министрі болды, бұл лауазымға ол еңбек еткен жоқ. Ол Лорд Солсберидің бірінші үкіметінде (1885–1886) қайтадан Ішкі істер министрі болды. 1886 жылы Крос Ланкастер графтығындағы Фурнесс қаласындағы Броутон виконты Крос титулымен асылданды. Ол 1892 жылғы Үндістан Кеңесі заңының қабылдануын бақылаған Үндістан кеңсесіне (1886–1892) ауыстырылды. 1895–1902 жылдар аралығында Солсберидің үшінші үкіметінде Ланкастер герцогтығының канцлері болды, содан кейін Лорд Приви Сил лауазымына көтерілді. 1898 жылы ол электр энергиясы (электростанциялар және жабдықтау) жөніндегі бірлескен комиссияның төрағасы болды, ол электростанциялар салу үшін міндетті түрде сатып алу құқығын беруді ұсынды. 1900 жылы ол зейнетке шықты.
Cross entered Parliament as one of two representatives for Preston in 1857, a seat he held until 1862. In 1868 Cross was elected for South West Lancashire, topping the poll and defeating Gladstone, and continued to represent this constituency until 1885. Cross was Home Secretary in Disraeli's second government (1874–1880), to which post he had been appointed without first holding junior office. He was again Home Secretary in Lord Salisbury's first government (1885–1886). In 1886 Cross was raised to the peerage, as Viscount Cross of Broughton in Furness in the County Palatine of Lancaster, He was moved over to the India Office (1886–1892), where he oversaw the passage of the Indian Councils Act 1892. He was very briefly Chancellor of the Duchy of Lancaster in Salisbury's third government (1895–1902) before being elevated to the sinecure post Lord Privy Seal. In 1898 he chaired the Joint Select Committee on Electrical Energy (Generating Stations and Supply), which recommended granting compulsory purchase powers for the building of power stations. He retired in 1900.
Кәсіптік мүдделер
1859 жылы қайын атасы Томас Лион (кіші) қайтыс болғаннан кейін Крос Парр банкінің ісіне қатысты, оның негізін қалаушыларының бірі Томас Лион (үлкен), кіші Томас Лионның әйелінің әкесі болды. Ол серіктес болып, алты жылға Парламенттен шықты. 1865 жылы ол банкты акционерлік қоғамға айналдырған топтың мүшесі болды және оның төрағасының орынбасары қызметін атқарды. 1870 жылы ол банк төрағасы болды. Ол сол компанияның, сондай-ақ оның ізбасары Ұлы Орталық теміржолының (GCR) директоры болып, өмірінің соңына дейін қызмет етті. Кеңес отырыстарында ол кейде "Ақша қайдан табылады?" деп күңкілдейтін. 1909 жылдың маусым айында, ол GCR-дің аға директоры болған кезде, теміржол өзінің 8D класындағы экспресс жолаушылар локомотивтерінің бірін "Rt. Hon. Виконт Крос, G.C.B., G.C.S.I." деп атап, оның құрметіне арнады.
After the death of his father in law Thomas Lyon (the younger) in 1859, Cross was involved in the affairs of Parr's Bank, of which Thomas Lyon the elder, uncle of the younger Thomas Lyon, was a founder. He became a partner, and dropped out of Parliament for six years. He was one of the group who changed the bank into a joint stock company in 1865, of which he acted as deputy chairman. He became its chairman in 1870. and he remained a Director of that company, and of its successor the Great Central Railway (GCR), until his death. During Board meetings, he would occasionally murmur "Where is the money to come from?" In June 1909, when he was senior Director of the GCR, that railway named one of its class 8D express passenger locomotives The Rt. Hon. Viscount Cross G. C. B., G. C. S. I. in his honour.
Отбасы
Крос 1852 жылы Апплтон Холлдың Томас Лионның қызы Джорджинаға үйленді; олардың үш қызы мен төрт ұлы болды. Үшінші ұлы Чарльз Фрэнсис Крос дін қызметкері болса, төртінші ұлы Джон Эдвард Крос жерді басқарушы болды. Леди Кросс 1907 жылғы қаңтарда қайтыс болды. Лорд Кросс одан жеті жыл өмір сүрді және 1914 жылғы қаңтарда 90 жасында қайтыс болды. Виконт титулын оның немересі, құрметті Уильям Кросстың жалғыз ұлы Ричард Ашетон Крос мұраға алды.
Cross married Georgiana, daughter of Thomas Lyon of Appleton Hall, in 1852; they had three daughters and four sons. Charles Francis Cross, the third son, was a cleric; and John Edward Cross, the fourth son, was a land agent. Lady Cross died in January 1907. Lord Cross survived her by seven years and died in January 1914, aged 90. He was succeeded in the viscountcy by his grandson, Richard Assheton Cross, the only son of the Honourable William Cross.