Кіріспе

Ағылшын актрисасы (1683–1730) Энн Олдфилд (1683, 23 қазан 1730) – ағылшын актрисасы және өз заманының ең көп жалақы алған актрисаларының бірі. Немесе Элизабет Бланшар. 1699 жылы ол Джордж Фаркхардың назарын өзіне аударды, ол оның тавернасының артқы бөлмесінде Фрэнсис Бомонт пен Джон Флетчердің «Қаралаушы ханым» (1616) пьесасынан жолдарды оқығанын естіді. Ұзақ өтпей Кристофер Рич оны Дрюри-Лейндегі Корольдік театр труппасына қабылдады.

Мансап

Бір жылдан кейін ол Джон Драйденнің "Құпия махаббат" немесе "Қыз патшайым" (1699) пьесасында Кандиопа рөлін сомдады. Бұл кішкентай рөлдегі сәттілігінен кейін, оған Джон Флетчердің "Паломник" (1647) пьесасындағы басты рөл берілді. 1703 жылдың жазында Олдфилд, Сюзанна Вербрюггеннің келісімшарты бұзылғаннан кейін, королева Анна мен оның сарайы үшін Бат қаласына сапарлаған компаниясымен бірге оның орнына келді. Олдфилд Дрюри Лейн театрының жетекші актрисаларының біріне айналды. Колли Сиббер оның "Бедеу күйеу" (1704) пьесасының табысына оның үлесі өзінікімен тең болғанын мойындады, онда ол Леди Модиш рөлін жасады. Леди Таунли рөлін сомдағанда, Сиббер: "Бұл жерде ол әдеттегі шеберлігін де басып өтті" деді. Ол Бен Джонсонның "Эпикоэна" пьесасындағы атау рөлін, ал "Вольпон" пьесасында Селия рөлін ойнады. Заманауи әңгімелерде Олдфилд, Энн Брейцегирдл, Джейн Роджерс және Сюзанна Центливер арасындағы бәсекелестік болғаны айтылады, олардың барлығы ең жақсы рөлдерге таласыпты. 1706 жылы Олдфилд Дрюри Лейн басшылығымен жәрдемақы және жалақысы бойынша келіспеушілікке ұшырады, оның пікірінше оған уәде берілген, бірақ театр төлеуден бас тартқан. Олдфилд театрды тастап, "Хеймаркет" театрындағы қарсы актерлік труппаға қосылды, бірақ көп ұзамай жаңа келісімшартпен және Дрюри Лейн театрының бірлескен иегері ретінде қайта оралды. Біршама уақыттан кейін Олдфилдке театр директоры болу ұсынылды, "бірақ оның әйел екені бұл шараға кедергі келтіретін фактор деп есептелді", сондықтан оған бұрынғы лауазымында қалу үшін өзінің талаптарын қою сұралды. Олдфилд 200 гинея жалақы алды, ол ақырында 500 гинеяға дейін көтерілді, нәтижесінде ол заманының ең көп жалақы алатын актрисасы болды. Ол оның мансабын жаңа рөлдермен жұмыс істеуге көмектесу арқылы және оның орындауы үшін оннан астам пролог пен эпилог жазып, қолдады. Ол Артур есімді ұлын күтіп отырды. Ол сол кездегідей, физикалық жағдайы нашарлағанша актерлік өнерін жалғастырды. Баласын туғаннан кейін үш ай өткен соң жұмысқа қайтты. Олдфилд өмірлік досы Маргарет Содерс актерлік кәсіпке қадам басуына көмектесті. 1712 жылы Мейнваринг қайтыс болғанда, Олдфилд оған жұқтырған жеке аурудан қайтыс болды деген қауесет тарады. Екеуінің де атын ақтау үшін ол оның денесін ресми түрде сараптауға бұйырды, ол туберкулезден қайтыс болғанын көрсетті. Ол сол кезде үш айлық жүкті болған, бірақ баласы туғанда аман қалмады деп есептеледі. Соңғы театрлық маусымында ол ішкі азабынан жиі зардап шекті. 1730 жылдың сәуір айында ол сахнадан кетіп, бірнеше айдан кейін жатырдың қатерлі ісігінен қайтыс болды. Олдфилд 1730 жылдың 23 қазанында 47 жасында, Лондон қаласындағы 60 Гросвенор көшесінде қайтыс болды. Ол мүлкін екі ұлына бөліп берді. Олдфилд Вестминстер аббаттығында, Конгрев ескерткішінің астында жерленді. Оның серігі Черчилль оның есіне ескерткіш орнатуға рұқсат сұрады, бірақ Вестминстер аббаттығының деканы одан бас тартты.

Ескерткіш

Александр Поуптың "Горацийден келген ақыл-кеңесінде" жазғандай, ол "Сүйкімді Олдфилдті, ол әдемілік пен оңайлықпен, қирату мен қуанту өнерін үйлестіре білді" делінген. Олдфилд оның қызметшісіне: "Жоқ, тартымды шына мен Брюссельдік кестемен менің суық денеме орасын, ал жансыз бетімді жапсын; Әрине, өлгенде кім қорқынышты болғысы келді, ал Бетти осы екі бетке сәл қызыл түс жақсын".