Баронесса Хейман: британдық саяхатшы, Лейбір партиясының мүшесі, Лордтар палатасының спикері. Саяси және денсаулық сақтау саласындағы қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Хелен Валери Хейман, Баронесса Хейман (Мидлвик; 26 наурыз 1949 жылы туған) – Ұлыбритания Парламенті Лордтар палатасының спикері болған британдық саясаткер. Еңбек партиясының мүшесі ретінде ол 1974 жылдан 1979 жылға дейін парламент депутаты болды. 25 жасында депутат болған кезде ол 1974–1979 жылдардағы парламенттің ең жас депутаты еді. Хейман 1996 жылы өмір бойына Лорд атағын алды. Саясаттан бөлек, ол денсаулық сақтау мәселелерімен айналысып, медициналық этика комитеттерінде және Ұлттық денсаулық сақтау жүйесі мен денсаулық сақтау қайырымдылық қорында басшылық органдарда қызмет етті. 2006 жылы ол жаңадан құрылған Лорд спикері лауазымына сайланды.
British politician
Helene Valerie Hayman, Baroness Hayman, ( Middleweek; born 26 March 1949) is a British politician who was Lord Speaker of the House of Lords in the Parliament of the United Kingdom. As a member of the Labour Party she was a Member of Parliament from 1974 to 1979. When she became an MP at age 25, she was the youngest MP of the 1974–79 Parliament. Hayman became a life peer in 1996. Outside politics, she has been involved in health issues, serving on medical ethics committees and the governing bodies of bodies in the National Health Service and health charities. In 2006, she won the inaugural election for the newly created position of Lord Speaker.
Ерте өмір, білім және алғашқы мансап
Морис (тіс дәрігері) мен Мод Мидлвиктің қызы Хейман Вулвергемптон қыздар гимназиясында оқыды және Кембридж университетінің Ньюнхэм колледжінде заң мамандығын бітірді, 1969 жылы тәмамдады; ол 1969 жылы Кембридж одағы қоғамының президенті болды. Ол 1969 жылдан 1971 жылға дейін Shelter ұйымында, ал 1971 жылдан 1974 жылға дейін Лондонның Камден ауданындағы әлеуметтік қызметтер департаментінде жұмыс істеді, содан кейін Ұлттық жалғыз ата-аналы отбасылар кеңесінің директорының орынбасары болып тағайындалды.
The daughter of Maurice (a dentist) and Maude Middleweek, Hayman attended Wolverhampton Girls' High School and read law at Newnham College, Cambridge, graduating in 1969; she was President of the Cambridge Union Society in 1969. She worked for Shelter from 1969 to 1971, and for the Social Services Department at the London Borough of Camden from 1971 to 74, when she was named Deputy Director of the National Council for One Parent Families.
Жеке өмір
1974 жылы Мартин Хиткотт Хейманға (туған 20 желтоқсан 1942) үйленді; олардың төрт ұлы бар. 1973 жылдың 24 шілдесінде Аполлон бағдарламасының оған лайық екендігін талқылайтын эпизодта, ал 1973 жылдың 20 тамызында Малкольм Маггерриджбен "Американың күші таусылды ма?" тақырыбындағы эпизодта қатысты. 1973 жылдың ақпанында ол Гермен Грирдің қатысуымен өткен "Firing Line" бағдарламасының бір эпизодында үш сарашының бірі болды. 1974 жылдың ақпан айындағы сайлауда Вулвергемптон Оңтүстік-Батыс сайлау округінен үміткер болды. 1974 жылдың қазан айындағы жалпы сайлауда Уэлвин және Хэтфилдтен Парламент мүшесі болып сайланды. Сайланған кезде ол Палатаның ең жас мүшесі болды және 1977 жылы Эндрю МакКейдің қосымша сайлауда жеңіске жеткенше "Палатаның кішкентайы" атанды. Ол Вестминстерде баласына емшек берген алғашқы әйел болды. 1979 жылғы жалпы сайлауда консерватор Кристофер Мерфиге маргиналды сайлау округінен жеңіліп қалды. 1985 жылдан 1992 жылға дейін Блумсбери денсаулық сақтау органының (кейін Блумсбери және Ислингтон денсаулық сақтау органының) мүшесі, ал 1988 жылдан бастап вице-төрағасы болды. 1997 жылғы жалпы сайлауда Лейборист партиясы жеңіске жеткеннен кейін, ол Қоршаған орта, көлік және аймақтар департаменттерінде және Денсаулық сақтау департаментінде кіші министр болып қызмет етті. 1999 жылдың шілдесінде Ауыл шаруашылығы, балық шаруашылығы және тамақ министрлігінде мемлекеттік министр болып тағайындалды. 2001 жылы Тайлық кеңестің мүшесі болды, бірақ сол жылы саяси мансабынан кетіп, Cancer Research UK (2001–2005) төрағасы болды. 2005 жылы Адам тіндері жөніндегі органның төрағасы болды. Ол Кеудегі Корольдік ботаникалық бақтардың (2002–2006 жж.) және Тропикалық денсаулық және білім беру қорының (2005–2006 жж.) мүшесі болды. 2005–2006 жылдары Адам ұрықтандыру және эмбриология органының мүшесі болды. Ол 2004–2005 жылдары соңғы сатыдағы науқастарға көмекпен өлімге жол беру туралы заң жобасын қарастырған Лордтар комитетінің және 2005–2006 жылдары Лордтар конституциялық комитетінің мүшесі болды. Ол тарихында алғашқы Лорд спикері атанды. Оның сайлануы кезінде Лордтар палатасындағы Либерал-демократтар партиясының жетекшісі лорд МакНалли оны "Британ саясатының Джули Эндрюсі" деп атады. Төменгі палатаның спикері сияқты, бірақ судья және үкімет министрі болған лорд-канцлерден айырмашылығы, лорд-спикер партия мүшелігінен және сыртқы қызығушылықтарынан бас тартып, бейтарап төрағалық етуші рөліне толыққанды көшті. 2011 жылдың 2 наурызында Хейман Порткуллис үйінің Атлли залында Майл-Энд тобына лекция оқыды. Бұл 1911 жылғы Парламент актісін еске алуға арналған лекциялар сериясының үшіншісі болды. 2011 жылдың 9 мамырында Хейман екінші мерзімге Лорд спикері болып қайта сайланбау ниетін білдірді; оның орнын баронша Д'Суза иеленді.
She married Martin Heathcote Hayman (born 20 December 1942) in 1974; they have four sons. and on 24 July 1973 in an episode discussing whether the Apollo program had been worth it, and again on the 20 August 1973 episode with Malcolm Muggeridge on the theme "Has America Had It?". In February 1973 she was one of three commenters on an episode of Firing Line which featured Germaine Greer. She contested the Wolverhampton South West constituency in the February 1974 election. She was elected as the Member of Parliament for Welwyn and Hatfield in the October 1974 general election. On her election, she was the youngest member of the House of Commons, remaining the "Baby of the House" until the by election victory of Andrew MacKay in 1977. She was the first woman to breastfeed at Westminster. She lost her seat, a marginal, to the Conservative Christopher Murphy at the 1979 general election. She was a member of the Bloomsbury Health Authority (later Bloomsbury and Islington Health Authority) from 1985 to 1992, and its Vice Chair from 1988 onwards. After the Labour Party won the 1997 general election, she served as a junior minister in the Department for Environment, Transport and the Regions and the Department of Health, before being appointed Minister of State at the Ministry of Agriculture, Fisheries and Food in July 1999. She became a member of the Privy Council in 2001, but left political office the same year to become chairman of Cancer Research UK (2001–2005). She became chair of the Human Tissue Authority in 2005. She was a Trustee of the Royal Botanic Gardens, Kew (2002–2006) and of the Tropical Health and Education Trust (2005–2006). She was a member of the Human Fertilisation and Embryology Authority in 2005–2006. She was a member of the Lords Select Committee on the Assisted Dying for the Terminally Ill Bill, 2004–2005, and of the Lords Constitution Committee, 2005–2006. and she became the first ever Lord Speaker. On her election, Lord McNally, the Liberal Democrat leader in the House of Lords, called her the "Julie Andrews of British politics". Like the Speaker in the House of Commons, but unlike the Lord Chancellor who was also a judge and a government minister, the Lord Speaker resigns party membership and outside interests to concentrate on being an impartial presiding officer. On 2 March 2011, Hayman gave a lecture to the Mile End Group in the Attlee Suite of Portcullis House. This was the third in a lecture series to commemorate the Parliament Act 1911. On 9 May 2011, Hayman announced that she would not seek re election for a second term as Lord Speaker; her successor was Baroness D'Souza.