Кіріспе

Метаморфтық тау жынысы

Тақта – ұсақ түйірлі, жапырақты, біртекті, метаморфтық тау жынысы. Ол төмен дәрежелі, аймақтық метаморфизм нәтижесінде саз немесе вулканиктік күлден тұратын, бастапқы шөгінді тау жынысынан – шиферден пайда болған. Бұл ең ұсақ түйірлі жапырақты метаморфтық тау жынысы. Жапырақшалану бастапқы шөгінді қабаттануға сәйкес келмеуі мүмкін, оның орнына метаморфтық қысым бағытына перпендикуляр жазықтықта орналасады. Әдетте, ол саз тастың төмен дәрежелі аймақтық метаморфизмінен қалыптасады. Метаморфизмнің бұл шамалы дәрежесінде жеке минералдық кристалдардың мөлшері микроскоптық деңгейде қалады. Жарылу бағыты бастапқы саз тастағы шөгінді құрылымдарға тәуелді емес, аймақтық қысым бағытын көрсетеді. Тақтаның жарылуы үздіксіз болады, яғни жеке жарылу жазықтықтары қол үлгілерінде ажыратылмайды, тым жақын орналасқан. Тақтаның текстурасына осы кең таралған жарылу жазықтықтары толыққанды әсер етеді. Микроскоппен қарағанда, тақта кварц пен фельдспардың өте жұқа линзаларынан (QF домендері) тұратыны, олар мика қабаттарымен (M домендері) бөлінетіні анықталады. Бұл қабаттардың қалыңдығы әдетте 100 мкм (микроннан) кем болады. Саз тастың тақтаға айналу процесінде, оның көлемінің 50%-ға дейін жоғалуы мүмкін. Саз минералдары сияқты жақпалы минералдардың түйіршіктері айналып, параллель қабаттар құрайды, олар қысым бағытына перпендикуляр орналасады және тау жынысына жарылу қасиетін бере бастайды. Тақтаның жарылуы толық дамыған кезде саз минералдары хлоритке және микаға айнала бастайды. Тау жынысындағы органикалық көміртек графитке айналады. Тақтаның құрамында негізінен кварц, иллит және хлорит минералдары болады, олар құрамының 95%-ын құрайды. Ең маңызды қосымша минералдар – темір оксидтері (гематит және магнетит сияқты), темір сульфидтері (пирит сияқты) және карбонат минералдары. Фельдспат альбит немесе сирек кездесетін ортоклаз түрінде болуы мүмкін. Кейде, Солтүстік Уэльстің күлгін тақталарында сияқты, темір ядроларының айналасында темір(II) тотығу сфералары пайда болып, ашық жасыл, дақты текстура қалдырады. Бұл сфералар кейіннен қолданылатын кернеу өрісінің әсерінен эллипс пішінге деформацияланады, жарылу жазықтығында эллипс ретінде көрінеді. Алайда, кейбір деректер деформациядан кейін де тотығу ошақтары пайда болуы және жарылу бағыты бойынша артық инфильтрациядан эллипстік пішінге ие болуы мүмкін екенін көрсетеді, сондықтан деформацияны бағалау үшін тотығу эллипсоидтарын пайдалануда сақтық таныту қажет.

Басқа қолданыстар

Жақсы электр оқшаулағыш және отқа төзімді болғандықтан, 20-шы ғасырдың басында электр тақталарын және ірі электр моторларына арналған релелік басқару құрылғыларын жасау үшін қолданылды. Термиялық тұрақтылығы мен химиялық бейтараптығының арқасында шифер зертханалық үстелдердің бетіне және бильярд үстелдерінің бетіне қолданылған. Ежелгі мәдениеттерде шифер пышақтарды қайрау үшін қайрау тасы ретінде пайдаланылған, бірақ қазір қайрау тастары көбінесе кварцтан жасалады. 18-ші және 19-шы ғасырлардағы мектептерде шифер тақталар мен жеке жазуға арналған тақташалар үшін кеңінен қолданылды, олар үшін шифер немесе тақта қарындаштары қолданылды. Кейде ежелгі майя цивилизациясы стела жасау үшін шиферді пайдаланған. Жапонияда қара Go тастары үшін, ал ақ тастар үшін - ұлу шелгісімен қатар, шифер дәстүрлі материал ретінде таңдалды. Қазір ол сәндік материал саналады. Пенсильвания шифері түріктерді аулауға арналған түрік шақыруларын жасауда кеңінен қолданылады. Шиферден шығарылған дыбыстар, әртүрлі ағаштан жасалған соққышпен сызылғанда, Солтүстік Америкадағы барлық төрт жабайы түрік түрінің дауыстарын дерлік толықтай қайталайды: шығыс, Рио-Гранде, Осеола және Мерриам.

Экстракциялау

Арктикада тақта тас кездеседі және инуиттер оны улүстердің пышақтарын жасау үшін пайдаланған. Қытайда шифердің мол қоры бар, соңғы жылдары оның дайын және жартылай дайын шифер экспорты артты. Австралияның барлық аймақтарында шифер кен орындары бар, олардың ірі қоры Аделаида тауларындағы Уиллунга, Канманту және Орта Солтүстіктегі Минтаро мен Спольдингте орналасқан. Бразилия, әлемдегі екінші ірі шифер өндірушісі, Минас-Жерайс штатындағы Папагайос аймағында шиферге бай, ол Бразилияның шиферінің 95 пайызын құрайды. Дегенмен, Бразилиядан шығарылатын барлық «тақта тас» өнімдері CE белгісін тағуға құқылы емес. Қазіргі таңдағы Еуропадағы шифердің көп бөлігі Испаниядан келеді, ол әлемдегі ең ірі шифер өндіруші және экспорттаушы ел. Еуропадағы шифер өндіретін аймақтар: Уэльс (ЮНЕСКО ландшафты мәртебесімен және Лланберистегі мұражаймен), Корнуолл (әйгілі Делабол ауылы), Камбрия (Берлингтон шифер карьерлері, Хонистер шифер шахтасы және Скиддоу шиферін қараңыз) және бұрынғы Шотландияның Батыс Жоғарғы Жерлері, Біріккен Корольдіктегі Балахулиш және Шифер аралдары айналасында. Францияның (Анжу, Луара аңғары, Арденн, Бретань, Савойя) және Бельгияның (Арденн) аймақтары, Солтүстік Италиядағы Лигурия, әсіресе Лаванья қаласының арасында (аты итальян тілінде «тақта» сөзінің шығу тегі) және Фонтанабуона аңғары; Португалия, әсіресе елдің солтүстігіндегі Валонго аймағы. Германияның Мозель өзені аймағы, Хунсрюк (Феллдегі бұрынғы шахта, қазір мұражай), Эйфель, Вестервальд, Тюрингия және Солтүстік Бавария; және Норвегияның Альтасы (шын мәнінде шифер емес, шпат). Уэльс пен Камбриядан алынған кейбір шиферлер боялған шифер (көк емес): Уэльсте күлгін және бұрынғысы жасыл, ал Камбрияда жасыл. Солтүстік Америкада шифер Ньюфаундленд, Шығыс Пенсильвания, Вирджиния штатының Букингем округі және Вермонт пен Нью-Йорктегі Слейт-Вэлли аймағында өндіріледі, онда Нью-Йорк штатының Гранвилл аймағында боялған шифер өндіріледі. 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында Мэн штатының Монсон қаласында ірі шифер өндірісі болды, онда шифер әдетте қою күлгіннен қараға дейін болады және көптеген жергілікті құрылыстар шифер плиткалармен жабылған. Нью-Йорктегі Сент-Патрик соборының шатыры және Арлингтон ұлттық зиратында Джон Ф. Кеннедидің қабірінің тас белгісі де Монсон шиферінен жасалған.