Кіріспе

Ласадағы бекініс, Тибет

Потала сарайы – Қытайдың Тибет автономиялық аймағының астанасы Ласадағы дзонг бекінісі. 1649-1959 жылдар аралығында Далай-ламалардың қысқы сарайы болды, содан бері мұражай ретінде пайдаланылуда және 1994 жылдан бері ЮНЕСКО-ның дүниежүзілік мұра тізіміне енген. Сарай, Бодхисаттва Авалокитшвараның мифтік мекені Поталака тауының құрметіне аталған. 5-ші Далай-лама 1645 жылы оның рухани кеңесшісі Кончогок Чопел (1646 жылы қайтыс болды) осы жердің Дрепунг және Сера монастырлары мен Лхасаның ескі қаласы арасында орналасқандықтан, үкімет ордасы ретінде өте ыңғайлы екенін айтқаннан кейін құрылысын бастады. Бұл ғимарат 637 жылы Сонгцен Гампо салған бұрынғы Ақ немесе Қызыл сарайдың орнында тұрғызылған болуы мүмкін. Ғимараттың шығыстан батысқа және солтүстіктен оңтүстікке дейінгі өлшемдері белгілі, орташа есеппен қабырғаларының қалыңдығы шамамен метрге жетеді, ал негізінде қалыңдығы метрге жуық, және жер сілкіністерінен қорғау үшін іргетастарына мыс құйылған. Он үш қабаттан тұратын ғимараттың ішінде 1000-нан астам бөлме, 10 000 ғибадатхана және шамамен 200 000 мүсін бар, олар Марпо Ри, яғни "Қызыл төбе" үстінде биіктеп тұр, жалпы биіктігі аңғар еденінен метрден асады. Дәстүр бойынша, Лхасаның үш басты төбесі "Тибеттің үш қорғаушысын" бейнелейді. Поталаның оңтүстігіндегі Чокпори – Ваджрапанидің, Понгвари – Манджушридің рух тауы, ал Потала тұрған Марпори төбесі Авалокитшвараны бейнелейді.

Тарих

Потала сарайы орналасқан жер, Қызыл төбеде Сонгцен Гампо салған сарайдың үстінде бой көтерген. Поталаның солтүстік-батыс бұрышындағы екі шіркеуде түпнұсқа ғимараттың қалдықтары сақталған. Олардың бірі – Пхакпа Лхакханг, екіншісі – Чогьел Друпук, ол Сонгцен Гампоның медитациялық үңгірі ретінде танылған. Ұлы Бесінші Далай-лама Лозанг Гьяцзо 1645 жылы қазіргі Потала сарайының құрылысын бастады. Далай-лама мен үкіметі 1649 жылы Потранг Карпоға ("Ақ сарайға") көшіп келді. Осы кезден бастап Потала Далай-ламаның қысқы сарайы ретінде пайдаланылды. Потранг Марпо ("Қызыл сарай") 1690-1694 жылдар аралығында салынды. 1959 жылы қытайларға қарсы тибеттік көтеріліс кезінде сарай аз ғана зақым көрді, тіпті қытайлық оқ-дәрілер сарайдың терезелеріне тиді. Чамдо Джампа Калден Халықтық азаттық армиясының сарбаздарына тұтқынға алынар алдында, "1959 жылғы 19 наурызда түн ортасынан кейін қытайлық оқ-дәрілер Норбулинкаға түсе бастады. Қытайлық оқ-дәрілер Чакпори медициналық колледжі мен Поталаға тигенде аспан жарықтанды" дегенді көрді. 1966 жылғы Мәдени революция кезінде де сарай зақымданудан құтылды, бұл Қытай Халық Республикасының премьер-министрі Чжоу Энлайдың жеке араласуының арқасы болды. Тибет тарихшысы Церинг Вузердің сөзіне сүйенсек, сарайда "100 мыңнан астам жазбалар мен тарихи құжаттар", сондай-ақ "бағалы заттар, қолөнер бұйымдары, суреттер, қабырға безендірулері, мүсіндер және ежелгі қару-жарақтар сақталатын көптеген қоймалар" болған. Потала сарайы 1994 жылы ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізілді. 2000 және 2001 жылдары Жоханг ғибадатханасы мен Норбулинка да осы нысандарға қосымша ретінде тізімге қосылды. Бірақ, ЮНЕСКО сарай төңірегіндегі қазіргі заманғы құрылыстар сарайдың ерекше атмосферасына қауіп төндіретінін айтып, жылдам жаңарудан алаңдады. Қытай үкіметі жауап ретінде аймақта 21 метрден биік ешқандай құрылыс салуға тыйым салатын ереже шығарды. ЮНЕСКО 2002 жылы 180 миллион юаньға (22,5 миллион АҚШ доллары) бағаланған сарайды қалпына келтіру кезінде қолданылған материалдарға да алаңдады, бірақ сарай директоры Цяньбанга Гесан тек дәстүрлі материалдар мен шеберлік қолданылғанын мәлімдеді. Сарай 1989-1994 жылдар аралығында 55 миллион юаньға (6,875 миллион АҚШ доллары) қайта жаңартылды. Саяхатшылар саны күніне 1600 адаммен шектелді, ал кіру уақыты күніне алты сағатқа дейін қысқартылды. Квота енгізілгенге дейін сарайға күніне орташа есеппен 1500-ге жуық адам келіп, кейде бір күні 5000-нан асып кеткен. 2006 жылы қайта жаңарту жұмыстары аяқталғаннан кейін құрылыстың шатырына шығуға тыйым салынды. 2006 жылдың 1 шілдесінде Лхасаға Цинцзян темір жолы ашылғаннан кейін келушілер саны 30%-ға артқандықтан, келушілер квотасы күніне 2300-ге дейін көтерілді, бірақ квота көбінесе таңның ортасына дейін толып кететін. Шілде мен қыркүйек айларындағы ең көп келушілер кезеңінде кіру уақыты ұзартылды, онда 6000-нан астам адам келіп түсетін. 2022 жылдың ақпан айында тибеттік эстрада жұлдызы Цеванг Норбу Потала сарайының алдында өзін өртеп өлтірді. Қытай Сыртқы істер министрлігі бұл оқиғаға қатысты дау көтерді.

Сәулет

Ласа аңғарының ортасындағы Ри Марпо ("Қызыл тау") жағында 3700 метр биіктікте салынған Потала сарайының кең жазықтығы ішкі қабырғаларымен, жоғарғы бөліктеріндегі көптеген терезелердің тік қатарларымен және әртүрлі деңгейдегі жалпақ шатырларымен ерекшеленеді. Оның сыртқы келбеті мықты бекініс сияқты. Таудың оңтүстік жағында қабырғалар мен қақпалармен қоршалған үлкен алаң орналасқан, ал ішкі жағында үлкен галереялар бар. Жайпақ сатылармен, көтерілудің жеңіл аралықтарымен таудың шаңырағына жетуге болады. Бұл алаңның барлық енін сарай алып жатыр. Бұл ғимараттардың орталық бөлігі төртбұрышты массив түрінде, айналасындағы ғимараттардан биікке көтеріліп, Жохангтағыдай алтын жалатылған шатырлармен аяқталады. Поталаның осы орталық бөлігі қызыл түсімен ерекшеленгендіктен "қызыл сарай" деп аталады. Онда өткен Далай-ламалардың негізгі залдары, шіркеулер мен қасиетті орындары орналасқан. Бұл жерде құнды әшекейлік суреттер, зергерлік бұйымдар, ою-өрнектер және басқа да сәндік элементтер көптеп кездеседі. Сарайдың оңтүстік жағындағы төменгі ақ қасбеті екінші тибет айының 30-шы күні Сертренг мерекесінде Тара мен Сакьямунидің суреттері салынған екі алып танкканы ілу үшін пайдаланылған. 1767 және 1771 жылдар аралығында салынған қытайдың Путуо Зонгчен ғибадатханасы, ЮНЕСКО-ның дүниежүзілік мұралық орны, Потала сарайының үлгісімен салынған. Американдық "Good Morning America" телешоуы мен "USA Today" газеті сарайды "Жаңа жеті кереметтің" бірі деп жариялаған. Үндістанның Ладакх аймағындағы Лехтегі тоғыз қабатты Лех сарайы, Король Сенгге Намгьял (шамамен 1570-1642) салған, Потала сарайының алғы күші болды.

Лхаса Жолының бағаналары

Лхаса Жолының екі тас бағанасы немесе rdo сақинасы бар, ішкі тас бағанасы немесе doring nangma, ол ауылдың бекініс қабырғаларының ішінде орналасқан, ал сыртқы тас бағанасы немесе doring chima, бастапқыда ауылдың оңтүстік кіреберісінің сыртында тұрған. Бүгінде бұл бағана Пекин даңғылының оңтүстік жағында, Азаттық алаңының шығысында, ескерусіз қалған күйде тұр. Doring chima шамамен 764 жылға дейін, "немесе одан сәл кейінірек" саяхаттайды және тибет жазуының ең көне мысалы болуы мүмкін жазулармен жазылған. Бағанада белгілі тибет генералына арналған құрмет көрсетілген, оның патшаға көрсеткен қызметтері, соның ішінде Қытайға қарсы жорықтары туралы айтылады, бұл 763 жылы Қытай астанасы Чанъаньды (қазіргі Сиань) қысқа мерзімге басып алумен аяқталды. Осы кезде тибеттіктер уақытша император ретінде принцесса Цзиньчэн Гонгчжудың туысын тағайындады, ол Трисон Детсеннің әкесі Ме Агтсомның қытай әйелі болған.