Кіріспе

Тенгбоче (немесе Тянгбоче) – Непалдың №1 провинциясының Кхумбу субөңіріне қарасты Кхумбу Пасангхаму ауылдық муниципалитетіндегі ауыл. Ауылдың ішінде маңызды буддалық монастырь, Тенгбоче монастыры орналасқан, ол Кхумбу аймағындағы ең үлкен гомпа. Құрылыс 1923 жылы салынған. 1934 жылы жер сілкінісінен қирап, кейін қайта салынған. 1989 жылы өрт салдарынан қайтадан қирады, бірақ еріктілердің көмегімен және шетелдік көмекпен қайта қалпына келтірілді. Тенгбочеден Гималай тауларының панорамалық көрінісі ашылады, оның ішінде Таваче, Эверест, Нупце, Лхотсе, Ама Даблам және Тамсерку тауларының әйгілі шыңдарын көруге болады. Сэр Эдмунд Хилларимен бірге Эверест тауының шыңына алғаш көтерілген Тензинг Норгей Тани ауылында дүниеге келген және бір кезде Тенгбоче монастырына монах болу үшін жіберілген.

Монастырь

Қазіргі монастырь тас қалаудан салынған. Аула мен қоймалар монахтардың діни обрядтары мен іс-әрекеттерін жеңілдету үшін кең. Басты ғимаратта Шакьямуни Будданың зор мүсіні орналасқан Докханг, дұға залы бар. Мүсін монастырьдің екі қабатына дейін созылады және Сер Сан Лха Хан, яғни бірінші қабаттағы киелі бөлмені қамтиды. Сакиямуни Будданың екі жағында даналықтың қасиеті бар Манжушри және болашақ Будда Майтрея тұр. Будданың бастапқы үйретіктері, тибет тіліне аударылған Кангюр жазбалары да киелі орынның бір бөлігі. Жаңадан салынған монастырь үлкен әрі әсерлі құрылым, алдында кемпингтік аймақ және бірнеше жатақхана бар. Мани Римду – Эверест аймағында жыл сайын, әдетте қараша айында (ай күнтізбесімен белгіленген күні) Тенгбоче монастырында тойланатын ең қызықты буддалық мерекелердің бірі. Бұл Эверест аймағындағы Тенгбоче монастырында күз мезгілінде шерпа халқының тойлайтын мерекесі. Ламалар мен шерпалар бес күн бойы монастырда жиналады – «әлемнің игілігі үшін». Әртүрлі қойылымдарды, ойындарды, маскарадты билерді, дұғаларды және мерекелік дастарқанды көруге болады. Зұлымдықтар басылады және ізгілер марапатталады. Мереке өте әсем және Эверест аймағындағы саяхатпен бірге өткізуге өте қолайлы. Мани Римду – Тибетте буддизмді құрған ұлы қасиетті Гуру Римпоче (Падмасамбхава) туралы аңыз оқиғаларды қайта жаңғырту. Билер арқылы символдық зұлымдықтар жеңіледі, жойылды немесе Дхарма қорғаушыларына айналдырылады, жақсы күштер хаос күштерімен күреседі. Билер буддалық ілімдерді түрлі деңгейде жеткізеді – ең қарапайымнан ең тереңіне дейін, оқуға және терең ойлауға мүмкіндігі жоқтар үшін.

Мәдениет орталығы

Тенгбоче және ауылдың төңірегінде салынған Тенгбоче монастыры кешені ең ежелгі Шерпа монахтарының тұрақты мекені саналады. Шерпалар (Шерпалар – Тибеттен көшіп келіп, шамамен 450 жыл бұрын Непалдың осы аймағына қоныстанған бутия тайпасы) аймақтың негізгі әлеуметтік қауымдастығын құрайтын мал өсіруші, егінші және саудагер қауымдастығы болған. Бірақ 1960 жылы Қытаймен шекара жабылып, босқындардың көптеп келуіне байланысты Непалмен сауда тоқтатылды, нәтижесінде Шерпалардың өмір салты өзгерді. Олар әлемнің түкпір-түкпірінен келген көптеген туристердің арқасында тау шаруашылығы мен туризм саласына бейімделді. Шерпалар үшін бұл экономикалық тұрғыдан тартымды кәсіп болды. Бұл оларды жылына 8 ай бойы өз ауылдары мен қауымдарынан алысқа шығаруға мәжбүр етті, өмір салтын өзгертті, соның салдарынан дәстүрлі өнері мен мәдениеті жоғалып бара жатыр. Сондықтан Тенгбоче монастырының бас ламасы және басқа да қауым мүшелері Шерпалардың әлеуметтік және мәдени құндылықтарын нығайту мақсатында Тенгбочеде "Мәдени орталық" құрды. Орталық қауымдастықтың қатысуымен салынды және Шерпалардың дәстүрлі стилінде ұсталды. Орталықта сирек кездесетін буддалық қасиетті мәтіндер мен артефакттар, қолөнер және киім-кешек (қауым мүшелері сыйлаған) бар музей/кітапхана, сондай-ақ монахтардың тұрағы орналасқан.

Экономика

Тенгбочеде жол желісі жоқ, оған тек жаяу жүру арқылы жетуге болады, сондықтан ауылдағы тұру жағдайлары қалыптан тыс қымбат. Көптеген туристер бұл ауылға жаяу саяхат маршрутының бір бөлігі ретінде келеді және ол Mt. Эверест және Қумбу аймағындағы басқа тауларға бару үшін негізгі бағыт болып табылады. Ұлттық және халықаралық альпинистер қауымдастығы осы жолмен Эверест тауына және Қумбу аймағындағы басқа тауларға жаяу саяхаттайды. Тенгбоче ауылында тек 50 монах пен бес отбасы тұрақты тұрады деп хабарланады. Дегенмен, бес туристік айдың ішінде мыңдаған туристер мен жаяу жүргіншілер Сагармата ұлттық паркіне келеді (1999 жылы 25 000 турист тіркелген), ал ауылда қонақтарға арналған көптеген ғимараттар бар. Биік таулы жаяу саяхатқа шығар алдында туристерге Гималай тауларының биік шыңдарына көтерілу немесе альпинизммен айналысу алдында Тенгбочеде екі күн бейімделу ұсынылады. Осының салдарынан ауыл қауымдастығы мен монастырь басқармасына, әсіресе ауылдағы су, электр қуаты, азық-түлік және санитария сияқты шектеулі ресурстарға үлкен жүк түседі. Ауылдың және Тенгбоче монастырының экономикасын жақсарту үшін Тенгбоче даму жобасы құрылды, ол туристер көп пайдаланатын, мысалы сумен жабдықтау және санитария сияқты Тенгбочедегі қызметтерге баса назар аударады. Әлемнің әртүрлі елдерінен келген жаяу жүргіншілерге қызмет көрсетуге бағытталған ауылдың экономикалық жағдайын тұрақтандыру үшін туристер мен жаяу жүргіншілер Тенгбоче даму жобасына қайырымдылық жасауға шақырылады. Жиналған қаражат жергілікті тұрғындарды түрлі даму шараларына жұмысқа тартуға мүмкіндік береді. Дегенмен, Эко-орталық немесе дәрілік шөптер егу сияқты арнайы білімді талап ететін салаларда көмекке мұқтаждық әлі де бар. Шерпалар (яғни "шығыс халқы") ауылда және Қумбу аймағында басым бөлігін құрайды және олар аймақтағы альпинизмді қолдау қызметтеріне белсенді қатысады, бұл олардың қауымының өкілі Тензинг Норгайдың Эдмунд Хилларимен бірге Эверест тауына алғашқы сәтті экспедициясынан кейін басталды.