Кіріспе

Непалда йетиге тиесілі деп саналатын қол табылды

Пангбоче қолы – Непалдағы Пангбочедегі буддалық монастырьдағы артефакт. Оны қолдаушылар бұл қолдың Гималай тауларында мекендейтін, ғылыми тұрғыдан мойындалмаған жануар – йетиге тиесілі екенін айтады. Қолдың бір саусағынан алынған сүйектің ДНК-сы адам ДНК-сы екені анықталды.

Ежелгі дәуір

Пангбоче монастырының мүшелерінің айтуынша, Лама Сангва Дорже бір кезде ой жүгірту үшін үңгірге кірген. Ол онда болғанда, Йети оған құрмет көрсетіп, тамақ, су және отын әкеліп, соңында оның буддалық шәкіртіне айналды. Йети өлгеннен кейін Сангва оның қолын және бас терісін жинап, монастырға әкелді, онда олар қасиетті реликвия ретінде сақталды. Олар қазіргі заманға дейін ауылды аралап, уақыт-уақыт құнарлылықты қамтамасыз ету рәсімі ретінде көрсетіліп тұрды.

Батыстың ашылуы және Бёрннің алғашқы ұрлығы

Мұнай бизнесмені және авантюрист Том Слик алғаш рет 1957 жылы "Аббоминабель Сноумен" деп аталатын алғашқы саяхаттарының бірінде Пангбочедегі монастырда ырымдық артефакт ретінде сақталған "Ети қолының" болу мүмкіндігі туралы естіді. Слик экспедициясы осы қолдың суреттерін Батысқа алғаш әкелді. Кейін Том Слик Гималай және оның төңірегінде экспедициялар ұйымдастырды, оның серіктестері "Пангбоче қолы" туралы толыққанды ақпарат жинады және оны одан әрі зерттеу жоспарланды. 1959 жылы Слик экспедициясының мүшесі Питер Берн, иесі болған монахтар зерттеу үшін алып кетуге рұқсат бермегеннен кейін, артефакттың бөліктерін ұрлаған. Берннің сөзіне қарағанда, оған үлкен, мумияланған примат қолы көрсетілген. Берн ұрланған сүйек сынықтарын адам сүйектерімен ауыстырғанын және ұрлықты жасыру үшін қолын қайта орағанын мәлімдеді. Криптозоолог Лорен Коулман 1980 жылдары Том Сликтың өмірбаянын жазғанда осы оқиғаны қайта жариялады. Коулман Слик архивіндегі жазбалар, Бернмен сұхбаттасулар және Стюартпен хат алмасу арқылы оқиғаның егжей-тегжейін растады. Берн кейінірек Стюарттан алған хат арқылы Пангбоче қолы туралы оқиғаны растады. 1960 жылғы әйгілі "Дүниежүзілік кітап" экспедициясы, мақсаттарының бірі Қытайдың зымырандарды ұшыруы туралы ақпарат жинау болған, аясында сэр Эдмунд Хиллари мен Марлин Перкинс қолды зерттеу үшін Непалға қосымша сапар жасады. Хиллари оның алғашқы материал мен Берн орнатқан адам сүйектерінің қосындысы болу мүмкіндігін білмеді. Хиллари артефактты жалған деп шешті.

Кейінгі зерттеулер мен даму

Лондон университетінің приматологы Уильям Чарльз Осман Хилл, Бёрн ұсынған бөлшектерді физикалық түрде зерттеді. Оның алғашқы қорытындылары оның гоминид екенін көрсетті, ал 1960 жылы ол Пангбоше фрагменттерінің неандертальге жақын екенін анықтады. 1991 жылы Кольманның зерттеулерімен байланысты, Слик экспедициясының консультанты және американдық антрополог Джордж Агогиноның, күдікті Йеті қолынан үлгілер сақтап қалғаны анықталды. NBC бағдарламасы "Шешілмеген жұмбақтар" үлгілерді алып, олардың адам тіндеріне ұқсас екенін, бірақ адам емес екенін және тек "адамға жақын" екенін анықтады. Бағдарлама эфирге шыққаннан кейін, қолдың өзі Пангбоше монастырынан ұрланып, антиквариат сатудың заңсыз жолдары арқылы жеке коллекцияға өткені хабарланды. Джордж Агогино 2000 жылдың 11 қыркүйегінде қайтыс болғанға дейін Пангбоше Йеті қолына қатысты маңызды файлдарын Лорен Кольманға тапсырды. 2010 жылы Weta Workshops компаниясы жоғалған қол мен бас сүйегінің суреттеріне сүйене отырып, бас сүйегі мен қолының көшірмесін жасады. Майк Оллсоп 2011 жылдың мамыр айында Пангбошедегі монахтарға бас сүйегі мен қолының көшірмесін тапсырды. 2011 жылдың 27 желтоқсанында Эдинбургте жүргізілген тесттер нәтижесінде қолға тиесілі саусақта адам ДНК-сы табылды. Доктор Роб Огден: "Біз адам ДНК-сының деректер базасындағы көптеген жақын тізбектермен өте күшті сәйкестік таптық. Біз адам күткенбіз және адамды таптық".