Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Патрик Далзел Джоб (1 маусым 1913 – 14 қазан 2003) – Ұлыбританияның әскери-теңіз барлау офицері және Екінші дүниежүзілік соғыстағы коммандо. Ол сонымен қатар шебер тіл білуші, жазушы, теңізші, навигатор, парашютист, су астында жүзуші және шаңғышы болған. Далзел Джоб Иан Флемингтің 007 шпионы – Джеймс Бондтың прототипі саналады.
Patrick Dalzel Job (1 June 1913 – 14 October 2003) was a British naval intelligence officer and commando in World War II. He was also an accomplished linguist, author, mariner, navigator, parachutist, diver, and skier. Dalzel Job is widely thought to be the model for James Bond, Ian Fleming's fictional spy, 007.
Ерте өмір
Лондонда туған Дальзель Джоб 1916 жылы Сомма шайқасында қаза тапқан капитан Эрнест Дальзель Джобтың жалғыз ұлы болды. Әкесі қайтыс болғаннан кейін Дальзель Джоб анасымен бірге Швейцария сияқты әртүрлі елдерде тұрды, сонда ол шаңғы тебуді және қайық жүргізуді үйренді. Олар 1931 жылы Ұлыбританияға оралды, онда ол өзінің "Мэри Фортуна" атты шхунасын салды, оны анасымен бірге келесі екі жыл бойы Ұлыбританияның жағалауында жүзіп өтті. 1937 жылы олар Норвегияға теңіз арқылы сапар шекті және келесі екі жылды жағалауды зерттеумен өткізді. Осы кезде Дальзель Джоб норвег тілін жетік меңгерді. Олар анасымен бірге Тромсё қаласынан келген норвегиялық мектеп оқушысы Бьёрг Бангсундты экипажға алды.
Born in London, Dalzel Job was the only son of Captain Ernest Dalzel Job, who was killed in the Battle of the Somme in 1916. After his father's death Dalzel Job and his mother lived in various locations, including Switzerland, and he learnt to ski and sail. They returned to the UK in 1931 where he built his own schooner, the Mary Fortune, which he and his mother spent the next two years sailing around the British coast. In 1937, they sailed to Norway and spent the next two years exploring the coast. During this time Dalzel Job became fluent in Norwegian. He and his mother took on as crew a Norwegian schoolgirl named Bjørg Bangsund from the city of Tromsø.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылы 8 желтоқсанда Дальзель Йоб Корольдік әскери-теңіз еріктілер резервіне офицер болып қабылданып, қызметке кірді. 1940 жылдың қаңтар және наурыз айлары аралығында Скапа-Флоудан жұмыс істейтін флот буксирінде навигациялық офицер болып қызмет етті. Сәуірден маусымға дейін Норвегияға ағылшын-поляк-француз экспедициялық күштерімен бірге қызмет етті. Ол Нарвиктен азаматтық халықты эвакуациялауды тоқтату туралы тікелей бұйрыққа бағынбады. Оның осы әрекеті шамамен 5000 норвегиялықтың өмірін сақтап қалды, ал Норвегия королі Хакон 1943 жылы оған Святого Олафа орденінің (Рыцарлық кресті) иегері атағын берді. Осы награда оны әскери сотқа берілуден сақтап қалды. Оның ниеті алты жыл бұрын онымен бірге теңізде болған Бьёрг Бангсундты табу еді. 1945 жылы ол 19 жаста болса, Дальзель Йоб 32 жаста еді. Олар Ослодағы Вестбайн вокзалында кездескеннен кейін үш аптадан соң Ослода неке қиды. 1945 жылғы 26 маусымда үйленгеннен кейін олар Эдинбургке қайтып оралды. "Енді мен тыныш өмірді артық көремін", - деді Дальзель Йоб. "Мұндай қызықты өмірді өткерген соң, оның қияли екенін көрудің қажеті жоқ". Ол 1991 жылы "Арктикалық қардан Нормандия шаңына дейін" атты естеліктерін жариялады. Кейіннен бұл кітап "Арктикалық қардан Нормандия шаңына дейін" деген атаумен қайта басылды.
On 8 December 1939, Dalzel Job was commissioned into the Royal Naval Volunteer Reserve. He served as navigating officer on a fleet tug operating from Scapa Flow between January and March 1940. From April to June, he served with the Anglo–Polish–French Expeditionary Force to Norway. He disobeyed a direct order to cease civilian evacuations from Narvik. His action saved some 5,000 Norwegians for which King Haakon of Norway awarded him the Ridderkors (Knight's Cross) of St. Olav in 1943. This award saved him from being court martialled. His intent was to find Bjørg Bangsund, who had sailed with him six years earlier. In 1945 she was 19, he was 32. They wed in Oslo three weeks after he found her at Vestbane train station in Oslo. After their marriage on 26 June 1945 they returned to Edinburgh. "I prefer the quiet life now," Dalzel Job went on. "When you have led such an exciting life you don't need to see a fictional account of it." He released his memoirs, titled From Arctic Snow to Dust of Normandy in 1991. It was later republished as Arctic Snow to Dust of Normandy.