Мүдде үшін адалдықтан бас тарту

Кіріспе

Жеке пайда үшін адамгершіліктен, адалдықтан немесе қағидалардан бас тарту.

"Сату" немесе өткен шақта "сатылу" дегені – адамның адалдығын, моральдық қағидаларын, шынайылығын немесе принциптерін жеке пайдаға, мысалы, ақшаға немесе билікке қызығу үшін, ұжымның немесе топтың ұзақ мерзімді мүдделерінен бас тарту арқылы бұзуды білдіретін кең таралған сөз. Музыка немесе өнер саласында "сатылу" дегені – материалды кең көрерменге немесе коммерциялық сұранысқа бейімдеу әрекеттерімен байланысты. Мысалы, өзінің туындыларын кеңейтіп, осылайша табысын арттырған музыкантты бұрынғы жанкүйерлері "сатылған" деп айыптауы мүмкін. "Сатылу" сондай-ақ, біреуді немесе бір нәрсені басқа нәрсе немесе адам үшін тастап кетуді немесе назардан тыс қалдыруды да білдіреді.

Спортта

Спорттық франшизаларда "сатушы" дегені – команданың, франшизаның немесе жанкүйерлердің ұжымдық мүдделерін жеке жетістіктерінен немесе қаржылық пайдадан жоғары қоямын деп мәлімдейтін, бірақ осы мәлімдемелеріне қайшы келетін іс-әрекеттер жасайтын адам немесе топ. Мысалы, спортшы немесе жаттықтырушы белгілі бір мақсатқа жеткенше командада қалатынына уәде беріп, кейін қаржылық пайда үшін дереу командадан кетуді шешеді.

Саясатта

Саяси қозғалыстарда "сатушы" дегені – бір идеологияны ұстануға уәде берген, бірақ іс-әрекеттері оған қайшы келетін адам немесе топ. Мысалы, революциялық топ белгілі бір мақсат үшін күресемін деп мәлімдеп, бірақ билікке келген соң оны жалғастырмайды. Саяси "сатудың" мысалы – бұрын қарсылас болған партиямен коалиция құрған саяси партия. Соның ішінде, 2010 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлаудан кейін Либералды демократтардың көшбасшысы Ник Клеггтің Консервативтік партиямен коалиция құрғанда студенттердің оқу ақысын көтеруге қарсы уәдесінен бас тартқаны да бар.

Музыка

Музыкаға қатысты "сатудың" үш ерекше түрі бар. Біріншіден, "сату" термині ірі лейблдармен келісім шарт жасағандарға немесе өз құндылықтарына қайшы келетін жарнама үшін музыкасын компанияларға лицензиялағандарға қатысты қолданылады. Екіншіден, бұл сөз тіркесі музыкалық адалдығын музыкалық стилін өзгерткендерге қатысты болуы мүмкін, кейде ірі лейблдардың қысымы салдарынан немесе көбірек пайда табу үшін, музыкасын кең көрерменге ұнату мақсатында. Үшіншіден, "сату" дегеніміз – жай ғана концерт залын толық сату, бұл әдетте адалдықпен байланысты емес.

Дисклейкалар мен жарнама

Биг-бенд радиошоуларынан бері музыканттар мен коммерция арасында белгілі бір қарым-қатынас қалыптасқан. Бұл үлгіге қарсылықтың алғашқы белгілері 1960-шы жылдары пайда болды, осы кезде «The Blind Boys of Alabama» госпел тобы діни емес музыка жазу үшін жазба келісімшартына қол қоюдан бас тартты. 1970-ші жылдардағы панк субмәдениетінің пайда болуымен ғана музыканттардың коммерциялық ықпалдан толығымен тәуелсіз болуы керек деген идея кеңінен тарала бастады. Бұл, әсіресе, топтардың ірі лейблдармен келісімшартқа отыруға құлшынбауында көрінді, себебі мұндай келісімдер шапшаңдық пен артық коммерциялық есептеуге ұласады деп саналды. Бұл 1980-ші жылдарға дейін жалғасты, осы кезде фанзин журналдары ірі лейблдармен келісімшарт жасаған топтарды сынады, өйткені бұл әкелген кең танылу мәдениеттің жалпы құлдырауының белгісі болып есептелді. Музыканы жарнамада пайдалану ұрпақтық ерекшелікке ие, себебі жас тыңдаушылар бұл қарым-қатынасқа бейтараптық деңгейінде үйренген, ал өзінің бастапқы дыбысын өзгертпей жетістікке жеткендерге қатысты ерекшеленеді. Топ мүшелерін көптеген адамдар «Napster» арқылы олардың музыкасын жүктеген жанкүйерлерді соттауға тырысқан деп қате түсінгендіктен, «музыкалық адалдыққа қиянат жасағандар» деп атады. «The Black Album» деп аталған альбомда сыншылар мен альбомның продюсері топтың бұрынғы трэш-метал дыбысынан алшақтағанын мойындады. Rock бұл өзгерістің себебін топтың «үлкен, үлкен лигаға секіру» ниетімен байланыстырды. Нәтижесінде «The Black Album» топтың ең коммерциялық сәтті релизіне айналды. Альбомға жанкүйерлердің әртүрлі реакциясы суретшіні объективті түрде «сатып кеткен» деп айқындаудың қиындығын көрсетеді. «Позер» – панк, хеви-метал, хип-хоп және готика субмәдениеттерінде жиі қолданылатын, топтың немесе субмәдениеттің киім-кешегін, сөйлеуін және/немесе мінез-құлқын көшіретін, көбінесе топ ішінде немесе басқа топтар арасында қабылдауға жету үшін немесе танымалдылыққа ие болу үшін, бірақ субмәдениеттің құндылықтарын бөліспейтін немесе түсінбейтін адамды сипаттау үшін қолданылатын сөз. Мұндай шынайы еместік субмәдениет мүшелері тарапынан жек көрумен қарастырылса да, терминнің анықтамасы және оны кімге қолдану керек деген мәселе субъективті болып табылады. Бұл термин көбінесе 1970-ші және 1980-ші жылдардағы панк және хардкор субмәдениеттерімен байланысты болғанымен, ағылшын тіліндегі қолданысы 19 ғасырдың соңында басталды. Ірі лейблмен табысты келісімшартқа қол қойған хардкор панк тобы, әдетте, позер деп есептеледі.

Since the time of big band radio shows, there has been an established relationship between musicians and commercialization. There had been some signs of resistance to this model as early as the 1960s, when gospel group The Blind Boys of Alabama refused to sign record deals to record secular music. It was not until the punk subculture in the 1970s that the notion that musicians should be completely independent of commercial influences began to increase in popularity. This partly manifested itself in the reluctance of bands to sign for major labels, as this would include taking part in activities that were seen as crass and overly commercial. This continued into the 1980s, when bands were scorned by fanzines for signing with major labels as the mainstream success this would bring was symptomatic of the general decay in culture. that the acceptance of music in advertising is generational, as younger listeners are comfortable with the relationship to the point of indifference where a distinction is made for those who achieve success without changing their original sound. the band members were called the "poster boys for musical un integrity" after many incorrectly thought that the band attempted to sue fans who were downloading their music through Napster. The album, known as The Black Album, saw critics the album's producer, acknowledge that there was a move away from the band's previous thrash metal sound. Rock claimed that the change stemmed from the band's desire to "make the leap to the big, big leagues", Ultimately The Black Album became the band's most commercially successful release, The differing reaction by fans to the album demonstrates the difficulty in labelling an artist as a "sellout" objectively. "Poseur" is a pejorative term, often used in the punk, heavy metal, hip hop, and goth subcultures, to describe a person who copies the dress, speech, and/or mannerisms of a group or subculture, generally for attaining acceptability within the group or for popularity among various other groups, yet who is deemed not to share or understand the values of the subculture. While this perceived inauthenticity is viewed with scorn and contempt by members of the subculture, the definition of the term and to whom it should be applied is subjective. While the term is most associated with the 1970s and 1980s era punk and hardcore subculture, English use of the term originates in the late 19th century. A hardcore punk band that signed a lucrative contract with a major label would probably be labelled as poseurs.

Кино және теледидар

Кино және теледидарда "сату" дегеніміз – туынды медиа мазмұнын, әсіресе қаржылық себептермен, құрбан етуді білдіреді; мысалы, өнімді жарнамалау үшін енгізу. Өнімді жарнамалау немесе ендірілген маркетинг – бұл брендтерді немесе өнімдерді жарнама мақсатымен медиаға орналастыру. Теледидарда бұл әлдеқашан болған, бірақ DVR сияқты құрылғылардың пайда болуымен, көрермендерге, яғни тұтынушыларға жарнаманы жылдам өткіріп жіберуге мүмкіндік берді, бұл жағдай күшейді. Өнімді жарнамалау – сатудың бір түрі деген пікір ағылшын-америкалық көзқарасқа тән, себебі Nielsen мәліметінше, "American Idol" және "Celebrity Apprentice" сияқты американдық телешоулары 2011 жылы брендтік интеграцияның 500-ден астам мысалын тіркеді. Карлин 1996 жылы шыққан "Back in Town" альбомында MCI жарнамаларына деген наразылығын білдірген болатын. 1999 жылғы "You Are All Diseased" альбомында жарнама мен бизнеске қарсы айтылған наразылықтарда Карлин бұл қарама-қайшылықты мойындайды, бірақ түсіндіруге тырыспайды, "Өзіңіз анықтауыңыз керек" дейді. Карлин сұхбаттарында IRS-ке (Салық қызметіне) үлкен қарызын төлеуге көмектесу үшін жарнамада түскенін айтты. Комедия актрисасы Джейнэйн Гарофало "24" телешоуындағы Жанис Голд рөліне қатысқаны үшін өзін "сатып кеткен" деп сипаттады. Гарофало бастапқыда шоудағы азаптау көріністеріне қарсы болғандықтан рөлден бас тартты; бірақ кейіннен ойын өзгертіп, сұхбатта: "Жұмыссыз болу және біреу маған жұмыс істеуді ұсынғанына қуанғаным, менің ұстанымымнан [азаптау туралы] басым түсті" деді. Гарофало актерлік жұмысты көбірек алу үшін салмақ тастағанын мойындап, осының өзі "сату" екенін айтты.

Ірімшік өнеркәсібінде

Бұл термин қолөнер сырасының жанкүйерлері арасында тәуелсіз сыра қайнатушысы ірі сыра компаниясымен келісім жасаған кезде қолданылады, сонда ірі компания музыка индустриясындағы ірі жазба компаниялары сияқты қарастырылады. Мысалы, «Elysian Brewing Company» компаниясы «Anheuser Busch InBev» компаниясымен тарату туралы келісімге келген кезде.

Терминнің сын-пікірлері

Суретшінің көркемдік бағыты өзгергеннен кейін "сатып кетті" деп айыпталуы мүмкін. Бұл қорытынды көбінесе суретшінің көркемдік стильді немесе бағытты өзгерту себебінің тек қана әлеуетті материалдық пайдаға байланысты деген қабылдауынан туындайды. Бұл суретшіні алғашқы жанкүйерлерін тартқан бағыттардан өзге жаңа бағыттарға бастайтын көркемдік дамудың басқа себептерін ескермейді. Суретшінің музыкалық шеберлігінің жақсаруы немесе талғамының өзгеруі де осы өзгеріске себеп болуы мүмкін. Кейде суретшілер (оның ішінде саяси мазмұны барлар) бұл терминді материалдық пайдаға ұмтылудың нәтижесі ретінде қарастырады, ол топтың өз хабарын кеңейтуге тырысуынан туындайды. Мұндай суретшілер үшін "сатудан" сақтану үшін негізгі ағымға кірмеу немесе ірі лейблмен келісімшарт жасаспау, нақты көркемдік өзгеріс болса да болмаса да, олардың кең аудиторияға жүгінуіне кедергі келтіреді және суретшінің негізгі табысқа жетуіне еріксіз бөгет қояды. Осылайша, мұндай айыптау негізгі табыстың суретшінің бастапқы ниеттеріне қайшы болуын болжайды. Мысалы, Rage Against the Machine тобының ірі лейблмен келісімшарт жасасу туралы сұрағына: "Біз тек өздеріне сенгендерге уағыздауға қызығушы емеспіз. Анархистер басқаратын тастап кетілген орындарда ойнау керемет, бірақ революциялық хабарды Гранада-Хиллзден Штутгартқа дейін жеткізу де керемет", - деп жауап берді. Сол сияқты, 2001 жылы "сатып кетті" деген айыпқа ұшыраған Green Day тобының Майк Дирнт: "Егер сатудың формуласы болса, менің ойымша, әлемдегі барлық топтар оны қолданар еді. Жақсы әндер жазып, оларды тым көп сатуға болады. Егер әлемдегі барлық адам мұны білсе, олар солай істемек. Бұл біздің таңдауымыз емес. Біз соншалықты үлкен болдық, панк-рок клубтарына адамдар тығылып, кейбір клубтар тым көп адам келгендіктен жабылып қалды. Біз шешім қабылдауымыз керек еді: не тоқтату керек, не осы ортадан алыстату керек. Мен ешқашан бургер жасамаймын. Мен ең жақсы білетін ісімді жасаймын. Сату – музыкалық ниетіңнен бас тарту, ал мен тіпті қалай істеу керектігін білмеймін".

An artist may also be accused of "selling out" after changes in artistic direction. This conclusion is often due to the perception that the reason for the artist changing artistic style or direction was simply potential material gain. This ignores other causes of artistic development, which may lead an artist in new directions from those that attracted their original fans. Artists' improvements in musical skill or change in taste may also account for the change. Other times, artists (including those with politically oriented messages) resent the term on the grounds that the perceived desire for material gain is simply a result of the band seeking to expand its message. To such artists, not going mainstream or signing to a bigger label to avoid "selling out" prevents them from addressing a wider audience, regardless of whether or not there is any real artistic change, and arbitrarily hampers the artists' course of mainstream success. Such an accusation, then, assumes that mainstream success must be against the artists' original intentions. For example, when questioned about signing to a major label, Rage Against the Machine answered "We're not interested in preaching to just the converted. It's great to play abandoned squats run by anarchists, but it's also great to be able to reach people with a revolutionary message, people from Granada Hills to Stuttgart." Similarly, when confronted with the accusation of "selling out" in 2001, Mike Dirnt of Green Day said:

"If there's a formula to selling out, I think every band in the world would be doing it. The fact that you write good songs and you sell too many of them, if everybody in the world knew how to do that they'd do it. It's not something we chose to do The fact was we got to a point that we were so big that tons of people were showing up at punk rock clubs, and some clubs were even getting shut down because too many were showing up. We had to make a decision: either break up or remove ourselves from that element. And I'll be damned if I was going to flip fucking burgers. I do what I do best. Selling out is compromising your musical intention and I don't even know how to do that."