Кіріспе

Джо Клейн (7 қыркүйек 1946 жылы туған) – американдық журналист, саяси комментатор және жазушы. Ол Time журналындағы бағаналарымен және Билл Клинтонның 1992 жылғы президенттік науқанын бейнелейтін, авторлығы ашылмаған "Primary Colors" романымен ең көп танылады. Клейн қазір Сыртқы қатынастар кеңесінің мүшесі және бұрынғы Гуггенхайм стипендиаты. 2006 жылдың сәуір айында ол өзі "сауалнама жасаушы-консультант өнеркәсіптік кешені" деп атаған "Саясаттың жоғалуы" атты кітабын жариялады. Ол сонымен қатар The New Republic, The New York Times, The Washington Post, Life және Rolling Stone басылымдарында мақалалар мен кітаптарға шолулар жазған.

Ерте өмір және мансап

Клейн Куинстің Рокавей-Бич қаласында Мирам (туған есімі Варшауэр) мен Джон Клейннің ұлы болып дүниеге келді. Оның шешесінің әкесі кәсіби музыкант Франк Варшауэр болған. Ол өзінің еврей тегін атап өтті. Клейн Хакли мектебін және Пенсильвания университетін американдық мәдениет саласында бітірген. 1969 жылы Клейн Эссекс округінің газеттерінде, сондай-ақ Массачусетс штатының Пибоди қаласындағы «Пибоди Таймс» газетінде тілші болып жұмыс істеуін бастады. 1972 жылы ол Бостонның WGBH телеарнасы үшін хабарлар дайындаса, 1974 жылға дейін Кембридж қаласындағы «The Real Paper» газетінің жаңалықтар редакторы қызметін атқарды. 1975 жылдан 1980 жылға дейін «Rolling Stone» журналының редакторы, ал 1975 жылдан 1977 жылға дейін Вашингтон бюросының басшысы болды. «Роллинг Стоун» журналына сұхбат бергеннен кейін актер және режиссер Том Лафлинмен достық қарым-қатынас орнатты және 1977 жылы Лафлиннің «Билли Джек Вашингтонға барады» фильмінде қысқа ғана репортер рөлінде пайда болды. Клейн 1980 жылы «Вуди Гатри: Өмір» және 1984 жылы «Вьетнамнан кейінгі бес морской пехотинец» кітаптарын жариялады. 1987 жылдан 1992 жылға дейін «New York» басылымы үшін саяси колонна жазды және 1989 жылғы Нью-Йорк мэрі сайлауы туралы репортажы үшін Питер Кихсс сыйлығын жеңіп алды. 1992 жылдың мамыр айында «Newsweek» журналына қосылып, 1994 жылы Ұлттық бас редактор сыйлығын жеңіп алған «Public Lives» рубрикасын жазды. «Newsweek» журналы 1992 жылы Билл Клинтонның жеңісін жариялағаны үшін Ұлттық журнал сыйлығын да иеленді. 1992 жылдан 1996 жылға дейін CBS News телеарнасының консультанты болып жұмыс істеп, пікір білдірді. Клейн тағы да авторлық құқығын жоққа шығарды, бұл мақаланы басқа автор жазған болуы мүмкін деп болжады. «Washington Post Style» редакторы Дэвид фон Дреле сұхбатында Клейннен журналистік беделін жоққа шығаруға дайын ба екенін сұрады, ол келісті. 1996 жылдың 17 шілдесінде Клейн бұл болжамның дұрыс екенін мойындады.

Кейінгі мансап

1996 жылдың желтоқсанында ол “The New Yorker” журналына қосылып, “Letter from Washington” бағанын жазды. 2000 жылы ол “Бастапқы түстерге” жақын туынды болған “Жұмыс жолдасы” кітабын шығарды. 2002 жылдың наурыз айында Клейн Билл Клинтонның екі мерзімдік қызметінен баяндайтын “Табиғи: Билл Клинтонның дұрыс түсінілмеген президенттігі” кітабын жариялады. Кейін “Time” журналы мынандай пікір білдірді: “Бұл оқиғаның бастапқы нұсқасында Джо Клейн, Демократтар палатасының Сыртқы барлау қызметін қадағалау туралы заңның (FISA) жеке шетелдік барлау нысандарын сот қарауына мүмкіндік беретінін жазды. Республикашылдар заң жобасын осылай түсіндіруге болады деп санайды, бірақ демократтар олай ойламайды”. Гринвальд заң мәтінінде жеке нысандарды сот қарауы талап етілмейтінін, ал “Time” журналының жауабы осы фактіні ескермейтінін атап өтті. Клейн: “Кімнің дұрыс айтқанын анықтауға уақытым да, құқықтық білімім де жетпейді” деді. Кейін Гринвальд “Time” журналының Клейннің “Time” журналында жазған жалған мәлімдемелерін түзету туралы Конгрестің екі мүшесінің өтінішін қабылдамағанын хабарлады. Гринвальд сенатор Расс Файнгольдтың Клейннің сөздерін жоққа шығаратын хаты “Time” журналының келесі санында жарияланатыны туралы хабарлады. 2012 жылдың қазан айында Гленн Гринвальд Клейнді MSNBC арнасының “Morning Joe” бағдарламасында АҚШ-тың ұшқышсыз ұшақтарының шабуылдарын қолдағанын айтқаны үшін сынады. Клейн ұшқышсыз ұшақтардың жұмыс істейтін елдердегі балалардың қазасын елемеді, оның айтуынша, ең бастысы – “Кімнің төрт жасар балалары өлтіріледі? Біз осындағы төрт жасар балалардың терроризм актілерінен өлтірілу мүмкіндігін азайтамыз”. 2013 жылдың маусым айында “Time” журналының мұқабасында Клейн Оклахома штатындағы торнадодан зардап шеккендерге көмек көрсету туралы жазды, бірақ ол зайырлы гуманистер көмек көрсетуге қатыспағанын айтқаны үшін сынға ұшырады. Кейін Клейн өзінің тек “ұйымдастырылған” зайырлы гуманистік топтарды айтқанын түсіндірді, бірақ бұл да дау тудырып, дұрыс емес деп танылды. 2014 жылдың қазан айында Клейн “Таскалузада тоқтату” атты мақаласы үшін “Time” журналына Алабама штатының Таскалуза қаласына сапар шекті. Клейн Алабама университетінің бірнеше ғалымдарымен сұхбаттасты. Клейннің мақаласы сұхбаттасқан топтан қате цитаталар, дұрыс емес сілтемелер және сұхбатта қолданылған дұрыс емес есімдер туралы айыптауларға байланысты сынға ұшырады.

Басқа

2009 жылдың мамыр айында ол Politico сайтында жарияланған мақалада келтірілген сөздерімен тағы да дау тудырды. Ол танымал консервативті сарапшы Чарльз Краутхаммердің ойлары мен идеяларының құндылығы шектеулі екенін, себебі Краутхаммер коляскада отырады деп мәлімдеді: «Оның жазған жағдайларын көре алса, оның жұмысы әлдеқайда тереңдемек еді». Клейн бұрынғы CNN Headline News және Fox News жүргізушісі Гленн Бек, республикалық сенатор Том Коберн және Алясканың бұрынғы губернаторы Сара Пейлинды мемлекетке қарсы көтеріліс қылуда айыптағаны үшін бірнеше басылымдар тарапынан сынға ілікті.

Жеке өмір

Клейннің алғашқы әйелі Джанет Эклунд болған. Олар 1967 жылдан 1975 жылға дейін үйленген және екі балалары бар: Кристофер мен Терри.