Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Куинстон – Канаданың Онтарио провинциясындағы Ниагара-он-те-Лейк қаласындағы Ниагара шарлауының солтүстігінде орналасқан шағын ауылдық қауым және инкорпорацияланбаған аудан. Ниагара жартасының осы аймақта пайда болуы Куинстон карьерінің құрылуына әкелді. Өзен арқылы және Канада-АҚШ шекарасының қарсы жағында Нью-Йорк штатының Льюистон ауылы жатыр. Льюистон-Куинстон көпірі екі қауымды байланыстырады. Бұл ауыл Ниагара өзенінің Ниагара жартасын ойып бастаған жерде орналасқан. Содан кейін өткен 12 000 жыл ішінде шарлаулар жартаста оңтүстікке қарай қазіргі орнына дейін ұзын шатқалды кесіп өтті. 19 ғасырдың басында бұл қауымның аты Куинстаун деп жазылған. Куинстон Брюс жолының оңтүстік соңғы нүктесі болып табылады. Жолдың соңын көрсететін тас ескерткіш, генерал Брок ескерткішінен шамамен 160 метр (520 фут) қашықтықта, ескерткіштің паркінің шығыс жағында орналасқан.
Queenston is a compact rural community and unincorporated place north of Niagara Falls in the Town of Niagara on the Lake, Ontario, Canada. on the Niagara Escarpment led to the establishment of the Queenston Quarry in the area. Across the river and the Canada–US border is the village of Lewiston, New York. The Lewiston Queenston Bridge links the two communities. This village is at the point where the Niagara River began eroding the Niagara Escarpment. During the ensuing 12,000 years the Falls cut an long gorge in the Escarpment southward to its present day position. In the early 19th century, the community's name was spelled as Queenstown. Queenston marks the southern terminus of the Bruce Trail. The cairn marking the trail's terminus is in a parking lot, about 160 metres (520 ft) from General Brock's Monument on the easterly side of the monument's park grounds.
Тарих
Куинстонға алғаш рет 1770 жылдары АҚШ-тан келген лоялист босқындары мен иммигранттар қоныстанды. 1807 жылы ауылда 100 үй және 300 адам тұрды. Ниагара шарлауының айналысында жаңа порт 1780 жылдары жасалды, Куинстон солтүстік жағында орналасқан. Кемежайлар, қоймалар және блокхаус салынды. Алғашқыда Төменгі Қону деп аталған, ол лейтенант-губернатор Симко тарапынан Куинстон деп аталды. 1812 жылғы соғыс кезінде осы жерде және жақын маңдағы Форт-Джорджда көптеген шайқастар болды. Сол дәуірде Лора Секорд осы аймақта тұрды. Көтерілісші Уильям Лайон Маккензи 1820 жылдары Куинстонда тұрып, өзінің баспа ісін осында жүргізді. 13 қазан 1812 жылы американдық әскерлер Куинстон-Хайтсты басып алды. Майор-генерал сэр Исаак Брок Форт-Джордж, Онтариодан шағын күшпен келді және биіктікті қайтаруға тырысқанда қаза тапты. Британдықтар, мохок тайпасы және генерал-майор Роджер Хейл Шефф басқаратын милиция, Чиппауадан (Онтарио) келген күштермен бірге төбені басып алып, шамамен 1000 тұтқынды қолға түсірді. Куинстон-Хайтс 1968 жылғы маусымда Канаданың Ұлттық тарихи ескерткіштерінің бірі ретінде танылды. Куинстон елді мекені 1813 жылғы 10 желтоқсанда қиратылды. Кейін британдық капитан Уильям Гамильтон Меррит "тек көмір үйінділерін және жиһазға толы көшелерді көрдім" деді. 1830 жылдары Куинстон Эри және Онтарио атпен жүретін теміржолдың соңғы станциясы болды. Жақын жердегі Сент-Дэвидсте 1837 жылы Куинстон карьері іске қосылды, және 150 жыл бойы Онтарионың көптеген қалаларын салуға қажетті тас осы жерден жеткізілді. Таспен қамтамасыз етілген Торонто ғимараттарының ішінде Куинс Парк, Корольдік Онтарио мұражайы, Юнион Станциясы және Гибралтар Пойнт маяғы бар. 1800 жылдардың ортасына қарай Велленд каналы тауарларды тасымалдаудың басты жолына айналды, және Куинстон ауылының саудасы азайды. Куинстон 1970 жылы Ниагара-он-те-Лейк қаласының құрамына кірді. РиверБринк өнер мұражайы Куинстонда орналасқан. Онда Самуэль Э. Вейр жинаған канадалық және халықаралық суретшілердің 1400-ден астам суреттері мен артефактілерінен тұратын бірегей коллекция бар. 1970 жылы салынған ғимарат грузин стиліндегі архитектураға ие, оның ішінде мансардты шатыр және екі қабатты терезелер бар. Бұл ғимарат Вейрдің ауылдық резиденциясы болды, және ол 1981 жылы қайтыс болғаннан кейін өнер мұражайына айналдырылды.
Queenston was first settled in the 1770s by Loyalist refugees and immigrants from the United States. By 1807, the village had 100 homes and a population of 300. A new portage around Niagara Falls was developed in the 1780s with Queenston at its north end. Wharves, storehouses and a block house were built. Initially called Lower Landing, it was named Queenston by Lieut. Governor Simcoe. A great deal of fighting occurred here during the War of 1812, in the settlement and at nearby Fort George. In that era, Laura Secord lived in this area. Rebel William Lyon Mackenzie lived in Queenston in the 1820s and operated his publishing operation here. On 13 October 1812, American troops took possession of Queenston Heights. Major General Sir Isaac Brock arrived from Fort George, Ontario with a small force and was killed while trying to regain the heights. The British, Mohawk and militia troops under Major General Roger Hale Sheaffe, with reinforcements from Chippawa, Ontario were able to take the hill and captured nearly 1000 prisoners. Queenston Heights is one of the National Historic Sites of Canada, so recognized in June 1968. The settlement of Queenston was destroyed on 10 December 1813. British Captain William Hamilton Merritt later said that he saw "nothing but heaps of coals, and the streets full of furniture". In the 1830s, Queenston was terminus for a first horse drawn railway, the Erie and Ontario. In nearby St. David's, the Queenston Quarry was founded in 1837, and for 150 years stone was shipped here to help build many of Ontario's cities. Toronto buildings that benefitted from the supply of stone included Queen's Park, the Royal Ontario Museum, Union Station and the Gibraltar Point Lighthouse. By the mid 1800s, the Welland Canal became the primary method of shipping goods and the village of Queenston received little trade. Queenston became part of the town of Niagara on the Lake in 1970. RiverBrink Art Museum is located in Queenston. It is home to a unique collection of over 1,400 artworks and artefacts by Canadian and international artists, assembled by Samuel E. Weir. Completed in 1970, the building features Georgian style architecture, including a mansard roof and gabled windows. It served as Weir's country residence, and was converted into an art museum following his death in 1981.