Кіріспе

АҚШ Сыртқы қызметі – АҚШ Федералды үкіметінің дипломатиялық қызметі қолданатын негізгі кадрлық жүйе, ол АҚШ Мемлекеттік департаментінің басшылығымен жұмыс істейді. Оның құрамында 13 000-нан астам маман бар, олар АҚШ-тың сыртқы саясатын іске асырып, шетелдегі АҚШ азаматтарына көмек көрсетеді. Қазіргі бас директоры – Марсия Берникат. Конгресс 1946 жылғы Сыртқы істер қызметі туралы заң арқылы Бас директор лауазымын құрды. 1946 жылдан 1980 жылға дейін Бас директорды Мемлекеттік хатшы тағайындады. Алғашқы Бас директор Селден Чапин бұл лауазымда алты айдан кем уақыт қызмет етті, содан кейін 1949 жылдың маусымына дейін қызмет еткен Кристиан М. Равендал оны алмастырды. Бюро басшысы ретінде Бас директор Мемлекеттік хатшының көмекшісіне тең дәрежеде болды. Соңғы төрт Бас директордың үшеуі әйелдер болды. Парижде консул қызметін атқарып жүрген Уорденді американдық саудагерлер жалақылы агент ретінде қарады. 1856 жылы Конгресс белгілі бір лауазымдардағы консулдарға жалақы белгіледі; жалақы алған консулдар жеке кәсіппен айналыса алмады, бірақ көрсеткен қызметтері үшін төлем қабылдауға құқылы болды.

Люсиль Атчерсон Кертис

Люсиль Атчерсон Кертис болашақта АҚШ Сыртқы істер қызметі болып қалыптасқан қызметке кірген алғашқы әйел болды. Нақтырақ айтқанда, ол 1923 жылы АҚШ-тың дипломатиялық немесе консулдық лауазымына тағайындалған алғашқы әйел болды (АҚШ 1924 жылға дейін біріңғай Сыртқы істер қызметін құрмады, сол кезде дипломатиялық және консулдық лауазымдағы қызметкерлер Сыртқы істер қызметінің қызметкерлеріне айналды).

Роджерс заңы

1924 жылғы Роджерс актісі үкіметтің дипломатиялық және консулдық қызметтерін Сыртқы істер қызметіне біріктірді. Ең үздік американдықтарды таңдау үшін өте қиын Сыртқы істер қызметі емтиханы, сондай-ақ, еңбек сіңіргендеріне негізделген лауазымға көтеру жүйесі енгізілді. Роджерс актісі Сыртқы істер қызметі кеңесі мен Сыртқы істер қызметі емтиханшылары кеңесін де құрды, біріншісі Мемлекеттік хатшыға Сыртқы істер қызметін басқару мәселелері бойынша кеңес беру үшін, ал екіншісі емтихан процесін басқару үшін жауапты болды. 1927 жылы Конгресс Сауда департаментінің (бұрын "сауда комиссарлары" деп аталған) шетелдегі өкілдеріне дипломатиялық мәртебе беру туралы заң қабылдады, осылайша Сыртқы сауда қызметі құрылды. 1930 жылы Конгресс Ауыл шаруашылығы департаменті үшін де ұқсас заң қабылдады, нәтижесінде Шетелдік ауыл шаруашылығы қызметі құрылды. Дегенмен, коммерциялық және ауыл шаруашылығы атташелеріне ресми түрде дипломатиялық мәртебе берілсе де, олар мемлекеттік қызметкерлер болып саналды (Сыртқы істер қызметінің қызметкерлері емес). Сонымен қатар, ауыл шаруашылығы заңнамасында ауыл шаруашылығы атташелері мемлекеттік министрлер ретінде қарастырылмайтыны нақты айтылды. Бірақ 1939 жылдың 1 шілдесінде сауда және ауыл шаруашылығы атташелері қайта ұйымдастыру жоспары № II бойынша Мемлекеттік департаментке ауыстырылды. Ауыл шаруашылығы атташелері 1954 жылға дейін Мемлекеттік департаментте қалды, содан кейін Конгресс актісімен Ауыл шаруашылығы департаментіне қайтарылды. Коммерциялық атташелер 1980 жылға дейін Мемлекеттік департаментте болды, содан кейін 1979 жылғы № 3 қайта ұйымдастыру жоспары 1980 жылғы Сыртқы істер қызметі туралы заңның шарттарына сәйкес іске асырылды.

1946 жылғы Сыртқы қызмет туралы заң

1946 жылы Конгресс Мемлекеттік департаменттің өтініші бойынша жаңа Сыртқы қызмет туралы заң қабылдады, ол миссия басшылары, Сыртқы істер қызметінің офицерлері, Сыртқы істер қызметінің резервтері, Сыртқы істер қызметінің қызметкерлері, «шет мемлекет азаматтары» (кейіннен Сыртқы істер қызметінің ұлттық кадрлары және одан кейін Жергілікті жұмыспен қамтылған персоналдар) және консулдық агенттер сияқты алты қызметкер санатын құрды. Офицерлер өздерінің мансабының көп бөлігін шетелде өткізуге тиіс болды және бүкіл әлемде қызмет етуге дайын АҚШ-тың офицерлері болып саналды. Резерв офицерлері көбінесе мансабының көп бөлігін Вашингтонда өткізді, бірақ шетелде қызмет етуге дайын болды. Сыртқы істер қызметінің қызметкерлері кеңселік және көмекші лауазымдарды қамтыды. Бұл жүйенің мақсаты Сыртқы қызмет пен мемлекеттік қызметкерлер арасындағы айырмашылықты жою болды, ол келіспеушіліктерге себеп болатын. 1946 жылғы Сыртқы қызмет туралы заң сонымен қатар 1927 және 1930 жылдарғы заңдарды күштен шығарды, бұл заңдар АҚШ-тың Ауыл шаруашылығы және Сауда департаменттерінің шетелдегі өкілдеріне дипломатиялық мәртебе берген, себебі сол кезде ауыл шаруашылығы және сауда атташелері Мемлекеттік департамент тағайындаған. 1946 жылғы заң Сыртқы қызмет персоналы кеңесін, тек жоғарылау жүйесін басқарумен айналысқан органны, Сыртқы қызмет кеңесімен алмастырды, ол жалпы кадрлық жүйеге жауапты болды және Сыртқы қызметтің бас директоры лауазымын құрды. Ол сондай-ақ «жоғарылап немесе зейнетке» жүйесін енгізді, онда белгілі бір уақыт ішінде жоғары дәрежеге көтеріле алмаған жағдайда міндетті зейнеткерлікке шығуға болады, бұл принцип АҚШ Әскери-теңіз күштерінен алынған. 1946 жылғы заң сонымен қатар қызметтегі ең жоғары лауазымды офицерлерге берілетін Мансапты министр шенінің деңгейін құрды және міндетті зейнеткерлік жасын белгіледі.

1980 жылғы Сыртқы істер қызметі туралы заң

Жаңа кадрларды басқару тәсілі толыққанды сәтті болмады, бұл 1970-ші жылдардың соңында 1946 жылғы заңды қайта қарауға күш салуға әкелді. Осы актіні жобалау кезінде Конгресс коммерциялық атташелерді олардың Сыртқы қызмет қызметкері мәртебесін сақтай отырып, Коммерция департаментіне қайтаруды, сондай-ақ Мемлекеттік департамент, АҚШ Ақпарат агенттігі және АҚШ Халықаралық даму агенттігінің қолданыстағы FSO-ларымен қатар Ауыл шаруашылығы департаментінің ауыл шаруашылығы атташелерін қосуды шешті. 1980 жылғы Сыртқы істер қызметі туралы заң – Сыртқы істер қызметіне қабылданған соңғы маңызды заңнамалық реформа. Ол Сыртқы қызмет резервіндегі офицерлер санатын жойды және шетелдегі миссиялардың дипломатиялық емес, жергілікті жұмыс істейтін қызметкерлерінің (Сыртқы қызмет азаматтары) кадрлық жүйесін реформалады. Ол Қарулы күштердің генералдары мен флаг-офицерлеріне және Жоғары атқарушы қызметке тең дәрежелі Жоғары Сыртқы қызметті құрды. Бұл заң қауіпті және жауынгерлік жағдайда қызмет ететін дипломаттарға қауіп ақысын, сондай-ақ басқа да әкімшілік өзгерістерді енгізді. 1980 жылғы заң Сыртқы істер қызметінің кеңесін де қайта бекітті, оған «Мемлекеттік департамент, АҚШ Ақпарат агенттігі, АҚШ Халықаралық даму агенттігі, Ауыл шаруашылығы департаменті, Сауда департаменті, Еңбек департаменті, Персоналды басқару кеңсесі, Басқару және бюджет кеңсесі, Тең жұмыспен қамту мүмкіндігі жөніндегі комиссия және Президент тағайындайтын басқа да агенттіктердің бірі немесе бірнеше өкілі кіреді» делінген. Бұл кеңестің міндеті – «Сервиске қатысты мәселелер бойынша Мемлекеттік хатшыға кеңес беру, соның ішінде Сыртқы қызмет персоналын пайдалануға заңмен уәкілетті агенттіктер арасындағы максималды үйлесімділік және Сыртқы қызмет персоналы жүйесі мен Үкіметтің басқа кадрлық жүйелерінің үйлесімділігін арттыру».

Сыртқы істер қызметінің мүшелері

Сыртқы істер қызметі туралы заң, және одан кейінгілер, Сыртқы істер қызметінің келесі мүшелерін анықтайды: Миссия басшыларын Президент Сенаттың кеңесімен және келісімімен тағайындайды. Жалпы елшілерді де Президент Сенаттың кеңесімен және келісімімен тағайындайды. Жоғары сыртқы істер қызметінің (SFS) мүшелері – Сыртқы істер қызметін басқару және оның функцияларын орындау бойынша жетекші сарапшылар мен басшылар. Оларды Сенаттың кеңесімен және келісімімен Президент тағайындайды. SFS мүшелері Сыртқы істер қызметінің қызметкерлерінен (FSO) немесе мамандардан шығуы мүмкін және әскери шенді офицерлерге (флаг-офицерлерге немесе генералдарға) тең деңгейде болады. Сыртқы істер қызметінің қызметкерлері (бейресми түрде «генералистер» деп аталады) Сенаттың кеңесімен және келісімімен Президент тағайындайды. Бұл негізінен дипломаттар – «генералистер», олар кейбір салалық сарапшылармен бірге Сыртқы істер қызметінің функцияларын орындауға жауапты. Сыртқы істер қызметінің мамандары қызметтің тиімді жұмыс істеуі үшін қажетті арнайы дағдылар мен қызметтерді ұсынады (ғимараттар менеджерлері, ақпараттық технологиялар мамандары, медбикелер, кеңсе менеджерлері және Дипломатиялық қауіпсіздік қызметінің арнайы агенттері сияқты). Оларды Мемлекеттік хатшы тағайындайды. Шетелдік қызметтегі азаматтар (FSN) – шетелдегі мекемелерде кеңселік, әкімшілік, техникалық, қаржылық және басқа да қолдау көрсететін персонал. Олар қабылдаушы елдің немесе үшінші елдің азаматтары болуы мүмкін (соңғылары бұрын үшінші елдің азаматтары немесе ТКН деп аталатын). Олар Сыртқы істер қызметі туралы заңда белгіленгендей «қызмет мүшелері» болып табылады, ал шетелде тұратын АҚШ азаматтары болып табылатын басқа жергілікті жұмыс істейтін персоналдан (LE қызметкерлері деп те аталады) өзгеше. Консулдық агенттер Мемлекеттік хатшының рұқсатымен Сыртқы істер қызметінің мекемелері жоқ шетелдегі белгіленген жерлерде консулдық және оған байланысты қызметтерді көрсетеді. Сонымен қатар, Резиденттік дипломаттар – АҚШ Сыртқы істер қызметі үшін жұмысқа алушылар ретінде әрекет ететін жоғары лауазымды Сыртқы істер қызметінің қызметкерлері. Олар белгіленген аймақтарда жұмыс істейді және жергілікті университеттерде құрметті лауазымдарды атқарады.

Сыртқы істер агенттіктері

Сыртқы істер министрлігінің қызметкерлері Сыртқы қызметтің ең ірі бөлігін құраса да, 1980 жылғы Сыртқы қызмет туралы заң АҚШ-тың басқа да мемлекеттік органдарына шетелде жұмыс істеуді талап ететін лауазымдар үшін персоналдық жүйені қолдануға рұқсат береді. Оларға Сауда департаменті (Шетелдік коммерциялық қызмет), Ауыл шаруашылығы департаменті (әсіресе Шетелдік ауыл шаруашылығы қызметі, алайда Ауыл шаруашылығы министрі жануарлар мен өсімдіктерді санитарлық бақылау инспекциясы қызметіне де оны пайдалануға рұқсат берген), және АҚШ Халықаралық даму агенттігі (USAID) кіреді. USAID, Сауда және Ауыл шаруашылығының жоғары деңгейдегі FSO қызметкерлері елшілікке тағайындалуы мүмкін, бірақ кәсіби елшілердің көп бөлігі Сыртқы істер министрлігінен тағайындалады, ал USAID миссиясы директорларының қатарынан тағайындалатындар өте аз.

Жұмыспен қамту

Сыртқы істер қызметіне жұмысқа қабылдану процесі Сыртқы істер қызметі туралы заңда белгіленген бес санаттың әрқайсысы үшін өзгеше. Мемлекеттік департаменттің Сыртқы істер қызметі офицерлері мен мамандарының бағалау процесін жалпы түрде былай сипаттауға болады: бастапқы өтініш, Біліктілікті бағалау тобы (QEP), ауызша емтихан, қауіпсіздік тексерулері мен соңғы жарамдылықты қарау, және тізілімге енгізу. Жалпы мамандық және маман кандидаттарының бағалау кезеңдерінің барлығы белгілі бір жекелік қасиеттерге негізделген. Жалпы мамандық үшін 13, ал мамандар үшін 12 қасиет қарастырылады. Осы қасиеттермен танысу кандидаттың сәтті болу мүмкіндігін едәуір арттырады.

Бастапқы қолдану

Жалпы мамандық бойынша бірінші қадам – Сыртқы істер қызметі офицерінің тесті (FSOT). Мамандығы бар мамандар үшін бұл USAJobs сайтындағы өтініш.

FSOT

Жалпы білімді кандидаттар үш бөлімнен тұратын жазбаша емтиханды (FSOT) тапсырады: кәсіби білім, ойшайып шешуге арналған жағдайлар (бұрынғы биогрфиялық ақпараттан өзгертілген), ағылшын грамматикасы және тілдік нормалары. Емтиханды сәтті тапсырғандар біліктілікті бағалау комиссиясы (QEP) қарауына жіберілетін «Жеке тарих сұрақтары» (PNQ) деп аталатын шағын эсселерді ұсынады. Кандидаттардың шамамен 25-30% FSOT және PNQ/QEP кезеңдерін өтеді. Олардың 10%-дан азы Вашингтон, округ және АҚШ-тың басқа да ірі қалаларында жеке өтетін ауызша бағалауға шақырылады. Жазбаша емтиханға қатысқан үміткерлердің шамамен 10%-ы ауызша бағалаудан өтеді.

АҚШ жұмыс орындары

Мамандар өздерінің біліміне қатысты арнайы өтініштерді толтырады. Мамандықтардың сан алуандығына байланысты, өтініштер де әртүрлі болады. Үміткерлер өз тәжірибе деңгейін бағалауға және осыны растайтын мысалдар мен сілтемелерді ұсынуға шақырылады.

QEP

2019 жылдан бастап үміткерлер алдымен жеке тарихқа қатысты сұрақтарды тапсырады. Соңғы кезде бұл 13 тұлғалық қасиеттерге негізделген, үміткердің белгілі бір қиындықтарды қалай еңсергенін көрсететін мысалдарды сұрайтын алты эсседен тұрады. Өтінімдерді ұсыну мерзімі біткеннен кейін үміткер Сыртқы қызмет офицерінің тестісінен (FSOT) өтеді. Жалпы білімді маман үміткерінің FSOT бойынша нәтижесі шекті көрсеткіштен жоғары болса, оның өтінімі Біліктілікті бағалау тобымен (QEP) толығымен қарастырылады. Біліктілікті бағалау тобы (QEP) (үш Сыртқы қызмет офицерінен құралған) – ондаған жылдардағы Сыртқы қызметке қабылдау процесіндегі маңызды өзгерістердің бірі болды. Ауызша бағалауға қатысу үшін үміткер FSOT-ты ғана емес, сонымен қатар Біліктілікті бағалау тобының қарауынан да өтуі керек. Мемлекеттік департаменттің емтихан комиссиясы кейбір үміткерлерді, олар FSOT-ты өткеніне қарамастан, қабылдамауға болады деп шеше алады. Мамандар да QEP-ден өтеді, бірақ олардың эсселері USAJobs сайтындағы бастапқы өтінімнің бір бөлігі ретінде жиналды. Сыртқы қызмет маманы (FSS) үміткерлерінің нақты дағдыларын пәндік сарапшылар бағалап, осы дағдыларға негізделген ауызша бағалау үшін емтихан комиссиясына ұсынады.

Ауызша бағалау

Ауызша бағалау жалпы мамандықтар мен мамандану бойынша да әртүрлі болады. Мамандар үшін құрылымдалған ауызша сұхбат, жазбаша бағалау және әдетте онлайн, объективті емтихан қарастырылады. Ал жалпы мамандықтар үшін жазбаша бағалау, құрылымдалған ауызша сұхбат және құрылымдалған топтық жаттығулар өткізіледі. Ауызша бағалаудың барлық бөліктері қосылып, жеті балдық шкала бойынша бағаланады. Ақырында, үміткерге оның балы кандидатурасын жалғастыру үшін қажетті 5,25 балдық шекті деңгейге жеткені туралы хабар беріледі. Бұл балл соңғы жарамдылыққа қарайтын тексеру кезінде қайта қарастырылады. Ауызша бағалаудан сәтті өткен үміткерге жұмысқа орналасуға шартты ұсыныс беріледі.

Кәрімнің жарамдылығын тексеру

Кейін үміткерлер 1-сыныпты (әлемдік деңгейде қолжетімді) медициналық тексеруден өтуі, жоғары құпиялылық деңгейіндегі қауіпсіздік рұқсатын және лайықтылық туралы тексеруден өтуі керек. Үміткердің таңдалған мансабына байланысты, олар жоғары құпиялылық деңгейіндегі құпия ақпаратқа (TS/SCI) қол жеткізуге де құқылы болуы мүмкін. Үміткердің рұқсаттамалық ақпараты алынғаннан кейін, соңғы лайықтылық туралы тексеру Сыртқы істер қызметінде жұмыс істеуге оның лайықты екенін анықтайды. Егер олай болса, үміткердің аты-жөні Тізілімге енгізіледі. Осы рұқсаттардың кез келгенін алмау үміткерліктің тоқтатылуына әкелуі мүмкін. Үміткердің шетелге жиі саяхаттауы, екі азаматтығының болуы, АҚШ азаматы емес туыстары, шетелдік жұбайы, есірткі қолдануы, қаржылық қиындықтары немесе нашар қаржылық тәжірибесі, жиі құмар ойнауы, немесе шетел мемлекетіне адалдығы не де-факто адалдығы болса, оған ЖОҒАРЫ ҚҰПИЯЛЫҚ рұқсатын алу қиын болуы мүмкін. Сонымен қатар, денсаулығында елеулі мәселелері бар адамға 1-сыныпты медициналық тексеруден өту қиын болуы мүмкін. Сыртқы істер қызметі 2008 жылға дейін ЖИТС жұқтырған барлық үміткерлерді қабылдамады, содан кейін үміткерлерді жеке-жеке қарастыруға шешім қабылдады. Мемлекеттік департамент бұл өзгерісті ЖИТС-ке қарсы күрестегі жаңа емдеу әдістеріне жауап ретінде жасағанын мәлімдеді, бірақ бұл саясат өзгерісі АҚШ-тың Колумбия округінің апелляциялық соты Тейлор мен Райс ісін қарағаннан кейін болды, онда ЖИТС-позитивті үміткерлерді қабылдамауға тыйым салған шешім сотқа шағымдану жағдайында қабылдамайтыны айтылды.

Тіркелім

Өтініш беруші қауіпсіздік және медициналық тексерулерден, сондай-ақ Қорытынды комиссиясынан өткеннен кейін, тілдік бағалаудан алған ұпайларына сәйкес реттелген, жарамды кандидаттар тізіміне енгізіледі. Кандидаттың ұпайын арттыратын факторлар бар, мысалы, шетел тілін білуі немесе ветерандық артықшылығы. Кандидат тізімге енгізілгеннен кейін 18 ай бойы онда қалуы мүмкін. Егер 18 ай ішінде тізімнен жұмысқа алынбаса, оның кандидатурасы тоқтатылады. Бас мамандықтардың 5 саласы және 23 мамандық жолы бойынша жеке тізімдер жүргізіледі. Техникалық тұрғыдан алғанда, көптеген тізімдер бар: әр Сыртқы қызмет мамандығы үшін біреу және әр Бас мамандық саласы үшін біреу. Тізімнің рейтингтік орны тек әр кандидаттың мансаптық саласы шегінде ғана маңызды. Тізімнен таңдалған кандидаттарға Сыртқы қызметке қабылдану туралы ұсыныс беріледі. Бас мамандықтар мен мамандар бөлек бағдарламалау курстарына қатысады. Бас мамандықтарға үміткерлер ресми жұмысқа орналасу туралы ұсыныс алғаннан кейін Вирджиния штатының Арлингтон қаласындағы Сыртқы істер институтында (FSI) «А 100» деп аталатын 6 апталық оқу/бағдарламалау курсына қатысуы керек. FSI-де мамандарды бағдарламалау 3 аптаға созылады. Мамандыққа байланысты, қызметкерлер кейін бірнеше айлық оқудан өтеді, содан кейін алғашқы тағайындалған жеріне жіберіледі. Барлық Сыртқы қызмет қызметкерлері әлемнің кез келген жеріне жұмысқа жіберуге дайын болуы керек: яғни, олар қызметтің қажеттіліктеріне сәйкес әлемнің кез келген жеріне орналастырылуы мүмкін. Олар сондай-ақ АҚШ үкіметінің саясатын ашық түрде қолдауға келіседі.

Қызмет көрсету шарттары

Сыртқы істер қызметінің қызметкерлері мансаптарының басым бөлігін шетелде, әлемнің әр түрлі елшіліктері мен консулдықтарында жұмыс істеуге міндетті. Ішкі регламент бойынша, ең ұзақ мерзімді ішкі тағайындама алты жылдан аспауы керек (медициналық себептермен, балалардың орта мектепті аяқтауына мүмкіндік беру және т.б. үшін алты жылдық шектен кейін ұзартулар қарастырылады). Сегіз жылдық шекті бұзу қиын, ол тек «қызмет үшін өте маңызды» деп танылғандар мен хатшының көмекшісінің орынбасары деңгейіндегі қызметкерлерге арналған. Алайда, заң бойынша сыртқы істер қызметкерлері он жыл ішкі қызметтен кейін шетелге жіберуге тиіс. Шетелде жұмыс істеумен байланысты қиындықтар мен пайдалар көп, әсіресе отбасылық өмірге қатысты. Сыртқы істер қызметкерлерін әдетте олардың күткендері шетелге ертіп әкеледі. Бұл қақтығыстар мен құлпыруларға ұшыраған аймақтарда (қазіргі Таяу Шығыстағы көптеген бекеттер сияқты) қиындық тудырады, онда тағайындамалар отбасысыз болады. Сыртқы істер қызметкерлерінің балалары, кейде «сыртқы істер балалары» деп аталатындар, ерекше ортада өседі, олардың АҚШ-та тұрақты өмір сүретін құрбыларынан ерікті немесе еріксіз бөлінуі мүмкін. Көптеген балалар жақсы дамыған, оңай дос таба алатын, жиі көшіп-қоныс жасауға дағдыланған және халықаралық саяхаттарды ұнататын болса, кейбір балалар сыртқы істер қызметінің өмір салтына бейімделуде қиындықтарға тап болады. Қызметкерлер мен олардың отбасылары үшін әлемді көру, шетелдік мәдениеттерді тікелей ұзақ уақыт бойы бақылау және сыртқы істер қызметі мен экспаттар қауымдастығы арасындағы әріптестік сыртқы істер қызметінің өмірінің маңызды артықшылықтары болып саналады. Сыртқы істер қызметінің жұмысының кейбір кемшіліктеріне тропикалық ауруларға ұшырау, денсаулық сақтау жүйесінің нашар дамыған елдерге тағайындалу және зорлық-зомбылық, азаматтық тәртіпсіздік және соғысқа ұшырау қаупі кіреді. АҚШ елшіліктері мен консулдықтарына жасалған шабуылдар – Бейрут, Исламабад, Белград, Найроби, Дар-эс-Салам, Бағдад, Кабул және Бенгази және басқа да орындардағы қауіптерді көрсетеді. Инфрақұрылымы жеткіліксіз елдерде орналасқан сыртқы істер қызметкерлері өрт, жол апаттары және табиғи апаттар салдарынан жарақаттану немесе қаза болу қаупіне ұшырайды. Мысалы, 2010 жылғы Гаитидегі жер сілкінісінің алғашқы құрбандарының бірі – сыртқы істер қызметкері болды. Сыртқы істер қызметінің мүшелері үшін АҚШ сыртқы істер қызметінен тыс жеке өмірді құру өте қиын болуы мүмкін. Шпионажға қоса, қызметкерлердің өздерінің лауазымын заңсыз қаржылық пайда табу үшін пайдалану қаупі де бар. Консулдық қызметкерлердің лауазымын заңсыз пайдаланудың ең көп кездесетін түрі – визаларды ақыға сату. Сыртқы істер қызметінің мүшелері бүкіл әлемде жұмыс істеуге дайын болуға міндетті. Іс жүзінде, олар жұмыс істейтін жер туралы маңызды пікір білдіре алады, бірақ лауазымы, тіл білу деңгейі және бұрынғы тағайындамалары болашақ тағайындамаларына әсер етеді. Барлық тағайындамалар қызметтің қажеттіліктеріне негізделген, және тарихи тұрғыдан Департаменттің үкіметтің дипломатиялық талаптарын орындау үшін белгілі бір бекетке бағытталған тағайындамалар жасауына кейде қажеттілік туды. Бұл қалыпты жағдай емес, өйткені көптеген сыртқы істер қызметкерлері тіпті қиын жағдайларға, соның ішінде соңғы уақытта Ирак пен Ауғанстанға қызмет етуге ерікті түрде келісті. Мемлекеттік департамент дипломаттарға, оның ішінде сыртқы істер қызметінің мүшелеріне және олардың отбасыларына, АҚШ дипломаты ретінде өмірдің ерекше мәселелерін, соның ішінде қызметкер қауіпті аймаққа жіберілген кездегі ұзақ отбасылық ажырасуды шешуде көмектесу үшін Отбасылық байланыс кеңсесін ұстап тұрады.

Клиентит

Клиентит (сондай-ақ клиентизм немесе локалит деп те аталады) – ұйымның елдегі қызметкерлерінің қабылдаушы елдің шенеуніктерін және халқын «клиенттер» деп қарауына бейімділік. Бұл құбылыс бизнес немесе үкімет саласында кездесуі мүмкін. Клиентиттің гипотетикалық мысалы – АҚШ елшілігінде шетелде қызмет ететін американдық Сыртқы қызмет қызметкері (FSO), қабылдаушы ел үкіметінің әрекеттерін әдетте және автоматты түрде қорғауға көшуі. Мұндай жағдайда, офицер қабылдаушы ел үкіметінің шенеуніктерін және мемлекеттік қызметкерлерін өзі қызмет ететін адамдар ретінде қабылдайды. Бұрынғы АҚШ-тың БҰҰ елшісі және Ақ үйдің ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесшісі Джон Болтон АҚШ Мемлекеттік департаментінің мәдениетіндегі ойлау қалыптарын сипаттау үшін осы терминді жиі қолданды. Мемлекеттік департамент жаңа тағайындалған елшілерді клиентит қаупі туралы ескертеді, ал департамент оны болдырмау үшін FSO-ны 2-3 жыл сайын ауыстырып отырады. Никсон әкімшілігі кезінде Мемлекеттік департаменттің Global Outlook Program (GLOP) бағдарламасы клиентитпен күресу мақсатында FSO-ны олардың мамандану саласынан тыс аймақтарға жіберуге тырысты. Роберт Д. Капланның сөзіне сүйенсек, бұл мәселе АҚШ дипломаттары арасында Таяу Шығыста ерекше кең таралған, себебі араб тілін үйренуге кеткен уақыт және осы тілде сөйлейтін көптеген дипломатиялық өкілдіктер дипломаттардың өмірінің барлық кезеңін бір аймақта өткізуіне мүмкіндік берді. Әрбір сыртқы істер агенттігі Сыртқы қызмет туралы заңның талаптарына сәйкес, қызметкерлердің белгілі бір санаттары үшін сабақтағы уақыт (TIC) және қызметтегі уақыт (TIS) ережелерін белгілейді. Бұл, егер қызметкер Жоғары Сыртқы қызметке көтерілмесе, 27 жылға дейін қызмет ету мерзімі мен Жоғары Сыртқы қызметке көтерілу алдындағы кез келген шенде 15 жылға дейін қызмет ету мерзімін қамтуы мүмкін. Сонымен қатар, іріктеу комиссиясы қызметкерлерді жоғарылатуға ғана емес, сондай-ақ, бірдей шендегі әріптестерінің деңгейіне жетпегендіктен қызметтен шығаруға ұсынуы мүмкін. TIC ережелері кеңсе менеджерлеріне, медициналық мамандарға және басқа да бірнеше санаттарға қолданылмайды, бірақ Сыртқы қызметтің көп бөлігі әскери шенеуніктерге ұқсас «жоғарылап немесе шығарылып кетесің» жүйесіне бағынады. Бұл жүйе қызметкерлерді жақсы жұмыс істеуге және қиын және қауіпті тапсырмаларды қабылдауға ынталандырады.