Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының қарулы күштерін қайта құрылымдау заңы 1947 жылғы Ұлттық қауіпсіздік туралы заң (Pub. L. 80 253, 61 Stat. 495, 26 шілде 1947 ж.) – Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін АҚШ үкіметінің әскери және барлау органдарының ауқымды қайта құрылымын жүзеге асырған заң. Заңның көп бөлігі 1947 жылдың 18 қыркүйегінде күшіне енді, Сенат Джеймс Форресталды алғашқы қорғаныс министрі ретінде бекіткеннен кейін. Президент Трумэн бұл заң жобасын Конгреске 1947 жылдың 26 ақпанында ұсынды. Осы кезеңде Президент департаменттерге белгілі бір деңгейде билік жүргізді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде армия штабының бастығы Джордж Маршалл қарулы күштерді біріктіру идеясын президент Франклин Д. Рузвельтке ұсынған, бірақ «ел соғыста болғанда осы мәселені талқылау соғыс күшін әлсіретуі мүмкін деген үреймен ол жиі қабылданбады». 1944 жылдың 26 тамызында болашақ президент Гарри С. Трумэн, сол кезде сенатор болған, «Біздің қарулы күштеріміз бірігуі керек» деген мақаласында «осындай біріктіру болған жағдайда тағы бір Перл-Харбордан қауіптенудің қажеті болмайды» деп жазды. Соғыстан кейінгі жылдары президент Трумэн қарулы күштерді біріктіруді жақтады, нәтижесінде 1947 жылғы Ұлттық қауіпсіздік туралы заң қабылданды. Президент Трумэн 1944 жылдан бері осы мәселе бойынша зерттеулер жүргізіп келді. Президент Трумэн Армия мен Әскери-теңіз күштерімен консенсусқа келу үшін тығыз жұмыс істеді, бірақ департаменттер 1947 жылға дейін келісімге келуде қиындықтарға тап болды.
The National Security Act of 1947 (Pub. L. 80 253, 61 Stat. 495, enacted July 26, 1947) was a law enacting major restructuring of the United States government's military and intelligence agencies following World War II. The majority of the provisions of the act took effect on September 18, 1947, the day after the Senate confirmed James Forrestal as the first secretary of defense. President Truman proposed the legislation to Congress on February 26, 1947. During this time, the President had a level of authority over the departments. During World War II, then chief of staff of the Army George Marshall brought the idea of unification of the armed services to President Franklin D. Roosevelt, but "he was routinely rebuffed on the grounds that a substantive discussion of this option while the country was at war might undermine the war effort." On August 26, 1944, future president Harry S. Truman, who was a senator at the time, wrote that "under such a set up [of unification] another Pearl Harbor will not have to be feared" in his article "Our Armed Forces Must Be United". In the years following the war, President Truman had been pushing for the unification of the armed services until the passing of the National Security Act of 1947, having research conducted on the topic since 1944 President Truman had worked closely with the Army and the Navy to establish a consensus, but the departments struggled to come to an agreement until 1947.
Заңнамалық тарихы
1947 жылғы 26 ақпанда президент Гарри С. Трумэн Конгреске "Ұлттық қорғаныс мекемесін" құру туралы заң жобасын жіберді. Өкіл Клэр Э. Хоффман (R MI) 1947 жылғы 28 ақпанда Өкілдер палатасына H. R. 2319 ретінде заң жобасын енгізді; содан кейін ол атқарушы органдардағы шығыстар жөніндегі комитетке жіберілді. Сенатор Чан Гурни (R SD) 1947 жылғы 3 наурызда Сенатқа S. 758 ретінде заң жобасын енгізді. 1947 жылдың 8-9, 15-18, 22-24 және 25 сәуірде екінші бөлімнің тыңдаулары, ал 30 сәуір, 2, 6-7 және 9 мамырда үшінші бөлімнің тыңдаулары өтті. Тыңдаулардағы куәгерлер көбінесе заң жобасын, толығымен немесе түзетулермен қолдады. Заң жобасын қолдаған басты куәгерлер: АҚШ армиясының штаб бастығы генерал Дуайт Д. Эйзенхауэр, Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Джеймс В. Форрестал, Соғыс министрі Роберт П. Паттерсон, Әскери-теңіз операцияларының бастығы адмирал Честер В. Нимиц.
1947 жылғы 15 шілдеде Сенатта қабылданған 1947 жылғы Ұлттық қауіпсіздік заңы Өкілдер палатасында талқыланды. Сенатор Робертсон (R WY) заң жобасына қатысты қарсы болды, бұл заң жобасы елге тым көп шығын әкеледі, себебі ол қарулы күштерді тиімдірек ете алмайды және қорғаныс министрінің билігі тым артық болады деп мәлімдеді. Президент өліп бара жатқан анасының жанында болу үшін сапарға шықты және заңға қол қойылғанша сапарын кейінге шегерді. Заңның көптеген қағидалары 1947 жылғы 18 қыркүйекте күшіне енді, Сенат Джеймс Форресталды алғашқы қорғаныс министрі ретінде бекіткен күнінен кейін. Оның билігі бастапқыда шектеулі болды және кеңсесін тиімді ету үшін қажетті билікті жүзеге асыру оған қиын болды. Бұл 1949 жылғы заңға енгізілген түзетулермен өзгертілді, нәтижесінде Қорғаныс министрлігі құрылды.
Қаулылар
Заңда жасырын операциялардың анықтамасы бұлыңғыр болғандықтан, ЦРУ-дың қызметін қадағалау шектелді. Конгресс жасырын операцияларды реттеуге тек 1990 жылдары ұмтылып, олардың белгілі бір түрлерін тыйым салып, жасырын операциялар үшін мазмұндық және процедуралық ережелерді енгізді.
I бөлім Ұлттық қауіпсіздікті үйлестіру
I бөлім Ұлттық қауіпсіздік кеңесін құруға жұмыс істеді, ол "ішкі, сыртқы және әскери саясат" саласындағы ұлттық қауіпсіздік мәселелері бойынша президентке консультация беретін кеңесші орган болды. Бұл әскери департаменттердің тиімдірек байланыс жасауына жағдай жасау мақсатында жасалды. Сонымен қатар, Ұлттық қауіпсіздік кеңесінің құрамында Орталық барлау агенттігі (ЦРУ) құрылды, оны Орталық барлау қызметінің директоры басқарады. "Теңіз күштері министрі" лауазымы жойылды және "Соғыс министрі" лауазымы "Қорғаныс министрі" лауазымымен ауыстырылды.