Кіріспе
Аулне-су-Буа (o(l)nɛ su bwɑ) – Франциядағы коммуна, Париждің солтүстік-шығыс маңындағы Иль-де-Франс аймағындағы Сен-Дени департаментіне қарасты. Ол нөлдік километрден шамамен орналасқан. Коммуна Гүлдейтін қалалар мен ауылдардың ұлттық кеңесінен Гүлдейтін қалалар мен ауылдар конкурсында төрт гүлмен марапатталды.
Роза-де-Вент
Стейндегі Clos Saint Lazare құрылысы аяқталғаннан кейін, Аульнай-су-Буаның солтүстік аудандарының қала құрылысы басталды. Мақсаты – фабрикалар аймағын құру еді. Осыған орай 1969 жылы Аульнай-су-Буаның солтүстік бөлігінде Роза-де-Вент ауданы салынды. Бұл "Ірі тұрғын үй кешені" бұрынғы егіс жеріне салынған. Оның міндеті – бірнеше жүз метр қашықтықта орналасқан жаңа Citroën зауытының жұмысшылары мен басшыларына баспана ұсыну болды. Роза-де-Венттен басқа, бұл аймақ "3000 қаласы" деп те аталады, солтүстік аудандардағы барлық тұрғын үйлердің саны 6500 пәтерді құрайды, оның ішінде 745 жеке үй бар. Аульнай-су-Буаның 24000 тұрғыны, яғни халықтың 30 пайызы, аумақтың 4 пайызында тұрады.
SNCF темір жол станциясы, трамвай
Коммунаны Парижден Сойсонға, Лаонға және Хирсонға дейінгі негізгі темір жол желісі кесіп өтеді, ол Аульнай-су-Буа станциясына қызмет көрсетеді, онда барлық автобустар мен жартылай тікелей қызметтер (Ройси және Митри-Мори) және Трансильен Париж – Крепи-ан-Валуа (ТЕР Виллерс арқылы Коттере/Сойсон/Лаонға жалғасады) аялдамалары бар, сонымен қатар бұл желінің соңғы станциясы. Станцияда тұрақ орны бар және оны пайдалану үшін ақы төленеді. 2006 жылдың қарашасынан бастап классикалық қалалық пойыз – Ligne des Coquetiers (The Egg cups line) Аульнай-су-Буа мен Бонди арасындағы бағытын ұстанатын, Гарган биіктіктеріндегі Клиши-су-Буа және Монфермейльге қосылу мүмкіндігін беретін трамвай-пойызбен алмастырылды. Екі тармақ жоспарланған: біріншісі – Гарган биіктіктеріндегі Клиши-су-Буа және Монфермейльге, екіншісі – Роуз-де-Ван арқылы Гаронорға, содан кейін N370 тас жолымен Ружемон-Шантелуп биіктіктеріне. 2009 жылдың қыркүйегінен 2011 жылдың қаңтарына дейін Аульнай-су-Буа станциясында мүгедектердің барлық платформаларға қол жеткізуі үшін жұмыстар жүргізілді, оның ішінде төрт лифт орнатылды, теміржол станциясы мен жер асты жолдары жөнделді және жаңа жарықтандыру қойылды. Аульнай-су-Буа станциясына автобус маршруттары да келіп тұрады. Вильпент станциясы Аульнай-су-Буа мен Вильпент арасында орналасқан және Роуз-де-Ван ауданына қатынауға мүмкіндік береді. Вильпент станциясын автобустар қызмет көрсетеді: TRA 609 615 617 642 683 (RER) (B) (Автобус). 2023 жылы коммунаның солтүстігінде, бұрынғы N2 тас жолының жанында Grand Paris Express жобасының 16-шы желісінде станса салынуы жоспарланған. Оның платформалары 15 метр тереңдікте болады.
Villepinte Station is located halfway between Aulnay sous Bois and Villepinte and it provides access to the district of Rose des Vents. Villepinte station is served by buses: TRA 609 615 617 642 683(RER) (B)(BUS). In 2023 a station on line 16 in the Grand Paris Express project is planned north of the commune on the embankment of the former N2 road. Its platforms will be at a depth of 15 metres.
Такси тұрағы
Аульнай-су-Буа станциясында такси тұрағы бар.
Әуе көлігі
Аульнай-су-Буа Шарль-де-Голл әуежайынан 5 км қашықтықта орналасқан. Әуежайға 4 станциямен немесе A1 және A3 тас жолдары арқылы баруға болады.
Топонимика
"Ольнай" – кең таралған француз топонимі, және орта ғасырлық латын тіліндегі "alnetum" сөзінен шыққан болуы мүмкін, ол "көктал" дегенді білдіреді. Бұл атау Ольнай-су-Буаның ежелгі заманда көк ағаштарымен жабылғандығынан туындаған. Басқа бір болжам бойынша, Ольнай өзінің атын "pagellus alnetenis" орналасқан Ольнай өлкесінен алған. Ольной немесе Ауноис – Францияның шағын ауыл шаруашылық аймағы. Оған қалың бұталардың, шалғындардың және орманның арасына шашырап орналасқан онға жуық ауыл мен шағын елді мекендер кірген. Ауыл Бонди орманымен қоршалған, ол Париждің солтүстік-шығысының көп бөлігін жапқан. Бұл жер бұрын Онай, Онайс, Анай, Оной, Оулнай, Оулнай-ла-Фос, Оулнай-ан-Франция (15 ғасыр) деп аталған. 1787 жылы Ольнай-ле-Бонди ("Бонди маңындағы Ольнай") деп аталды. Коммуна 1903 жылдың 5 қаңтарында Бондидің ежелгі орманына сілтеме жасай отырып, Ольнай-су-Буа ("Ормандар астындағы Ольнай") деп қайта аталды. Жақын маңдағы басқа коммуналардың атаулары (Clichy sous Bois, Les Pavillons sous Bois және Rosny sous Bois) да осы орманға сілтеме жасайды.
Тарих
Бұл аймақ б.з.д. 6000 жыл шамасында қоныстанды (Саусет аңғарында табылған қалдықтар). Б.з.д. 4-2 ғасырлар аралығында фермерлер Сабинге тиесілі "вилланың" маңында, Савинь фермасында өмір сүрді. Сен-Сюльпис приходынан тәуелсіз екі орын – Савиньи және Нонневиль, кейін қазіргі ауылға қосылды. 15 ғасырға дейін жер иелері d'Ольнуай атымен белгілі болды. Жак Котье мұрагерлеріне өзінің жүрегіндегі туысы Гургтар арқылы мұрасын қалдырды. Наполеон дәуірінде Парижбен байланысты жақсарту үшін Оурк каналы қазылды. Қазба жұмыстары 1803 жылы басталды, ал 1813 жылы Париж мен Клей арасында канал ашылды. Қалалық кеңес отырыстарының тізімінде 1814 жылдың 13 мамырында Пруссия әскерінің алғаш рет ауылды басып алғаны көрсетілген. 1814 және 1870 жылдары да пруссиялық басқыншылықтар болды. Ұзақ жылдар бойы үйлер қирады, ал егістік жерлер қараусыз қалды. 1838 жылдың 15 тамызында Парижден Моға дейін Оурк каналында пошталық қайық қызметі басталды. Бұл қызмет 1849 жылы тоқтатылды. 1875 жылы Францияның Солтүстік темір жолы жаңа Париж-Суассон жолында станция ашты. Ольнуайдың дамуы осы оқиғаға көп қарызды болды. 1883 жылы Парк ауданы Бонди орманның бір бөлігінен оңтүстікте пайда бола бастады. Келесі жылдары Вье Пейс (Ескі ел) ауылдық қауымдастығы мен Парк қалалық қауымдастығы арасындағы қарым-қатынас қиын болды. Тіпті қаланы екіге бөлу туралы әңгімелер болды: Вье Пейс үшін Ольнуай-ле-Бонди және Парк үшін Ольнуай-су-Буа. Ольнуай халқы 1885 жылы 780 тұрғыннан 1886 жылы 1012 адамға дейін өсті. 1896 жылы муниципалдық кеңес негізінен Парк тұрғындарынан құралды, бірақ Ольнуайдың барлық қауымдастығын дамытуға кірісті. Оңтүстікке мектеп, пошта, көшелер мен көпірлер салынды. Францияның Солтүстік темір жолының "жұмысшы пойыздарын" құруы көптеген жұмысшыларды жер сатып алуға ынталандырды. Ірі мүліктер бөліне бастады. Парк учаскелерге сатылды. Париждің шетіндегі жасыл ортаға қызыққан париждіктер жер сатып алып, оны демалыс және тұру орнына айналдырды. 20 ғасырдың басында Ольнуай теміржол қозғалысына және өнеркәсіп орналасуына басымдық беріп өсті. 1903 жылдың 5 қаңтарында қала Ольнуай-су-Буа болып өзгерді. 1914 жылдың қыркүйегінде Ольнуай Марнадағы бірінші шайқастағы қарсы шабуылдың арқасында неміс әскерінің басып алуынан құтылды. 1924 жылы Радиатор компаниясы жұмысын бастады және 2300 жұмысшыны жұмыспен қамтыды. Олнаға басқа да шағын механикалық немесе химиялық өнеркәсіптер де көшірілді. 1920-1931 жылдар аралығында тұрғын үй кешендерінің көп бөлігі аяқталды. 1935 жылы тұрғын үй кешендерінің халқы Ольнуайдың жалпы халқының шамамен 40% құрады. 1955 жылы коммунаның солтүстігіндегі үлкен ауылдық аймақ урбанизациялана бастады: үлкен көппәтерлі тұрғын үй кешендері жоспарланып, салынды. 1962 жылы Меризиердегі ғимараттардың бірінші тобы салынды. 1969 және 1970 жылдары Роза-де-Венц ауданында 3000 тұрғын үйден тұратын тұрғын үй аймағы салынды. 1971 жылы Ситроен компаниясы Парижтің солтүстігіндегі алғашқы зауытын ашты. 1985 жылға қарай Ольнуай толығымен урбанизацияланды. Осы кезде солтүстік бөлігінің кеңейтілуі және өнеркәсіптік аймақтардың құрылуы аяқталды. Көптеген жаңа нысандар аудандарға салынды және қалаға қазіргі келбетін берді.
Әкімшілік
2015 жылдың наурыз айында күшіне енген француз кантон реформасынан бері Аульнай-су-Буа қаласы бір кантонды құрайды: Аульнай-су-Буа кантоны. Қала Франция және Ольнуа аймақтарының жабдықталуы мен дамуына арналған Syndicat d'équipement et d'aménagement des Pays de France et de l'Aulnoye (SEAPFA) бірлестігінің құрамына кіреді.
Әкімшілік өзгерістер
1787 жылға дейін Олен айлының приходы Иль-де-Франс провинциясының, Прево, Генералите, Париж сайлауының, Сен-Дени субделегациясының құрамына кірді. 1787 жылы Сен-Жермен департаменті құрылған кезде Олен айлы Гонесс юрисдикциясына қарады. 1790 жылы Олен Сена және Уаз департаментіне, Гонсе кантонына және округіне кірді. 1801 жылы Олен Олен-ле-Бонди болып, Понтуаз округінің бөлігіне айналды. 1903 жылы Олен-ле-Бонди Олен-су-Буа болып өзгерді. 1922 жылы Олен-су-Буаның алғашқы кантоны құрылды және оған Бланк-Меснил, Севран, Вильпинте және Тремблай-ле-Гонсе кірді. 1964 жылдан бастап қала жеке Олен кантонын құрды. Бұрын Сена-и-Уаз департаменті мен Понтуаз округіне қарасты Олен-су-Буа 1964 жылғы 10 шілдедегі заң бойынша Сен-Дени Сенаның жаңа департаментіне, Ле-Рэйнси округіне қосылды. Бұл реформа 1968 жылдың 1 қаңтарынан күшіне енді. 1967 жылдың шілдесінен 2015 жылдың наурызына дейін Олен-су-Буа екі жеке сайлау округіне бөлінді және екі кеңесші болды.
Демография
INSEE (2004) деректері бойынша, орташа отбасылық табыс 15 000 евроны құрайды. Жоғары орта таптың көп бөлігі қаланың оңтүстігінде тұрады. Аульн-Сюд кантоны білім беру және жалақы деңгейіндегі айырмашылықтарға байланысты Аульн-Норд кантонынан өзгеше ерекшеленеді. Мысалы, қаланың оңтүстігіндегі орташа табыс шамамен 20 000 – 25 000 евроны (2004 жылғы деректер) құрайды, бұл ұлттық орташа көрсеткіштен (2004 жылғы 15 000 евро) әлдеқайда жоғары. Сонымен қатар, солтүстікте (Аульн-Норд) көптеген HLM (мемлекеттік тұрғын үйлер) бар. Бұдан өзге, саяси дайындық та байқалады: Аульн-Норд кантоны Сена-Сен-Дени департаментінің Бас кеңесіне социалист (Жерар Сегура) өкілді жіберсе, ал Аульн-Сюд кантоны консерватор (Жак Шосат) өкілін сайлайды.
Иммиграция
1998 жылға қарай Аульнайда Шығыс және Оңтүстік-Шығыс Азиядан шыққан шамамен 3000 адам болды, ал Аульнайдың төңірегінде барлығы 6000 адам тұрды. Олардың көп бөлігі камбоджалықтар еді, Камбоджа азаматтығы бар және жоқтарын қоса алғанда. Коммунада лаос текті адамдардың саны да орташа көрсеткіштен жоғары болды, оның ішінде лаос азаматтығы бар және жоқтары. Этностық топтарға кхмерлер, лаостар және шетелдегі қытайлар кірді. Көптеген азиялық отбасылар Аульнайға 1982 жылдан 1990 жылға дейін көшіп келді. 1998 жылға қарай Аульнайдағы азиялықтардың көпшілігі «Лес Тройс Милле» әлеуметтік тұрғын үй кешенінде тұрды, бұл негізінен Солтүстік Африка аймағында этникалық әртүрлілікті арттыруды көздеген әлеуметтік мекеменің ықпалынан болды. 3500-ден астам адам дауыс беру машиналарынан пайдаланды. Олар 2004 жылғы Еуропа сайлауынан бері барлық сайлау учаскелерінде қолданылып келеді. 2008 жылы сайланған қалалық кеңес қағаз дауыс бюллетендерін пайдалануға қайта оралу туралы шешім қабылдады.
Демография
Коммуна тұрғындары француз тілінде Aulnaysiens немесе Aulnaysiennes деп аталады. Стратегиялық талдау орталығы қала туралы зерттеу жүргізді: төмендегі үзінді жаман беделді көрсетеді, бірақ бұл беделдің барлық жағынан да толыққанды дәлелді емеуі мүмкін. "Ольнейді жай ғана қиын жағдайдағы коммуна ретінде көрсету дұрыс болмас еді. Бұл қалада кәсіби мамандықтар, орта және жоғары басқару қызметкерлері бар. Сонымен қатар, қалада маңызды экономикалық ресурстар бар – онда үш экономикалық орталық орналасқан: PSA Peugeot Citroën зауыты, L'Oréal тобының орталығы және Garanor экономикалық белсенділік орталығы." 2011 жылы Ольней-су-Буа Франциядағы халық саны бойынша 55-ші коммуна болды.
In 2011 Aulnay sous Bois was the 55th most populated commune in France.
Экономика
Қала L'Oréal және PSA Peugeot Citroën сияқты компаниялардың орналасқандығының арқасында қарқынды өсімді бастан өткерді. Дегенмен, Xerox France компаниясының кетіп қалуы және Citroën зауытының болашағына қатысты алаңдаушылықтар туындап отыр.
Статистика
2012 жылы Олен айласында 3398 кәсіпорын болды, және сол жылы 622 жаңа кәсіпорын ашылды.