Кіріспе
Американдық ақын, редактор, әдеби сыншы, академик Роберт Пински (20 қазан 1940 жылы туған) – американдық ақын, эссеші, әдеби сыншы және аудармашы. Ол АҚШ-тың поэзия лауреаты қызметін үш рет атқарған тұңғыш ақын. Әлемдік деңгейде танылған Пинскидің еңбектері көптеген марапаттарға ие болды. Пински Бостон университетінің аспирантура жазу бағдарламасында ағылшын тілі мен шығармашылық жазу профессоры. 2015 жылы университет оны Уильям Фэйрфилд Уорреннің ерекше құрметті профессоры деп атады, бұл оқыту, зерттеу, ғылыми еңбек және университет өміріне белсенді қатысатын ең тәжірибелі профессорларға берілетін ең жоғары награда.
Robert Pinsky (born October 20, 1940) is an American poet, essayist, literary critic, and translator. He was the first United States Poet Laureate to serve three terms. Recognized worldwide, Pinsky's work has earned numerous accolades. Pinsky is a professor of English and creative writing in the graduate writing program at Boston University. In 2015 the university named him a William Fairfield Warren Distinguished Professor, the highest honor bestowed on senior faculty members who are actively involved in teaching, research, scholarship, and university civic life.
Ерте өмір және білім
Пински Нью-Джерси штатының Лонг-Бранч қаласында еврей ата-анасы Сильвия (құрметті есімі Айзенберг) мен оптик Милфорд Саймон Пински отбасында дүниеге келген. Ол Лонг-Бранч орта мектебінде оқыған. Ол Нью-Брансуик, Нью-Джерсидегі Ратгерс университетін бітіріп, әдеби шығармашылық бойынша Stegner стипендиясын алған Стэнфорд университетінде магистр және доктор ғылымдарының дәрежелерін алды. Ол Ратгерс университетінде Фрэнсис Фергюссон мен Пол Фасселдің, ал Стэнфорд университетінде Ивор Винтерстің шәкірті болды.
Жеке өмір
Пински 1961 жылы клиникалық психолог Эллен Джейн Бейлиге үйленді. Олардың үш баласы бар. Пински Уэлсли колледжінде және Калифорния университетінде (Беркли) сабақ берді, ал 1989 жылдан бері Массачусетс штатының Кембридж қаласында тұрады және Бостон университетінің магистратура жазу бағдарламасында оқытады.
Мансап
Алғашқы кездері Пинскиді джаздың ағыны мен кернеуі және одан алған әсері қызықтырды. Бұрын саксофоншы болған ол, музыкант болудың өзінің поэзиясында қайта жаңғыртуға тырысқан терең ықпалды тәжірибе болғанын айтты. Поэзияның музыкалық жағы оның туындыларында маңызды рөл атқарды. Сонымен қатар, Пински 1999 жылы Bomb Magazine журналымен берген сұхбатында джазды "денеге сезімдік жақындық, импровизация және сонымен қатар, бір ғана сөз тіркесінің артында өмір бойы күйзеліс, оқу, ой және эмоция тұрғандығы үшін" жақсы көретінін айтты. Пински поэзиясының әрбір оқырманның жеке көзқарасына байланысты өзгеретінін мойындады. Адамдардың ерекшелігі өлеңді толықтырады деген ойды қабылдап, ол: "Мен жақсы көретін поэзия – ақынның дауысымен құрастырылған, оның толыққанды нәтижесі оқырманның ойдағы немесе нақты дауысымен оқылуында деп сенемін. Адам дауысы осы мағынада электронды түрде көбейтілмейді немесе күшейтілмейді; ол – денедегі нағыз тыныс, міндетті түрде сарапшының немесе суретшінің денесі емес. Өлеңді дауыстап оқитын адам – өлеңнің дұрыс арнасы болады" деді. Пински үшін поэзия – дауыстық өнер, міндетті түрде сахналау емес, бірақ өзіңе оқу немесе жолдарды есте сақтау. Пински "барлық тіл абстрактілі" екенін айтады. Оның пікірінше, өлеңнің ешбір аспектісі оның ырғағындай ерекше, бірегей болмайды, себебі ешқандай қағида жоқ. 1974 жылы ол Гуманитарлық ғылымдар жөніндегі ұлттық қордың стипендиясын алды, ал 1997 жылы АҚШ-тың ақыны лауреаты және Конгресс кітапханасының поэзия жөніндегі кеңесшісі атанды; ол үш мерзімге тағайындалған алғашқы ақын болды. Ақын ретінде Пински Favorite Poem Project жобасын құрды, онда әртүрлі ортадан, жастан және штаттан келген мыңдаған американдықтар сүйікті өлеңдерін бөлісті. Пински стереотипке қарсы, поэзияның американдық мәдениетте маңызды орынға ие екеніне сенді. Жоба осыны құжаттап, американдық аудиторияға поэзияны жеткізуді мақсат етті. Вашингтонның Шекспир театры Пинскиге Фридрих Шиллердің "Валленштейн" драмасының еркін бейімделуін жазуды тапсырды. Шекспир театры 2013 жылы Майкл Канның режиссерлігімен, Стивен Пикерингтің басты рөлде ойнаған пьесаны қойды. Сол жылдың 17 сәуірінде өткен премьерасы толық сатылыммен аяқталды. Пински сонымен қатар Тод Маховердің "Өлім мен күш" операсының либреттосын жазды. Операның әлемдік премьерасы 2010 жылдың қыркүйегінде Монте-Карлода, ал АҚШ-тағы премьерасы 2011 жылдың наурызында Бостонның Катлер Майджестик театрында өтті. Пински Synapse Software әзірлеген және Broderbund шығарған интерактивті ойын "Mindwheel" (1984) авторы болып табылады. Пински "Симпсон" мультсериалының "Little Girl in the Big Ten" (2002) эпизодында қонақ ретінде ойнады және 2007 жылдың сәуірінде "The Colbert Report" бағдарламасында Стивен Колберт пен Шон Пенн арасындағы "Meta Free Phor All" байқауының төрешісі болды. 2000 жылдан бері Farrar, Straus and Giroux оның төрт поэзия кітабын жариялады: "Jersey Rain" (2000), "Gulf Music" (2007), "Selected Poems" (2011) және "At the Foundling Hospital" (2016). 2012 жылы Circumstantial Productions Роберт Пински мен Лоуренс Хобгудтың "PoemJazz" атты CD-ін шығарды. 2015 жылы "House Hour: PoemJazz II" жарық көрді. Пински "Америкалық поэзияның ең жақсысы" антологиясының 25 жылдығына арналған "The Best of the Best of American Poetry" (2013) жинағының редакторы болды және "Slate" журналының бұрынғы поэзия редакторы. Ол "Singing School" (2014), "The Mind Has Cliffs of Fall: Poems at the Extremes of Feeling" (2019) және "The Book of Poetry for Hard Times" (2021) кітаптарын редакциялады. 2023 жылы W. W. Norton Пинскидің "Jersey Breaks: Becoming an American Poet" атты естеліктерін жариялады.
Кітаптар мен баспа материалдары
Поэзия өнері LXXVI: Роберт Пинский" The Paris Review No. 144 (1997), 180–213 бб. (сұхбат)
Поэзия шолуы: "Роберт Пинский" Йель шолуы 105 том, No. 4 (2017), 177–185 бб.
Poetry in Review: "Robert Pinsky" The Yale Review Volume 105 No. 4 (2017), pp. 177–185