Кіріспе

Ресейдің бірінші деңгейдегі әкімшілік бөлінісі

Краснодар крайы (Краснода́рский край) — Ресейдің оңтүстік Кавказ аймағында орналасқан, Оңтүстік федералды округінің құрамына кіретін Ресейдің федералды субъектісі (край). Әкімшілік орталығы — Краснодар қаласы. Халық саны бойынша үшінші орында тұратын крайдың 2021 жылғы халық санауы бойынша халқы 5 838 273 адамды құрайды. Краснодар крайы ресми және бейресми түрде Кубань (Кубань) деп аталады, бұл термин Азов теңізі мен Кубань өзені арасында орналасқан Кубань тарихи аймағын білдіреді, және край аумағының көп бөлігі осы аймаққа кіреді. Солтүстік жағынан Ростов облысы, шығыс жағынан Ставрополь крайы, оңтүстік-шығыс жағынан Қарашай-Черкесиямен шектеседі, ал Адыгея — крайдың ішінде толығымен орналасқан анклав. Краснодар крайының оңтүстігінде Грузиямен және жартылай мойындалған Абхазия Республикасымен халықаралық шекарасы бар, ал батысында Керчь бұғазы арқылы аннексияланған Қырыммен шектеседі. Крайдың солтүстік бөлігі Дон даласына жатады, ал оңтүстік аймақтың Жерорта теңізі климаты оны танымал туристік орынға айналдырды. Новороссийск — Ресейдің Қара теңіздегі маңызды порты, «Батыр қала» атағын алған сирек қалалардың бірі, ал Сочи 2014 жылы XXII қысқы Олимпиада ойындарын қабылдады. Краснодар крайы Ресей теңіз флотының Қара теңіз флотының маңызды инфрақұрылымына ие.

География

Краснодар өлкесі Солтүстік Кавказдың оңтүстік-батыс бөлігінде орналасқан. Солтүстік-шығысында Ростов облысымен, шығысында Ставрополь өлкесі және Қарашай-Черкесиямен, оңтүстігінде Абхазия аймағымен (халықаралық деңгейде Грузияның бөлігі ретінде танылған) шекаралас. Адыгея Республикасы толығымен өлке аумағымен қоршалған. Өлкенің Тамань түбегі солтүстіктегі Азов теңізі мен оңтүстіктегі Қара теңіздің арасында жатыр. Батыс жағынан Керчь бұғазы өлке мен даулы Қрым түбегін бөліп тұрады, ол халықаралық деңгейде Украинаның бөлігі ретінде танылған, бірақ де-факто Ресейдің бақылауында. Климаты Жерорта теңізіне тән, ал оңтүстік-шығысында субтропикалық. (Азов теңізінің грекше атауынан). Б.з.д. VI ғасырында Понт гректері аймақтағы алғашқы қалаларды – Фанагорияны (қазіргі Сеннойға жақын) және Гермонассаны (Тамань түбегінде) – құрды. Олар скифтер мен синдерайлар сияқты көшпелі тайпалармен сауда жасады. 8-10 ғасырларда аймақ түркі халқы – хазарлардың билігінде болды. Олар бұрынғы кезде шығыстан Понтия-Каспий даласына қоныс аударған және иудаизмді қабылдаған деген болжам бар. 965 жылы Хазар қағанаты жеңілгеннен кейін Киев князі Святослав осы аймақты жаулап алып, Киев Русінің құрамына қосты. Содан кейін ол Тмутаракан княздығын құрды. Кейін, XI ғасырдың соңында Шығыс Рим империясының ықпалы күшейгеніне байланысты Тмутаракан княздығы Шығыс Рим императорларының билігіне көшті (1204 жылға дейін). Осы тарихи кезеңде черкестер алғаш рет кассогтар этнонимімен аталады. Мысалы, кассог князі Редедия "Игорьдің жорығы туралы әңгімеде" есімдері кездеседі. 1243-1438 жылдары қазіргі Кубань аумағы Алтын Орданың құрамында болды. Алтын Орда ыдырағаннан кейін Кубаньның бір бөлігі Крым хандығы, Черкесия және аймақты бақылаған Осман империясының билігінде болды. Ресей империясы орыс-түрік соғыстары кезінде Осман империясының аймақтағы қамқорлығына қарсы тұра бастады. 1783 жылғы сәуірде Қырым хандығы таратылғаннан кейін Екатерина II жарлығымен оң жақ Кубань және Тамань түбегі Ресей империясына қосылды. 1792-1794 жылдары қазақтар қазіргі Украинадағы Запорожьеден көшіп келіп, Қара теңіз аймағын құрды. Әкімшілік аймаққа "Қара теңіз казак әскерінің жері" мәртебесі берілді, оның орталығы Екатеринодар қаласы болды (1920 жылы большевиктер Краснодар деп атады). 1900 жылы аймақтың халқы шамамен екі миллион адамды құрады. 1913 жылы Кубань облысы астық өндірісі бойынша Ресейде екінші орынға, сатуға жарамды астық өндірісі бойынша бірінші орынға шықты. Ресей азамат соғысы кезінде 1918 жылғы 28 қаңтарда антикоммунистік Кубань халық республикасы құрылды. Ол қысқа мерзімге тәуелсіздік алғаннан кейін, 1920 жылғы мамыр айында Кеңес әскерлері Украинаны басып алғанға дейін Украина халық республикасымен одақ құруға тырысты. Краснодар өлкесі 1937 жылғы 13 қыркүйекте құрылды, осы кезде Ресейдің Азов-Қара теңіз өлкесі Краснодар өлкесі мен Ростов облысына бөлінді. 1996 жылғы 30 қаңтарда Краснодар өлкесі федералды үкіметпен билікті бөлісу туралы келісімге қол қойып, оған автономия берді. Бұл келісім 2002 жылғы 12 сәуірде жойылды.

2012 жылғы су тасқыны

2012 жылдың 7 шілдесінде Краснодар өлкесінде түнгі нөсердің салдарынан кем дегенде 171 адам қаза тапты, бұл соңғы жеті жылдағы ең ауыр су тасқыны мен көшкінге айналды. Қырық сегіз сағат ішінде төрт немесе бес айдың жауын-шашын мөлшеріне тең жаңбыр жауды. Геленджикте тағы 10 адам қаза тапты, оның ішінде трансформатор суға құлап, электр тогынан бес адам көз жұмды, ал екеуі Новороссийск қаласында қаза болды. Ресей президенті Владимир Путин Крымск қаласына шұғыл кеңес үшін ұшып келді, ал Пермь өлкесінің билігі Қара теңіз жағажайындағы жазғы лагерьлерде демалып жүрген ондаған балаларды эвакуациялау үшін құтқару тобын жіберді. Әртүрлі инфрақұрылымдық жобаларға, оның ішінде жоғары жылдамдықты пойызға 50 миллиард доллардан астам қаражат жұмсалды. Аймақтағы ірі компаниялардың қатарында "Тандер", "Новороссметалл", "Автономды жылуэнергия компаниясы", "Газпром газ тарату Краснодар" және "Еврохим химиялық тыңайтқыштары" бар.

Көлік

Ресей темір жолдарының бірнеше бағыты аймақтан өтіп, оны Абхазия, Украина және көрші Ресей облыстарымен байланыстырады. Сочи және Анапа сияқты курорт қалаларынан Краснодар арқылы Мәскеуге тікелей пойыз қатынасы бар, ол жазғы демалыс маусымында өте танымал. Сонымен қатар, қала маңындағы пойыздар да жүреді. Ресейдегі ең ұзын таулық тар темір жолы – Апшеронск тар темір жолы Краснодар өлкесі арқылы өтеді. Аймақта Краснодар халықаралық әуежайы, Сочи халықаралық әуежайы, Анапа әуежайы және Геленджик әуежайы сияқты бірнеше әуежай бар. Ірі порттар – Новороссийск және Туапсе. Азов теңізіндегі Эйск және Темрюк, ал Қара теңізіндегі Кавказ, Таман, Анапа, Геленджик және Сочи порттары да бар. Қырым көпірі Краснодар өлкесі мен Қырымды байланыстырады.

Елді мекендер

Краснодар өлкесінің халқы Кубань өзенінің су жинау алабында шоғырланған, бұл дәстүрлі түрде казактардың жері болған (қазақтар тарихына қараңыз). Кубань казактары қазіргі таңда көбінесе этникалық орыстар саналады, бірақ олар өзінің осы аймақтағы маңызды азшылықтары болып табылады. Тарихи тұрғыдан алғанда, олар этникалық украиндер саналды және 20 ғасырдың басына дейін халық санағында өз тілдерін украин тілі деп көрсеткен (Кубань казактарының ұлттық идентификациясына қараңыз). Бұл өзгеріс Кубань казактарының ассимиляциялануы мен тарихи қуғын-сүргінге байланысты, бұл Ресей революциясы мен Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Мәскеуге және коммунистік үкіметке деген адалдығы туралы сұрақтарға байланысты айқын байқалды. Аймақта кемінде 18 ғасырдан бері тұрып келе жатқан адыгейлер (жергілікті халық) және шаркас геноцидінен кейін жаппай қырылған халық, сондай-ақ армяндар (оның ішінде христиан хамшени және черкесогай) да басқа маңызды этникалық топтардың қатарына жатады.

Дін

2012 жылғы сауалнама бойынша Краснодар өлкесінің халқының 52,2% орыс православие шіркеуіне жатады, 3% - діни ұйымға жатпайтын христиандар, 1% - шіркеуге мүше болмайтын немесе орыс православиесінен басқа христиан дінін ұстанатындар, ал 1% - мұсылмандар. Бұдан өзге, халықтың 22% өзін "рухани, бірақ дінге қатысы жоқ" деп санайды, 13% атеист, ал 7,8% басқа діндерді ұстанады немесе сұраққа жауап берген жоқ.