Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сириялық дипломат, ақын және баспагер (1923–1998)
Syrian diplomat, poet and publisher (1923–1998)
Низар Тоуфик Қаббани (نزار توفيق قباني, ; 21 наурыз 1923 – 30 сәуір 1998) – сириялық дипломат, ақын, жазушы және баспагер. Ол Сирияның ұлттық ақыны деп есептеледі. Оның поэзиялық стилі махаббат, эротизм, дін және арабтардың шетелдік империализм мен жергілікті диктатураға қарсы күш алуы тақырыптарын қарапайымдық пен әсемдікпен үйлестіре зерттейді. Қаббани араб әлеміндегі ең құрметті заманауи ақындардың бірі. Оның белгілі туыстарына Әбу Халил Қаббани, Сабах Қаббани, Рана Қаббани және Ясмин Сил жатады.
Nizar Tawfiq Qabbani (نزار توفيق قباني, , ; 21 March 1923 – 30 April 1998) was a Syrian diplomat, poet, writer and publisher. He is considered to be Syria's National Poet. His poetic style combines simplicity and elegance in exploring themes of love, eroticism, religion, and Arab empowerment against foreign imperialism and local dictators. Qabbani is one of the most revered contemporary poets in the Arab world. His famous relatives include Abu Khalil Qabbani, Sabah Qabbani, Rana Kabbani, Yasmine Seale.
Отбасы
Қаббанидің Висал мен Хайфа деген екі әпкесі және Му'таз, Рашид және Сабах деген үш ағасы болған. Соңғысы, Сабах Қаббани, 1960 жылы Сирия радиосы мен теледидарының директоры болып тағайындалды және 1980 жылдары Сирияның АҚШ-тағы елшісі қызметін атқарды. Низар Қаббанидің әкесі Тауфик Қаббани сириялық, ал анасы түрік тегінен шыққан. Әкесі шоколад фабрикасына ие болған; сонымен қатар, ол Сирия мен Ливан үшін француз мандатына қарсы күрескендерді қолдады және өз пікірі үшін көп рет түрмеге қамалған, бұл Низардың революционер болып өсуіне зор ықпал еткен. Қаббанидің атасы Әбу Халил Қаббани араб драмалық әдебиетінің алдыңғы қатарлы инноваторларының бірі еді. Қаббанилер түрік тайпасынан шыққан және Қония қаласынан келген. Қаббани фамилиясы "Қаббан" (قبان) сөзінен туындаған, ол "салмақ өлшеуге арналған таразы" деген мағынаны білдіреді.
Qabbani had two sisters, Wisal and Haifa, and three brothers, Mu'taz, Rashid, and Sabah. The latter, Sabah Qabbani, became the director of Syrian radio and TV in 1960 and served as Syria's ambassador to the United States in the 1980s. Nizar Qabbani's father, Tawfiq Qabbani, was Syrian, while his mother was of Turkish descent. His father had a chocolate factory; he also helped support fighters resisting the French Mandate for Syria and the Lebanon and was imprisoned many times for his views, greatly affecting the upbringing of Nizar into a revolutionary in his own right. Qabbani's grandfather, Abu Khalil Qabbani, was one of the leading innovators in Arab dramatic literature. The Qabbanis were of Turkish origin and came from Konya. The family name, Qabbani, is derived from Qabban (قبان) which means Steelyard balance.
Некелер
Низар Қаббани өмірінде екі рет үйленген. Оның алғашқы әйелі туысы Захра Ақбик болды; олардың бірге қызы Хадба және ұлы Тауфик болды. Тауфик 22 жасында Лондонда жүргенде жүрек талмасынан қайтыс болды. Қаббани ұлын "Дамасқенің ұлы, ханзада Тауфик Қаббаниге" атты танымал өлеңінде аза тұтты. Захра Ақбик 2007 жылы қайтыс болды. 1947 жылы туған қызы Хадба екі рет үйленген және 2009 жылғы сәуірде қайтыс болғанға дейін Лондонда өмір сүрді. Шет елде жүргенде де Қаббани өлеңдер жазуын, дау-дамайлар мен пікірталастарды жалғастырды. Оның өміріндегі осы кезеңдегі танымал және даулы өлеңдері: "Арабтардың өлімін қашан жариялайды?" және "Жүгірушілер". 75 жасында Низар Қаббани 1998 жылғы 30 сәуірде Лондонда жүрек талмасынан қайтыс болды. Низар Қаббани өсиетінің Лондондағы аурухана төсегінде жазған нұсқасында, Дамаскіде жерленгісі келетінін көрсетті, оны өсиетінде "Маған поэзияны, шығармашылықты үйреткен және Жасминнің әліпбиін сыйлаған аналық жатыр" деп сипаттады. Ұлы араб ақынының қазасына бүкіл әлемдегі арабтар аза тұтты, ал халықаралық жаңалықтар оның көрнекті әдеби өмірін баяндады.
Nizar Qabbani married twice in his life. His first wife was his cousin Zahra Aqbiq; together they had a daughter, Hadba, and a son, Tawfiq. Tawfiq died due to a heart attack when he was 22 years old when he was in London. Qabbani eulogized his son in the famous poem "To the Legendary Damascene, Prince Tawfiq Qabbani". Zahra Aqbiq died in 2007. His daughter Hadba, born in 1947, was married twice, and lived in London until her death in April 2009. In exile, Qabbani continued to write poems and raise controversies and arguments. Notable and controversial poems from this period in his life include When Will They Announce the Death of Arabs? and Runners. At the age of 75, Nizar Qabbani died in London on 30 April 1998 of a heart attack. In his will, which he wrote in his hospital bed in London, Nizar Qabbani wrote that he wished to be buried in Damascus, which he described in his will as "the womb that taught me poetry, taught me creativity and granted me the alphabet of Jasmine." The great Arab poet was mourned by Arabs all over the world, with international news broadcasts highlighting his illustrious literary career.